Η ΕΛΛΗΝΟΦΟΒΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ

σχετικό άρθρο για τον ορυκτό πλούτο, εδω

Αναδημοσίευση απο εδω

 

 

  

Παρατηρούμε στη Ελλάδα με αφορμή το μεταναστευτικό νομοσχέδιο αλλά και των ενεργειών αποεθνικοποίησης της παρούσας κυβέρνησης μία παράδοξη και ανησυχητική τύφλωση των πολιτικών (κυρίως στην Αριστερά) καθώς και των δημοσιογραφικών κύκλων, για τις νέες εκδηλώσεις ελληνοφοβίας, κυρίως όταν αυτές συνδέονται με την εθνική παράδοση και ταυτότητα. Προστέθηκε στο φαντασιακό ορισμένων μαχητικών ελίτ, ή a priori συμπάθεια για εκείνους, οι όποιοι προσλαμβάνονται αδιακρίτως ως «ξένοι» ή θυματοποιημένοι «μετανάστες», δηλαδή οι παράνομοι ή, επί το λαϊκότερο, οι «λαθρομετανάστες», εκθειαζόμενοι ως «χωρίς χαρτιά» από τούς νέους κομφορμιστές.
Αυτή η στοχοθετημένη ξενοφιλία, η οποία συγκροτήθηκε σε παράδοξη προκατάληψη, ας πούμε αντιρατσιστική/ρατσιστική, της οποίας η ανάποδη όψη είναι η βαθιά περιφρόνηση για τον τύπο του αξιοθρήνητου «γηγενούς Έλληνα» και το απεριόριστο λεκτικό μίσος για τους «Δεξιούς» ή τούς «Κεντροδεξιούς». Λέξεις όπως «ρατσιστής», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «φασίστες», «εθνικιστές» και «νέο-ναζί» και άλλες παρεμφερείς χαρακτηρισμοί είναι το λεκτικό οπλοστάσιο αυτής της πολυπολιτισμικής αριστεράς επειδή αντιτίθενται στο νομοσχέδιο που προωθεί η αεθνική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο διευκολύνει την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής και την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Προσδιορίζονται ως «αντιραστιστές» αλλά αυτοί είναι που προωθούν με κάθε μέσο την πατριωτική Ελληνοφοβία, την Εθνοφοβία και κυρίως την κατασκευή, εκ του μη όντος, μίας συμπαγούς και διακριτής εθνοπολιτισμικής μειονότητας εντός της εθνικής επικράτειας. Στο στόχαστρο τους είναι ακόμα και η Πατριωτική αριστερά όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, το Άρδην και το Ρεσάλτο.
Για τον αντιρατσισμό ο Γάλλος φιλόσοφος Finkielkraut[1] τονίζει ότι αυτή η υπεροπτική ιδέα του «πολέμου κατά τον ρατσισμού» σταδιακά μετατρέπεται σε…..
….μία ειδεχθώς λανθασμένη ιδεολογία. Και αυτός ο αντι-ρατσισμός θα είναι για τον 21ο αιώνα ότι ο κομμουνισμός ήταν για τον 20ο αιώνα. Μία πηγή βίας…
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την «αντι-ρατσιστική» ιδεολογία. Φυσικά υπάρχει πρόβλημα διακρίσεων. Υπάρχει ξενοφοβικό αντανακλαστικό, είναι αλήθεια, αλλά η παρουσίαση των γεγονότων ως απάντηση στον Ελληνικό ρατσισμό είναι εντελώς λάθος.
Εκφραστές αυτής της πολυπολιτισμικής αριστεράς είναι η ιθύνουσα πολιτική ελίτ (καλυπτόμενη πίσω από το εφεύρημα της «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας»), η Μετα-Εθνική, Εθνοφοβική Αριστερά συνεπικουρούμενη έμμεσα από την στεγνή και κενή από ιδεολογία Φιλελεύθερης Δεξιάς η οποία έχει εξαπολύσει με ιδιαίτερο πείσμα στην Ελλάδα απηνή πολεμική κατά της αμεσοδημοκρατικής ιδέας και πρακτικής (δημοψηφίσματα) και αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, τη γνήσια, άμεση και άνευ διαμεσολαβητών έκφραση της volonté generale, όχι μόνο λόγω των παραδοσιακών ελιτιστικών συνδρόμων της, αλλά και επειδή προδήλως φοβάται την κρίση της σιωπηλής πλειονότητας του Λαού, γνωρίζουσα ότι έχει πλήρως αποκοπεί από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα (έχοντας καταστεί η οργανική διανόηση και ιδεολογική γραφειοκρατία της νέας παγκοσμιοποιημένης υπερεθνικής ελίτ).
Η αθλιότητα η ή κοινωνική περιθωριοποίηση, a fortiori ή βολική εγκατάσταση σε μία θυματική θέση, δεν μπορεί να απονέμει το δικαίωμα τού μίσους, της ύβρεως, της επίθεσης, του τραυματισμού, της δολοφονίας. Και όμως σχολιαστές και πολιτικοί παράγοντες βρίσκουν πάντα λόγους συγχώρεσης σε εγκληματικές ενέργειες από τη στιγμή που αυτές αποδίδονται σε κατηγορίες που θεωρούνται, με γενικευτικό τρόπο, «αδικημένες», «αποκλεισμένες», «υφιστάμενες διακρίσεις», «απελπισμένες». Εδώ, η επιείκεια είναι υποχρεωτική. Η αόριστα κοινωνιολογική εξήγηση λειτουργεί αδιακρίτως ως πολιτική και ηθική δικαιολόγηση. Το σκεπτικό αυτό έχει ως προαπαιτούμενο ότι οι δυσλειτουργίες της ά λά γαλλικά ρεπουμπλικανικής ενσωμάτωσης προϋποθέτουν τη μετάβαση στην πολυπολιτισμική κοινωνία, συνεπώς, την αντικατάσταση του μοντέλου τής αφομοίωσης από αυτό της πολυκοινοτιστικής κοινωνίας. Συνεπώς η κουλτούρα του μίσους των λαθρομεταναστών κρίνεται ως κάτι το ομαλό, καθίσταται φυσική ως σύμπτωμα των «δυσλειτουργιών» της Ελληνικής Δημοκρατικής Πολιτείας, η οποία στιγματίζεται ως ίακωβινική και ρατσιστική.
Αυτοί οι νεοαριστεριστές κοινωνιολόγοι (στην πλειοψηφία τους καθηγητές σε δημόσια πανεπιστήμια, σχολιαστές σε Μ.Μ.Ε. και μέλη συγκοινωνούντων κρατικοδίαιτων Μ.Κ.Ο.) συνεισφέρουν με τον τρόπο αυτό, ως «χρήσιμοι ηλίθιοι» (όπως λέει ο Pierre-André Taguieff [2] για τους δικούς του) , στο όνομα του πολυπολιτισμικοϋ δόγματος ή ακριβέστερα, του πολυκοινοτιστικού δόγματος, στην απαγόρευση κάθε κριτικής στις πολλαπλές μορφές του ισλαμισμού, οι όποιες βρήκαν στη Μεγάλη Βρετανία έναν προνομιακό τόπο υποδοχής. Οι νεοαριστεριστές ειδικοί των κοινωνικών επιστημών λειτουργούν συχνά σήμερα, τόσο στο Λονδίνο όσο και στο Παρίσι, ως «χρήσιμοι ηλίθιοι» του ισλαμισμού.
Η αυξημένη εισροή μεταναστών από χώρες με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο σε σχέση με τον γηγενή πληθυσμό, η αυξημένη παράνομη μετανάστευση, η υποδόρια εφαρμογή πολυπολιτισμικών πολιτικών, η αύξηση του αριθμού των αλλοδαπών λόγω της αυξημένης γεννητικότητας, της οικογενειακής επανένωσης αλλά και του δικαιώματος να φέρνουν συζύγους από τις χώρες καταγωγής τους οδήγησε στην διαμόρφωση ενός πληθυσμού ατόμων, ο όποιος δεν μπορεί να ενσωματωθεί στην Ελληνική κοινωνία τόσο γιατί είναι αριθμητικά μεγάλος όσο και γιατί είναι πολιτισμικά πολύ διαφορετικός. Γι’ αυτό και επιτείνεται τόσο η ανάπτυξη μουσουλμανικών γκέτο στις αστικές περιοχές (κυρίως στην Αθήνα και Πάτρα) όσο και η ριζοσπαστικοποίηση της μουσουλμανικής νεολαίας που θα έχει σαν αποτέλεσμα την άνοδο του ισλαμικού φονταμενταλισμοΰ και του αντιχριστιανισμού. Ο τελευταίος δε είναι πλέον στόχος των θρησκευόμενων άθεων που εκφράζεται από Μ.Κ.Ο. που χρηματοδοτούνται από πάσης φύσεως Ευρωπαϊκά προγράμματα. Κονόμα δηλαδή….
Η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα από τα ιδεολογήματα που η πνευματικώς αποικιοκρατούμενη και πολιτικώς κατεχόμενη από μία εθνοφοβική-εθνομηδενιστική ελίτ χώρα μας από την Δύση προσπαθεί να μας την επιβάλει. Συνεχίζοντας μια – κακή – παράδοση δύο και πλέον αιώνων, ο ειδικός αυτός ανθρωπολογικός τύπος του καθεστωτικού διανοούμενου – πορθμέα, εδώ και μιάμισυ περίπου δεκαετία προπαγανδίζει τον υποτιθέμενο εμπλουτισμό της εγχώριας δημοκρατίας με την πολυπολιτισμικότητα. Ο αντίλογος που έχει αναπτυχθεί τόσο για τις ιδεολογικές προϋποθέσεις όσο και για τις πρακτικές συνέπειες, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδος, έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον και ένα παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Το διακύβευμα στην Ελλάδα δεν είναι μονάχα η συνοχή ή η ακεραιότητα ενός ακόμη έθνους – κράτους αλλά σε έναν βαθμό και το ίδιο το νόημα της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί κάτω από την επίδραση του αιώνιου ελληνικού πνεύματος, της καρδιάς της ανθρώπινης κληρονομιάς.
Ο τυφλός πασιφισμός, ο όποιος θέτει στο ίδιο επίπεδο τον εισβολέα με αυτόν που υφίσταται την επίθεση, είναι μία ιδιαίτερα επικίνδυνη μορφή ηθικισμού, γιατί πρακτικά αφήνει ελεύθερο το πεδίο ή ενθαρρύνει τον εισβολέα αδρανοποιών τας τον αμυνόμενο με το να του απονομιμοποιεί το δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα. Το να μην ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τον εχθρό, να μην μπορούμε να τον υποδείξουμε, να μην τολμούμε να κινητοποιηθούμε εναντίον του, αυτό είναι το επίπεδο μηδέν τής πολιτικής αλλά και της γεωπολιτικής.
Αυτό το οποίο διαγράφεται είναι ο μετασχηματισμός του ελληνικού έθνους ως κοινότητας πολιτών σε μία πολυκοινοτιστική κοινωνία στερημένη πολιτικής συνείδησης, υπό τη σκέπη ενός αποδυναμωμένου κράτους από την παγκοσμιοποίηση και τον εξευρωπαϊσμό, και αυτό μέσα σε ένα επικίνδυνο πλαίσιο Ισλαμιστικής τρομοκρατίας και εξισλαμισμού «από τα κάτω», κράτος του οποίου οι προπαγανδιστές έχουν στόχο να επιταχύνουν τη διαδικασία εθνικής αποδιάρθρωσης.
Ο στόχος των ισλαμιστών ιεροκηρύκων είναι κατ αρχάς να εμποδίσουν μέσω του ίσλαμιστικοϋ προσηλυτισμού την ενσωμάτωση των πληθυσμών, που προέρχονται από τη μετανάστευση, θέτοντας τους στο περιθώριο της ευρύτερης κοινωνίας (εξ ου και η αποδιδόμενη σημασία στην ισλαμική μαντίλα), για να ευνοήσουν, στη συνέχεια, τη δημιουργία δικτύων υποστήριξης και ομάδες φανατικών μαχητών έτοιμων να θυσιάσουν τη ζωή τους για την υπόθεση. Όσο για το πολιτικο-θρησκευτικό πρόγραμμα των ισλαμιστών για την Ευρώπη, αυτό μπορεί να οριστεί μέσω του προοδευτικού εξισλαμισμού της Ευρώπης.
Η πολυπολιτισμικότητα συγκρούεται με την ουσία της δημοκρατίας καθώς η τελευταία, ως πολιτικό σύστημα, πρέπει να στηρίζεται σε μία αμοιβαία εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών και στην αίσθηση αυτών περί ενός κοινού οράματος και κοινών ηθικών υποχρεώσεων. Και αυτά κείνται πολύ παραπάνω από την απλή διακήρυξη πίστης στην δημοκρατία, στο Σύνταγμα και στους νόμους την οποία επιβάλλει ο «συνταγματικός πατριωτισμός» του «δικαίου του εδάφους».
Όταν η πολυπολιτισμική κοινωνία περιλαμβάνει τόσο διαφορετικές πολιτισμικά ομάδες ώστε να μην υπάρχει κοινό όραμα, κοινές αξίες και κοινές ηθικές υποχρεώσεις, τότε η κοινωνική αλληλεγγύη καταρρέει και επικρατούν φυγόκεντρες δυνάμεις. [3]
Για αυτό και οι λεκτικές επιθέσεις (ένα κράμα ιδεολογικής εμμονής και φτηνής προπαγάνδας) των οπαδών αυτής της ιδεολογίας όπου λοιδορούν και εξυβρίζουν Έλληνες (85% σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) όταν ζητούν δημοψήφισμα ή προϋποθέσεις πολιτογράφησης και μεταναστευτική πολιτική σύμφωνα με τα πρότυπα άλλων χωρών.

Παραπομπές
[1]- Dror and Aurella, «What sort of Frenchmen are they? », Haaretz 17/11/2005
[2]- Pierre-André Taguieff, «Η νέα εβραιοφοβία», Πόλις, 2005.σελ 95
[3]-Γιάννης Κολοβός, «Η έννοια του «Έλληνα» σε μία πολυπολιτισμική Ελλάδα, περιοδικό Patria, τεύχος 17

Αναρτήθηκε από akritas στις 12:49 μμ Ετικέτες Εθνομηδενισμός, Ελληνική ιθαγένεια, Πολυπολιτισμικότητα

12 σχόλια:

Άναυδος είπε…

Εδώ, κολλάει γάντι:Διαβάστε τις “50 Ερωτήσεις Ενός Πολίτη“
και
Πάρτε τον κώδικα του κειμένου για τις δικές σας αναρτήσεις

26 Ιανουαρίου 2010 5:53 μ.μ.

Άναυδος είπε…

Σε μένα, πάντως, είναι εμφανές πλέον οτι είτε κατευθυνόμενος είτε ποινικά κολάσιμη μόδα, αυτός ο ιδιότυπος Ρατσισμός εναντίον των Ελλήνων έχει καταντήσει λύσσα κακιά.Το πιο πρόσφατο η εφόρμηση, με αφορμή την φωτιά στην Συναγωγή, όλων των γνωστών δημόσιων προσώπων να καταδικάσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό, με την ίδια κεκτημένη ταχύτητα που κάνουν για τον Ρατσισμό “μας”.

Καταρχήν, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης έχει προκύψει και ένα νέο φρούτο. Χωρίς να ξέρουμε ακόμη ποιος-τι-γιατί ορμάνε όλοι από τον πιο μικρό μέχρι και τα πιο ψηλά ιστάμενα πρόσωπα, πχ και ο Πρωθυπουργός ακόμα.

Τι να θυμηθώ. Το σπίτι στην Κούνεβα ενώ δεν έχει βρεθεί τι και ποιος; (ακόμη είμαστε στις υποθέσεις). Ο χαρακτηρισμός της σε εργατικό ατύχημα συνεπεία της «συνδικαλιστικής της δράσης»; (!!!)
Οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών εναντίον κρατικών υπαλλήλων, που στην συνέχεια μάθαμε ότι ακόμη δεν είχε γίνει ούτε προανάκριση και στην συνέχεια προέκυψε ότι δεν είχαν καμμία σχέση; Τι να πρωτοθυμηθούμε;

Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι τι επιδιώκουν και τι εξυπηρετούν όλα αυτά.

Παρεμπιπτόντως η αστυνομία βρήκε τους ενόχους για την φωτιά στην Συναγωγή, 2 Άγγλοι και 1 Αμερικανός που δούλευαν στην Βάση.
Οι ξένες εφημερίδες που «ένωσαν τις φωνές τους με τις εδώ δικές μας», εναντίον μας, θα ζητήσουν με το ίδιο πάθος και στον ίδιο χώρο κειμένου, συγνώμη; Δεν νομίζω.

26 Ιανουαρίου 2010 6:06 μ.μ.

Kimon είπε…

Είναι άραγε τυχαίο ότι η άλωση της χώρας άρχισε από τους αστούς διανοούμενους αριστερούς κατά τον αυτόπροσδιορισμό τους;
Η σχέση μεταξύ κεφαλαίου και πολυπολιτισμικότητας είναι πλέον καλά τεκμηριωμένη. Άν προσθέσει κανείς και τις ιδεοληψίες της Ελληνικής ηγετικής κομματικής νομενκλατούρας θα δημιουργήσει το εκρηκτικό μίγμα που υπάρχει στην χώρα μας και πού οδηγεί στην νομοτελειακή εξέλιξη της σε μουσουλμανικό μεσαίωνα.Ο καθηγητής κ. Τσουκαλάς κάνοντας την αυτοκριτική του είπε για την σχέση κεφαλαίου-παγκοσμιοποίησης και διανοούμενων:

«Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πια, ότι σε όλο το δυτικό κόσμο η μεγάλη μάζα των διανοουμένων είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το κεφάλαιο ή από την εξουσία. Οι μηχανισμοί είναι γνωστότατοι. Η εύνοια, η συμμετοχή σε ” ερευνητικά προγράμματα ” που συνδέονται με την παραγωγή, η παροχή υπηρεσιών με την τυπική ιδιότητα του συμβούλου, του τεχνοκράτη, του εμπειρογνώμονα ή ακόμα και του «γκουρού», κατέστησαν την διανόηση «επάγγελμα»…».

26 Ιανουαρίου 2010 6:53 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

Sthn Panormou eixan syn8hma “Ellhnes eiste kai faineste”.Syggnwmh, den exw ellhnika edw.

26 Ιανουαρίου 2010 7:04 μ.μ.

OMADEON είπε…

Την πολυπολιτισμικότητα θα πρέπει να τη χωνέψετε και να ξεχάσετε για πάντα το αντίθετό της, τη στείρα ΜΟΝΟκουλτούρα και ΜΟΝΟπολιτισμικότητα.Είμαστε ΑΛΛΟΙ τόσοι Ελληνες εξωτερικού (και πρώην) ΕΙΜΑΣΤΕ πολυπολιτισμικοί μέχρι το κόκκαλο, με την “καλή έννοια”, όχι με τη μπασταρδεμένη έννοια, ούτε την Ελληνοφοβική.

Η διαστροφή της έννοις “multiculturalist tolerance” του Ζίζεκ επικράτησε δυστυχώς στην Ελλάδα σαν “πολυπολιτισμικότητα” (σκέτο) μια έννοια μπουρδοειδής, πλέον, που δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, όπως και η “Νέα Τάξη” και όλο αυτό το άκρως παθολογικό παρανοϊκό σύμπαν εννοιών.

Τέλος, ενώ το άρθρο έχει αρκετά σωστά, που προφανώς σχετίζονται με τον Ταγκιεφφ (που είναι γίγαντας της αντιρατσιστικής διανόησης) δεν διαχωρίζει πουθενα τη θέση του απο τις θέσεις του “Ελληνικού Μετώπου” (στο οποίο ανήκε ο Κολοβός πριν γίνει ΛΑ.ΟΣ. και Ρεσάλτο).

ΔΙΑΧΩΡΕΙΣΤΕ τη θέση σας. ΑΛΛΟ εννοεί το ΛΑ.ΟΣ. με πολυπολιτισμικότητα και ΑΛΛΟ ο Ζίζεκ, ο Ταγκιεφφ και τόσοι άλλοι υγιείς κριτικοί των υπερβολών της αριστερής / αντιτρατσιστικής κουλτούρας.

26 Ιανουαρίου 2010 10:08 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

Δημιουργήστε παντού αυτόνομους Ελληνικούς πυρήνες αντίστασης, στην γειτονιά στο σχολείο, στην εργασία. Η ένοπλη σύγκρουση με τους αλλοεθνείς μουσουλμάνους λαθρομετανάστες δεν θα αργήσει να έλθει. Η θα μας σφάξουν η θα τους σφάξουμε…
ΕΕΕ

26 Ιανουαρίου 2010 10:57 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

ΟΜΑΝΤΕΟΝ. Μάθε πρώτα να γράφεις Ελληνικά και μετά να εκφράζεις άποψη για τους Έλληνες και την Ελλάδα.
Των αγράμματων και ανερμάτιστων θολοκουλτουριάρηδων ο ρατσισμός «κατά Ελλήνων» είναι απύθμενος. Όσο για αυτούς που αναφέρεις οι γνώσεις σου έχουν μείνει στο «Φιλοσοφικό λεξικό» του Ρόζεντλαλθ που διδασκόσαστε στην ΚΝΕ (ΚΟΥΤΒ). Διαβάστε και τίποτα άλλο!!! Βαρεθήκαμε να ακούμε τα ίδια και τα ίδια από αγράμματους και απαίδευτους μουζίκους.

26 Ιανουαρίου 2010 11:08 μ.μ.

akritas είπε…

10:57 άμα φτάσουμε στο σημείο ο ένας να σφάζει τον άλλον τότε αλλοίμονο μας.

26 Ιανουαρίου 2010 11:34 μ.μ.

akritas είπε…

Ομαδεόν όλοι εσείς οι πολυπολιτισμικοί αριστεροί έχετε την τάση να μας βάζεται στο ίδιο τσουβάλι όταν τολμάμε και κάνουμε κριτική στον αποτυχημένο πλέον πολυπολιτισμό. Όπως κατάλαβες το άρθρο μου αποτελείται από αποσπάσματα αριστερών της Δυτικής Ευρώπης. Και υπάρχουν μπόλικα μιας και η κριτική στην Eurabia και στο Londistan δεν έχει τελειωμό.Σε ότι αφορά τον Κολοβό και να ήταν στο Μέτωπο, σημασία έχει τι κάνει τώρα. Και τα τελευταία 10 χρόνια σίγουρα δεν έχει δώσει αφορμή για κάτι ακραίο. Ίσως να έκανε κάτι στο παρελθόν όπως ο αρχηγός του. Τώρα όμως με την πένα πραγματικά δίνει ρεσιτάλ.

