ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ MONEY

Κέρδος

Cathédrale Saint-Lazare, Autun. Judas hangs himself

Θα αφήσουμε ασχολίαστη την λίστα που διαβάσαμε εδω, μιάς και περιγράφει επακριβώς, ολοκληρωτικά, και συνοπτικά  το “πνεύμα” των ανθρώπων στην προκατ εποχή που ζούμε. Αφιερώνεται εξαιρετικά στα “δικά μας παιδιά” που ασχολούνται επαγγελματικά με την δημιουργία, την διαχείριση, και την διαιώνιση της “κρίσης” της κοινωνίας μας, αλλά και στους άοκνους διεθνείς εργάτες της παγκόσμιας νέας τάξης   

	Αρχαία Γνωμικά
	Από καταδυομένης νηός ό,τι αν λάβης κέρδος. μτφρ: από πλοίο που βουλιάζει, ό,τι αρπάξεις κέρδος είναι. Αρχαιοελληνική παροιμία

	Αφορισμοί
	Πριν πουλήσεις το φάρμακο, πρέπει να πουλήσεις την αρρώστια. Ανώνυμος (σ.σ: Πάντα το υποψιαζόμουν!)
	Το μυστικό της κερδοσκοπίας είναι να αγοράζεις όταν το αίμα κυλάει στους δρόμους. Βαρώνος Ρότσιλντ, 1840-1915, Βρετανός τραπεζίτης
	Κερδοσκόπος είναι κάποιος που παρατηρεί το μέλλον και ενεργεί πριν αυτό συμβεί. Bernard Baruch, 1870-1965, Αμερικανός επιχειρηματίας & πολιτικός
	Οι επιχειρήσεις είναι ένα παιχνίδι και τα κέρδη είναι ο τρόπος που μετράνε το σκορ. Ted Turner, 1938-, Αμερικανός επιχειρηματίας, ιδρυτής CNN
	Οι σοσιαλιστές θεωρούν ότι είναι κακό να κερδίζεις. Εκείνο όμως που είναι πραγματικά κακό, είναι να χάνεις. Ουίνστον Τσώρτσιλ, 1874-1965, Βρετανός Πρωθυπουργός , Νόμπελ 1953
	Αν θέλεις να βγάλεις λίγα λεφτά, γράψε ένα βιβλίο. Αν θέλεις να βγάλεις πολλά λεφτά, δημιούργησε μια θρησκεία. L.Ron Hubbard, 1911-1986, Αμερικανός συγγραφέας, Ιδρυτής Σαϊεντολογίας (Ο Hubbard είναι ο ιδρυτής της Σαϊεντολογίας..)
	Είναι λιγότερο σοβαρό να χάσεις από το να χαθείς. Romain Gary, 1914-1980, Γαλλολιθουανός συγγραφέας
	Αμερόληπτος: Ανίκανος να αντιληφθεί ότι υπάρχει προοπτική για προσωπικό όφελος υιοθετώντας κάποια από τις δύο πλευρές σε μια αντιπαράθεση. Ambrose Bierce, 1842–1914, Αμερικανός συγγραφέας
	Αν θέλεις να βγάλεις λεφτά, να πας εκεί που είναι τα λεφτά. Joseph Kennedy, 1888-1969, Αμερικανός επιχειρηματίας
	Κάθε κέρδος είναι μια αδικία σε κάποιον. Αριστοτέλης Ωνάσης, 1900-1975, Έλληνας εφοπλιστής
	Ένα καλό αφεντικό προτιμά να χάσει λεφτά παρά να δώσει λεφτά. Wolinski, 1934-, Γάλλος σκιτσογράφος
	Aπό τα καλά κερδεμένα παίρνει ο διάολος τα μισά – από τα κακά κερδεμένα, παίρνει και το νοικοκύρη. Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας
	Ο πόλεμος εναντίον μια ξένης χώρας συμβαίνει μόνο όταν οι τάξεις με το χρήμα εκτιμούν ότι θα βγάλουν κέρδος από αυτόν. George Orwell, 1903-1950, Βρετανός συγγραφέας
	Τα κέρδη, όπως τα λουκάνικα, εκτιμώνται περισσότερο από αυτούς που δεν ξέρουν καλά τι έχουν μέσα. Alvin Toffler, 1928-, Αμερικανός συγγραφέας & μελλοντολόγος
	Οι Αμερικανοί πιστεύουν πως όταν ξέρεις κάτι, θα πρέπει κάτι να κάνεις γι’ αυτό. John Le Carré, 1931-, Βρετανός συγγραφέας
	Η άδεια για τηλεοπτικό σταθμό είναι άδεια για να τυπώνεις χρήμα. Roy Herbert Thomson
	Κανείς δεν μπορεί να κερδίσει ένα εκατομμύριο τίμια. William Jennings Bryan, 1860-1925, Αμερικανός πολιτικός
	Ποτέ κανείς δεν έχασε λεφτά βγάζοντας κέρδος. Bernard Baruch, 1870-1965, Αμερικανός επιχειρηματίας & πολιτικός
	Έβγαλα τα λεφτά μου πουλώντας υπερβολικά νωρίς. Bernard Baruch, 1870-1965, Αμερικανός επιχειρηματίας & πολιτικός
	Καμιά φορά, το καλύτερο κέρδος είναι να χάσεις. George Herbert, 1593-1633, Ουαλός ποιητής
	Η διοίκηση, σε κάθε απόφαση και κάθε δράση πρέπει να λογαριάζει πρώτα απ’ όλα την οικονομική απόδοση. Ο μόνος τρόπος για να δικαιώσει την ύπαρξή της και την εξουσία της είναι τα οικονομικά αποτελέσματα που πετυχαίνει. Peter Drucker, 1909–2005, Αυστριακός γκουρού του management
	Δεν είχα φιλοδοξία να κάνω περιουσία. Απλά, το να βγάλω λεφτά δεν ήταν ποτέ ο στόχος μου. Εγώ είχα μια φιλοδοξία: Να δημιουργήσω. John D Rockefeller, 1839-1937, Αμερικανός μεγιστάνας
	Αν οι Αμερικανοί είναι παθιασμένοι με το χρήμα, οι Αμερικανίδες έχουν εμμονή με το βάρος τους. Οι άντρες μιλούν για κέρδος, οι γυναίκες μιλούν για απώλεια, και δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι πιο βαρετό. Marya Mannes, 1904-1990, Αμερικανίδα συγγραφέας & αρθρογράφος
	Φρόντισε να πουλήσεις το άλογό σου προτού ψοφήσει. Η τέχνη της ζωής είναι να πασάρεις τις απώλειες στους άλλους. Robert Frost, 1874-1963, Αμερικανός ποιητής
	Δεν υπάρχει έμπορος που να κερδίζει συνέχεια. Gringoire, 1475-1538, Γάλλος θεατρικός συγγραφέας
	Ο αληθινός τρόπος για να κερδίσεις πολλά είναι να μη θέλεις ποτέ να κερδίσεις υπερβολικά πολλά και να ξέρεις να χάνεις επίτηδες. François Fénelon, 1651-1715, Γάλλος κληρικός, ποιητής & συγγραφέας