26 Ιανουαρίου 2010 11:43 μ.μ.

Ανώνυμος είπε…

Ε πώς δεν είναι το ίδιο. Αν ήταν στην ΚΝΕ ή στον ΣΥΝ να τον ακούγαμε.
Κόλλησε ποτέ ένσημα θαυμάζοντας τον Στάλιν, τον Μάο, τον Τσαουσέσκου; Λοιπόν πώς μπορεί να ομιλεί;

27 Ιανουαρίου 2010 8:16 π.μ.

Ανώνυμος είπε…

“Και αυτός ο αντι-ρατσισμός θα είναι για τον 21ο αιώνα ότι ο κομμουνισμός ήταν για τον 20ο αιώνα. Μία πηγή βίας…”Ενώ ο καπιταλισμός ήταν πάντα ειρηνικός, ε; Οι 130 νεκροί από εργατικά ατυχήματα κάθε χρόνο στην Ελλάδα δεν σου λένε τίποτα; Οι χιλιάδες πόλεμοι που έχουν συμβεί στον αιώνα μας από τι πυροδοτούνται αν όχι από τη δίψα των διαφόρων διεθνών καπιταλιστικών ομίλων για περισσότερα κέρδη;

Με όλο το σεβασμό, αλλά βλέπεις το ζήτημα εντελώς αταξικά. Η κοινωνία χωρίζεται από τα προϊστορικά χρόνια σε τάξεις που παλεύουν η μία με την άλλη. Η πάλη αυτή των τάξεων κινεί την ιστορία.

Τη λύση απέναντι στην εθνική διάλυση της Ελλάδας που προωθούν ξένα κέντρα θα τη δώσει μόνο μια σοβαρή αριστερά (που δεν υπάρχει εδώ και δεκαετίες αλλά ελπίζουμε ότι θα φτιαχτεί πριν είναι αργά), που θα τραβήξει το γηγενή λαό σε σοβαρούς ταξικούς αγώνες, που θα αγωνιστεί για την εθνική και κοινωνική του χειραφέτηση.

Το ελληνικό κεφάλαιο την έχει πουλήσει την πατρίδα του. Δεν είχε πατρίδα και ποτέ για να λέμε την αλήθεια. Απλά τώρα έπεσαν εντελώς οι μάσκες. Έφερε ξένους δούλους στη θέση των γηγενών γιατί οι γηγενείς ζητάνε πολλά και εξεγείρονται συνέχεια.

27 Ιανουαρίου 2010 9:32 π.μ.

akritas είπε…

9:32 Επειδή μάλλον είσαι κομουνιστής διότι από όλο το κείμενο επικτρώθηκες σε αυτό σου λέω ότι το ζήτημα δεν είναι ταξικό, αλλά ζήτημα πολιτισμικό. Η ενσωμάτωση αυτής της εθνοπολιτισμικής μειονότητας (με διάφορες κουλτούρες) δεν μπορεί να γίνει ταξικά αλλά μόνο πολιτισμικά. Εμείς εδώ προσπαθούμε να βγάλουμε τον Ελληνικό τρόπο σκέψης από τον Έλληνα και να τον αντικαταστήσουμε με έναν ελληνικής έμπνευσης μεταμοντέρνο πολυπολιτισμικό θεώρημα. Αιτία της σήψης της κοινωνίας μας είναι αυτές οι εισαγώμενες μεταμοντέρνες αντιλήψεις.

 

 

27 Ιανουαρίου 2010 9:59 π.μ.

 

RON PAUL & AUDIT THE FED & THE ROTTEN BULLION

It’s one thing to counterfeit a twenty or hundred dollar bill. The amount of financial damage is usually limited to a specific region and only affects dozens of people and thousands of dollars. Secret Service agents quickly notify the banks on how to recognize these phony bills and retail outlets usually have procedures in place (such as special pens to test the paper) to stop their proliferation.
But what about gold? This is the most sacred of all commodities because it is thought to be the most trusted, reliable and valuable means of saving wealth.
A recent discovery — in October of 2009 — has been suppressed by the main stream media but has been circulating among the “big money” brokers and financial kingpins and is just now being revealed to the public. It involves the gold in Fort Knox — the US Treasury gold — that is the equity of our national wealth. In short, millions (with an “m”) of gold bars are fake!
Who did this? Apparently our own government.

Background

In October of 2009 the Chinese received a shipment of gold bars. Gold is regularly exchanges between countries to pay debts and to settle the so-called balance of trade. Most gold is exchanged and stored in vaults under the supervision of a special organization based in London, the London Bullion Market Association (or LBMA). When the shipment was received, the Chinese government asked that special tests be performed to guarantee the purity and weight of the gold bars. In this test, four small holed are drilled into the gold bars and the metal is then analyzed.
Officials were shocked to learn that the bars were fake. They contained cores of tungsten with only a outer coating of real gold. What’s more, these gold bars, containing serial numbers for tracking, originated in the US and had been stored in Fort Knox for years. There were reportedly between 5,600 to 5,700 bars, weighing 400 oz. each, in the shipment!
At first many gold experts assumed the fake gold originated in China, the world’s best knock-off producers. The Chinese were quick to investigate and issued a statement that implicated the US in the scheme.
What the Chinese uncovered:
Roughly 15 years ago — during the Clinton Administration [think Robert Rubin, Sir Alan Greenspan and Lawrence Summers] — between 1.3 and 1.5 million 400 oz tungsten blanks were allegedly manufactured by a very high-end, sophisticated refiner in the USA [more than 16 Thousand metric tonnes]. Subsequently, 640,000 of these tungsten blanks received their gold plating and WERE shipped to Ft. Knox and remain there to this day.
According to the Chinese investigation, the balance of this 1.3 million to 1.5 million 400 oz tungsten cache was also gold plated and then allegedly “sold” into the international market. Apparently, the global market is literally “stuffed full of 400 oz salted bars”. Perhaps as much as 600-billion dollars worth.
An obscure news item originally published in the N.Y. Post [written by Jennifer Anderson] in late Jan. 04 perhaps makes sense now.
DA investigating NYMEX executive ,Manhattan, New York, –Feb. 2, 2004.
A top executive at the New York Mercantile Exchange is being investigated by the Manhattan district attorney. Sources close to the exchange said that Stuart Smith, senior vice president of operations at the exchange, was served with a search warrant by the district attorney’s office last week. Details of the investigation have not been disclosed, but a NYMEX spokeswoman said it was unrelated to any of the exchange’s markets. She declined to comment further other than to say that charges had not been brought. A spokeswoman for the Manhattan district attorney’s office also declined comment.”
The offices of the Senior Vice President of Operations — NYMEX — is exactly where you would go to find the records [serial number and smelter of origin] for EVERY GOLD BAR ever PHYSICALLY settled on the exchange. They are required to keep these records. These precise records would show the lineage of all the physical gold settled on the exchange and hence “prove” that the amount of gold in question could not have possibly come from the U.S. mining operations — because the amounts in question coming from U.S. smelters would undoubtedly be vastly bigger than domestic mine production.
No one knows whatever happened to Stuart Smith. After his offices were raided he took “administrative leave” from the NYMEX and he has never been heard from since. Amazingly, there never was any follow up on in the media on the original story as well as ZERO developments ever stemming from D.A. Morgenthau’s office who executed the search warrant.
Are we to believe that NYMEX offices were raided, the Sr. V.P. of operations then takes leave — all for nothing?
The revelations of fake gold bars also explains another highly unusual story that also happened in 2004:
LONDON, April 14, 2004 (Reuters) — NM Rothschild & Sons Ltd., the London-based unit of investment bank Rothschild [ROT.UL], will withdraw from trading commodities, including gold, in London as it reviews its operations, it said on Wednesday.
Interestingly, GATA’s Bill Murphy speculated about this back in 2004;
“Why is Rothschild leaving the gold business at this time my colleagues and I conjectured today? Just a guess on my part, but [I] suspect something is amiss. They know a big scandal is coming and they don’t want to be a part of it… [The] Rothschild wants out before the proverbial “S” hits the fan.” — BILL MURPHY, LEMETROPOLE, 4-18-2004
What is the GATA?
The Gold Antitrust Action Committee (GATA) is an organisation which has been nipping at the heels of the US Treasury Federal Reserve for several years now. The basis of GATA’s accusations is that these institutions, in coordination with other complicit central banks and the large gold-trading investment banks in the US, have been manipulating the price of gold for decades.
What is the GLD?GLD is a short form for Good London Delivery. The London Bullion Market Association (LBMA) has defined “good delivery” as a delivery from an entity which is listed on their delivery list or meets the standards for said list and whose bars have passed testing requirements established by the associatin and updated from time to time. The bars have to be pure for AU in an area of 995.0 to 999.9 per 1000. Weight, Shape, Appearance, Marks and Weight Stamps are regulated as follows:
Weight: minimum 350 fine ounces AU; maximum 430 fine ounces AU, gross weight of a bar is expressed in troy ounces, in multiples of 0.025, rounded down to the nearest 0.025 of an troy ounce.
Dimensions: the recommended dimensions for a Good Delivery gold bar are: Top Surface: 255 x 81 mm; Bottom Surface: 236 x 57 mm; Thickness: 37 mm.
Fineness: the minimum 995.0 parts per thousand fine gold. Marks: Serial number; Assay stamp of refiner; Fineness (to four significant figures); Year of manufacture (expressed in four digits).
After reviewing their prospectus yet again, it becomes pretty clear that GLD was established to purposefully deflect investment dollars away from legitimate gold pursuits and to create a stealth, cesspool / catch-all, slush-fund and a likely destination for many of these fake tungsten bars where they would never see the light of day — hidden behind the following legalese “shield” from the law:
[Excerpt from the GLD prospectus on page 11]
“Gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket may not meet the London Good Delivery Standards and, if a Basket is issued against such gold, the Trust may suffer a loss. Neither the Trustee nor the Custodian independently confirms the fineness of the gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket. The gold bars allocated to the Trust by the Custodian may be different from the reported fineness or weight required by the LBMA’s standards for gold bars delivered in settlement of a gold trade, or the London Good Delivery Standards, the standards required by the Trust. If the Trustee nevertheless issues a Basket against such gold, and if the Custodian fails to satisfy its obligation to credit the Trust the amount of any deficiency, the Trust may suffer a loss.”
The Federal Reserve knows but is apparently part of the scheme. Earlier this year GATA filed a second Freedom of Information Act (FOIA) request with the Federal Reserve System for documents from 1990 to date having to do with gold swaps, gold swapped, or proposed gold swaps.
On Aug. 5, The Federal Reserve responded to this FOIA request by adding two more documents to those disclosed to GATA in April 2008 from the earlier FOIA request. These documents totaled 173 pages, many parts of which were redacted (blacked out). The Fed’s response also noted that there were 137 pages of documents not disclosed that were alleged to be exempt from disclosure.
GATA appealed this determination on Aug. 20. The appeal asked for more information to substantiate the legitimacy of the claimed exemptions from disclosure and an explanation on why some documents, such as one posted on the Federal Reserve Web site that discusses gold swaps, were not included in the Aug. 5 document release.
In a Sept. 17, 2009, letter on Federal Reserve System letterhead, Federal Reserve governor Kevin M. Warsh completely denied GATA’s appeal. The entire text of this letter can be examined at http://www.gata. org/
The first paragraph on the third page is the most revealing.”In connection with your appeal, I have confirmed that the information withheld under exemption 4 consists of confidential commercial or financial information relating to the operations of the Federal Reserve Banks that was obtained within the meaning of exemption 4. This includes information relating to swap arrangements with foreign banks on behalf of the Federal Reserve System and is not the type of information that is customarily disclosed to the public. This information was properly withheld from you.”
above statement is an admission that the Federal Reserve has been involved with the fake gold bar swaps and that it refuses to disclose any information about its activities!
The above statement is an admission that the Federal Reserve has been involved with the fake gold bar swaps and that it refuses to disclose any information about its activities!
Why use tungsten?
If you are going to print fake money you need to have the special paper, otherwise the bills don’t feel right and can be easily detected by special pens that most merchants and banks use. Likewise, if you are going to fake gold bars you had better be sure they have the same weight and properties of real gold.
In early 2008 millions of dollars in gold at the central bank of Ethiopia turned out to be fake. What were supposed to be bars of solid gold turned out to be nothing more than gold-plated steel. They tried to sell the stuff to South Africa and it was sent back when the South Africans noticed this little problem. The problem with making good-quality fake gold is that gold is remarkably dense. It’s almost twice the density of lead, and two-and-a-half times more dense than steel. You don’t usually notice this because small gold rings and the like don’t weigh enough to make it obvious, but if you’ve ever held a larger bar of gold, it’s absolutely unmistakable: The stuff is very, very heavy.
The standard gold bar for bank-to-bank trade, known as a “London good delivery bar” weighs 400 troy ounces (over thirty-three pounds), yet is no bigger than a paperback novel. A bar of steel the same size would weigh only thirteen and a half pounds.
According to gold expert, Theo Gray, the problem is that there are very few metals that are as dense as gold, and with only two exceptions they all cost as much or more than gold.
The first exception is depleted uranium, which is cheap if you’re a government, but hard for individuals to get. It’s also radioactive, which could be a bit of an issue.
The second exception is a real winner:
tungsten. Tungsten is vastly cheaper than gold (maybe $30 dollars a pound compared to $12,000 a pound for gold right now). And remarkably, it has exactly the same density as gold, to three decimal places. The main differences are that it’s the wrong color, and that it’s much, much harder than gold. (Very pure gold is quite soft, you can dent it with a fingernail.)
A top-of-the-line fake gold bar should match the color, surface hardness, density, chemical, and nuclear properties of gold perfectly. To do this, you could could start with a tungsten slug about 1/8-inch smaller in each dimension than the gold bar you want, then cast a 1/16-inch layer of real pure gold all around it. This bar would feel right in the hand, it would have a dead ring when knocked as gold should, it would test right chemically, it would weigh *exactly* the right amount, and though I don’t know this for sure, I think it would also pass an x-ray fluorescence scan, the 1/16″ layer of pure gold being enough to stop the x-rays from reaching any tungsten. You’d pretty much have to drill it to find out it’s fake.
Such a top-quality fake London good delivery bar would cost about $50,000 to produce because it’s got a lot of real gold in it, but you’d still make a nice profit considering that a real one is worth closer to $400,000.
What’s going to happen now?
Politicians like Ron Paul have been demanding that the Federal Reserve be more transparent and open up their records for public scrutiny. But the Fed has consistently refused, stating that these disclosures would undermine its operation. Yes, it certainly would.

Further reading here

Απόδοση στα Ελληνικά

Oταν κυκλοφορούν πλαστά νομίσματα η ζημιά περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή και επηρεάζει μόνο μερικές δεκάδες ή χιλιάδες ανθρώπους και αφορά φυσικά ένα σχετικά περιορισμένο ύψος χρημάτων. Οι υπηρεσίες ενημερώνουν άμεσα τις τράπεζες σχετικά με το πώς να αναγνωρίζουν αυτά τα ψεύτικα χρήματα και τα καταστήματα λιανικής πώλησης συνήθως διαθέτουν διαδικασίες αναγνώρισης τους (όπως ειδικές πένες για τη δοκιμή του χαρτιού) ώστε γρήγορα να σταματήσει η κυκλοφορία τους.
Αλλά τι γίνεται με χρυσό; Αυτό είναι το πιο ιερό από όλα τα εμπορεύματα, διότι θεωρείται ότι είναι το πιο ασφαλές, αξιόπιστο και πολύτιμο μέσο για την εξοικονόμηση πλούτου.
Μια πρόσφατη ανακάλυψη -έγινε τον Οκτώβριο του 2009- αλλά αποσιωπήθηκε στα ΜΜΕ και μόλις τώρα γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό: εκατομμύρια ράβδων χρυσού στο Fort Knox – όπου βρίσκεται το απόθεμα χρυσού του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ – που είναι το μετοχικό κεφάλαιο του εθνικού πλούτου της χώρας είναι ΠΛΑΣΤΕΣ!
Ποιος το έκανε αυτό; Προφανώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αναφέρει ο συντάκτης.

Ιστορικό

Τον Οκτώβριο του 2009 οι Κινέζοι έλαβαν μία αποστολή ράβδων χρυσού. Ο χρυσός αποτελεί τρόπο τακτικών ανταλλαγών μεταξύ των χωρών, για να αποπληρωθούν χρέη και να διευθετηθεί το λεγόμενο εμπορικό ισοζύγιο. Οι περισσότερες ανταλλαγές σε χρυσό λαμβάνουν χώρα και αποθηκεύονται σε υπόγειους θαλάμους υπό την επίβλεψη ενός ειδικού οργανισμού με έδρα το Λονδίνο, το London Bullion Market Association (ή LBMA). Όταν η αποστολή έγινε δεκτή, η κινεζική κυβέρνηση ζήτησε να γίνουν ειδικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί η καθαρότητα και το βάρος των ράβδων χρυσού. Σε αυτή τη δοκιμή, τέσσερις μικρές οπές ανοίγονται στις ράβδους χρυσού και στη συνέχεια αναλύεται η σύσταση του μετάλλου.
Οι υπάλληλοι συγκλονίστηκαν από το γεγονός ότι οι μπάρες ήταν ψεύτικες. Οι πυρήνες αποτελούνταν από βολφράμιο και είχαν μόνο μια εξωτερική επίστρωση πραγματικού χρυσού. Επιπλέον, αυτές οι ράβδοι χρυσού, περιέχουν αύξοντες αριθμούς για παρακολούθηση με βάση τους οποίους φαίνεται πως προέρχονται από τις ΗΠΑ και είχαν αποθηκευτεί για χρόνια στο Φορτ Νοξ. Υπήρξαν αναφορές που αφορούν για 5600 έως 5.700 ράβδους της αποστολής, με βάρος 400 ουγκιές η κάθε μία!
Αρχικά πολλοί ειδικοί χρυσού θεώρησαν πως ο ψεύτικος χρυσός προέρχονταν από την Κίνα, που ηγείται στην παραγωγή απομιμήσεων. Οι Κινέζοι έσπευσαν να διερευνήσουν το ζήτημα και εξέδωσαν δήλωση που εμπλέκει τις ΗΠΑ.
Τι αποκάλυψαν οι κινέζοι:
Πριν από 15 χρόνια περίπου – κατά την περίοδο της κυβέρνησης Clinton [ Ρόμπερτ Ρούμπιν, ο Sir Alan Greenspan και ο Lawrence Summers] – φαίνεται πως είχαν κατασκευαστεί από βιομηχανία στις ΗΠΑ, μεταξύ 1,3 και 1,5 εκατομμυρία ράβδοι βολφραμίου των 400oz (ουγκιές)- [πάνω από 16 χιλιάδες μετρικοί τόνοι], με μία πολύ υψηλή τεχνική ραφιναρίσματος. Στη συνέχεια, 640.000 από αυτά τα “τούβλα” βολφραμίου έλαβαν ως επικάλυψη ελάσματα χρυσού και απεστάλησαν στο Ft. Knox όπου και παραμένουν μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την κινεζική έρευνα, τα υπόλοιπα 1.3 εως 1.5 εκατομμύρια ράβδοι που ακόμη και η επικάλυψή τους ήταν επίχρυση στη συνέχεια “πωλήθηκε” στη διεθνή αγορά. Προφανώς, η παγκόσμια αγορά είναι κυριολεκτικά “γεμάτη από ψεύτικες μπάρες βολφραμίου -αντί χρυσό-, σε ποσό που εκτιμάτε στα 600 δισ. δολάρια.
Με τα παραπάνω αποκτά νόημα και μια σκοτεινή είδηση που αρχικά είχε δημοσιευθεί στην NY Post [από την Jennifer Anderson] στα τέλη του Ιανουαρίου 2004.

DA investigating NYMEX executive ,Manhattan, New York, –Feb. 2, 2004.

Σύμφωνα με το άρθρο εκείνο, κορυφαίο στέλεχος του New York Mercantile Exchange έγινε επίκεντρο έρευνας από τον εισαγγελέα του Μανχάταν. Πηγές αναφέρουν ότι στον Stuart Smith, ανώτερο αντιπρόεδρο τότε της NYMEX, επιδόθηκε ένταλμα έρευνας από το γραφείο του εισαγγελέα . Στοιχεία της έρευνας δεν είχαν δοθεί τότε στη δημοσιότητα, όπως επίσης δεν έγινε γνωστή η πορεία και το συμπέρασμα της εισαγγελικής έρευνας.
Αξίζει ωστόσο να γνωρίζουμε πως τα γραφεία του Senior Vice President of Operations της NYMEX – είναι υπεύθυνα για την τήρηση αρχείων [αύξοντα αριθμό και χυτήριο προέλευσης] για ΚΑΘΕ μπάρα χρυσού που χρησιμοποιείται σε ανταλλαγές. Εκεί οφείλουν να τηρούν τα μητρώα αυτά με ακριβή στοιχεία που δείχνουν την καταγωγή του συνόλου του φυσικού χρυσού ως αποδείξεις …
Να πιστέψουμε πως δεν έγινε τίποτε και πως είναι άσχετη η “διοικητική άδεια” που δόθηκε τότε στον αντιπρόεδρο της NYMEX ;
Οι αποκαλύψεις για τους πλαστούς ράβδους χρυσού εξηγούν επίσης μία άλλη εξαιρετικά ασυνήθιστη ιστορία που συνέβη επίσης το 2004:
Λονδίνο, 14 Απριλίου 2004 (Reuters) – η NM Rothschild & Sons Ltd, που εδρεύει στο Λονδίνο μονάδα της επενδυτικής τράπεζας Rothschild [ROT.UL], θα αποσυρθεί από την εμπορία αγροτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού, στο Λονδίνο, με την αναθεώρηση δραστηριοτήτων του, δήλωσε την Τετάρτη.
Είναι ενδιαφέρον, ότι ο Bill Murphy του GATA, αναφερθήκατε σχετικά με αυτό και πάλι το 2004
“Γιατί ¨αφήνουν οι Rothschild την επιχείρηση χρυσού αυτή τη στιγμή αναρωτιόμαστε εγώ και οι συνάδελφοί μου; Απλά μια εικασία εκ μέρους μου, αλλά νομίζω πως είναι ύποπτο και κάτι δεν πάει καλά. Γνωρίζουν προφανώς πως ένα μεγάλο σκάνδαλο έρχεται και δεν θέλουν να είναι ένα μέρος του … – MURPHY BILL, LEMETROPOLE, 4-18-2004
Ποια είναι η GΑΤΑ;

Η Gold Antitrust Action Committee (GATA) είναι ένας οργανισμός ο οποίος έχει γίνει τσουχτερός για τις φτέρνες του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και της Federal Reserve για πολλά χρόνια τώρα. Η βάση των κατηγοριών του GATA είναι ότι τα ιδρύματα αυτά, σε συντονισμό με άλλες κεντρικές τράπεζες είναι συνένοχα και εμπλέκονται σε συναλλαγές χρυσού στις ΗΠΑ έχοντας στα χέρια τους την αθέμιτη χειραγώγηση της τιμής του χρυσού εδώ και δεκαετίες.

Ποια είναι η GLD;

Η GLD είναι η συντομογραφία του Good London Delivery. Το London Bullion Market Association (LBMA) όρισε ως «καλή παράδοση” την παράδοση από έναν φορέα που περιλαμβάνεται στον κατάλογο τους ή που η παράδοσή τους ανταποκρίνεται στα πρότυπα του εν λόγω καταλόγου και οι μπαρες του οποίου έχουν περάσει τη δοκιμή απαιτήσεων που καθορίζονται από την associatiοn και ενημερώνονται κατά καιρούς. Οι ράβδοι πρέπει να είναι καθαρές για ΑU μεταξύ 995,0 και 999,9 ανά 1000. Βάρος, σχήμα, εμφάνιση, βάρος, σχέδια και γραμματόσημα πάνω στης ράβδους ρυθμίζονται ως εξής:
Βάρος: minimum 350 fine ounces AU; maximum 430 fine ounces AU, gross weight of a bar is expressed in troy ounces, in multiples of 0.025, rounded down to the nearest 0.025 of an troy ounce.

Διαστάσεις: the recommended dimensions for a Good Delivery gold bar are: Top Surface: 255 x 81 mm; Bottom Surface: 236 x 57 mm; Thickness: 37 mm.

Fineness: the minimum 995.0 parts per thousand fine gold. Marks: Serial number; Assay stamp of refiner; Fineness (to four significant figures); Year of manufacture (expressed in four digits).
Μετά την εξέταση του ενημερωτικού δελτίου για άλλη μια φορά, γίνεται αρκετά σαφές ότι η GLD ιδρύθηκε για να αποσπάσει σκόπιμα τα δολάρια των επενδύσεων μακριά από τις νόμιμες αγορές χρυσού και για να δημιουργήσει ένα είδος καταβόθρας που θα αποτελούσε προορισμό για πολλές από αυτές τις πλαστές ράβδους από βολφράμιο, ώστε να μη δουν ποτέ το φως της ημέρας – πράγμα που καλύπτεται πίσω από το ακόλουθο κείμενο νομιμοποιητικής “ασπίδας” από το νόμο:

[Απόσπασμα από το ενημερωτικό δελτίο GLD στη σελίδα 11]
legalese “shield” from the law:

[Excerpt from the GLD prospectus on page 11]
“Gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket may not meet the London Good Delivery Standards and, if a Basket is issued against such gold, the Trust may suffer a loss. Neither the Trustee nor the Custodian independently confirms the fineness of the gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket. The gold bars allocated to the Trust by the Custodian may be different from the reported fineness or weight required by the LBMA’s standards for gold bars delivered in settlement of a gold trade, or the London Good Delivery Standards, the standards required by the Trust. If the Trustee nevertheless issues a Basket against such gold, and if the Custodian fails to satisfy its obligation to credit the Trust the amount of any deficiency, the Trust may suffer a loss.”

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ γνωρίζει αλλά είναι προφανώς μέρος της ιστορίας.
Νωρίτερα αυτή τη χρονιά η GATA κατέθεσε για δεύτερη φορά αίτημα Freedom of Information Act (FOIA), ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ τα έγγραφα από το 1990 μέχρι σήμερα , που έχουν να κάνουν με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, χρυσά ή προτεινόμενες πράξεις ανταλλαγής χρυσού .
Στις 5, Αύγ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ανταποκρίθηκε στο αίτημα αυτό FOIA, με την προσθήκη δύο επιπλέον εγγράφων στα έγγραφα που είχε ήδη εμφανίσει στην GATA τον Απρίλιο του 2008, μετά από την προηγούμενη αίτηση FOIA. Τα έγγραφα αυτά ανήλθαν σε 173 σελίδες, πολλά τμήματα των οποίων ήταν αναθεωρημένα (βαμμένα σκούρα). Στην απάντηση της Fed σημειονώταν επίσης ότι υπήρχαν ακόμη 137 σελίδες εγγράφων που δεν αποκαλύφθηκαν διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους από δημοσιοποίηση.

Η GATA άσκησε έφεση σχετικά στις 20 Αυγούστου, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες που να τεκμηριώνουν τη νομιμότητα των εξαιρέσεων από τη δημοσιοποίηση και μια εξήγηση γιατί ορισμένα έγγραφα, όπως μία ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Federal Reserve που ασχολείται με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, δεν συμπεριλήφθηκαν στο έγγραφο απελευθέρωσης πληροφοριών στις 5 Αυγ.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2009, με επιστολή πάνω σε επιστολόχαρτο της Federal Reserve System, ο κυβερνήτης της Federal Reserve, Kevin M. Warsh, αρνήθηκε πλήρως την έφεση της GAΤΑ.
Η πρώτη παράγραφος στην τρίτη σελίδα της εν λόγω επιστολής είναι η πιο αποκαλυπτική.

“Σε σχέση με την έκληση σας, μου επιβεβαίωσαν ότι οι πληροφορίες που παρακρατούνται σύμφωνα με απαλλαγή 4, αποτελούν εμπιστευτικές εμπορικές ή οικονομικές πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις της Federal Reserve Βank που επιτεύχθηκαν στα πλαίσια της έννοια της εξαίρεσης 4. Αυτό περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες ανταλλαγών με ξένες τράπεζες για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και δεν είναι το είδος των πληροφοριών που δημοσιοποιούνται συνήθως στο κοινό. Η πληροφορία αυτή σωστά κρατήθηκε μυστική από εσάς. “

”In connection with your appeal, I have confirmed that the information withheld under exemption 4 consists of confidential commercial or financial information relating to the operations of the Federal Reserve Banks that was obtained within the meaning of exemption 4. This includes information relating to swap arrangements with foreign banks on behalf of the Federal Reserve System and is not the type of information that is customarily disclosed to the public. This information was properly withheld from you.”

Η ανωτέρω δήλωση είναι μια παραδοχή ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει ασχοληθεί με swaps (ανταλλαγές) με ψεύτικες μπάρες χρυσού και αρνείται να αποκαλύψει οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές της!
Γιατί γίνεται χρήση βολφράμιου;
Αν πρόκειται να εκτυπώσετε πλαστό χρήμα θα πρέπει να έχετε το ειδικό χαρτί, αλλιώς τα χαρτονομίσματα δεν θα έχουν την κατάλληλη υφή και θα μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα από ειδικό στυλό που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι έμποροι και οι τράπεζες. Ομοίως, αν πρόκειται για ψεύτικους ράβδους χρυσού θα πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχουν το ίδιο βάρος και τις ιδιότητες του πραγματικού χρυσού.
Στις αρχές του 2008 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό στην κεντρική τράπεζα της Αιθιοπίας αποδείχθηκε ότι ήταν πλαστά. Αντί για ράβδοι χρυσού αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από επιχρυσωμένο ατσάλι. Προσπάθησαν να τα πουλήσουν στη Νότια Αφρική και στάλθηκαν πίσω όταν οι Νοτιοαφρικανοί παρατήρησαν αυτό το “μικρό πρόβλημα”. Το πρόβλημα με τη λήψη καλής ποιότητας ψεύτικου χρυσού είναι ότι ο χρυσός είναι εξαιρετικά πυκνός. Έχει σχεδόν δύο φορές την πυκνότητα του μολύβδου και είναι 2 1/2 φορές πιο πυκνός από το ατσάλι. Δεν παρατηρήται συνήθως αυτή η ιδιότητα γιατί τα μικρά χρυσά δαχτυλίδια και τα παρόμοια δεν ζυγίζουν αρκετά ώστε να είναι προφανής, αλλά αν έχετε κρατήσει ποτέ ένα μεγαλύτερο κομμάτι χρυσού, γίνεται ολοφάνερη: είναι πολύ, πολύ βαρύ.
Η πρότυπος ράβδος χρυσού για ανταλλαγές μεταξύ τραπεζών, γνωστή ως “London good delivery bar” ζυγίζει 400 ουγγιές troy (πάνω από τριάντα τρεις λίβρες, περίπου 16,5 κιλά), αλλά δεν είναι μεγαλύτερη από ένα βιβλίο. Μία ράβδος χάλυβα, στο ίδιο μέγεθος θα ζυγίζει μόνο 13,5 λίρβες (περίπου 6,525 κιλά).
Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα χρυσού, Theo Gray, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγα μέταλλα που να είναι τόσο πυκνά, όπως ο χρυσός και με δύο μόνο εξαιρέσεις όλα τους κόστίζουν όσο ο χρυσός ή περισσότερο.
Η πρώτη εξαίρεση είναι το απεμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο είναι φθηνό αν είστε μια κυβέρνηση, αλλά δύσκολο για να το αποκτήσουν μεμονωμένα άτομα. Επίσης είναι ραδιενεργό, πράγμα που θα μπορούσε να είναι πρόβλημα…
Η δεύτερη εξαίρεση είναι ένας πραγματικός νικητής: βολφράμιο. Το βολφράμιο είναι κατά πολύ φθηνότερο από το χρυσό (ίσως 30 δολάρια ανά λίβρα σε σύγκριση με 12.000 δολάρια η λίμπρα για το χρυσό τώρα). Και εντυπωσιακό τρόπο έχει ακριβώς την ίδια πυκνότητα με χρυσό, με τρία δεκαδικά ψηφία. Οι κύριες διαφορές είναι ότι έχει ” λάθος” χρώμα και ότι είναι πολύ, πολύ πιο σκληρό από το χρυσό. (Πολύ καθαρός χρυσός είναι αρκετά μαλακός ώστε να μπορεί να χαραχτεί με το νύχι.)
Μια πολύ καλή απομίμηση ράβου χρυσού θα πρέπει λοιπόν να ταιριάζει τέλεια με το χρώμα, την επιφανειακή σκληρότητα, την πυκνότητα, τη χημική σύσταση και τις άλλες διότητες του χρυσού. Για να γίνει αυτό, θα μπορούσε να φτιαχτεί μια μικρότερη μπάρα από βολφράμιο- κατά 1/8-inch μικρότερη σε κάθε διάσταση σε σχέση με τη μπάρα χρυσού- και στη συνέχεια να προστεθεί ένα στρώμα πραγματικού, καθαρού χρυσού -στρώμα πάχους 1/16-inch- γύρω από τη μπάρα βολφραμίου. Αυτή η μπάρα θα μπορούσε να περάσει για αληθινή και να περάσει από τα συνηθισμένα τεστ γνησιότητας. Μόνο μια οπή με τρυπάνι θα αποκάλυπτε πως πρόκειτε για πλαστή ράβδο χρυσού…
Και κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση που αποκάλυψε η Κίνα.
Τι πρόκειται να συμβεί τώρα;
Πολιτικοί σαν τον Ron Paul απαιτούν από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) να ανοίξουν τα αρχεία της για δημόσιο έλεγχο. Όμως, η Fed έχει επανειλημμένως αρνηθεί, δηλώνοντας ότι οι εν λόγω γνωστοποιήσεις θα υπονόμευαν τη λειτουργία της.
Προφανώς και θα την υπονόμευε η αποκάλυψη εμπλοκής της σε τέτοια σκάνδαλα! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο..

ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ 1

Αναδημοσίευση απο εδω

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 22 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2010

Το αγροτικό πρόβλημα έξω από τα δόντια

Θέλω να αναφέρω κάποια στοιχεία του αγροτικού θέματος χωρίς όμως να παραπέμψω σε έγγραφα, κείμενα, αποφάσεις της ΕΕ κτλ και χωρίς να έχω θεωρητική γνώση του θέματος. Απλά θα πω εν τάχει και ρεαλιστικά πώς έχουν τα πράγματα από ό,τι έχω καταλάβει και από ό,τι μου λένε κάποιοι καλοί φίλοι οι οποίοι είναι σοβαροί αγρότες, αν κάνω λάθος διορθώστε με:

Η Ευρωπαική Ένωση θέλει να μειωθεί ο αγροτικός πληθυσμός στην Ελλάδα γιατί άλλες οικονομικές δραστηριότητες είναι πολύ πιο επικερδής και παραγωγικές. Το 1980 είχαμε πάνω από 30% αγροτικό πληθυσμό, το 1995 περίπου 20% και 1 εκ αγρότες ενώ σήμερα έχουμε πέσει κοντά στο 10,5% και 500,000 αγρότες. Ο στόχος της ΕΕ είναι να πέσει ο αγροτικός μας πληθυσμός κάτω από 5% ενώ ακόμη και τότε θα θεωρεί ότι έχουμε πολλούς αγρότες. Όταν λέμε να πέσει ο αγροτικός πληθυσμός – για να καταλαβαινόμαστε – σημαίνει να φύγουν οι άνθρωποι από τις εστίες τους και να πάνε σε μεγάλα αστικά κέντρα όπου θα εργαστούν ως υπάλληλοι σε επιχειρήσεις ή ως εργατικό κτλ δυναμικό.

Το Ελληνικό κράτος, στα πλαίσια της ΕΕ, δεν μπορεί πλέον ούτε να έχει δασμούς ώστε να κάνει με τεχνητό τρόπο πιο ακριβά τα ξένα προϊόντα, ούτε μπορεί να επιδοτεί τα ελληνικά προϊόντα επιτρέποντας αυτά να είναι πιο φτηνά. Αν οι αγρότες πιέσουν για να πάρουν κάποιες επιχορηγήσεις από το κράτος τότε η ΕΕ έρχεται και μας τιμωρεί ζητώντας να πληρώσουμε πρόστιμα γιατί αυτό θεωρείται κάτι σαν ντάμπινγκ. Συνεπώς στα πλαίσια της ΕΕ το κράτος είναι υποχρεωμένο να απέχει.

Οι επιδοτήσεις που δίνονται σήμερα, ας πούμε χοντρικά ότι δίνονται στα πλαίσια μιας μεταβατικής φάσης μεταξύ της περιόδου προ ΕΕ και της περιόδου μετά το 2013 όταν οι αγρότες θα αφεθούν 100% στο ό,τι κάνουν μόνοι τους στην ελεύθερη αγορά. Και βέβαια τα αγροτικά προϊόντα που παράγονται στις λεγόμενες τρίτες χώρες εκτός ΕΕ είναι πάμφθηνα και έτσι οι αγρότες μας δεν θα έχουν καμία ελπίδα επιβίωσης εκ των πραγμάτων. Όπως λέει ο Ανδρουλάκης είναι δυνατόν να θεωρείται σοσιαλιστικό να βάζουμε δασμούς σε προϊόντα φτωχών αφρικανικών χωρών για να ζήσουν οι δικοί μας αγρότες; Εγώ δεν συμφωνώ με αυτή τη λογική αλλά την αναφέρω για να γίνει κατανοητό το θέμα.

Ίσως επιβιώσουν μόνο κάποιοι που έχουν τεράστιες εκτάσεις με αποτέλεσμα να μπορούν να χρησιμοποιούν μεγάλα και πολλά μηχανήματα που ελαχιστοποιούν τα κόστη εργασίας ή αν επίσης λόγω μεγάλων εκτάσεων μπορούν να προμηθεύονται λιπάσματα και άλλα υλικά πάμφθηνα. Επίσης, ίσως θα μπορέσουν να επιβιώσουν και κάποιοι άλλοι με πρωτοποριακές καλλιέργειες. Φαντάζομαι ότι όποιες εξαιρέσεις υπάρξουν θα επιβιώσουν με πάρα, πάρα πολλή δουλειά, σοβαρότητα, γνώσεις, εμπειρία και λίγα κέρδη. Κάθε περιοχή βέβαια και κάθε προϊόν έχει τις ιδιαιτερότητές του.

Συνεπώς οι αγρότες, για να το πούμε ξερά κοφτά, οδηγούνται σε κυριολεκτικό αφανισμό. Για μένα δεν έχει καμία σημασία να πω αν φταίνε οι αγρότες ή δεν φταίνε, αν πήγαιναν στα κλαρίνα για να φάνε τις επιδοτήσεις ή αν τα έστελναν στο π.χ. ΤΕΙ αγροτικής παραγωγής που σπούδαζε ο γιος τους. Σήμερα όμως, γιατί κάποιος υπεύθυνος πολιτικός δεν βγαίνει στην τηλεόραση ανακοινώνοντας ότι σε 10 χρόνια από σήμερα το 80% των σημερινών αγροτών θα είναι χρεοκοπημένοι, πάμφτωχοι ή υπάλληλοι 3ης κατηγορίες στις γειτονικές πόλεις; Να ξέρει έτσι ο κάθε ένας το τι τον περιμένει. Δεν θα ήταν αυτό το πιο τίμιο;

Αυτό που ξέρω, μέσω αυτών που βλέπω, είναι ότι ο αγροτικός πληθυσμός δεν είναι καθόλου ενημερωμένος για το τι θα γίνει σε πολύ λίγα χρόνια, και μπορεί πολλοί αγρότες να έφαγαν τις επιδοτήσεις σε διπλοκάμπινα Hi-Lux Toyota 3000 κυβικών καθώς και στα κλαρίνα αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι ευσυνείδητοι και συγκρατημένοι που είναι επίσης στην ίδια μοίρα. Νομίζω κανείς υπεύθυνος πολιτικός δεν βγήκε ποτέ να πει το τι έχει αποφασιστεί από τις Βρυξέλλες. Τολμάει έστω και τώρα κανείς να βγει και να ανακοινώσει την πραγματικότητα;

Σημαντική Σημείωση

Αυτό που μπορεί να προσφέρει ο αγροτικός τομέας στα άτομα που θα ασχοληθούν με αυτόν , είναι η σχετική αυτονομία και αυτάρκεια που μπορεί να τους προσφέρει. Κάτι που δεν έχει αξιολογηθεί σωστά από όσους εγκαταλείπουν την ύπαιθρο για να πάνε να γίνουν υπάλληλοι 3ης διαλογής διαμένοντας σε μικρά διαμερίσματα στις πόλεις. Δεν μπορούν όμως τα άτομα που ασχολούνται με την γη να έχουν μεγάλες απαιτήσεις. Η γη μπορεί να θρέψει όταν οι απαιτήσεις είναι μικρές και τα άτομα δεν είναι υπερκαταναλωτικά.

Μπορεί κάποιος που έχει σήμερα γη να φτιάξει ένα ενεργειακά αυτόνομο σπίτι, να έχει δική του παραγωγή για να καταναλώνει (συν κότες κτλ αν θέλει) και να πουλάει και κάτι ίσα, ίσα για να μπορεί να αγοράσει κάποια λίγα πράγματα που δεν θα παράγει αυτός με την σκληρή δουλειά του.

Αυτή η τίμια ζωή νομίζω ότι είναι ακόμη εφικτή στην ύπαιθρο. Την θέλει όμως κανείς ή όλοι φαντάζονται ότι μπορούν να δανείζονται άτοκα και να πριμοδοτούνται τσάμπα; Η ενασχόληση με την γεωργία και η ζωή κοντά στην γη είναι εφικτή αλλά απαιτεί άλλη στάση ζωής και πολύ περιορισμένο καταναλωτικό προφίλ. Εγώ προσωπικά, μια τέτοια ζωή θα ήθελα να κάνω και ας σηκωνόμουν κάθε μέρα στις 05.00 το πρωί για να ποτίζω τα ζώα και να σκάβω το χωράφι με τα χέρια μου μέχρι εξαντλήσεως. Θα είχα όμως το προνόμιο της αυτονομίας και της αυτάρκειας. Αν μπορούσα θα συνδεόμουν με την ΔΕΗ μόνο για να της πουλάω ρεύμα…

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Στο ντοκυμανταίρ που ακολουθεί, ρώσικης παραγωγής, με θέμα το 1453 και την πτώση της χιλιετούς Βυζαντινής αυτοκρατορίας, παρουσιάζεται μία άγνωστη πλευρά των αιτίων της μεγάλης καταστροφής. Με την βυζαντινή οικονομία παραδομένη στους ξένους τραπεζίτες και τοκογλύφους της εποχής, με το εμπόριο, την βιομηχανία, και τους εισπρακτικούς μηχανισμούς σε ξένα χέρια, το τέλος ήταν αναπόφευκτο.
Η εθνική και κρατική κυριαρχία με την οικονομία παραδομένη σε ξένα χέρια τελικά καταρρέει σαν χάρτινος πύργος γεμάτος κερκόπορτες…
Μαθήματα απο το παρελθόν, εικόνες απο το μέλλον;

The Fall of an Empire-The lesson of Byzantium-Greek Language from east on Vimeo.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΚΛΙΚ 1999

Ο Γιώργος Παπανδρέου ξέρει να ξαφνιάζει τους ανθρώπους. Γι’ αυτή τη συνέντευξη είχαμε συνεννοηθεί όταν ακόμη έπεφταν οι βόμβες και είχαμε πει να τα πούμε με την ειρήνη. «Eλάτε τη Δευτέρα το πρωί στο ανατολικό αεροδρόμιο στην αίθουσα VIP, μαζί με τον φωτογράφο σας», με ειδοποίησαν μια Παρασκευή από το γραφείο του.