	Ευφυολογήματα
	Να υπενθυμίζεις στους άλλους ότι κέρδος είναι η διαφορά ανάμεσα στα έσοδα και τα έξοδα. Αυτό θα σε κάνει να δείχνεις έξυπνος. Scott Adams, 1957-, Αμερικανός συγγραφέας κόμικς

	Θυμόσοφες Ρήσεις
	Αγόρασε στον ήχο των κανονιών. Πούλα στον ήχο του βιολιού. Ανώνυμος
	Κερδίζουμε ό,τι τολμούμε. Ανώνυμος
	Το κέρδος με κόπο έχει μόνο πόδια, το κέρδος το παράνομο έχει και φτερά. Ανώνυμος
	Το πιο σπουδαίο ερώτημα που πρέπει να θέτει κανείς, αρχίζοντας μια δουλειά, δεν είναι «τι θα βγάλω;» αλλά «τι θα γίνω;» Ανώνυμος

	Ξένες Παροιμίες
	Χωρίς πόνο, χωρίς κέρδος. Αγγλική παροιμία (No pain, no gain)

	Φράσεις Παροιμιώδεις
	Ο μήνας που τρέφει τους έντεκα…

ΤΗΣ ΚΟΡΕΑΣ

Ανεβαίνει το θερμόμετρο στην ΝΑ Ασία μετα την επίθεση των Βορείων στο αμφισβητούμενο νησί Yeonpyeong που ανήκει στην Νότια Κορέα με όλμους.
Το προπαγανδιστικό βίντεο σοβιετικών προδιαγραφών που ακολουθεί, παραγωγής του υπουργείου προπαγάνδας της Βόρειας Κορέας πρός “ενίσχυση του ηθικού” δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία…

http://www.telegraph.co.uk/telegraph/template/utils/ooyala/telegraph_player.swf

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΣΤΕ (3) ;;;

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Αλτερ, δυο μέλη του ΣΤΕ “προβλέπουν” οτι οι προσφυγές για την νομιμότητα του Μνημονίου θα πεταχθούν στον κάλαθο των αχρήστων καθώς θεωρούν με τις εισηγήσεις τους οτι η εκχώρηση της εθνικής οικονομικής ανεξαρτησίας στην τρόικα συνάδει συνταγματικά, και δεν υπάρχει συνεπώς κάποιο πρόβλημα με την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας παρά το γεγονός της ύπαρξης όρων περί αναρμοδιότητας των ελληνικών δικαστηρίων και την χρησιμοποίηση του Βρεττανικού δικαίου στην… Ελλάδα εαν και οταν αποφασιστούν  οι κατασχέσεις της “δημόσιας περιουσίας”…

“Υπέρ της συνταγματικότητας του Μνημονίου τάσσονται στις εισηγήσεις που έκαναν στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας οι σύμβουλοι κ. Μαίρη Σαρπ και Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου.
Οι δύο εισηγήτριες δέχονται ότι λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος επέβαλαν το Μνημόνιο και τις περικοπές συντάξεων και μισθών στους δημόσιους υπαλλήλους καθώς και οτι τηρούνται πλήρως οι αρχές της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στις εισηγήσεις τα μέτρα που επιβάλλει το Μνημόνιο είναι απολύτως σύμφωνα με το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και τις διεθνείς συμβάσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, οι δύο εισηγήτριες επισημαίνουν ότι η ένταξη της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν περιορίζει την άσκηση της εθνικής μας κυριαρχίας.(!!!)
Η κυβέρνηση έλαβε μέσω του μνημονίου « μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής για την άμεση αντιμετώπιση της οξείας δημοσιονομικής κρίσης, η οποία έχει καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση των δανειακών αναγκών της χώρας μέσω των διεθνών αγορών και πιθανό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Το θέμα θα συζητηθεί την ερχόμενη Τρίτη στην Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά των διατάξεων του Μνημονίου, είχαν προσφύγει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, η ΕΣΗΕΑ, συνταξιούχοι και άλλοι φορείς”.