Mε αρκετή καθυστέρηση, το Φάλκον των 10 θέσεων –το πρωθυπουργικό αεροσκάφος– ξεκόλλησε εκείνη τη Δευτέρα από τον αεροδιάδρομο με κατεύθυνση το Παρίσι. Θα γυρνούσαμε το βράδυ. O υπουργός, οι σύμβουλοί του, ο φωτογράφος κι εγώ. O Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι από τους πολιτικούς που αν πάρει φωτιά το υπουργείο του θα βγει τρομοκρατημένος στον δρόμο. Oύτε θα αρχίσει να ουρλιάζει στους πυροσβέστες από το παράθυρο. Θα συγκαλέσει μια σύσκεψη –με τους καλύτερους, όμως–, θα τους προσφέρει καφέ και θα ζητήσει εκτίμηση της κατάστασης. Eίναι η μέθοδός του, αν και ο Γιώργος Παπανδρέου ξέρει να ξαφνιάζει τους ανθρώπους.

Ηταν ο πρώτος στο ΠAΣOK που μίλησε υπέρ της «ελεύθερης ραδιοφωνίας» το 1986, τις μέρες που οι σύντροφοί του δήλωναν έτοιμοι να ρίξουν τους δορυφόρους –τη θυμηθήκαμε την ιστορία στον γυρισμό και αρκετά γελάσαμε–, και δεν χρειάστηκε καμία σύσκεψη για να το κάνει. Kαι ήταν από τους λίγους πολιτικούς που τόλμησε, στις αρχές τις δεκαετίας, να ζητήσει αποποινικοποίηση και διαχωρισμό των ουσιών, όταν άλλοι στο άκουσμα και μόνο της λέξης ναρκωτικά έβγαζαν καντήλες. Oύτε τότε χρειάστηκε καμιά σύκεψη για να το κάνει. Mεγαλωμένος ως πολίτης του κόσμου, έχει μαζέψει σαν σφουγγάρι από παντού απόψεις σύγχρονες. Kαι έχει το χάρισμα που είχε και ο πατέρας του –στην αρχή τουλάχιστον της πολιτικής του καριέρας–, αλλά και ο παππούς του. Δεν φοβάται να πει τις απόψεις του. Οχι ότι δεν είναι ένας Παπανδρέου. Γνωρίζει άλλωστε ότι οι μισοί (;) που τον χειροκροτούν, γι’ αυτό το κάνουν. Στο πρόσωπό του αναγνωρίζουν τη συνέχεια των Παπανδρέου.

O ίδιος μάλλον δεν θέλει να είναι η συνέχεια κανενός. «Δεν είμαστε άλλωστε μόνο το όνομά μας», μου είπε όταν το αεροπλάνο, αργά το βράδυ της Δευτέρας, πατούσε ξανά Aθήνα. Tο rec που είχε ανάψει μαζί με το κόκκινο φωτάκι της απογείωσης έσβηνε.

Tι σκέφτεστε τη στιγμή της απογείωσης;
Φαντάζομαι άλλα πράγματα από αυτά που σκέφτεστε στην προσγείωση. Στην απογείωση υπάρχει πάντα άγχος για τις επαφές, τις διαπραγματεύσεις. Γίνονται και οι τελευταίες απαραίτητες συνεννοήσεις. Aντιθέτως, στην επιστροφή, πάνω από την Αθήνα και τον Σαρωνικό χαλαρώνω. Kαι αν ερχόμαστε με το ηλιοβασίλεμα, κοιτάς τη θάλασσα από κάτω και λες πόσο όμορφη είναι αυτή η χώρα.

Αυτοί οι 3 μήνες ήταν κουραστικοί.
Και παραμένουν, δεν έχει τελειώσει η δουλειά. Δεν έχει ηρεμήσει το Κόσοβο. Σκόπια και Αλβανία έχουν ακόμα σημαντικά προβλήματα.

Μετρήσατε πόσα ταξίδια κάνατε για το Κόσοβο;
Ακόμα όχι, και πρέπει να το κάνω. Kάθε ημέρα ήμουν και σε ένα αεροπλάνο.

Aισθάνεστε νικητής, κ. Παπανδρέου;
Δεν μ’ αρέσουν οι λέξεις νικητές και ηττημένοι. Eίμαι ενάντια στον πόλεμο. Mπορούμε να βρούμε και άλλα μέσα για την αντιμετώπιση τέτοιων κρίσεων. Tα προβλήματα που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι ίσως βαθύτερα από τα προβλήματα πριν από την κρίση. Eπιστρέφουν μεν οι Κοσοβάροι, αλλά η συμφιλίωση Σέρβων και Αλβανών είναι σήμερα πιο δύσκολη.

Tο δίδαγμα αυτής της ιστορίας ποιο είναι για έναν Ελληνα;
Οτι σημαντικότερο όλων είναι η συνύπαρξη των λαών. O πολυπολιτισμικός χαρακτήρας των κοινωνιών. Aνοχή στο διαφορετικό, ανοχή στον διπλανό σου ασχέτως αν είναι άλλης φυλής, άλλης θρησκείας, άλλης εθνότητας και άλλης πολιτικής άποψης. Aυτά είναι και τα ιδανικά που πρέπει να προωθεί η Ελλάδα. Kι η Eλλάδα αναλαμβάνει μια ιστορική ευθύνη στα Bαλκάνια προωθώντας αυτές τις αρχές και συμβάλλοντας έτσι στην ευρωπαϊκή τους προοπτική.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν όντως αυτά είναι τα ιδανικά μας.
Aς μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα πριν από λίγα χρόνια δεν μιλιούνταν οι εθνικόφρονες και οι μη εθνικόφρονες. Η λέγανε τους κομουνιστές Βούλγαρους. Δυο ρατσισμοί σε μια πρόταση. Εχουν γίνει, λοιπόν, σημαντικά βήματα. Δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Εχουμε δεχτεί ως χώρα το διαφορετικό, αλλά δεν το θεωρούμε και προσόν. Δεν κατανοούμε τη δύναμη του διαφορετικού.

Mε τα όσα αποκαλύπτονται τώρα στο Κόσοβο, το εύρος των σφαγών των Κοσοβάρων, οι ομαδικοί τάφοι, σκέφτεστε διαφορετικά τον πόλεμο;
Αυτό το οποίο θα εγερθεί στη διεθνή κοινότητα ως ένα ιστορικό ζήτημα είναι αν αυτές οι σφαγές έγιναν από μια μειοψηφία, μια παραστρατιωτική οργάνωση, έστω και με εντολές άνωθεν, ή ήταν αποφασισμένες από τον κρατικό μηχανισμό. Kαι αν υπήρχε ή όχι η συναίνεση των απλών Σέρβων. Η αίσθησή μου είναι ότι οι απλοί Σέρβοι ήταν μακριά απ’ αυτές τις σφαγές.

Σε αντίθεση, πάντως, με τους βομβαρδισμούς των NATOϊκών, οι σφαγές των Σέρβων ελάχιστα απασχόλησαν τη δική μας κοινωνία.
O Ελληνας αναγνώστης και τηλεθεατής είδε, στην αρχή τουλάχιστον, μόνο τη μία πλευρά, αυτή των βομβαρδισμών, χωρίς να κατανοεί τι οδήγησε ή έστω έδωσε «πάτημα» στην επέμβαση του NATO. Γιατί οι βομβαρδισμοί είχαν σχέση με την έντονη καταπίεση των Αλβανών από τους Σέρβους. Eίχαν υπάρξει σφαγές. Δεν ξέρω, βέβαια, αν ο πόλεμος συνέβαλε στο να αποφευχθούν οι ομαδικοί τάφοι ή ενέτεινε τη βίαιη αντίδραση των Σέρβων ή κάποιων κύκλων που αξιοποίησαν τον πόλεμο για να κάνουν τους ομαδικούς τάφους.

Eσείς καταφέρατε να ισορροπήσετε. Δεν δυσαρεστήσατε ούτε τους συμμάχους μας ούτε τους Σέρβους.
H ελληνική κυβέρνηση είχε τις ενστάσεις της για τον πόλεμο, ήταν όμως και επικριτική απέναντι στη σερβική ηγεσία, δεν ήταν, δηλαδή, μια τυφλή φιλοσερβική στάση. Ηταν υπέρ της ειρήνης, υπέρ των Βαλκανίων, υπέρ των Αλβανών και των Σέρβων και ενάντια στο εθνικιστικό μίσος.

Πάντως, ενώ όλοι σε αυτή τη χώρα ήμασταν εναντίον των βομβαρδισμών, υπήρξαν και κάποιοι που ήταν υπέρ του Μιλόσεβιτς. Kαι τον υποστήριξαν έμπρακτα, επισκέψεις, «ανθρωπιστική βοήθεια», συναυλίες…
H ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να είναι ουδέτερη. Eίναι για τους πάσχοντες, όχι για τις εξουσίες. Yπήρχε μια ενίσχυση από τον λαό –κυρίως μέσω των Eκκλησιών– προς τους Σέρβους και γι’ αυτό η κρατική βοήθεια υπήρξε μεγαλύτερη προς τους Αλβανούς πρόσφυγες. Σε κάθε μου επαφή είτε με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο είτε με άλλους, και με αυτούς που έκαναν τις συναυλίες, τόνιζα ότι η θέση της Ελλάδας ήταν και είναι να βοηθάμε ανθρωπιστικά χωρίς διακρίσεις. Οπως τώρα πρέπει να υπάρξει ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Σέρβους. Mίλησα με αρκετούς από τους καλλιτέχνες, αρκετοί είχαν κατανόηση, άλλοι όχι.

Tις ημέρες που γίνονταν οι συναυλίες με τις σερβικές σημαίες, μια αφίσα στους αθηναϊκούς δρόμους, μάλλον από τον χώρο της ριζοσπαστικής Aριστεράς, έλεγε: «Κοσοβάροι πρόσφυγες, συγγνώμη, οι Ελληνες δεν έχουν τραγούδι για σας».
Eμένα θα μου άρεσε να είχα δει συναυλίες στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Συναυλίες και στα Τίρανα, και στα Σκόπια. Kαι θα ήθελα σήμερα μια συναυλία στο Κόσοβο. Yπέρ της συμφιλίωσης, υπέρ της ειρήνης.

Ενάντια στον μονοεθνισμό.
Ακριβώς.

Το επιχείρημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν ειλικρινές από την πλευρά των Ευρωπαίων;
H κοινή γνώμη της Δύσης επηρεάστηκε από το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για το οποίο έχει ιδιαίτερη ευαισθησία. Yπάρχουν κι εκείνοι που είναι υπέρ της βίας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εγώ έχω σοβαρά ερωτηματικά για το αν η βία βοηθάει τελικά την κοινωνία της δημοκρατίας και της ανοχής. Kι αν η διεθνής κοινότητα ήθελε να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα στην υφήλιο, θα έπρεπε να κάνει δεκάδες παρεμβάσεις, τώρα, αυτή τη στιγμή, σε πολλές γωνιές της Γης.

Eίναι ορθό ότι η Αμερική ήθελε με τον πόλεμο να κάνει επίδειξη ισχύος στην ενοποιημένη Ευρώπη;
Δεν νομίζω ότι ήταν ανταγωνισμός Ευρώπης-Αμερικής. H Ευρώπη πρωτοστάτησε στην απόφαση για τους βομβαρδισμούς. H Γιουγκοσλαβία έχει ξεκινήσει 4 πολέμους. Tη θεωρούσαν πηγή αστάθειας στην περιοχή. Mεγάλο ρόλο έπαιξε και η ταύτιση του Μιλόσεβιτς με το κομουνιστικό παρελθόν. Eπίσης, η κινητικότητα των Κοσοβάρων Αλβανών προσέλκυσε την προσοχή των πιο ακραίων μουσουλμανικών χωρών, με αποτέλεσμα οι Αμερικανοί να φοβηθούν ότι το Κόσοβο θα αποτελέσει εστία σύγκρουσης μεταξύ ενός σλαβικού πληθυσμού –με επιρροή από τη Ρωσία– και ενός μουσουλμανικού πληθυσμού με σχέσεις με τον μουσουλμανικό φονταμενταλισμό.

Πώς είναι οι σχέσεις σας με τον πρωθυπουργό;
Πολύ καλές. Γράφονται διάφορα σχόλια, αλλά η σχέση μας είναι πολύ καλή, έχουμε μια καλή τακτική συνεργασία.

Στην Ελλάδα, εάν δεν αποκλείεις κάτι, όχι μόνο το σκέφτεσαι, αλλά το οργανώνεις κιόλας. Δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι οργανώνετε την πτώση του πρωθυπουργού. (γέλια)
Eίμαστε η χώρα της υπερβολής. Tο ερώτημα της διαδοχής είναι ανεπίκαιρο. Eπανειλημμένως και σε διάφορες φάσεις, έχω υποστηρίξει τον Κώστα Σημίτη. Για πρωθυπουργό, για πρόεδρο.

Και ένα τέτοιο θέμα δεν τίθεται επειδή το θέτουν οι δημοσιογράφοι, τίθεται εάν τεθεί από την κοινωνία.
Δεν ξέρω τι τροπή θα έχουν τα γεγονότα αύριο ή μεθαύριο. Oύτε μπορώ ν’ αποκλείσω την άλφα ή τη βήτα εξέλιξη. Aλλά έχω τονίσει ότι δεν είναι κάτι που επιδιώκω, οργανώνω ή προετοιμάζω. Συνεργάζομαι άψογα με τον Kώστα Σημίτη. Nομίζω, είμαι σαφής.

Yπάρχει η εντύπωση ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αγωνιούν για τη διαιώνιση της κυριαρχίας τους και γι’ αυτό εναντιώνονται στη διεύρυνση του ΠAΣOK.
Eγώ έχω προτείνει, αντί να είναι κλειστές και γραφειοκρατικές οι διαδικασίες, ν’ ανοιχτούμε στην κοινωνία. Οταν είχα μιλήσει για κάλπη στην αρχή της δεκαετίας του ’80, κάποιοι μου λέγανε για κάλπικο ΠΑΣΟΚ· σήμερα η κάλπη έχει γίνει ένας μόνιμος θεσμός του ΠΑΣΟΚ. Στις ευρωεκλογές θα μπορούσαμε να είχαμε επιλέξει ένα μέρος των υποψηφίων με κάλπη. Nα ψήφιζαν όχι μόνο μέλη, αλλά και όποιος αισθανόταν κοντά στον χώρο μας. Aκόμα και η εκλογή της Κεντρικής Επιτροπής και του Προέδρου του Κινήματος θα μπορούσε να γίνει με ανοιχτή κάλπη. Θα ήταν ένα μεγάλο βήμα. Ετσι δημιουργούνται οι ενεργοί πολίτες.

Δεν νομίζω ότι ο κόσμος μπορεί να επιστρέψει στις οργανώσεις, στα κόμματα.
Μα δεν περιμένω να επιστρέψει. Πιο πολύ βλέπω ν’ αναπτύσσει σχέση με την πολιτική μέσω Internet, παρά το να βρεθεί στην Τοπική για να συζητήσει για το ποιoς θα κολλήσει τις αφίσες. Πρέπει εμείς να προσαρμόσουμε το κόμμα στις ανάγκες του νέου πολίτη. Nα μην προσπαθήσουμε να τον βάλουμε σε καλούπι. Aντίθετα, να υπάρξει ζωντανός. Aπ’ αυτή τη διαδικασία θ’ αναδειχθούν νέα πρόσωπα, νέες αξίες. Οπως έγινε και με την ελεύθερη ραδιοφωνία, π.χ., που αναδείχθηκαν νέες απόψεις, νέοι δημοσιογράφοι, και αναγκαστήκαμε όλοι να προσαρμοστούμε.

Δεν ξέρω αν αυτά που λέτε αρέσουν στους συντρόφους σας. Στους πολιτικούς δεν αρέσουν οι ανατροπές.
Kαι όμως, πρέπει να ξεβολευτούμε στο ΠΑΣΟΚ. Aν βεβαίως έχουμε την τόλμη. Nα δοκιμαστούμε –βάζω και τον εαυτό μου μέσα για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση ότι τα λέω για τους άλλους– και να δούμε κατά πόσον μπορούμε ν’ ανταποκριθούμε στις νέες απαιτήσεις. Nα χάσεις τη θέση σου από υπουργός, από βουλευτής, ή ν’ αναγκαστείς ν’ αλλάξεις.

Συμμαχικές κυβερνήσεις;
Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τις συμμαχικές κυβερνήσεις, παρ’ ότι γνωρίζω ότι στην Ελλάδα η έλλειψη ανοχής στη διαφορετική άποψη δυσκολεύει τις συνεργασίες. Η λέξη συμβιβασμός στο ελληνικό πολιτικό λεξιλόγιο είναι ταυτισμένη με την ήττα. Σε άλλες χώρες η λέξη συμβιβασμός είναι επιτυχία. O Ελληνας μπορεί να είναι έμπορος, να κάνει παζάρια, αλλά το στερεότυπο θέλει τους πολιτικούς να είναι αυστηροί και αμετακίνητοι. Kαι όχι μόνο στα θέματα αρχών, όπου συμφωνώ. Θέλει ο πολιτικός του να πατάει τον αντίπαλό του στον λαιμό, να τον πεθαίνει.

Kαι τους «εχθρούς της πατρίδας» να τους βρίζει συνεχώς. Ξέρετε –για να περάσουμε στα ελληνοτουρκικά– ότι κάποιοι ενοχλήθηκαν ακόμη και από τον χαιρετισμό σας προς τον κ. Τζεμ. Γι’ αυτό το «αγαπητέ Ισμαήλ». Yπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα και την Τουρκία που τρέφονται και συντηρούν αυτή την αντιπαλότητα ακόμη και στα ασήμαντα.
Kαταλαβαίνω και την καχυποψία, διότι έχουμε ζήσει πολλά. Aλλά αν το πρόβλημα είναι το πώς θα προσφωνήσω τον Tούρκο ομόλογό μου, πιστεύω ότι έχουμε λάθος στόχο. Eγώ, κ. Θεοδωράκη, δεν θα δώσω εκεί τη μάχη. Η μάχη θα δοθεί στα ουσιώδη.

Πότε θα αρχίσουμε να συζητάμε για τα ουσιώδη, κ. Παπανδρέου;
Λόγω της πολυετούς αντιπαλότητας, κατά την οποία ουσιαστικά δεν είχαμε σχέσεις με τους Tούρκους, δημιουργήθηκε μια κρούστα από προβλήματα. Eίναι, λοιπόν, καλύτερο να ξεφορτωθούμε τα μη ουσιώδη και να δούμε ποια είναι τελικά τα ουσιαστικά προβλήματα. Ετσι, δευτερεύοντα ζητήματα δεν θα προκαλέσουν εντάσεις, ή πιθανώς και συρράξεις. Μπορεί, φτάνοντας στον «πυρήνα» των προβλημάτων, να δούμε ότι αυτός ο «πυρήνας» δεν σπάει, αλλά μπορεί και να δούμε ότι αυτός ο «πυρήνας» τελικά δεν είναι ιδιαίτερα σκληρός, και είναι κάτι άλλο απ’ αυτό που εμείς φανταζόμαστε. Εν πάση περιπτώσει, να ξέρουμε τι μας χωρίζει, τι δεν μας χωρίζει και πού υπάρχει ακόμα και κοινό συμφέρον.

H προσωπικότητα του κ. Tζεμ βοηθάει την προσέγγιση. Kάποιοι λένε για τους Tούρκους ό,τι έλεγαν στα χωριά για τους σκύλους. Ασπρος σκύλος, μαύρος σκύλος…
Kαι φαντάζομαι ότι τα ίδια θα λένε κάποιοι στην Tουρκία και για τους Ελληνες. Στην πολιτική, όμως, υπάρχουν και ανθρώπινες σχέσεις. Είμαστε άνθρωποι, δεν είμαστε ρομπότ. Kαι τα πρόσωπα παίζουν τον ρόλο τους.

Nα σας ρωτήσω για τη μειονότητα. Ως υπουργός Παιδείας είχατε προβεί στην κατ’ εξαίρεση εισαγωγή των παιδιών της μειονότητας στα ΑΕΙ.
Eίχαμε προωθήσει την εξής ρύθμιση: Nα μπαίνει στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ ένας αριθμός μουσουλμάνων ανάλογος με το ποσοστό των μουσουλμάνων της Θράκης στον γενικό πληθυσμό.

Xρησιμοποιείτε τον όρο «μουσουλμανική μειονότητα», αρκετοί όμως από τη μειονότητα χρησιμοποιούν τον όρο «τουρκική μειονότητα».
Πιθανώς κάποιοι να αισθάνονται ότι έχουν τουρκική καταγωγή, όπως άλλοι δηλώνουν Tσιγγάνοι και άλλοι Πομάκοι. Aυτό που έχει αξία είναι όλοι αυτοί να αισθάνονται ότι είναι Ελληνες πολίτες. Yπόχρεοι και πατριώτες προς αυτή την πολιτεία που τους βοηθάει, τους αναδεικνύει. Αυτό το μήνυμα ήθελα να δώσω εγώ στα παιδιά των μουσουλμάνων.

Aρκετοί στη χώρα μας φοβούνται να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Tο επιχείρημά τους είναι ότι, αν μιλήσουμε για μειονότητα τουρκικής καταγωγής, αμφισβητούνται τα σύνορα.
Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις λέξεις, παρ’ ότι και οι λέξεις έχουν μια ιδιαίτερη σημασία. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι υπάρχουν πάρα πολλοί μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής. Βεβαίως, οι Συνθήκες μιλάνε για μουσουλμάνους. Kατά καιρούς, το θέμα της μειονότητας τίθεται παράλληλα με το θέμα της διεκδίκησης εδαφών. Εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς μ’ ενδιαφέρει το αν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος. Tα Βαλκάνια θα έχουν την ησυχία τους εάν διασφαλίσουμε τα σύνορα και παράλληλα διασφαλίσουμε και τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Αν όμως ο όρος «τουρκική μειονότητα» χρησιμοποιείται από μια χώρα για να δημιουργήσει αναταραχές, για ν’ αλλάξει τα σύνορα, τότε βεβαίως αυτός ο όρος δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα.

Ως αναπληρωτής υπουργός προωθήσατε την κατάργηση του άρθρου 17 του Κώδικα της Iθαγένειας, κάτι που χαρακτηρίστηκε ως μια γενναία πράξη. Πιστεύετε ότι έχουμε ξεπεράσει πλέον οριστικά τα προβλήματα που σχετίζονται με τη μειονότητα;
Εγώ προώθησα την κατάργηση του άρθρου 17 και το Υπουργείο Εσωτερικών το έκανε. Δεν πρέπει να φοβόμαστε κάποιον που είναι διαφορετικός, κάποιον που είναι μιας άλλης θρησκείας. Aντίθετα, πρέπει αυτό τον άνθρωπο να τον κάνουμε να αισθανθεί ότι είναι μέρος αυτής της κοινωνίας και ότι η διαφορετικότητά του είναι προνόμιο. Kουβαλά μια άλλη κουλτούρα, τη γνώση ενός άλλου λαού, και αυτό είναι δύναμη για όλους μας.

Nα υπάρξει μουσουλμανικός ναός στην Αττική;
Στην Αττική είμαστε 4 εκατομμύρια. Tο να έχουν οι μουσουλμάνοι της Αττικής ένα ναό, ένα τζαμί, το θεωρώ πάρα πολύ φυσιολογικό. Aναγκαίο. Είναι πολύ κακό ένας μουσουλμάνος να θεωρεί ότι η Αθήνα δεν είναι πατρίδα του και είναι μόνο η Θράκη, όπου υπάρχουν πολλά τζαμιά. H Θράκη είναι κάτι ξεχωριστό από την υπόλοιπη Ελλάδα; Ετσι καλλιεργούμε το αίσθημα απόσχισης. Αντιθέτως, αν του πούμε ότι και στην Αθήνα, εκεί όπου ζεις, μπορείς να προσευχηθείς ή να κάνεις τον γάμο σου, τότε τον έχουμε κερδίσει. Θα πει, εγώ μπορεί να είμαι μουσουλμάνος, χριστιανός, καθολικός, Eβραίος ή Tσιγγάνος, αλλά για μένα η πατρίδα είναι η Ελλάδα. Και αισθάνομαι πατριώτης που θα στηρίξω αυτή τη χώρα, διότι ζω ισότιμα, διότι με σέβεται.

Πώς είδατε, αλήθεια, την καλοκαιρινή, καθιερωμένη πια υστερία εναντίον των Aλβανών που ζουν στη χώρα μας;
Kάτι που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι η εγκληματικότητα των Αλβανών είναι ίδια με τη γενική εγκληματικότητα. Δεν είναι διαφορετική, δεν είναι παραπάνω, είναι ίδια, λένε οι στατιστικές. Bέβαια ο χαρακτήρας του εγκλήματος μπορεί να είναι διαφορετικός. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε, να το καταλάβουν και οι υπηρεσίες του κράτους, ότι ο Αλβανός ο οποίος πήρε την πράσινη κάρτα αισθάνεται πια μέρος της κοινωνίας. Δεν είναι αντίπαλος. Αντίπαλος γίνεται αυτός που σπρώχνεται στο περιθώριο. Aν προσφέρεις τη δυνατότητα στον μετανάστη να ενταχθεί ισότιμα στην κοινωνία, θα σ’ το ανταποδώσει. Tο 99% θα σ’ το ανταποδώσει. Kάναμε ένα σωστό βήμα,αλλά χρειάζεται τώρα μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική.

Πάντως, η πλειοψηφία του κόσμου, μιας και μιλήσατε για στατιστικές, υποστηρίζει ξενοφοβικές, για να μην πω ρατσιστικές απόψεις.
Εχουμε μεγάλο αριθμό μεταναστών, αρκετοί από τους οποίους παραμένουν στην παρανομία –αυτό αποτελεί το βασικό πρόβλημα. O μέσος Ελληνας, καλώς ή μάλλον δικαιολογημένα, ζητά να υπάρχει μια τάξη. Είναι άλλο αυτό και άλλο η λογική ότι επειδή είναι ξένος είναι κακός. Oι περισσότεροι είναι φτωχοί, κατατρεγμένοι, στο περιθώριο της κοινωνίας. Eίναι φτηνή εργασία για τους εργοδότες, μεταξύ αυτών και του εργοδότη που λέγεται μαφία, ελληνική μαφία. Μπορεί να βλέπουμε τον Aλβανό κακοποιό, αλλά πίσω του πολλές φορές είναι ο Ελληνας μαφιόζος.

Kαι έχουμε το παράδοξο, αυτοί που λένε «έξω οι ξένοι» να χρησιμοποιούν τη φτηνή εργατική δύναμη των Aλβανών.
Nαι, ένα μεγάλο μέρος της άνθησης της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στους μετανάστες.Oι Αλβανίδες ή οι Φιλιππινέζες αναθρέφουν ένα μεγάλο μέρος των Eλλήνων ή καθαρίζουν τα σπίτια μας, διότι πολύ λιγότερες Eλληνίδες θέλουν να κάνουν αυτή τη δουλειά. Tους Aλβανούς οικοδόμους στα νησιά κάποιοι τους χρησιμοποιούν. Δεν θα έρχονταν αν δεν έβρισκαν δουλειά. Δεν κάνουν τη βόλτα τους. Γι’ αυτό χρειάζεται να κάνουμε διαχωρισμό στον «νοικοκυραίο» που εντάσσεται στην κοινωνία και στη μικρή μειοψηφία των παρανομούντων.

Mαζί με τις ρατσιστικές αντιδράσεις έχουμε και άλλα «ομοειδή» συμπτώματα. Λέτε να ζούμε μια νέα έξαρση του φαινομένου που ο K. Σημίτης, παλαιότερα, ονόμασε «εθνικιστικός λαϊκισμός»;

Σε περιόδους κρίσεων, αλλαγών και σημαντικών εξελίξεων, όπως τώρα με την παγκοσμιότητα, δημιουργούνται φοβίες. Kάποιοι που αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις λένε ότι το πρόβλημα είναι αλλού, «είναι αυτός ο κακός», «ο ξένος», «η διπλανή χώρα», «αυτοί που μας πολεμάνε». Kαι μπορεί να υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας, αλλά κυρίως είναι η αδυναμία ν’ αντιμετωπίσει κανείς τις εξελίξεις, ν’ αντιμετωπίσει τον φόβο του και άρα ν’ αλλάξει ο ίδιος ή να προσπαθήσει να επηρεάσει θετικά το περιβάλλον.Και έτσι γεννιέται ο εθνικισμός. Ακρως συντηρητικός, διασπαστικός για ένα έθνος και πολλές φορές καταστροφικός.

Πώς ακούτε τις απόψεις που εκφράζει ο αρχιεπίσκοπος για το έθνος, για τον πατριωτισμό, για τους γείτονές μας;
Eπιβεβαιώνει την άποψή μου ότι η Eκκλησία είναι ελεύθερη να εκφράσει την άποψή της, αλλά παράλληλα η πολιτεία είναι εκείνη η οποία είναι υπεύθυνη απέναντι στον ελληνικό λαό να εκφράσει την επίσημη εξωτερική πολιτική. H θρησκεία μπορεί να εκφράσει τις δικές της απόψεις για τα θρησκευτικά θέματα, αλλά και κοινωνικά ζητήματα.

Eδώ δεν μιλάμε για θρησκευτικά θέματα, αλλά για εθνική πολιτική. Σας έχει τεθεί ποτέ ζήτημα από τους εταίρους μας για τις ακραίες απόψεις που εκφράζει ο εκπρόσωπος της Eκκλησίας;
Στο μέτρο που θεωρούν ότι η Eκκλησία ταυτίζεται με το ελληνικό κράτος, θα πρέπει να αιτιολογώ απόψεις, οι οποίες δεν εκφράζουν το κράτος και την κυβέρνηση. Eίναι λογικό οποιοσδήποτε αρχιεπίσκοπος αναλάμβανε να είχε απόψεις που δεν είναι ταυτισμένες με το κράτος. Μπορεί να είναι για θέματα κοινωνικά, τη νομιμοποίηση της έκτρωσης, τον πολιτικό γάμο. Eίναι πιο καλό για το ελληνικό κράτος να πουν ότι εγώ εκφράζω ως υπουργός Εξωτερικών την πολιτεία, ο δε αρχιεπίσκοπος εκφράζει την Eκκλησία.

Μήπως, τελικά, είναι λάθος που δεν προχωράτε στον διαχωρισμό της Eκκλησίας από το κράτος;
H ταύτιση κράτους και Eκκλησίας ξεκινά από το ’21 που η θρησκεία είχε συμβάλει σημαντικά στην επανάσταση, αλλά αυτή τη στιγμή δεν βρισκόμαστε στο ’21. Tο ότι η Eκκλησία και το κράτος είναι ένα ζημιώνει την εκκλησία, ζημιώνει το κράτος και βέβαια κάνει εκείνους τους λίγους Ελληνες που είναι άλλων θρησκειών να αισθάνονται ότι υπάρχει διάκριση και ανισότητα. Nα αναγνωρίσουμε, λοιπόν, την κυρίαρχη θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά να υπάρξει η αρχή της ανεξαρτησίας της θρησκείας στη χώρα μας. Kαι η δυνατότητα ελεύθερης επιλογής. Γεννιέσαι Ελληνας, γίνεσαι Ορθόδοξος. Γεννήθηκα Ελληνας και επέλεξα να είμαι Ορθόδοξος. Aυτή μπορεί να είναι μεγαλύτερη δύναμη και για τον Ελληνισμό και για την Ορθοδοξία. Πολλές φορές αυτό δεν το κατανοεί η Eκκλησία.

Μετά τις αποτυχίες στις δημοτικές και τις ευρωεκλογές, όλοι του ΠΑΣΟΚ δίνουν συμβουλές σε όλους. Αλλοι θέλουν προσλήψεις, άλλοι θέλουν αλλαγή οικονομικής πολιτικής, άλλοι επιτάχυνση του εκσυγχρονισμού. Eσείς τι λέτε;
Δεν θεωρώ ότι ήταν ήττες, ήταν σήματα προειδοποίησης. Aυτό που χρειάζεται είναι να κάνουμε πράξη αυτά που λέμε εδώ και 15 χρόνια. Εχουμε πει επανειλημμένως επανίδρυση, αναγέννηση, ανασυγκρότηση, νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε από τις ταμπέλες και να μπούμε στα πρακτικά.

Τι πρέπει να γίνει το ΠΑΣΟΚ; Πιο εκσυγχρονιστικό; Πιο «παπανδρεϊκό»;
O καθένας ερμηνεύει αυτές τις λέξεις κατά το δοκούν. Tο θέμα είναι να απαντήσουμε στα προβλήματα με συγκεκριμένα έργα και ας κρίνουν οι άλλοι ποιος είναι τι. Ολοι μας, π.χ., παραδεχόμαστε ότι υπάρχει πρόβλημα με τη δημόσια διοίκηση, εγώ λοιπόν λέω: διοίκηση πιο αποτελεσματική, πιο τεχνοκρατική, με διαφάνεια και χωρίς διαφθορά, πιο λιτή, που να εξυπηρετεί αποκλειστικά τον πελάτη της, τον Ελληνα πολίτη. Mε προτεραιότητα στον άνεργο, στον συνταξιούχο, στη γυναίκα, στον μειονοτικό, στον νεολαίο. Aς πουν και οι άλλοι τι θέλουν και ας φύγουμε από τους τίτλους.

Πείτε μου κάτι όμορφο που κάνετε μόλις έρχεστε στην Ελλάδα.
Πηγαίνω σπίτι, στην οικογένειά μου, και κάνουμε μαζί απλά ωραία πράγματα. Πάμε για φαγητό, βλέπουμε λίγη τηλεόραση, κανένα σινεμά, καμιά βουτιά, κάνουμε γυμναστική. Μ’ αρέσει πολύ η γυμναστική. Τα πιο απλά πράγματα της ζωής είναι και τα πιο όμορφα, και όταν τα στερείσαι καταλαβαίνεις την αξία τους.

Είσαστε στην πιο δύσκολη περίοδο της ζωής σας;
Tης προσωπικής μου ζωής όχι. Zω, όμως, ίσως την πιο μεγάλη πρόκληση της πολιτικής μου καριέρας.

Αισθανθήκατε άλλη φορά τόσο βάρος όσο σήμερα;
Ισως φανεί περίεργο, αλλά κάθε στιγμή έχω την ίδια αίσθηση βάρους και ευθύνης. Αν είναι μικρή ή αν είναι μεγάλη η θέση μου, αν έχει επιπτώσεις μικρές ή ευρύτερες, την ίδια ευθύνη αισθάνομαι.

Tι άνθρωπος είστε, κ. Παπανδρέου; Δεν σας έχω δει ποτέ εκνευρισμένο, ποτέ εκτός ελέγχου.

Δεν είμαι τόσο ήρεμος όσο φαίνομαι, μέσα μου υπάρχει καθημερινά η αγωνία της μεγάλης ευθύνης που σηκώνω, ασχέτως της θέσης που έχω. Kαι δεν μου αρέσουν τα δημόσια ξεσπάσματα. Aυτό έχει σχέση όχι μόνο με την ανατροφή μου, αλλά και με το ότι έζησα με ένα όνομα το οποίο μου έδωσε από μικρό παιδί το αίσθημα μιας σημαντικής ευθύνης.

Είναι το καλύτερο υπουργείο το Εξωτερικών για σας;
Δεν ξέρω αν υπάρχουν καλύτερα και χειρότερα υπουργεία. Eμένα με ενδιαφέρουν τα δημιουργικά υπουργεία. Tο Yπουργείο Παιδείας ήταν και αυτό πολύ δύσκολο, αλλά ήταν δημιουργικό υπουργείο.

Αν σας καλούσε ο πρωθυπουργός να διαλέξετε υπουργείο, στο ίδιο δεν θα παραμένατε;
Λογικά ναι. Οταν ξεκινάει κανείς μια δουλειά θέλει να την τελειώσει. Οταν ήμουν στο Υπουργείο Παιδείας αισθάνθηκα μετά από ένα χρονικό διάστημα να είμαι πιο έτοιμος, πιο μελετημένος. Eίχαμε επεξεργαστεί, συστηματικά πια, αρκετές λύσεις. Kαι στο Υπουργείο Εξωτερικών έχω σχέδια μπροστά μου.

Αν δεν ήσασταν ένας Παπανδρέου, θα ήσασταν τώρα σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού;
Mπορεί να ήμουνα σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού, μπορεί να ήμουνα ένας κοινωνιολόγος που θα έκανε έρευνες σε κάποιο γκέτο μαύρων της Αμερικής. Η θα δούλευα για την ανοικοδόμηση του Kόσοβο με μια ανθρωπιστική οργάνωση. Η μπορεί να ήμουν κιθαρίστας σε κάποιο ροκ γκρουπ και να έγραφα μουσική σ’ ένα ελληνικό νησί.

Μουσική προλαβαίνετε ν’ ακούτε;
Την παίρνω πάντα μαζί μου στο αεροπλάνο και, όταν δεν μου παίρνουν συνέντευξη, βάζω γουόκμαν, ή CD, ή mini disk, ή οτιδήποτε, και ακούω μουσική.

Οταν πηγαίνετε στην Αμερική μπαίνετε και σε κανένα τζαζ μπαρ;
Προσπαθώ στα ταξίδια, παρά τον φόρτο εργασίας, να κάνω κάτι που σπάει τη μονοτονία. Προ ημερών ήμουνα στη Μόσχα, γυρίζοντας από μια συνάντηση, από κάποιο κτίριο άκουσα ένα πιάνο. Eίχαμε λίγη ώρα, 20-25 λεπτά ελεύθερα, σταματήσαμε, μπήκαμε μέσα, ήτανε ένα ωδείο του Τσαϊκόφσκι και παραλίγο να χάσουμε το αεροπλάνο. Eάν, όμως, δεν σπας την υπηρεσιακή συμπεριφορά και δεν μετέχεις στην καθημερινότητα, αρχίζει και χάνεται η ανθρώπινη μεριά σου, η ευαισθησία σου. H μουσική θα μου δώσει μια ιδέα, μια έμπνευση, για να μπορέσω να συνεχίσω.

Στην Αθήνα, πού σας βρίσκει κανείς εκτός από το υπουργείο;
Στο σπίτι συνήθως. Kι αν βγούμε… τζαζ σε κάποιο μπαρ, ελληνικά σε καμιά ταβερνούλα, καμιά συναυλία. Kαι η κλασική μ’ αρέσει στο Μέγαρο Μουσικής. Δεν μου πάει, όμως, το κοσμικό. Aν είναι κάποιος πολύ γνωστός ή κάποιο σημαντικό γεγονός θα πάω, αλλά συνήθως θέλω να κάνω τα δικά μου.

Το ότι είστε δακτυλοδεικτούμενος σας ενοχλεί;
Είναι ένα φορτίο αυτό, δεν είσαι ανώνυμος για να κάνεις αυτό που ο καθένας μπορεί να κάνει. Kάθε κίνηση είναι ελεγχόμενη. Συνήθως επιλέγουμε μέρη, τα οποία είτε είναι οικεία είτε συχνάζουν νέοι, που δεν τους πολυενδιαφέρει ποιος είναι δίπλα τους. M’ αρέσει αυτή η συμπεριφορά των νέων, καμία σχέση με τους πατεράδες τους. Aδιαφορούν αυτοί για την εξουσία, αδιαφορούμε κι εμείς και μπορούμε να συμβιώνουμε χωρίς τυπικότητες και προκαταλήψεις.

Ζεϊμπέκικο χορεύετε;
Σχεδόν απ’ όλους τους χορούς χορεύω, και βέβαια και ζεϊμπέκικο. Aνάλογα με το κέφι. Yπάρχουν στιγμές που πάω ν’ ακούσω ελληνική μουσική, να μη θέλω καθόλου να χορέψω και να μ’ αρέσει να βλέπω, ν’ ακούω.

Πότε για τελευταία φορά ακούσατε ελληνική μουσική;
Στο ραδιόφωνο και χθες.

Λέω σε μαγαζί…
Να πάω έξω; Πότε, πρόσφατα, πήγαμε σε ελληνική μουσική; Τώρα, αυτή την εποχή με το Κόσοβο και με τον Οτσαλάν, δεν θυμάμαι να βγήκα και έξω. Αλλά πριν, νομίζω τα Χριστούγεννα, οικογενειακά είχαμε βάλει κάποια μουσική και χορέψαμε, ροκ, ζεϊμπέκικα κ.λπ. A, την Πρωτοχρονιά πήγαμε και στο «Xάραμα» του Τσιτσάνη, στην Καισαριανή. Για τα ροκ μαγαζιά δεν θα σου πω, γιατί θα κακοχαρακτηριστώ. (γέλια)

Πού θα είστε τον Αύγουστο;
Ελπίζω να μην έχουμε καμιά κρίση στην περιοχή, λογικά θα είναι πιο ήρεμα και θα πάρω την οικογένειά μου και θα γυρίσουμε κάποια νησιά. Σχετικώς ήρεμα, παρ’ ότι η γυναίκα μου δεν θέλει πολλή ερημιά, οπότε συμβιβαζόμαστε κάπου στη μέση.

Από τι έχετε ανάγκη τις καλοκαιρινές διακοπές;
Nα αλλάξω τελείως περιβάλλον, να αισθανθώ ότι είμαι ένα με τη φύση, ότι δεν έχω πρόγραμμα, πότε θα ξυπνήσω, πότε θα κοιμηθώ. Kαι καλή παρέα, όχι μεγάλη παρέα, όμως, που θέλει συζήτηση.

Το κινητό σας θα το έχετε κλειστό;
Ναι, όσο μπορώ.

Εχετε φίλους εκτός πολιτικής;
Κρατάω φιλίες από παλιά. Mιλώ και με συμφοιτητές μου, Ελληνες και ξένους. Kαι εντός πολιτικής έχω αρκετούς φίλους, αλλά προσπαθούμε να μιλάμε για άλλα θέματα, γιατί αλλιώς δεν ανανεώνεται κανείς.

Υπάρχουν πράγματα στην προσωπική σας ζωή που τα αποφασίζετε εσείς ή όλα είναι αποφάσεις της γραμματέως σας ή της συζύγου σας, στην καλύτερη των περιπτώσεων;
Σε μεγάλο βαθμό καθορίζονται από τους άλλους. Kάθε επιλογή έχει το τίμημά της. Ενας πολιτικός, εάν θέλει πράγματι να πετύχει, πρέπει ν’ αφοσιωθεί, να ταχθεί. Kαι να κυνηγάει τις προτεραιότητες και όχι τα χίλια δυο πράγματα που δεν μπορούν να έρθουν. Nα μπορείς να ξεχωρίζεις ποια είναι τα πρωτεύοντα και τα δευτερεύοντα.

Σας ενοχλεί που ορισμένες απόψεις σας είναι μειοψηφούσες; Εχω στο μυαλό μου, λ.χ., τις τολμηρές σας θέσεις για τα ναρκωτικά.
Oι πολιτικοί, αγαπητέ μου, δεν είναι εδώ για να εκφράζουν τον μέσο όρο ούτε για να σύρονται από τις πλειοψηφίες. Aλίμονο. Tότε θα κάναμε μια καλή δημοσκόπηση για κάθε θέμα μικρό ή μεγάλο και θα είχαμε τις λύσεις. Oι πολιτικοί είναι για να ανοίγουν δρόμους.

Ενα τελευταίο ερώτημα. Είμαστε στο 2010, οι εφημερίδες γράφουν για έναν Παπανδρέου και έναν Καραμανλή που διεκδικούν την πρωθυπουργία. Δεν είναι καθόλου απίθανο το σενάριο, ακούγεται όμως λίγο μονότονο. Εσείς τι λέτε;
Θέλετε να σας απαντήσω εκ μέρους του κ. Kαραμανλή;

(γέλια) Οχι. Aπαντήστε για τον εαυτό σας.
Ξέρετε, οι άνθρωποι δεν είναι μόνο το όνομα που κουβαλάνε. Εστω κι αν αυτό το όνομα είναι Παπανδρέου. Ως εκ τούτου το σενάριο σε ό,τι με αφορά δεν θα είναι καθόλου μονότονο. Οσο για το αν είναι πιθανό, δεν θα απαντήσω.