Από την ιστοσελίδα του ΣΤΕ (εδω) διαβάσαμε :

Δελτίο τύπου του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τις υποθέσεις που αφορούν το Μνημόνιο

19/11/2010

Το Μνημόνιο Συνεννόησης, το οποίο υπογράφηκε στις 3.5.2010 μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Κρατών Μελών της Ευρωζώνης, εκπροσωπουμένων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποτελεί ένα μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα του Ελληνικού Κράτους, με το οποίο καθορίζονται οι στόχοι δημοσιονομικής προσαρμογής και τα μέσα επίτευξής τους, με σκοπό την ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Το ίδιο το Μνημόνιο δεν περιέχει κανόνες δικαίου και, συνεπώς, δεν έχει έννομες συνέπειες. Τέτοιες συνέπειες προκύπτουν το πρώτον με τη θέσπιση από τη νομοθετική εξουσία, ρυθμίσεων, με τις οποίες πραγματοποιούνται οι εξαγγελλόμενες στο Μνημόνιο δημοσιονομικές και οικονομικές πολιτικές. Το Μνημόνιο, δεν αποτελεί διεθνή συνθήκη κατά την έννοια της Σύμβασης της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών. Το γεγονός ότι και τα Κράτη Μέλη της Ζώνης του Ευρώ που υπέγραψαν το Μνημόνιο δεν θεώρησαν ότι αυτό έχει χαρακτήρα διεθνούς σύμβασης, συνάγεται από το γεγονός ότι μετά την υπογραφή του Μνημονίου και τη δημοσίευση του ν. 3845/2010, στον οποίο προσαρτώνται ως Παραρτήματα τα δύο κυριότερα μέρη του Μνημονίου, εκδόθηκε, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 126 παρ. 9 και 136 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου, με την οποία προσδιορίστηκαν τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα, που υποχρεούται να λάβει το Ελληνικό Κράτος για να περιορίσει το υπερβολικό έλλειμμα. Από την απόφαση δε αυτή δημιουργούνται υποχρεώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε σχέση με την πραγματοποίηση των μέτρων αυτών, σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα πλαίσια της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Με τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα με τις εισηγήσεις, ο λόγος ακυρώσεως, ότι ο ν. 3845/2010 είναι ανυπόστατος διότι κατά την ψήφισή του δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη κατ’ άρθρο 28 παρ. 2 του Συντάγματος αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών, είναι απορριπτέος, διότι ερείδεται στην εσφαλμένη εκδοχή ότι το Μνημόνιο αποτελεί διεθνή σύμβαση. Εξ άλλου, με το ν. 3845/2010 δεν αναγνωρίζονται εξουσίες σε όργανα διεθνών οργανισμών, που να περιορίζουν την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας.

Στη συνέχεια, με τις εισηγήσεις, εξετάζεται η συμβατότητα προς το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών των ρυθμίσεων των ν. 3833 και 3845/2010, που αφορούν τις περικοπές τόσο των αποδοχών όσο και των συντάξεων. Οι εισηγήσεις δέχονται ότι το δικαίωμα στη σύνταξη και στο μισθό προστατεύεται, ως περιουσιακό δικαίωμα, από το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου. Ο περιορισμός, όμως, του δικαιώματος αυτού με τις περικοπές που θεσπίζονται στο ν. 3833/2010 και στο ν. 3845/2010 δικαιολογείται από υπέρτερους λόγους δημοσίου συμφέροντος που ανάγονται στην ανάγκη μείωσης του υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος και του εξωτερικού χρέους της χώρας, ενόψει και των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η χώρα στα πλαίσια της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Άλλωστε, για την επίτευξη του στόχου της δημοσιονομικής προσαρμογής, έχουν ήδη θεσπισθεί νομοθετικά μέτρα, που αφορούν όχι μόνο στο σκέλος της περιστολής εν γένει των δαπανών αλλά και μέτρα αύξησης των δημοσιονομικών εσόδων. Τέλος, κατά τις εισηγήσεις, από το Μνημόνιο, το οποίο προσαρτάται στο ν. 3845/2010 και στο οποίο, ως εκ τούτου, δύναται να ανατρέχει ο δικαστής για να αναζητήσει την αιτιολογία των θεσπιζομένων με το νόμο ρυθμίσεων, προκύπτει ότι οι συντάκτες του είχαν πλήρη επίγνωση των συνεπειών από τη μείωση των αποδοχών των εν ενεργεία υπαλλήλων και των καταβαλλομένων στους συνταξιούχους παροχών, για το λόγο δε αυτό θεσπίζεται μεν η μείωση αυτή, λαμβάνεται, όμως, πρόνοια οι προκύπτουσες μετά τη μείωση αυτή αποδοχές και συντάξεις να διατηρούνται σε βιώσιμα επίπεδα. Συνεπώς, οι επίδικες ρυθμίσεις, με τις οποίες επέρχεται επέμβαση σε περιουσιακά δικαιώματα, δεν εμφανίζονται καταρχήν αντίθετες με την αρχή της αναλογικότητας.

Παρακολουθούμε το θέμα και θα επανέλθουμε μετά την διαδικασία και τις επίσημες αιτιολογήσεις της απόφασης…

Παλαιότερες δημοσιεύσεις για την προσφυγή στο ΣΤΕ εδω 

κι εδω 

ΕΝΑ ΣΕ ΔΥΟ, ΔΥΟ ΣΕ ΕΝΑ…

ΕΠΟΧΗ "ΑΠΟΧΗΣ" ;)

ΑΠΟΧΗ

Αν είναι λάθος, γιατί την φοβάται τόσο πολύ η εξουσία; Αν η αποχή δεν συμφέρει την δημοκρατία, γιατί ουρλιάζουν οι φασίστες;

Qui bono; Μέσα σ’ αυτόν τον απλό και σύντομο νομικό όρο κρύβεται μια ολόκληρη μεθοδολογία σκέψης. Μια μεθοδολογία σκέψης, η οποία για τη νομική επιστήμη έχει σχεδόν “θρησκευτική” σημασία. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό, εφόσον η νομική επιστήμη είναι μια επιστήμη της λογικής και ως εκ τούτου, όταν αναζητεί την αλήθεια, ακολουθεί πολλούς “δρόμους” και όχι μόνον τον δρόμο των στοιχείων και των αποδείξεων …Όλους τους δρόμους, οι οποίοι μπορούν να την οδηγήσουν προς την αλήθεια, εφόσον αυτό είναι το ζητούμενο. Το μοναδικό ζητούμενο. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι, όταν τα στοιχεία δεν σε βοηθάνε για την αποκάλυψη της αλήθειας, ακολουθείς τον δρόμο της λογικής. Όταν αναζητάς τον δολοφόνο ενός πλούσιου ανθρώπου, χωρίς να έχεις κανένα στοιχείο υπόψη σου, ξεκινάς από τη λογική. Εκεί μπαίνει ο όρος Qui Bono. Qui Bono από τον φόνο; Ποιος έχει κέρδος από τον φόνο;Πάντα αναζητείς αυτόν, ο οποίος επωφελείται από μια ανεξιχνίαστη εγκληματική πράξη. Ποιος τον σκότωσε; Κάποιος άσχετος χωρίς λόγο; Δεν είχε τίποτε πιο ενδιαφέρον να κάνει και βγήκε στους δρόμους να σκοτώνει; Άρα τι είναι πιο πιθανό να συμβαίνει; Να υπάρχει συμφέρον πίσω από αυτήν την πράξη. Μεγάλο και συγκεκριμένο συμφέρον για μια τόσο επικίνδυνη και για τον ίδιο τον δράστη πράξη. Σε τέτοιες περιπτώσεις αναζητούμε πάντα κάποιον, ο οποίος να έχει κέρδος από έναν θάνατο. Αν το θύμα ληστεύτηκε, για παράδειγμα, αναζητούμε τον ληστή, ο οποίος είχε κέρδος από τη ληστεία. Αν δεν υπάρχει ληστεία, αναζητούμε κάποιον, ο οποίος μπορεί να είχε “κέρδος” από τον γρήγορο θάνατο του θύματος ή να είχε “ζημιά” από την παράταση της ζωής του.Ένας “βιαστικός” κληρονόμος, για παράδειγμα, που τον συνέφερε ο θάνατος του κληροδότη, για να κληρονομήσει μια ώρα αρχύτερα, θα μπορούσε να είναι ο δολοφόνος. Ένας ανάξιος κληρονόμος, ο οποίος έπρεπε ν’ αποφύγει μια βέβαιη αποκλήρωση και άρα τον συνέφερε να μην συνεχίσει να ζει ο κληροδότης, θα μπορούσε επίσης να είναι ο δολοφόνος. Ποιοτικά είναι άλλο πράγμα το συμφέρον από μια καθυστερημένη “έναρξη” του θανάτου από εκείνο μιας εσπευσμένης “λήξης” της ζωής. Στην πρώτη περίπτωση ο χρόνος απλά σε καθυστερεί, ενώ στη δεύτερη σε καταδικάζει.Γιατί αναφερόμαστε σ’ αυτά τα ιδιαίτερα “λεπτά” θέματα, τα οποία φαινομενικά είναι παντελώς άσχετα με το θέμα μας; Γιατί πρέπει να εξηγήσουμε μερικά πράγματα, τα οποία επίσης φαινομενικά φαίνονται περίεργα. Ακούμε τα ίδια πράγματα από διαφορετικούς ανθρώπους και πρέπει να έχουμε την “ευαισθησία” να καταλάβουμε αυτά, τα οποία κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Να καταλάβουμε διαφορετικά συμφέροντα, που κρύβονται κάτω από κοινά “καλύμματα”.Αιώνες πριν ο απόλυτα ειδικός της δημοκρατικής λειτουργίας, που ήταν ο Περικλής, είπε το εξής: Αυτός, ο οποίος δεν παίρνει μέρος στα κοινά, όχι μόνον δεν κάνει τίποτε, αλλά είναι ελεεινός, άθλιος και άχρηστος. Τα ίδια πάνω-κάτω μας είπε —με τον δικό του απαράμιλλο και ελεεινό τρόπο— και ένας άλλος πολιτικός αιώνες μετά …ο Πάγκαλος. Ο θλιβερός Πάγκαλος, ο οποίος, είτε ως “μεγάλος τραγουδιστής” είτε ως “μετεωρολόγος”, που αναγγέλλει “σημαιοφόρους” ανέμους, λειτουργεί μόνιμα εις βάρος των συμφερόντων τόσο των Ελλήνων όσο και της δημοκρατίας τους. Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτοί οι δύο άνθρωποι μεταξύ τους; Τι σχέση μπορεί να έχει ένας δημοκράτης Περικλής με το πιο γνωστό σταλινικό κοιλιόδουλο του λεκανοπεδίου;Είναι προφανές λοιπόν ότι εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Καθόλου γνώσεις να μην έχει κάποιος, μπορεί εύκολα να καταλάβει ότι υπάρχει πρόβλημα. Αρκεί να δει κάποιος τη φάτσα και το χυδαίο βλέμμα του Πάγκαλου και θα καταλάβει ότι δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι τα πράγματα έτσι όπως φαίνονται. Από ένστικτο και μόνον καταλαβαίνει ότι δεν είναι δυνατόν η Δημοκρατία και ο Πάγκαλος να βρίσκονται στο ίδιο “στρατόπεδο”. Δεν είναι δυνατόν να έχουν κοινές απόψεις σε κοινά προβλήματα, εφόσον δεν είναι δυνατόν να έχουν κοινά συμφέροντα. Δεν ταιριάζει αυτή η σκατόφατσα με την ομορφιά της Δημοκρατίας. Το ότι λένε τα ίδια πράγματα —και μάλιστα με την ίδια ένταση και επιμονή— δεν αποδεικνύει τίποτε. Με δυνατή φωνή και επιτακτικά μπορεί να σε φωνάζει η μητέρα σου, για να πας κοντά της και με την ίδια φωνή μπορεί να καλεί κοντά του ένας βιαστής το θύμα του. “Έλα εδώ γρήγορα…” λένε καί οι δύο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι είναι ίδιοι ούτε ότι έχουν τις ίδιες προθέσεις. Η μάνα θέλει να σε ταίσει και ο βιαστής να σε βιάσει.Απλά πράγματα, τα οποία τα καταλαβαίνει όχι μόνον ένας άνθρωπος χωρίς γνώσεις, αλλά και ένα ζώο χωρίς καθόλου ευφυΐα. Κανένα κουνέλι δεν πλησιάζει ένα λιοντάρι, επειδή το “καλεί” ήρεμα και ευγενικά στη φωλιά του. Κανένα κουνέλι δεν σώθηκε από κάποια καταιγίδα, επειδή άκουσε τις “καλές” συμβουλές ενός λιονταριού με μετεωρολογικές γνώσεις. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την κοινωνία μας.