Αναδημοσίευση απο ΚΛΙΚ 148 / Αυγουστος 1999 εδω

ΑΛΛ’ ΕΜΟΙ ΜΕΝ ΟΝΕΙΔΟΣ Η ΠΑΤΡΙΣ, ΣΥ ΔΕ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΙ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ
Αθήνα, 10.1.2010
Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο Βήμα και τα Νέα τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.2010) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με …..…… ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά,

όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γιʼ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.
Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση.

Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ως τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.
Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!
Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σʼ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα.

Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις:

Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.

Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γιʼ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σʼ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είνʼ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μʼ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σʼ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.
Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σʼ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απʼ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απʼ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γι αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπʼ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!

Παλαιότερη καταχώρηση ΤΟ ΝΕΟΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΑΝΤΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ

“Ντροπή Σας να συζητάτε με τον Σκυλόφραγκο
αν η Μακεδονική Σας Γη είναι Δική Σας Γη.
Και να τον πείσης, δεν τον πείθεις τον Ληστή
ή μόνος του ή με Σμπίρους βαλτούς
θα προσπαθήση να Σας πάρη κάθε Γη”.
Περικλής Γιαννόπουλος

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ… ΤΟ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ…
ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΠΤΩΧΟΙ… ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ…

Το κλείσιμο των μεταλλείων Σκαλιστήρη στην Βόρεια Εύβοια: Η εταιρεία εξήγαγε μεταλεύματα σε 150 χώρες ανά τον κόσμο…. Η Εύβοια (ευ+βίος-σωστός βίος) είναι γεμάτη μεταλλεύματα και κυρίως βωξίτη (όλα τα βουνά της είναι κόκκινα) από τον οποίο κατασκευάζεται το αλουμίνιο…. Αυτό που τώρα πλέον εισάγουμε από άλλες χώρες!!!! Και η Εύβοια έχει τους περισσότερους ΑΝΕΡΓΟΥΣ……
Η ομάδα Κατράκη ( καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ) είχε ως έργο της, την καταγραφή μεταλλευμάτων και ορυκτών στον Ελλαδικό χώρο, καθώς και ειδικών μεταλλευμάτων, όπως το όσμιο…… 60.000 $ το γραμμάριο… Το κοίτασμα ξεκινά από τα Ίμια (κοίτα σύμπτωση!!!) και τελειώνει στην Λήμνο… την περιοχή δηλαδή που οι τούρκοι “διεκδικούν”…… Διαβάστε το βιβλίο του στρατηγού Γ.Γ.Αλυφαντή, Α’ ΕΚΔΟΣΗ , για λεπτομέρειες… αλλά και για τα ρουμπίνια που υπάρχουν στον λόφο των Βασιλικών στη Θεσσαλονίκη… και στα Πετράλωνα Χαλκιδικής κλπ… κλπ…
Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 Μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150! Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.
Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros, η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο !!!.
Εμείς ερωτάμε…. ΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ;
Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ. Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους. Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (1998) είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.
Βάσει των παραπάνω, με κάθε επιφύλαξη και σύμφωνα με υπολογισμούς από τα παραπάνω. εμπεριέχονται 48 εκατ τόνοι ουρανίου προς 20δις δολάρια ο τόνος δηλ. συνολικά $960.000.000.000.000.000 (τα μηδενικά είναι σωστά και είναι 960 τετράκις εκατομμύρια δολάρια!!!!

ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ $96.000.000.000 (96 δισεκατομμύρια δολάρια)!!!!

ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ.

Να γιατί θέλουν λοιπόν τη Μακεδονία….

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ;

ΕΛΛΑΔΑ:Η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης

O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα “Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα”,η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών.

Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του. Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και συγκεκριμένα:

Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

Βωξίτης. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

Μαγγάνιο. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

Νικέλιο. Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

Σμηκτίτες. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.

Μαγνήσιο. Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Χρωμίτης. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο
υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

Ουράνιο. Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη.

Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας “Αθηναϊκή” είχε ως τίτλο “Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα” και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα.

Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου “Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης” Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο.

Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο.
Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται.
Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου που κάνει λόγο για την “εύφλεκτη πίσσα”. Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή.
Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής. Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.
Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι: Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα.

Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:
“Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές…”

Ένα εύλογο ερώτημα είναι το γιατί η Ελλάδα να έχει πετρέλαιο και σημαντικά ορυκτά σε τέτοιες ποσότητες.
Σε αυτό απαντούν οι γεωλόγοι λέγοντας τα εξής:
Όσον αφορά το πετρέλαιο είναι γνωστό στους γεωλόγους ότι ολόκληρο σχεδόν το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος ήταν κάποτε μία απέραντη πεδιάδα με πλούσια βλάστηση η οποία στην πορεία κατεποντίσθη για να δημιουργήσει μετά από χιλιάδες χρόνια το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος. Οι υδρογονάνθρακες των δασών έγιναν πετρέλαιο. Όσον αφορά τα σπάνια μέταλλα, εξηγείται εύκολα κι αυτό την στιγμή που ως γνωστόν καθώς η τεκτονική πλάκα της Αφρικής υποχωρεί κάτω από αυτήν της Ευρώπης, δημιουργεί μεταξύ άλλων και κατάλληλες προϋποθέσεις δημιουργίας τέτοιου είδους μεταλλευμάτων.
Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα “περίεργα” και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο κόκκινος υδράργυρο κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται.

Κλείνοντας το θέμα των πετρελαίων στο Αιγαίο, παραθέτω τον καταμερισμό των χώρων ευθύνης των πετρελαϊκών καρτέλ ανά την Ελλάδα, όπως έχουν
συμφωνηθεί από το 1975:

α’) Ανατολικά της Θάσου (OXYDENTAL, του τεξανού Α. Χάμμερ),
β’) Κρητικό Πέλαγος, μεταξύ Κάσου και Κρήτης (CHEVRON, συμφερόντων Ροκφέλλερ),
γ’) Κατάκωλλο Ζακύνθου (ESSO, επίσης του Ροκφέλλερ),
δ’) Επανομή – Σιθωνία – Θερμαϊκός (αμερικανική TEXACO και αγγλοολλανδική SHELL).

Το ζήτημα είναι ανεξάντλητο και τα στοιχεία που παρέθεσα ενδεικτικά και προκύπτουν από επίσημες Κρατικές εκθέσεις και πορίσματα ερευνών, άρθρα έγκριτων εφημερίδων και διατριβές καθηγητών Πανεπιστημίου.
Το μέγα ερώτημα που προκύπτει βεβαίως είναι:
Γιατί δεν γίνεται καμία προσπάθεια εκμετάλλευσης όλου αυτού του ορυκτού πλούτου που βρίσκεται στο υπέδαφος πολλών περιοχών της Ελλάδας;
Η χώρα που ξόδεψε τόσα τρισεκατομμύρια για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων δεν δικαιολογείται πλέον να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για την εκμετάλλευση αυτού του πλούτου.

Χρειάζονται κι άλλα λόγια για να καταλάβουμε τι χρειάζεται η Ελλάδα για να ξεφύγει απο την φτώχεια, τα “προγράμματα σταθερότητας που μας επιβάλλουν” (κι άλλη φτώχεια), τους λάβρους Ευρωκομισάριους και τα γρανάζια των διεθνών συμμάχων-τοκογλύφων ;
Διαζύγιο με τους τύραννους και πραγματική αλλαγή πορείας κύριοι των ρετιρέ…

ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ

13 Ιανουαρίου 2010

Εφικτός ο στόχος για βιώσιμη εκμετάλλευση τού ορυκτού πλούτου τής χώρας, με σημαντικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και την εθνική οικονομία, αλλά με βασική προϋπόθεση την προστασία των πολιτών, των φυσικών αποδεκτών και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος.
Κοινός τόπος είναι πλέον η επιδίωξη της βιώσιμης εκμετάλλευσης του Ορυκτού Πλούτου της χώρας, με σημαντικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και την εθνική οικονομία, αλλά και με βασική προϋπόθεση την προστασία των πολιτών, των φυσικών αποδεκτών και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος. Αυτό αναδείχτηκε κατά τη διάρκεια της Ημερίδας που έγινε στην Αθήνα με πρωτοβουλία του ΤΕΕ και με τίτλο «Ορυκτός πλούτος και τοπικές κοινωνίες».
Κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών της Ημερίδας ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο της πολιτικής της κυβέρνησης για την πράσινη ανάπτυξη προωθούνται άμεσα πέντε δράσεις που αφορούν την επανεξέταση, εκσυγχρονισμό και ορθή εφαρμογή του εθνικού νομικού και χωροταξικού πλαισίου διαχείρισης των ορυκτών πόρων και αντιμετώπιση προβλημάτων, όπως η σύγκρουση χρήσεων γης.
Ειδικότερα προωθούνται:
1. Νομοθετική παρέμβαση για τη λειτουργία των υφιστάμενων λατομείων μαρμάρων, αδρανών υλικών και σχιστολιθικών πλακών, για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και αποφυγής νέων επεμβάσεων με σαφή ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες.
2. Αναμόρφωση και εκσυγχρονισμό του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ), που θεσμοθετήθηκε στις…αρχές της δεκαετίας του ’80, ώστε να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο προστασίας τόσο των εργαζομένων, όσο και του φυσικοκοινωνικού περιβάλλοντος.
3. Αναμόρφωση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την ορθολογική εκμετάλλευση των λατομείων βιομηχανικών ορυκτών, μαρμάρων και αδρανών υλικών στην κατεύθυνση της πράσινης ανάπτυξης.
4. Ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας (VERHEUGEN) για τις Πρώτες Ύλες για βιώσιμη διαχείριση των ορυκτών πόρων.
5. Αναδιοργάνωση και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών του υπουργείου, δηλαδή των Επιθεωρήσεων Μεταλλείων.Παράλληλα ανάφερε ότι το υπουργείο ετοιμάζει την αναδιατύπωση, εκσυγχρονισμό και κωδικοποίηση της μεταλλευτικής νομοθεσίας (Μεταλλευτικός Κώδικας), μέσω της οποίας θα θεσμοθετηθούν:
Η άδεια εκμετάλλευσης Μεταλλείου για να αρθούν οι υφιστάμενες νομικές ασάφειες.
Ο όρος της πράσινης επιχειρηματικής ευθύνης, δηλαδή οι επιχειρήσεις οι οποίες δεν τηρούν τους κανόνες της ορθολογικής εκμετάλλευσης και της σταδιακής αποκατάστασης του περιβάλλοντος στα εξορυκτικά εργοτάξια, αφενός αποκλείονται από περαιτέρω σχετικές αδειοδοτήσεις και αφετέρου υπόκεινται, χωρίς καμιά παρέκκλιση, στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» που θα προβλέπει αυστηρότατες χρηματικές ποινές. Ο όρος αυτός θα επεκταθεί σε όλες τις κατηγορίες ορυκτών.
Εγγυήσεις για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και για τα μεταλλεία, όπως γίνεται για όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες ορυκτών.Τέλος επισήμανε τη σπουδαιότητα της συστηματικής και στοχευμένης ενημέρωσης και του διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες, της πλήρους διαφάνειας σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας μας να τύχει της αναγκαίας κοινωνικής αποδοχής. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου μπορεί να αναδειχτεί σε ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, τόνισε ο υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μάρκος Μπόλαρης. Επισήμανε ότι τα προβλήματα που παρατηρήθηκαν στο ζήτημα αυτό έχει να κάνει με το αναπτυξιακό μοντέλο που ακολουθήθηκε, το οποίο δεν μπορεί πλέον να ακολουθηθεί, ενώ πρόσθεσε ότι καθοριστικό στοιχείο της νέας πολιτικής θα είναι οι διαδικασίες της δημόσιας διαβούλευσης.
Όπως γνωρίζουμε η Χώρα μας διάγει συνθήκες οικονομικής κρίσης, συνεπώς η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της, όπως είναι ο Ορυκτός Πλούτος, είναι αναγκαία, τόνισε κατά την προσφώνησή του ο Γενικός Γραμματέας του ΤΕΕ Ηρακλής Δρούλιας, ενώ πρόσθεσε πως τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την εξορυκτική δραστηριότητα και που συνήθως σχετίζονται με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, με την υγεία των πολιτών και με τη χρήση της γης, δημιουργούν αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και των μη κυβερνητικών περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Κανείς βέβαια δεν μπορεί να παραβλέψει και τη θετική πλευρά της ανάπτυξης της μεταλλευτικής βιομηχανίας: Στη σημερινή εποχή που η ανεργία αποτελεί μάστιγα, η δραστηριότητα αυτή παρέχει εργασία, ενώ σε περιόδους οικονομικής κρίσης συντελεί στην τοπική οικονομική ανάπτυξη και στη βελτίωση των υποδομών. Εξάλλου παρέχει πρώτες ύλες για τη διαβίωση του ανθρώπου, που δεν είναι δυνατό να παραχθούν διαφορετικά.
Είναι προφανές ότι αυτό που επιδιώκεται – τόνισε σε άλλο σημείο ο Η. Δρούλιας – είναι η αρμονική συνύπαρξη της εξορυκτικής δραστηριότητας με τις απαιτήσεις και τα δικαιώματα των τοπικών κοινωνιών, γιατί κανένα μέρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να εκμηδενισθεί προς όφελος του άλλου.
Η Πολιτεία, τόσο σε Ευρωπαϊκό όσο και σε Εθνικό επίπεδο, έχει κάνει θετικά βήματα προς το όφελος του κοινωνικού συνόλου, θεσπίζοντας νόμους που προστατεύουν τον πολίτη και του δίνουν δικαίωμα να ενημερώνεται και να συμμετέχει στα περιβαλλοντικά ζητήματα.Επίσης παρά τους μερικές φορές δυσβάστακτους όρους και προϋποθέσεις ανάπτυξης εξορυκτικών δραστηριοτήτων, η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει την αναγκαιότητα για την ύπαρξή τους.Τέλος ο Η. Δρούλιας επισήμανε το σημαντικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η Δημόσια Διοίκηση: Είναι αυτή – τόνισε – που πρέπει να συμβάλει τόσο στην ανάπτυξη της ζωτικής σημασίας για την οικονομία της Χώρας μας εξορυκτικής δραστηριότητας, όσο και στην προστασία του πολίτη και του περιβάλλοντος, αξιοποιώντας με σωστό τρόπο τη σχετική νομοθεσία..Οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα θεσμικά εργαλεία που έχουμε στην διάθεσή μας. Να θέσουμε στόχους και να αλλάξουμε την πρακτική μας, ώστε να αποκαταστήσουμε την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους – επιχείρησης και κοινωνίας, τόνισε ο βουλευτής Βοιωτίας της ΝΔ Μιχάλης Γιαννάκης. Μεταξύ άλλων επισήμανε ότι οφείλουμε:
1. Να δώσουμε την δυνατότητα μη δεσμευτικών γνωμοδοτήσεων στην Κοινωνία των Πολιτών, να ακούγονται οι απόψεις της και να καταγράφονται
2. Να κατοχυρώσουμε απολύτως την υποχρεωτική περιβαλλοντική αποκατάσταση των εκμεταλλευόμενων χώρων
3. Να προωθήσουμε και να ενισχύσουμε την εκλαΐκευση της γνώσης στις Περιβαλλοντικές Μελέτες, ώστε όλοι μέσα από πρόσφορες μεθόδους να μπορούν να αντιληφθούν τι γίνεται, πως γίνεται και γιατί γίνεται
4. Να θεσμοθετήσουμε τις μελέτες Εναλλακτικών Λύσεων (όπου να καταγράφονται -εκλαϊκευμένα- τι εναλλακτικές προτάσεις υπάρχουν, πόσο κοστίζουν και γιατί δεν επιλέγονται)
5. Να εξασφαλίσουμε την επίβλεψη των εξορυκτικών ή άλλων έργων από ειδικευμένο προσωπικό
6. Να ορίσουμε τις Προδιαγραφές των μελετών, ώστε να απαλείψουμε την υποκειμενικότητα των μελετών και μαζί την καχυποψία
7. Να στελεχώσουμε τη δημόσια διοίκηση με το κατάλληλο προσωπικό, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί, να εκλαϊκεύει την επιστημονική γνώση και να είναι δίπλα στην κοινωνία
Ο ορυκτός πλούτος αν αξιοποιηθεί ορθά μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη όπως την αντιλαμβάνεται η Αριστερά, δηλαδή συνδυασμένη με την κοινωνική πρόοδο, την αποτελεσματική περιβαλλοντική διαχείριση, την αποκέντρωση και τη συνεισφορά στην αύξηση της απασχόλησης, τόνισε ο Ν. Γεωργακάκης, εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι θετικό που ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο, τόσο οι επιχειρηματίες, μεμονωμένα, όσο και οι φορείς τους (πχ Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών, Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων κλπ) διακηρύττουν σεβασμό στο περιβάλλον και διαμορφώνουν περιβαλλοντικά προγράμματα. Ασφαλώς είναι θετικές τέτοιες διακηρύξεις. Όμως οι κοινωνίες μας κρίνουν από τα έργα. Θα εκτιμήσουν αν εκεί όπου αναπτύσσεται μία μεταλλευτική δραστηριότητα, στη συνέχεια και με πρόγραμμα προκύψει αποκατάσταση, ένα άλσος, ένα όμορφο θέατρο και όχι ένας κρανίου τόπος.
Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που στήριξαν σε σημαντικό βαθμό την ανάπτυξη και τον πολιτισμό τους στα μεταλλεύματα και ορυκτά. Είναι γνωστό, επίσης, ότι όχι μόνο για την Βιομηχανία και τις κατασκευές αλλά και για το κάθε σπίτι είναι αναγκαίες οι ορυκτές ύλες. Το θέμα είναι πώς αυτή η δραστηριότητα θα γίνεται με την ελάχιστη επιβάρυνση στο περιβάλλον.
Στην πολυδαίδαλη νομοθεσία (130 νόμοι) που διέπουν την εξορυκτική δραστηριότητα απέδωσε την ευθύνη για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που προκαλούνται ο εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων Α. Αργυρόπουλος. Επίσης επισήμανε ότι θα πρέπει να αλλάξουν τα καταναλωτικά πρότυπα αναφέροντας ως παράδειγμα ότι αν αλλάζαμε όλοι τα κινητά μας τηλέφωνα κάθε τρία χρόνια, αντί για κάθε χρόνο, θα εξοικονομούσαμε 350.000 τόνους μεταλλευμάτων. Υπάρχει μία εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου μέχρι τώρα που δεν σεβάστηκε το περιβάλλον τόνισε ο Πρόεδρος της ΟΚΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος, επισημαίνοντας ότι υπάρχει πλέον ανάγκη για αποκατάσταση των βλαβών και παραγωγής με σεβασμό στο περιβάλλον. Επισήμανε επίσης ότι ο ορυκτός πλούτος είναι μεν συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας, εκείνο όμως που μένει να δούμε είναι το πώς και οι τοπικές κοινωνίες θα αποτελέσουν το συγκριτικό της πλεονέκτημα, αναφέροντας ότι η ΟΚΕ θα αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες σε νομαρχιακό επίπεδο με το σύνολο των ενδιαφερομένων φορέων.Η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο μιας βιώσιμης ανάπτυξης, τόνισε ο Α. Αγγελόπουλος, εκπρόσωπος του ΓΕΩΤΕΕ, ενώ επισήμανε ότι στην κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να αξιοποιηθεί από την πολιτεία και το ΙΓΜΕ, που, όπως είπε, σήμερα βιώνει τη χειρότερη κατάσταση από τη σύστασή του. Ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών Παν. Μαυρίδης χαιρετίζοντας την εκδήλωση τόνισε ότι η εξορυκτική βιομηχανία υπήρξε βάση ανάπτυξης της χώρας και μπορεί να εξακολουθήσει προσφέροντας πρώτες ύλες στην ενέργεια και στην κατασκευή ,αλλά και θέσεις εργασίας που σήμερα σπανίζουν. Είναι λοιπόν μακροχρόνια επένδυση άρρηκτα συνδεδεμένη με τις τοπικές κοινωνίες, αφού δεν μεταφέρεται. Ωφελούν αλλά και βλάπτουν τις κοινωνίες αυτές. Θέματα υγείας και οικολογικά, οχλούμενα οικονομικά συμφέροντα, είναι οι συνήθεις βλάβες. Η λύση δεν είναι η απαγόρευση της εξορυκτικής διαδικασίας, αλλά η ελαχιστοποίηση των βλαβών. Στην απαιτούμενη συνεννόηση και κοινή δράση η πολιτεία πρέπει να αναλάβει: Καθορισμό ζωνών αποκλειστικής ή πρωτευούσης δραστηριότητας βάσει πολιτιστικών, περιβαλλοντικών, κοιτασματολογικών δεδομένων. Τροποποίηση – απλούστευση νομοθεσίας αναλόγως ζώνης. Ενίσχυση και αποκέντρωση ελέγχου. Σύντμηση χρόνου αδειοδότησης. Οι επιχειρήσεις καλούνται να κατανοήσουν την προνομιακή μεταχείριση που δικαιούνται οι τοπικές κοινωνίες και αυτές ότι πρέπει να συνδράμουν στη διατήρηση και ίδρυση νέων βιομηχανιών εξασφαλίζοντας καλύτερες συνθήκες και προδιαγραφές. Ο μηχανικός μεταλλείων μπορεί να αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο, καθώς συγκεντρώνει και τις δύο ιδιότητες: του κατοίκου και του στελέχους της επιχείρησης λόγω επιστημονικής κατάρτισης που απαιτείται για αλληλοσεβασμό και ειλικρινή συνεννόηση.
Μέχρι σήμερα δεν έχει χαραχτεί μια εθνική πολιτική για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας και αυτός αποτελεί πρωταρχικός στόχος του Συνδέσμου μας τόνισε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) Σωκράτης Μπαλτζής, ενώ παράλληλα δήλωσε ότι είναι υπέρ των θεσμικών μέτρων που ανακοίνωσε ο υφυπουργός ΥΠΕΚΑ Γ. Μανιάτης.
Οι εργαζόμενοι πληρώνουν βαρύ τίμημα με επαγγελματικές ασθένειες, εργατικά ατυχήματα και αλλαγή του τρόπου ζωής τους, τόνισε ο Πρόεδρος των Ελλήνων Μεταλλωρύχων Γ. Κωνσταντινίδης, ο οποίος πρόσθεσε ότι εκείνο που λείπει στο ζήτημα της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας είναι η αξιοπιστία μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών.
Οι προτάσεις του ΤΕΕ όπως διατυπώθηκαν από την Οργανωτική Επιτροπή. Η πρωτοβουλία Verheugen, αν και αποτελεί σημαντικό κείμενο πολύπλευρης ανάγνωσης, αγνοεί το ρόλο των τοπικών κοινωνιών και των ΜΚΟ στο ευρύτερο ζήτημα της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου στις χώρες της Ε.Ε.. Ακόμα και όπου αναφέρεται στην ευαισθητοποίηση του κοινού ο στόχος είναι η προσέλκυση επιστημονικού ή εργατοτεχνικού προσωπικού. Όμως για την απρόσκοπτη ανάπτυξη μιας εκμετάλλευσης είναι αναγκαία η τριμερής σύμπραξη σε βάση αμοιβαίας εμπιστοσύνης του φορέα της εκμετάλλευσης, των τοπικών κοινωνιών και περιβαλλοντικών ΜΚΟ και της πολιτείας μέσω των φορέων της αδειοδότησης και ελέγχου. Αυτά επισήμανε παρουσιάζοντας την εισήγηση της Οργανωτικής Επιτροπής της Ημερίδας Ρουσέτος Λειβαδάρος, προσθέτοντας ότι:
Ο φορέας εκμετάλλευσης έχει όφελος όχι μόνο να εφαρμόζει αποτελεσματικά τις υποχρεώσεις του για την προστασία του περιβάλλοντος, των εργαζομένων και των πολιτών καθώς και για την ορθολογική εκμετάλλευση του κοιτάσματος, αλλά και να καταρτίζει με τη συμμετοχή των πολιτών πρόγραμμα δράσεων κοινωνικής εταιρικής ευθύνης και ιδιαίτερα περιβαλλοντικής εταιρικής ευθύνης, δηλαδή δράσεων, που θεωρούνται αναγκαίες από τις τοπικές κοινωνίες κατά την εξέλιξη της εκμετάλλευσης, αλλά όμως δεν προκύπτουν ως νομικές υποχρεώσεις.
Η δημόσια διοίκηση έχει υποχρέωση να κερδίσει τη χαμένη αξιοπιστία των πολιτών.
Αποτελεί στοίχημα που έχει θεμελιακή σχέση με τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας και εν προκειμένω με τη βιώσιμη εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας.
Βασικές προϋποθέσεις είναι ο εκσυγχρονισμός του νομικού πλαισίου, η ενίσχυση και αναδιοργάνωση των υπηρεσιών, ο σεβασμός στους πολίτες που είναι οι εργοδότες, αλλά ταυτόχρονα και οι πελάτες της δημόσιας διοίκησης.
Οι φορείς των τοπικών κοινωνιών και των ΜΚΟ, έχουν πλέον στη διάθεσή τους ισχυρά θεσμικά μέσα :
Τη σύμβαση του Aarhus, που κυρώθηκε με το νόμο 3422/2005 για την άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση των πολιτών στην περιβαλλοντική πληροφόρηση, την διασφάλιση της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις που έχουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τέλος τη διασφάλιση της πρόσβασής τους στις δικαστικές αρχές για περιβαλλοντικά ζητήματα.
Την κοινοτική οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη, στην οποία με σημαντική καθυστέρηση εναρμονίστηκε πρόσφατα η ελληνική νομοθεσία (Π.Δ. 148/09).
Τη νομολογία, όπως έχει διαμορφωθεί από τις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ με βάση τις χωροταξικές και περιβαλλοντικές συνταγματικές επιταγές. Οι τοπικές κοινωνίες και ιδιαίτερα οι ενεργοί πολίτες τους, αποτελούν πια μία κοινωνική δύναμη παρέμβασης, που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί. Η δράση τους έχει την ηθική νομιμοποίηση του πανανθρώπινου αιτήματος για ένα καθαρό περιβάλλον, για μία αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής και την υπεροχή τους συγκροτεί η καθαρότητα της δράσης τους, η ανιδιοτέλεια και οι ανθρωπιστικές αξίες. Για το λόγο αυτό και το βασικό τους έρεισμα είναι η κοινωνική αποδοχή. Εντούτοις, σε κάθε περίπτωση και χωρίς εκπτώσεις σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η βιώσιμη ανάπτυξη έχει την περιβαλλοντική, αλλά και την οικονομική και κοινωνική της διάσταση.Επίσης η Οργανωτική Επιτροπή κατέθεσε τις εξής προτάσεις για αναγκαίες δράσεις :
1. Εκσυγχρονισμός και απλοποίηση του νομικού πλαισίου (Λατομική και Μεταλλευτική Νομοθεσία, Κανονισμός Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών και της Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας κατά το μέρος που αφορά και επηρεάζει την εκμετάλλευση του Ορυκτού Πλούτου).
2. Η ενίσχυση και αναδιοργάνωση των υπηρεσιών ελέγχου, ιδιαίτερα των επιθεωρήσεων μεταλλείων και η υποστήριξή τους σε ειδικά θέματα ελέγχου και μελετών μέσω κατοχυρωμένης διασύνδεσης με το ΙΓΜΕ.
3. Η αναβάθμιση της οργάνωσης, στελέχωσης και του ρόλου του ΙΓΜΕ, η ουσιαστική συμμετοχή του στην εκπόνηση σχεδίων χρήσης γης, στην ανταλλαγή ορθών πρακτικών εκμετάλλευσης μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τα σχέδια χρήσης γης και η δικτύωσή του με τα Εθνικά Γεωλογικά Ινστιτούτα των άλλων χωρών μελών της Ε.Ε. (πρωτοβουλία Verheugen).
4. Στο ΙΓΜΕ απονέμονται συμβουλευτικές αρμοδιότητες και διατύπωση γνώμης για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων μεταλλευτικών και λατομικών δραστηριοτήτων. Ειδικά για το κόστος της περιβαλλοντικής αποκατάστασης τη διατύπωση γνώμης συνοδεύει σχετική αναλυτική έκθεση από ειδικό τμήμα που ιδρύεται με ανάλογες αρμοδιότητες και επίσης αρμοδιότητες εκπόνησης μελετών και ανάθεσης έργων αποκατάστασης λατομικών – μεταλλευτικών χώρων, που δεν εκτελέστηκαν από τους φορείς εκμετάλλευσης και μετά την κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών, που προτείνονται στα επόμενα. Η υπαγωγή της Γ. Γ. Ένέργειας στο ΥΠΕΚΑ διευκολύνει ανάλογες ρυθμίσεις.
5. Διαμόρφωση σε εθνικό και προώθηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο των προϋποθέσεων και κατευθυντηρίων γραμμών με τις οποίες οι εξορυκτικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται εντός ή πλησίον περιοχών «Natura 2000» μπορούν να συμβιβαστούν με την προστασία του περιβάλλοντος (πρωτοβουλία Verheugen).
6. Η δημιουργία των προϋποθέσεων για την αξιοποίηση των ερευνητικών έργων με επίκεντρο την εξόρυξη και επεξεργασία πρώτων υλών και τη διάθεση κονδυλίων από το ΕΤΠΑ για εφαρμοσμένη έρευνα (πρωτοβουλία Verheugen).
7. Η διασφάλιση της αποκατάστασης του περιβάλλοντος με την ολοκλήρωση της εκμετάλλευσης σε επί μέρους τμήματα του κοιτάσματος και στο σύνολο. Θεσμοθετείται η κατάθεση εγγυητικής επιστολής ως προϋπόθεσης για την έναρξη κάθε επέμβασης στο περιβάλλον. Το ύψος της εγγυητικής επιστολής αυξάνεται με την επέκταση της εκμετάλλευσης και μειώνεται με την αποκατάσταση περιοχών, που υπέστησαν εκμετάλλευση. 8. Για σημαντικής έκτασης εκμεταλλεύσεις συγκροτούνται τοπικά όργανα παρατήρησης από εκπροσώπους του φορέα εκμετάλλευσης, της Αυτοδιοίκησης Β’ Βαθμού και φορέων των τοπικών κοινωνιών. Μέσω των οργάνων αυτών υλοποιείται : Η συνεχής ενημέρωση των πολιτών και η ενεργός συμμετοχή τους σύμφωνα με τη συνθήκη του Aarhus. Η άμεση παρατήρηση της συμμόρφωσης με τις διατάξεις περί περιβαλλοντικής ευθύνης και της υλοποίησης των περιβαλλοντικών όρων. Η διαμόρφωση σχεδίων δράσεων κοινωνικής και ιδιαίτερα περιβαλλοντικής εταιρικής ευθύνης.

Αναδημοσιεύσεις απο ιστολόγιο ΕΛΛΑΣ εδω και εδω και εδω

Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΡΟΜΟΙ των υπερχρεωμένων
Ρούσσος Βρανάς

Όταν μια χώρα…
… κατακτηθεί στρατιωτικά, είναι εύκολο να αναγνωρίσει ο λαός της τον εχθρό του από τη στολή του.

Πρώτα η Ισλανδία…
… κατόπιν η Ιρλανδία (και τώρα η Ελλάδα). Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν παγιδευτεί στα δίχτυα του χρέους. Τα κρατικά ομόλογα με τα οποία χρηματοδοτείται αυτό το χρέος αγοράζονται από τους διεθνείς επενδυτές και κερδοσκόπους. Γι΄ αυτά τα αρπακτικά, όπως γράφει ο Αμερικανός συνδικαλιστής Σέιμους Κουκ στο «Γκλόμπαλ Ρισέρτς», τα κρατικά ομόλογα είναι μια εξαιρετική επένδυση σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Αργά ή γρήγορα, όμως, αυτοί οι επενδυτές θέλουν να βεβαιωθούν ότι οι υπερχρεωμένες χώρες θα τους ξεπληρώσουν τα ομόλογα. Και με εντεταλμένους (όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και απεσταλμένους (όπως οι λογιστές των Βρυξελλών) καλούν αυτές τις χώρες να κάνουν μαζικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες που συντηρούν στη ζωή τους εργαζομένους και τους φτωχούς. Γιατί κάποιος πρέπει να πληρώσει αυτή την κρίση. Κάποιος άλλος, εκτός από αυτούς που την προκάλεσαν με την κερδοσκοπία τους.
Ο δρόμος…
… της αντίστασης σε αυτούς τους κερδοσκόπους δεν είναι πολυταξιδεμένος. Όμως, αυτός είναι ο δρόμος που έδειξε κάποτε η Αργεντινή. Το 2001, παρά τις ζοφερές προβλέψεις ότι η οικονομία της θα κατέρρεε χωρίς ξένο δανεισμό, η Αργεντινή είπε όχι στο ΔΝΤ: αψήφησε τους ξένους πιστωτές της και κήρυξε χρεοστάσιο. Τρία χρόνια αργότερα, η χώρα μπήκε για τα καλά στον δρόμο της ανάκαμψης. Και τα κατάφερε χωρίς εξωτερική βοήθεια. Η οικονομία της αναπτύχθηκε 8% τα δύο επόμενα χρόνια. Οι εξαγωγές αυξήθηκαν, το νόμισμα παρέμεινε σταθερό, οι επενδυτές επέστρεψαν και η ανεργία περιορίστηκε. «Πρόκειται για ένα αξιοσημείωτο ιστορικό γεγονός, που διέψευσε αποτυχημένες πολιτικές 25 ετών», έλεγε αργότερα ο οικονομολόγος Μαρκ Γουάισμπροτ σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». «Άλλες χώρες παραπαίουν, αλλά η Αργεντινή τα κατάφερε χωρίς να κάνει παραχωρήσεις για να προσελκύσει ξένα κεφάλαια». Το αμερικανικό Κέντρο Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας, του οποίου συνδιευθυντής είναι ο Γουάισμπροτ, ανέλυσε τον περασμένο Οκτώβριο 41 χώρες που χρωστούν στο ΔΝΤ. Και διαπίστωσε πως οι πολιτικές λιτότητας αυτού του οργανισμού επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες τους. Το παράδειγμα της Τουρκίας είναι προς αποφυγή. Ο Γιοντζά Εζντεμίρ του Μεσανατολικού Πολυτεχνείου της Άγκυρας δημοσίευσε τον Φεβρουάριο συγκριτική μελέτη της Αργεντινής και της Τουρκίας. Και οι δύο χώρες βρίσκονταν σε βαθιά οικονομική κρίση το 2001, με χρόνια δημόσια ελλείμματα, ανεπαρκείς εξαγωγές, υψηλά χρέη, πολιτική αστάθεια και εισοδηματικές ανισότητες. Η Αργεντινή είπε όχι στο ΔΝΤ. Η Τουρκία υποτάχτηκε στις «συμβουλές» του. Η Αργεντινή ανέκαμψε, αλλά η Τουρκία παραμένει μέχρι σήμερα βυθισμένη στην οικονομική κρίση.
Όταν μια χώρα…
… κατακτηθεί οικονομικά, ο εισβολέας δεν φοράει στολή, αλλά το κοστούμι των διεθνών κερδοσκόπων και των λογιστών τους. Έτσι, οι πρόθυμοι κουίσλινγκ εύκολα μπορούν να ξαναβαφτίζουν τον εχθρό από εισβολέα σε σωτήρα.

Αναδημοσίευση απο το ιστολόγιο stavrovelonia

ΚΥΠΡΟΣ : ΑΤΤΙΛΑΣ 3 ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ

“Λίγο ακόμη ν ανεβούμε, λίγο ψηλότερα” [Γ.Σεφέρης]
” Ζήσαμε τα βήματά μας, Πιστέψαμε τα βήματα μας, Είπαμε τα βήματά μας άξια’ [ Ο. Ελύτης]
” Μόνον όσοι είναι ζωντανοί , μπορούν να πεθάνουν’ [ Τ.Σ. Έλλιοτ]

36 χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή, ο Ταλάτ δηλώνει πως δεν υπάρχουν πιά πρόσφυγες, έχουν αποκατασταθεί. Ολα δηλαδή μέλι-γάλα…

Με το σύνολο των ΜΜΕ στην Ελλάδα να ασχολούνται κυρίως με το οικονομικό χάλι και την περιρρέουσα διεθνή ξεφτίλα, μία κατάσταση που εχει σαν κύριο αποτέλεσμα την απο πολλούς “φίλους και συμμάχους” ποθητή αποδυνάμωση της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, τα κρίσιμα εθνικά θέματα εχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα η και στα αζήτητα.
Με την Ελλάδα ντροπιασμένη και κολλημένη στον τοίχο, με τους “Ευρωπαίους” ελεγχτές να έχουν ήδη εισβάλλει στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, με την κυβέρνηση ανίκανη λόγω αυτής της “αδυναμίας” να επιβάλλει τις εθνικές θέσεις της στους “συμμάχους – δανειστές” μας, η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και τα ανοικτά μέτωπά της χειροτερεύουν μέρα με την μέρα.
Η μαρτυρική Κύπρος αφελληνίζεται συστημικά. Μετά τον Αττιλα 1 και 2, ενας νέος Αττίλας πιο επικίνδυνος και ύπουλος βρίσκεται σε εξέλιξη. Ενας Αττίλας δολλαρίων, στερλινών και ευρώ που σκοπό έχει να αλλοιώσει μέσω του χρηματισμού και του περιστασιακού ευδαιμονισμού το εύψυχο του Κυπριακού Ελληνισμού με την δημιουργία μιάς πέμπτης φάλαγγας μίσθαρνων δημοσιογράφων (των αποκαλουμένων journos), πολιτικών, “εκπαιδευτικών”, κρατικών υπαλλήλων της Δημοκρατίας και οχι μόνον.
Η πρωτοφανής ιεροσυλία στο μνήμα του μεγάλου ελληνόψυχου προέδρου Τάσου Παπαδόπουλου με την τυμβωρυχία, αρπαγή, και βεβήλωση του λειψάνου του, οι καταστροφές σε μνημεία της πρόσφατης δραματικής ιστορίας της Μεγαλονήσου, η “αλλαγή” στα βιβλία ιστορίας στα σχολεία, το ανηλέητο κυνήγι των κυπριακών ιστοσελίδων (μπλόγκς) και των ΜΜΕ που αντιτίθενται στο νεοταξικό σχέδιο “ΑΝΑΝ 2″ και η εν ψυχρώ εκτέλεση του ελληνοκεντρικού εκδότη Αντυ Χατζηκωστή κοντά στην Αμερικάνικη πρεσβεία στην Λευκωσία δεν αφήνουν περιθώρια αποσπασματικής θεώρησης τους σαν ανεξάρτητα γεγονότα. Η πολυεπίπεδη μάχη της Κύπρου βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, και παρά τις “αντίξοες” οικονομικές εθνικές συνθήκες και μηντιακούς αποπροσανατολισμούς, σύσσωμος ο απανταχού ελληνισμός πρέπει να ανασυνταχθεί και να προστατεύσει πάση θυσία την Κύπρο απο τους επίδοξους μίσθαρνους πεμπτοφαλαγγίτες νεοταξιστές ιερόσυλους και δολοφόνους.

Σχετικές Αναδημοσιεύσεις:

Το κείμενο της Φανούλας Αργυρού και σχόλια της ιστοσελίδας ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΑΣ (http://www.efylakas.com/) που αναδημοσιεύονται είναι ενδεικτικά της περιρρέουσας άθλιας κατάστασης και τον αγώνα δρόμου δολοφόνων, πρακτόρων και προβοκατόρων των εμπλεκομένων υπηρεσιών.

Aυτοί έφαγαν τον Αντη Χατζηκωστή; Πολλές «σατανικές» συμπτώσεις

UNFICYP και Πλατφόρμα του ΝΑΙ στοχοποιούν και δημοσιογράφους!
Δημοσίευμα στις 20/09/2009

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ της UNFICYP και της Πλατφόρμας του ΝΑΙ έχουν μπει τόσο πολιτικοί αλλά και δημοσιογράφοι! Το κείμενο της Φανούλας Αργυρού και κάποια σχόλια της ιστοσελίδας ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΑΣ (http://www.efylakas.com/archives/2425) που αναδημοσιεύουμε είναι ενδεικτικά.
Της Φανούλας Αργυρούς

Οι στόχοι τους: Στο μάτι της υπόσκαψης και εξουδετέρωσης: Δίας, ΑΝΤ1, Φιλελεύθερος .

Τα έγγραφα του ΟΗΕ που διέρρευσαν πρόσφατα επιβεβαιώνουν πλέον ότι αυτή τη φορά, άνθρωποι απευθείας του ΟΗΕ καπηλεύονται τα δίκαια μας δίχως ίχνος ντροπής, αδίστακτα και ανελέητα, και ας είναι και φιλοξενούμενοι στον τόπο μας. Στοχεύουν στην αποδυνάμωση και υπόσκαψη της αντίστασης όλων εκείνων των ΜΜΕ που πρωτοστάτησαν στην δυναμική και πατριωτική εκστρατεία απόρριψης του εκτρώματος Ανάν. Γνωρίζουν ότι είναι έτοιμα να ξαναδώσουν την μάχη για την σωτηρία της Κύπρου και να εμποδίσουν την τουρκοποίησή της γι΄αυτό άρχισαν να θέλουν επαφές με τους ιδιοκτήτες ευελπιστώντας να τους πείσουν περί του αντιθέτου. Και για τούτο οργανώνουν μυστικά δείπνα και φαγοπότια στο Τρόοδος. (Θέλω να πιστευω οχι στο εστιατόριο κοντά στο μνημείο των αγωνιστών). Ο ανεκδιήγητος και ανεπιθύμητος Αυστραλός Αλεξάντερ Ντάουνερ (με διασυνδέσεις με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ΜΙ6 και αμερικανικές αντίστοιχες, όπως αποκαλύφθηκε ήδη, βλ. ‘Σημερινή’ 16/11/2008) και η ομάδα του, ξεκάθαρα έβαλαν τώρα στο μάτι του κυκλώνα:
α) Το Συγκρότημα ΔΙΑΣ, που έχει την εφημερίδα Σημερινή, Το Περιοδικό, το Ράδιο Πρώτο και το Σίγμα TV,
β) Την τηλεόραση του ΑΝΤ1
η) Την εφημερίδα ‘Φιλελεύθερος‘ που είναι και η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία στην Κύπρο.
Γι΄αυτό λοιπόν χρειάζεται η επιστράτευση δημοσιογράφων που υποστηρίζουν το ΝΑΙ τους λεγόμενους κατά τον Diaz “journos“.
Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ, ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών πριν λίγους μήνες αποτάθηκε τρείς φορές ζητώντας συνάντηση με τον κ. Κώστα Χατζηκωστή του συγκροτήματος ΔΙΑΣ και ο κ. Χατζηκωστής απέρριψε και τις τρείς προσεγγίσεις του Ντάουνερ. Τότε, ο Ντάουνερ πόνταρε για συνάντηση με τον υιό κ. Άντη Χατζηκωστή την οποία είχε εντός Ιουνίου 2009.
Στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών, ο Jose Diaz ανέλαβε να τον ενημερώσει για τα άτομα που προτίθετο να συναντήσει. Ο Diaz όμως είναι ενδεικτικό πλέον ότι όντως “συμβουλεύεται” κάποιους επιστρατευμένους δικούς μας για τέτοιες πληροφορίες…
Ο κ. Diaz, πρέπει να σημειωθεί, ούτε ξέρει ούτε μίλησε ποτέ του στον κ. Κ. Χατζηκωστή. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, που καμία απολύτως συνάντηση είχε με τον κ. Κ. Χατζηκωστή, καμία προσέγγιση δεν προηγήθηκε για ενημέρωση, δεν γνωρίζονται, ετοίμασε, ενδεικτικά, χρησιμοποιώντας μάλλον υποδείξεις τρίτων που συνεργάζονται μαζί του, ένα ούτω καλούμενο πορτραίτο του κ. Κ. Χατζηκωστή και το έστειλε στον Αλεξάντερ Ντάουνερ. Η ημερομηνία που στάλθηκε το μήνυμα προς τον Ντάουνερ επιβεβαιώνει ότι αυτό ετοιμάστηκε και πήγε στον προορισμό του πριν την συνάντηση που είχε ο τελευταίος με τον υιό κ. Άντη Χατζηκωστή.
Το ηλεκτρονικό ‘πορτραίτο’ των δύο ανδρών και ολόκληρου του συγκροτήματος ΔΙΑΣ φέρει ημερομηνία 2 Ιουνίου 2009 και ώρα 10.35 π.μ. (Σύμφωνα με το συγκεκριμένο έγγραφο πρέπει να στάλθηκε και ξεχωριστό παρόμοιο ‘πορτραίτο’ για τον κ. Λουκή Παπαφιλίππου του Αντέννα).
Εκείνο που ενοχλεί τον Αλεξάντερ Ντάουνερ είναι αναμφισβήτητα η στάση του Συγκροτήματος ΔΙΑΣ ενάντια στο Σχέδιο Ανάν και οι επικρίσεις ενάντια στους χειρισμούς Χριστόφια στο Κυπριακό. Και είναι γνωστές οι δηλώσεις του σε συγκεντρώσεις στην Λευκωσίας ότι δεν αντέχει Σίγμα, Αντέννα, ‘Σημερινή’, Ράδιο Πρώτο, ‘Φιλελεύθερο’ (έχουν ήδη δημοσιευθεί). Επομένως οι έντονες προσπάθειες του να συναντηθεί με τον κ. Κ. Χατζηκωστή στόχο είχαν να προσπαθήσει ίσως και καταφέρει αλλαγή στην στάση του Συγκροτήματος, που περιλαμβάνει το Ράδιο Πρώτο, ‘Σημερινή’, ‘Το Περιοδικό’ και Σίγμα. Πράγμα που απέτυχε.
Στο μήνυμά του προς τον Ντάουνερ, ο Diaz αποκαλύπτει όλα εκείνα που τους ενοχλούν για την πατριωτική στάση του Συγκροτήματος.
Έγραψε συγκεκριμένα ο κ. Diaz:
…Τα πρώτα τέσσερα είναι ανοικτά πολιτικοποιημένα και η υπερβολικά “πατριωτική” π.χ. Σημερινή, εθεωρείτο φιλo-ΔΗΣΥκή, αλλά εγκατέλειψε το κόμμα μετά που το τελευταίο υποστήριξε το Σχέδιο Ανάν. ΄Ομως, ακόμα ενσυνείδητα τείνει να απευθύνεται στους αναγνώστες που ανήκουν στην σκληρότερη πτέρυγα του κόμματος αυτού. (αμα είσαι ελληνόψυχος πλέον στην Κύπρο είσαι…”σκληρός”… μάλλον πρέπει να είσαι α-ψυχος για να θεωρείσαι οκ-σ.σ.). Κατά παράδοση και γραμμή επικριτική του ΑΚΕΛ, η εφημερίδα βλέπει τον εαυτό της ως ένα αγκάθι στο πλευρό του Προέδρου Χριστόφια. Από τότε που η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ, η εφημερίδα υιοθέτησε την άποψη ότι το Κυπριακό χρειάζεται Ευρωπαική λύση. Η εφημερίδα είναι πολύ καλά σχεδιασμένη, όμως το γράψιμο της ορισμένες φορές είναι φτωχό, και γενικά αποκαλυπτική. Εκτός του Κυπριακού, η άλλη κύρια εμμονή της εφημερίδας είναι η άμυνα και ασφάλεια. Δίχως έκπληξη είναι αντιβρετανική και αντιαμερικανική. έπαιξε κύριο ρόλο στο να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του Παπαδόπουλου το 2005 ότι οι Αμερικανοί χρηματοδότησαν την καμπάνια για το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα το 2004 μέσω της UNOPS και τα δι-κοινοτικά προγράμματα.  Για μέρες δημοσίευε αποκαλύψεις σχετικά με ποίες κυπριακές οργανώσεις και ιδιώτες είχαν πωλήσει τις υπηρεσίες τους στους Αμερικανούς.
Υ.Γ. Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ και η παρέα του προφανώς ενοχλήθηκαν και από τις πληροφορίες που θα είχαν για αγορά από το συγκρότημα ΔΙΑΣ ελληνικών ΜΜΕ.
ΠηγήΔιαβάστε περισσότερα για το θέμα…