Κανένας δημοκράτης δεν “συγκινείται” από τον “πόνο” του Πάγκαλου για τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Κανένας δεν πιστεύει ότι ο Περικλής και ο Πάγκαλος εννοούν τα ίδια πράγματα, εκφράζοντας τον ίδιο λόγο. Οι πολίτες δείχνουν να επιθυμούν το ρίσκο του κινδύνου της αποχής, παρά την “ασφάλεια” της συμμετοχής, που υπόσχεται ο Πάγκαλος.Αυτό το φαινομενικά παράδοξο θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε. Αυτό, το οποίο μας υποδεικνύει το ένστικτο, θα προσπαθήσουμε να το ερμηνεύσουμε με βάση την ευφυΐα. Γιατί; Γιατί το Qui bono για τη Δημοκρατία δεν μας ταιριάζει με τον Πάγκαλο. Γιατί δεν είναι δυνατόν ο λαός, ο οποίος επωφελείται από τη Δημοκρατία να έχει τα ίδια συμφέροντα με τον Πάγκαλο, ο οποίος φωνάζει. Θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, δηλαδή, πώς είναι δυνατόν ένας δημοκράτης και ένας φασίστας να λένε τα ίδια ακριβώς πράγματα για το ίδιο ακριβώς θέμα. Πώς είναι δυνατόν να οργίζονται για τον ίδιο λόγο τόσο διαφορετικοί άνθρωποι. Πώς είναι δυνατόν να υμνούν τη Δημοκρατία με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια λόγια τόσο οι δημιουργοί της όσο και οι καταστροφείς της…..συνέχεια περί “Αποχής “εδω .

Πρόσφατες δημοσιεύσεις περί Αποχής εδω

Με την αποχή απο τον εκλογικό εκ-βιασμό στα ίδια ή υψηλότερα επίπεδα του πρώτου γύρου, η απονομιμοποίηση των κατασκευαστών του μνημονίου ( και του συστήματος που το στηρίζει ) θα είναι το άμεσο ζητούμενο για αυτούς που δεν “τα έφαγαν όλοι μαζί”….

Διαλέχτεεεεε………..

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΣΤΕ (ΜΕΡΟΣ 2ον-Ο ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ)

“As citizens of the EU have every right to know how their taxes are being used to bail out secret financial deals between a government and its bankers, we are considering legal options in the pursuit of transparency and the public interest that may take us to the European Court of Justice in Luxembourg,” Bloomberg News Editor-in-Chief Matthew Winkler

Βαρύ το πρόγραμμα του μαραθωνοδρόμου πρωθυπουργού την επόμενη περίοδο. Μαραθώνιος των πολλών χιλιομέτρων εν όψει γαρ, μιάς και το πλήρες πακέτο με το ζόρι των δύσκολων και ανηφορικών τμημάτων της διαδρομής  ξεκινά μετά το 10ο χιλιόμετρο…

• Ο “ευρωπαίος συναθλητής” κεντρικός τραπεζίτης της EKT κ.Τρυσέ  (μέλος της G30 “αθωώθηκε” το 2003 για συμμετοχή του σε μέγα οικονομιλό σκάνδαλο που κόστισε στους Ευρωπαίους 31δις ευρώ μέσω της “αγαπημένης συυνταγής” των διεθνών banksters bailout-διάσωσης  της Credit Lyonnais) αρνείται μετά βδελυγμίας και παραβαίνοντας τις σχετικές διατάξεις της ΕΕ -τουλάχιστον-να επιδώσει στον αιτώντα διεθνή οικονομικό δημοσιογραφικό οργανισμό Bloomberg τους δύο επίμαχους φακέλλους με τίτλους “The impact on government deficit and debt from off-market swaps: the Greek case” και “Reviews of Titlos Plc, a securitization of the National Bank of Greece SA to exchange swaps on Greek government debt for funding from the ECB and the existence of similar transactions”.  

EKT,ECB,  Τραπεζίτης Τρυσέ, αποσπάσματα απο την ομιλία του στο CFR  για την παγκόσμια διακυβέρνηση 

Η υπόθεση αυτή, ευρωπαικών διαστάσεων με αμερικάνικο άρωμα , γυρισμένη σε φορολογικούς παραδείσους και με εμπράγματες καλύψεις  που περιλαμβάνει εσωτερικά στοιχεία τουλάχιστον για την Εθνική Τράπεζα και την ανέκδοτη εμπλοκή της ανάμεσα στην ΕΚΤ και το ελληνικό δημόσιο, αναφέρεται διεξοδικά στο άρθρο “ECB Rejects Request for Greek Swap Files, Citing `Acute’ Risks” του Bloomberg.com εδω.

Διαβάστε το…

• Στις 14/11 επαναληπτικές “αυτοδιοικητικές” αυτόματες εκλογές μέχρι αργά το βράδυ… 
• Στις 15/11 πρωί με την αυγούλα φτάνουν εν Αθήναις οι κύριοι με τα στοιχεία της Eurostat, και ο επικεφαλής Γερμανός κρατάει μιά βαλίτσα άσχημους αριθμούς και άλλα τινα εκρηκτικά έγγραφα με ισχύ συνδεδεμένων προκαταβληθέντων προμηθειών “κασ-αουτ” μεγατόνων, ενω στο Σύνταγμα το ΚΚΕ θα έχει στήσει θορυβώδεις “επιτροπές υποδοχής”
• Από την άλλη,στα 23/11,  η εξ αναβολών ορισθείσα συζήτηση περί της νομιμότητας της υπογραφής του στο μνημόνιο, αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον (αν δεν αναβληθεί ξανά δια σοβαρόν “θέμα και λόγο” …

Διαβάσαμε εδω και αναδημοσιεύουμε

Δίκαιο «έκτακτης ανάγκης» το Μνημόνιο και τα μέτρα…

Είχαμε δει σε παλιότερη ανάρτηση μας την υπόθεση της δικαστικής εκδίκασης της συνταγματικότητας του Μνημονίου, την οποία αναβάλλει διαρκώς η κυβέρνηση.
Διότι ξέρει πως χωρίς τις κατάλληλες “μεθοδεύσεις” από μέρους της, ακόμα και τα αστικά δικαστήρια δύσκολα θα δεχτούν ότι το Μνημόνιο είναι συνταγματικό. Έτσι έχει ήδη καταφέρει να αναβάλλει την εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης 2 φορές, την έχει μεταφέρει και μετά τις εκλογές (23/11), και τώρα έρχεται και χρησιμοποιεί ως “υπερασπιστική γραμμή” ούτε λίγο ούτε πολύ ότι “οι έκτακτες περιστάσεις απαιτούν να μας δώσετε έκτακτες εξουσίες”. Εντυπωσιακό είναι πως την υπόθεση αυτή τα κυρίαρχα ΜΜΕ την έχουν “ψιλοθάψει”, για προφανείς νομίζουμε λόγους. Και βέβαια, ούτε προβάλλουν καμία ιδιαίτερη αντίρρηση στο “κοινοβουλευτικό πραξικόπημα” της κυβέρνησης…Ας δούμε το πως παρουσιάζει η “Ημερησία” την προσπάθεια της κυβέρνησης να ζητήσει “έκτακτες εξουσίες”:

Δίκαιο «έκτακτης ανάγκης» το Μνημόνιο και τα μέτρα…

Χωρίς το Μνημόνιο και τα μέτρα η οικονομία θα κατέρρεε και θα σταματούσε η καταβολή μισθών και συντάξεων. Αυτός περίπου είναι ο κοινός γεωμετρικός τόπος στο ογκώδες κείμενο των κυβερνητικών θέσεων που κατατέθηκαν στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για να πείσουν τους ανώτατους δικαστές για τη συνταγματικότητα των μέτρων στις κρίσιμες δίκες που θα γίνουν σε τρεις εβδομάδες για το Μνημόνιο και τις περικοπές αποδοχών και συντάξεων. Σε 36σέλιδο υπόμνημα προς το ΣτΕ η κυβέρνηση διά του υπουργείου Οικονομίας αντιμετωπίζει ως «δίκαιο έκτακτης ανάγκης θεσπισμένο για την προστασία του εθνικού συμφέροντος» τόσο το Μνημόνιο όσο και τους νόμους 3833 και 3845/10, προκειμένου «να προστατευθεί η ελληνική οικονομία από την κατάρρευση και να διασφαλισθεί η χρηματοδότηση πολιτικών στους τομείς εθνικής ασφάλειας, παιδείας, υγείας, κοινωνικής ασφάλισης».
…
Επιχειρώντας να αποκρούσει τις αιτιάσεις για αντίθεση των μέτρων στο Σύνταγμα και διεθνείς συμβάσεις (που προβάλλουν με προσφυγές τους ο ΔΣΑ, η ΑΔΕΔΥ, το ΤΕΕ και άλλοι φορείς και πολίτες), η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για «προσωρινό (και όχι μόνιμο) περιορισμό δικαιωμάτων περιουσιακού ή ασφαλιστικού χαρακτήρα», χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις αφού στον νόμο δεν προβλέπεται χρόνος λήξης.
Τονίζει επίσης προς τους ανώτατους δικαστές ότι ο προσωρινός αυτός περιορισμός δικαιωμάτων είναι αναγκαίος για λόγους έντονου δημόσιου συμφέροντος (επιβλήθηκε από τις συνθήκες και τη δημοσιονομική κατάσταση) προκειμένου να διασφαλιστεί η διατήρηση των δικαιωμάτων και η σταδιακή βελτίωσή τους, μόλις αναταχθεί η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
Αποκρούοντας την επιχειρηματολογία ότι κατά παράβαση του Συντάγματος το Μνημόνιο δεν ψηφίστηκε από αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής, το κυβερνητικό υπόμνημα απαντά ότι οι επίμαχοι νόμοι δεν αναγνωρίζουν αρμοδιότητες σε όργανα διεθνών οργανισμών  (σσ ;;;)και συνεπώς δεν εφαρμόζεται το άρθρο 28 του Συντάγματος για την ειδική πλειοψηφία.
Προσθέτει ότι τα μέτρα αποτελούν εφαρμογή διατάξεων των συνθηκών σχετικά με την ΟΝΕ (για τη διαχείριση δημοσιονομικών ελλειμμάτων), καταλήγοντας ότι δανειακές συμβάσεις -όπως του Μνημονίου- που υλοποιούν την κοινοτική αλληλεγγύη προς τις χώρες που αντιμετωπίζουν έκτακτες και ανυπέρβλητες δημοσιονομικές δυσκολίες, δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις υπό την έννοια του Συντάγματος. (σσ !!)
Καταλήγει δε ότι το γεγονός πως στην προσπάθεια αυτή κλήθηκε να συμμετάσχει και το ΔΝΤ (στο οποίο είναι μέλη όλες οι χώρες της Ευρωζώνης) δεν καθιστά τα κείμενα αυτά διεθνείς συνθήκες (ώστε να χρειάζεται έγκριση αυξημένης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας). Ωστόσο, δεν εξηγεί πώς συνδυάζεται η κοινοτική αλληλεγγύη με τους καταγγελλόμενους (από τους προσφεύγοντες φορείς) ως δυσβάστακτους όρους.
Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση έχει κάνει κουρελόχαρτο το “ιερό” τους Σύνταγμα, δείχνοντας ότι αν τους συμφέρει και δε μπορούν να προωθήσουν τα συμφέροντα τους με “νόμιμο” τρόπο, οι αστοί παραβιάζουν κατά το δοκούν τους ίδιους τους τους νόμους, απαιτώντας βέβαια από εμάς την πλήρη υποταγή μας σε αυτούς.
Η ανατροπή της κυβέρνησης, και του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που υπερασπίζεται είναι πλέον αναγκαιότητα – Η τυραννία είναι πλέον αβάσταχτη για ένα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού που βλέπει τα όποια όνειρα είχε για το μέλλον να καταρρέουν προκειμένου να συνεχίσουν οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι να συνεχίζουν να μας εκμεταλλεύονται, αυξάνοντας διαρκώς την ψαλίδα που μας χωρίζει…
Και γι’ αυτό η άρχουσα τάξη όχι μόνο παίρνει το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο, αλλά και τα παπαγαλάκια της “χειροκροτούν” και δε βγάζουν άχνα για τα όσα συμβαίνουν εις βάρος μας. Θυμίζουμε πχ τι είχε γράψει ο γνωστός δημοσιογράφος-παπαγαλάκι Τάσος Τέλλογλου τον Απρίλιο, και το οποίο πλέον έχει αλλαχτεί, με κρυμμένο το επίμαχο κομμάτι όπου έλεγε τα εξής:

“… ο πολιτικός χρόνος αυτής της κυβέρνησης έχει παρέλθει, το πιθανότερο όμως είναι ότι και η επόμενη θα έχει ως βασικό κορμό της το ΠΑΣΟΚ. Είναι ανάγκη να έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου;
Κατ΄ αρχήν γράφω “βασικό κορμό” το ΠΑΣΟΚ, άρα δεν θα είναι μόνο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε τον Οκτώβριο για να εφαρμόσει μία άλλη πολιτική από αυτή που τώρα χρειάζεται ο τόπος. Το ΠΑΣΟΚ δέν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν τα επόμενα 24ωρα. Να κάνουμε εκλογές; Δέν είμαστε αυτόχειρες. Αρα τι μένει; Μία κυβέρνηση σαν και εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, απο όλους τους πολιτικούς χώρους. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να εχει έκτακτες εξουσίες, για να το πώ πιο απλά, η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία, αλλά ορισμένα άρθρα του Συντάγματος πρέπει να βγούν “εκτός” ή να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα να κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς (π.χ. πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας, απεργία εκπαιδευτικών μέσα στις εξετάσεις). Στο Βέλγιο πρίν μερικά χρόνια μία τέτοια κυβέρνηση συναπισμού προχώρησε σε αναστολή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων για ένα διάστημα. Ο κ. Παπανδρέου είναι ακατάλληλος για να ηγηθεί μιας τέτοιας κυβέρνησης “εθνικής ανάγκης”, μπορεί να είναι αντιπρόεδρός της και υπουργός των Εξωτερικών, αλλά επικεφαλής πρέπει να είναι κάποιος που να μην διστάζει μπροστά σε όποιο κόστος….

προηγούμενη δημοσίευση “ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΣΤΕ” εδω

ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΕΝ ΟΨΕΙ

Aνακοινώθηκε ότι κατά τη διαδικασία συγκέντρωσης και μετάδοσης των αποτελεσμάτων των περιφερειακών εκλογών στο κτίριο του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Αθηνών (Συγγρού 88) θα δικαιούται να παρευρίσκεται μόνον ο νυν Νομάρχης Αθήνας!!!!
Με λίγα λόγια οι δικαστικοί αντιπρόσωποι θα στέλνουν τα τηλεγραφήματα των αποτελεσμάτων στο κτίριο της Συγγρού 88 και εκεί θα είναι μόνο!!! ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός και δεν θα επιτραπεί η είσοδος σε εκπροσώπους άλλων συνδυασμών!!!!
Οι εκπρόσωποι των συνδυασμών θα παρακολουθούν τα αποτελέσματα στην συνέχεια της διαδικασίας σε άλλο κτίριο της Νομαρχίας εφόσον έχουν περάσει τα τηλεγράφηματα πρώτα από το Νομαρχιακό διαμέρισμα της Συγγρού.
Αν ισχύουν όλα τα παραπάνω τότε είναι προφανές πως η βραδιά των εκλογών θα είναι μεγάλη και τα θεσμικά ζητήματα που θα προκύψουν θα είναι πολύ σοβαρά!

πηγή εδω

…και μιάς και η τεχνολογία αλλοίωσης των εκλογικών αποτελεσμάτων ακολουθεί τις πιό σύγχρονες συνταγές της πληροφορικής με θεαματικά αποτελέσματα (τουλάχιστον στις ΗΠΑ), για παν ενδεχόμενο παρακολουθήστε τα σχετικά βίντεο…

και ενδιαφέρουσα ανάλυση με εμπειρίες απο την εφαρμογή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις ΗΠΑ εδω

ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ

Περί ΑΠΟΧΗΣ (Απλά μαθήματα)