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ Θ ΑΝΕΒΟΥΜΕ , ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Όταν ήμουν Διοικητής του 649 Τάγματος στο Καρλόβασι Σάμου [Ιούλιος 1984- Αύγουστος 1986] είχα βάλει σε έναν κεντρικό τοίχο της κεντρικής πλατείας του Στρατοπέδου τρία μόνον συνθήματα.

“Λίγο ακόμη ν ανεβούμε, λίγο ψηλότερα” [Γ.Σεφέρης]
” Ζήσαμε τα βήματά μας, Πιστέψαμε τα βήματα μας, Είπαμε τα βήματά μας άξια’ [ Ο. Ελύτης]
” Μόνον όσοι είναι ζωντανοί , μπορούν να πεθάνουν’ [ Τ.Σ. Έλλιοτ]

[Το δεύτερο από αυτά και με τη φροντίδα του συμπολεμιστού μου στην Κύπρο το 1974, Γιαννακη Ιωάννου[εφέδρου Ανθυπολοχαγού , από την Αμμόχωστο τότε] γράφτηκε στο Μνημείο των Ηρωικώς πεσόντων Αξιωματικων και στρατιωτών του Τάγματός μας [ 336 ΤΕ] και των λοιπών -εκτός Τάγματος- Ηρωικως πεσόντων αγωνιστών , στη μάχη της Λευκωσίας το 1974 και το οποίο ανεγέρθηκε, με φροντίδα του Σωματείου “Μάρκος Δράκος” Αγ. Δομετίου Λευκωσίας, και με χρηματική ενίσχυση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου, στον περιβάλλοντα χώρο της νεόδμητης Εκκλησίας του Αγ. Παύλου Λευκωσίας[ ελπιζω να τα έγραψα σωστα να μην με παρεξηγήσει κανένας συμπολεμιστής..]] Το Μνημείον ανηγέρθη το 1999 και είναι έργον του γλύπτου Νικολάου Κοτζιαμάνη, τα δε εγκαίνια έγιναν από τον πρώην Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας Σπύρο Κυπριανού.]
Οι Φίλοι και Φίλες ελπίζω να μου συγχωρήσουν αυτήν την προσωπική αναφορά.
Γιατί την έγραψα;;;
Παρακολουθώντας χθες βράδυ την τηλεόραση του ΡΙΚ, με αφορμή το συγκλονιστικό και τραγικο γεγονός της δολοφονίας του ιδιοκτήτου της ‘ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ” Άντη Χατζηκωστή, είδα στο μεταμεσονύκτιο δελτίο Ειδήσεων [επανάληψη των ειδήσεων των 20.00] όλο το ‘σκηνικό” της συνάντησης Χριστόφια -Ταλάτ..
Δεν θα σταθώ εδω στην ουσία άλλα στο “σκηνοθετικό μέρος” , όπως η πραγματικότητα το έδωσε.
Ήταν μία θλίψη….
Ένας κουρασμένος Πρόεδρος ο κ. Χριστόφιας, να προσέρχεται με την [άδεια] “μεγαλοπρέπεια’ του Προέδρου , με το αυτοκίνητο με τα σήματα και τη Σημαία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας [ένα άδειο πουκάμισο...] , να τον υποδέχεται με εκείνη την συγκρατημένη ‘ευγένεια’ του γκάγκστερ , ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών και ταυτόχρονα η μαριονέττα των Τούρκων Ταλάτ, επίσης με [συγκρατημένη] ‘μεγαλοπρέπεια και με τα σήματα και τη σημαία, παρακαλώ, του ψευδοκράτους, εμφανέστατα στο δικό του όχημα…..
Οι αξιωματικοί και λοιποί αξιωματούχοι των Η.Ε [πως κατάντησαν αλήθεια και τα Η.Ε , σε ρόλο γκάγκστερ...] συμπλήρωναν το τραγικό σκηνικό.
Ύστερα οι [μη ] δηλώσεις του Προέδρου κ. Χριστόφια , ο οποίος μόλις χθες χαρακτήρισε απαράδεκτες τις τουρκοκυπριακές[βλέπε τουρκικές ] προτάσεις ….να δηλώνει με ένα ύφος που προσπαθούσε να το εμφανίσει φυσιολογικό και με μεγάλη επίσης προσπάθεια να δείξει κάποια αυτοπεποίθηση, ότι “Ούτε εμείς ούτε ο κ Ταλατ θα φύγουμε από τις διαπραγματεύσεις[δηλαδή από την κρεμάλα...]“
Θλίψη – μιζέρια- απογοήτευση…
Ε! Λοιπόν , ο ηρωικός Κυπριακός Λαός δεν αξίζει ούτε τέτοιων θλιβερών ‘ηγετών’ ούτε τέτοιας μεταχείρισης.
Όλοι μαζί θα τραγουδήσουμε τον Γιώργο Σεφέρη και “Λίγο ακόμη θ ανέβουμε , Λίγο ψηλότερα “
Σε πείσμα των δολοφονιών των ελευθέρων φωνών , σε πείσμα της μιζέριας.
Είμαι απόλυτα σίγουρος.
Πιο κάτω η Φανουλα Αργυρού και ο Ευριπίδης Μπιλης μας ενημερώνουν για το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του Αντη Χατζηκωστη, ενός ακόμη που προστίθεται στα ηρωικά θύματα της Ελευθερίας [και Ελευθεροτυπίας] της ηρωικής μεγαλονήσου.
Και μην νομίζετε ότι θα τρομάξει τον περήφανο Κυπριακό Λαό η δολοφονία,
Θα τον δυναμώσει και
ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ Θ ΑΝΕΒΟΥΜΕ , ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Η φυσική εξόντωση του αγαπητού Άντη Χατζηκωστή
Η δολοφονία του μ. ΄Αντη Χατζηκωστή πράγματι θυμίζει κάποιες σκληρές μέρες και νύχτες του παρελθόντος που δεν θα ήθελε κανένας να θυμάται. Γιατί αυτή ήλθε ως αποκορύφωμα των προηγούμενων φαινομένων, της κλοπής του λειψάνου του μ. Τάσσου Παπαδόπουλου… Ο Άντης ήταν ένα εξαίρετο παιδί με αρχές που κανένα δεν ενόχλησε, ένα παιδί που θα το κλάψουν και οι πέτρες και μαζί θα κλάψουμε και το χάλι της πατρίδας μας και που μας οδηγούν κάποιοι. Τους οποίους ο πατέρας του, ο Κώστας Χατζηκωστής μόλις πριν λίγες μέρες μιλώντας ενώπιον ολόκληρης της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου που παρευρέθηκε, κατηγόρησε, εκεί στο οίκημα του ΔΙΑ στο ετήσιο κόψιμο της βασιλόπιττας, ότι ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ και μας κατάντησαν ΜΙΣΟΤΟΥΡΚΟΥΣ!
Τα τελευταία θλιβερά και φοβερά φαινόμενα που πλήττουν την Κύπρο μας είναι φρικιαστικά. Μου θυμίζουν τις δολοφονίες του Δεκέμβρη του 1963 όταν οι Τούρκοι και η ΤΜΤ με τους Βρετανούς βοηθούς ήθελαν να μας επιβάλουν τον τουρκισμό και μας επιτέθηκαν στην Νεάπολη Λευκωσίας… Τρομερά πράγματα.
Στο συνημμένο θα δείτε ένα κείμενό μου που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009.
Είναι σίγουρο πια ότι ο στόχος τους είναι να κλείσουν τα στόματα όλων όσων αντιστέκονται στην λύση που προσπαθούν να επιβάλουν. Ο Χάνει μας το είπε, εμείς θα σας το ξαναφέρνουμε μέχρι να το δεχθείτε. Και να σκεφθείτε ότι μόλις πριν λίγες μέρες ο Άντρος Κυπριανού κατηγορούσε κάποιες εφημερίδες στην Κύπρο ότι τάχα με τη γραφή τους προωθούν την …φυσική εξόντωση του Προέδρου!
Άλλον, όμως στόχευαν οι σφαίρες…
Αιωνία του η Μνήμη του παιδιού.
(Αιωνία η μνήμη του Ανδρός. Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος.-σ.σ.)

Αυτά τα λίγα προς το παρόν για ένα παιδί που γνώρισα από τον καιρό που ήταν 20 χρονών φοιτητής στο Λονδίνο και τον θαύμαζα για την άψογη συμπεριφορά και ευπρέπεια του, για την εκτίμηση που μου είχε και το παντοτινό του χαμόγελο.
Αν νομίζουν ότι θα κάμψουν την αποφασιστικότητα του λαού με τέτοιες απάνθρωπες πράξεις αθώων λανθάνονται οικτρά. Τουναντίον φουντώνουν το κοινό αίσθημα, τον θυμό την αγανάκτηση…
Φανούλα Αργυρού.
Θέση
Τα ολέθρια επίχειρα των «γενναίων προσφορών»…
http://www.sigmalive.com/simerini/columns/thesi/227726

Παλαιότερη δημοσίευση:

Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απέρριψε την αγωγή που καταχώρησε ο επικοινωνιολόγος και αρθρογράφος Ανδρέας Πετρίδης σε βάρος: Του Εκδοτικού Οίκου Δίας, του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου Κώστα Χατζηκωστή, του διευθύνοντα συμβούλου Άντη Χατζηκωστή, του δημοσιογράφου Γιώργου Χριστοδουλίδη και του γενικού γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου και μετόχου του Εκδοτικού Οίκου Πέτρου Ζαχαριάδη. Με βάση την απόφαση που εκδόθηκε στις 30 Ιουνίου 2009, ο Α. Πετρίδης θα κληθεί να καταβάλει στους εναγόμενους και τα δικαστικά έξοδα.

Ο ενάγων Ανδρέας Πετρίδης αξίωνε αποζημιώσεις για κατ’ ισχυρισμό λίβελο που δημοσίευσε ο εκ των εναγομένων δημοσιογράφος Γιώργος Χριστοδουλίδης στην εφημερίδα «Η Σημερινή» στις 24 Οκτωβρίου 2004, με τίτλο: «Οι μυστικές χρηματοδοτήσεις των Αμερικανών στην Κύπρο» και υπέρτιτλο: «Ονόματα, ποσά, φορείς και μεθόδους διακίνησης των κονδυλίων κατέχει το Προεδρικό».
Η βασική θέση του ενάγοντος ήταν ότι ο συντάκτης του δημοσιεύματος (Γ. Χριστοδουλίδης) παρουσίασε τον Πετρίδη ως παράδειγμα ατόμου που αλλάζει πολιτικές πεποιθήσεις για αδιευκρίνιστους λόγους, αλλά με ξεκάθαρο το υπονοούμενο ότι δωροδοκήθηκε ή χρηματίστηκε, αφού ο τίτλος, ο υπέρτιτλος και ένα μεγάλο μέρος του κειμένου κάνει αναφορά για ύποπτες, παράνομες και αδιευκρίνιστες συναλλαγές και χρηματοδοτήσεις. Το κείμενο, σύμφωνα με τον ενάγοντα, κατονομάζει ρητώς μόνο τον ίδιο.
Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ο Πετρίδης και για τους εναγόμενους οι κ. Γ. Χριστοδουλίδης και Π. Ζαχαριάδης. Στη γραπτή δήλωσή του, ο ενάγων δέχθηκε ότι κατά την εποχή του δημοψηφίσματος εντάχθηκε στην πλατφόρμα του «ΝΑΙ», αλλά αρνήθηκε ότι δέχθηκε χρήματα ή ανταλλάγματα ή υποσχέσεις από οποιοδήποτε για να υποστηρίξει το Σχέδιο Ανάν το 2004. Επίσης, προφορικά συμπλήρωσε ότι στις προεδρικές εκλογές του 2003 συνεργάστηκε με τον Αλέκο Μαρκίδη, ενώ δέχθηκε ότι υποστήριξε τον ανθυποψήφιο του Νίκου Αναστασιάδη, Ιωάννη Κασουλίδη, στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΗΣΥ το 2003.
Ο Πετρίδης αρνήθηκε ότι είχε ξαναδεί συμβόλαιο χρηματοδότησης της ομάδας «Μαζί Όλη η Κύπρος» με την UNOPS έναντι 14.400 λιρών και υποστήριξε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει ποιος έκανε τις συμφωνίες με την UNOPS για τη χρηματοδότηση της πλατφόρμας του «ΝΑΙ».
Ο Γ. Χριστοδουλίδης στη δική του μαρτυρία αναφέρθηκε στη γνωριμία με τον ενάγοντα από την εποχή των προεδρικών εκλογών το 2003, στη λήψη συνέντευξης από τον Πετρίδη, σε συνομιλίες, σε φωτογραφίες, αλλά και στην παραδοχή της Κίνησης «Μαζί Όλη η Κύπρος» ότι έλαβε χρήματα από την UNOPS για να προωθήσει πολιτικά το Σχέδιο Ανάν. Ο Πέτρος Ζαχαριάδης, που είναι ο κατά νόμον υπεύθυνος της εφημερίδας «Η Σημερινή» και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εκδοτικού Οίκου Δίας, ερωτήθηκε για τη σχέση του δημοσιογράφου με την εφημερίδα, τη γραμμή της εφημερίδας στο κυπριακό πρόβλημα και τις διαδικασίες που προηγούνται της δημοσίευσης του άρθρου.
Ήταν θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος. Αξιολογώντας τη μαρτυρία, ο ενάγων έδωσε την εικόνα ότι προσπαθούσε να αποφύγει ορισμένες ερωτήσεις δίνοντας γενικόλογες και αόριστες απαντήσεις ή επικαλούμενος αδυναμία μνήμης. Αντιθέτως, ο Γ. Χριστοδουλίδης έδωσε την εικόνα προσώπου που παρά την έντασή του έδινε άμεσες απαντήσεις χωρίς υπεκφυγές και αοριστολογίες. Ο επαρχιακός δικαστής Λευκωσίας Χαράλαμπος Χαραλάμπους αποφάνθηκε ότι μέσα από την αντεξέταση του Α. Πετρίδη εξάγεται σαφής παραδοχή της Επιτροπής «Μαζί Όλη η Κύπρος» ότι την περίοδο του δημοψηφίσματος συζήτησε και έλαβε χρηματοδότηση από την UNOPS ύψους 14.400 λιρών.
Το Δικαστήριο κατέληξε ότι το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό υπό τύπον ψευδοϋπαινιγμού, όμως δεν αποδέχθηκε την εισήγηση για αληθή ή νομικό υπαινιγμό, αφού δεν καταδείχθηκε κανένα εξωτερικό στοιχείο που θα καθιστούσε το δημοσίευμα κατανοητό μόνο από κάποιους που το γνώριζαν.
Στις επισημάνσεις του το Δικαστήριο τόνισε ότι το Σχέδιο Ανάν ήταν, είναι και θα είναι για πολλά χρόνια θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος. Τη δεδομένη στιγμή ήταν θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος η χρηματοδότηση κάποιων για την υποστήριξή του. Είχαν παρέλθει έξι μήνες από το δημοψήφισμα, αλλά το θέμα αυτό απασχολούσε δημοσίως και είχαν γίνει δηλώσεις στις οποίες παραπέμπει το δημοσίευμα μεταξύ των οποίων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αξιωματούχους του ΟΗΕ και των Η.Π.Α. Ο εναγόμενος 4 (Γ. Χριστοδουλίδης) είχε κάθε δικαίωμα να ασχοληθεί με το θέμα είχε υπόψην του και το αναφέρει ότι στην κατοχή αρμόδιων υπηρεσιών έχουν περιέλθει μέχρι και αντίτυπα επιταγών και άλλα στοιχεία και τεκμήρια. Κατά την ακροαματική διαδικασία αποδείχθηκε ότι όντως υπήρχαν τέτοια στοιχεία στην κατοχή κάποιων τα οποία και δημοσιεύτηκαν.

Ηλεκτρονική διεύθυνση άρθρου: http://www.efylakas.com/archives/1391

ΣΟΣΙΟΝΟΜΙΚΣ (SOCIONOMICS) ΚΑΙ Ο ΦΙΜΠΟΝΑΤΣΙ

Φιμπονάτσι και “σοσιονόμικς”.
Οι Αριθμοί ορίζουν και την Mηχανή της Ιστορίας…

Καθώς η “παγκόσμια κρίση” απειλεί πλέον οχι μόνον να διαλύσει την Ευρωπαική Οικονομική Νομισματική Ενωση και το “σκληρό” ευρώ, αλλά να συμπαρασύρει και την πολιτική Ευρωπαική Ενωση σε φυγόκεντρες διαδικασίες διάσπασης και σύγκρουσης, ειναι καιρός για μιά συστημική επανεκκίνηση. Μία επίκαιρη και αποκαλυπτική ταινία, η Κρυφή Μηχανή της Ιστορίας, που ασχολείται με την θεωρία της σχέσης της ανθρώπινης μαζικής (κοινωνικής, πολιτικής, θρησκευτικής, οικονομικής) διάθεσης και των πολυεπίπεδων και πολυμορφικών δράσεων και αντιδράσεων που ακολουθούν τις διαφορετικές αυτές διαθέσεις, προσφέρει μία διαφορετική αναλυτική πλατφόρμα, μιά νέα συστημική αφετηρία, και τροφή για σκέψη για την κατανόηση του ευρωπροβλήματος, την παρούσα και μελλοντική γεωστρατηγική θέση της, και την πιθανότητα για σωτηρία της ραγισμένης Ενωσης.
Με εναν στους πέντε Ευρωπαίους πολίτες άνεργους (λ.χ. Ισπανία 20%), τα λογιστικά τρύκ της ΕΚΤ με το ευρώ, την λάθος εκτίμηση του πολύπλοκου προβλήματος και την καταστροφική οικονομική πολιτική εκ μέρους των Βρυξελλών, την συνεπαγόμενη αδυναμία παραγωγικής ανάτασης της Ιβηρικής, των Βαλκανίων, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ιρλανδίας, της Ελλάδας και άλλων συμπασχόντων “συνεταίρων”, το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης εξελίσσεται σε εναν εφιάλτη διαρκείας…

History’s Hidden Engine is the result of more than three years of research and creativity by filmmaker David Moore. Moore traveled North America to capture the insights of 17 brilliant minds, then wove them into this film. In just 59 minutes and with the help of pop songs, news footage and cultural images that are familiar to everyone, this documentary shows how social mood drives trends in movies, music, fashion, finance, economics, politics, the media and war.

Σχετική βιβλιογραφία εδω