Πολλά και ηχηρά ακούγονται εναντίον της αποχής, ποικίλοι αναθεματισμοί και ηθικές κραυγές για τον «αντιδημοκρατικό» της χαρακτήρα. Κάποιοι, μέσα στον καθεστωτικό τους οίστρο και τη μικροαστική τους έξαψη, την χαρακτήρισαν και μέγιστη απειλή εναντίον των «δημοκρατικών θεσμών»!!!
“Έγκλημα δημοκρατίας» είναι η ΑΠΑΤΗ των εκλογικών διαδικασιών και η κατάφορη κοροϊδία των σάπιων κομμάτων και ΟΧΙ η ΑΠΟΧΗ από αυτό το έγκλημα.
Οι εγκάθετοι των κομμάτων, οι σειρήνες του καθεστώτος και οι «κρετίνοι» της θεοποίησης του ψηφοδελτίου βλέπουν πάντα τα πράγματα ανάποδα: Θεωρούν «έγκλημα» το να αντιστέκεσαι στο ΕΓΚΛΗΜΑ, στο να ΑΠΕΧΕΙΣ από το έγκλημα…
Πολλοί καλόπιστοι άνθρωποι, μπολιασμένοι από τη μυθολογία του ψηφοδελτίου, παρασύρονται από αυτά τα τυποποιημένα και αφοριστικά κλισέ της τυπικής «δημοκρατικής» κατά της αποχής.
Έτσι θεωρούν σαν τη μόνη «δημοκρατική» πράξη τη συμμετοχή στην ΑΠΑΤΗ των εκλογικών λειτουργιών.
Θα επιχειρήσουμε να ξεκαθαρίσουμε όλο αυτό το κουβάρι των μυθολογιών γύρω από τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ή την ΑΠΟΧΗ από τις εκλογικές διαδικασίες.
ΧΩΡΙΣ θεωρητικό και πολιτικό εξοπλισμό ΚΑΜΙΑ πράξη δεν μπορεί να είναι ανατρεπτική και αποτελεσματική. Γι αυτό επιμένουμε πεισματικά στο «δόγμα»: «Πρέπει να ανακτήσουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε».
Στις σημερινές εποχές που μας αποδομούν και τους «μηχανισμούς» της σκέψης, αυτό το «καθήκον» (να μάθουμε να σκεφτόμαστε) είναι πρωταρχικής σπουδαιότητας.

Ζήτημα 1ον

Αρχικά πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι άλλο είναι η αποχή ως πολιτική θέση κάποιου πολιτικού υποκειμένου και άλλο η αποχή ως λαϊκή πράξη που συντελείται έξω και ενάντια στα κόμματα και στις εκλογικές διαδικασίες.
Δεν μπορεί να μπερδεύουμε αυτά τα δύο ζητήματα, ακριβώς γιατί μια πολιτική θέση απορρέει από τη συνειδητή επεξεργασία των πολιτικών δεδομένων, ενώ η «λαϊκή πράξη» αποτελεί το προϊόν των αυθόρμητων διαδικασιών που καθορίζονται από μια συγκεκριμένη αντικειμενική πραγματικότητα.
Η αποχή ως πολιτική θέση, σύμφωνα με την πολιτική θεωρία και την επαναστατική παράδοση, είναι λάθος επιλογή μέσα στα ΕΘΝΙΚΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ, πλην μιας μόνο περίπτωσης που θα αναφέρουμε παρακάτω.

Ζήτημα 2ον: Εθνικά κοινοβούλια:

α). Τα έθνη-κράτη και τα κοινοβούλιά τους είναι μια μεγάλη λαϊκή κατάκτηση Δημοκρατίας. Αποτελούν τα προϊόντα των ιστορικών, επαναστατικών λαϊκών αγώνων και είναι θεσμοί επικυρωμένοι από αυτούς τους αγώνες και τη λαϊκή βούληση.
β). Μέσα σε αυτό το εθνικό πλαίσιο οργανώνεται και θεσμοθετεί τις κατακτήσεις της η εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η εργατική τάξη και ο λαός αποκτούν την πολιτική τους συνείδηση και οργάνωση.
γ). Η εκλογική εκπροσώπηση μέσα στο εθνικό κοινοβούλιο αντανακλά τους κοινωνικούς συσχετισμούς και τη ζωντανή πάλη του λαού. Συνακόλουθα συμμετέχει ως ένα βαθμό το λαϊκό κίνημα, εμμέσως έστω, στις αποφάσεις που παίρνονται στα εθνικά κοινοβούλια.
δ). Τέλος, είναι αυτό το εθνικό αστικό κοινοβούλιο που παρέχει το βήμα στα επαναστατικά υποκείμενα για να προωθήσουν ιδέες και πρακτικές για την ανάπτυξη και παραπέρα συνειδητοποίηση των λαϊκών κινημάτων.
Γι’ αυτό, για την επαναστατική θεωρία και την επαναστατική παράδοση τα αστικά, ΕΘΝΙΚΑ κοινοβούλια και γενικά οι εκλογικές διαδικασίες δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά την οργανική έκφραση των ζωντανών κινημάτων και το τακτικό μέσο διαπαιδαγώγησης αυτών των κινημάτων.
Φυσικά, σήμερα, η «αριστερά» έχει εγκαταλείψει το στρατηγικό θεμέλιο και έχει μετατρέψει την «τακτική» σε «στρατηγική»: έχει κάνει αυτοσκοπό την εκλογική πάλη, πλήρως ενσωματωμένη στις απατηλές διαδικασίες της τυπικής, αστικής δημοκρατίας.
Η θέση της αποχής, με αυτά τα ΕΘΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, είναι ορθή και επιβάλλεται μόνο στις επαναστατικές κορυφώσεις. Δηλαδή όταν οι λαϊκές μάζες έχουν εξεγερθεί και έχουν προχωρήσει στα δικά τους δημοκρατικά όργανα εξουσίας: τις αμεσοδημοκρατικές οργανώσεις βάσης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις επιχειρεί το καπιταλιστικό κατεστημένο να σπάσει τη ζωντανή δημοκρατική συμμετοχή του λαού στα δικά του όργανα εξουσίας και να μεταφέρει τη ζωντανή ενέργεια του λαού στο ψηφοδέλτιο, δηλαδή στους εκλογικούς αγωγούς χειραγώγησης και καναλιζαρίσματος του λαού.
Η αποχή από αυτές τις νόθες εκλογικές διαδικασίες τότε επιβάλλεται ως πολιτική θέση. Τότε επιβάλλεται η Συμμετοχή στο επαναστατικό κίνημα και όχι η αποχή από αυτό, διότι συμμετοχή στην τυπική κοινοβουλευτική λειτουργία σημαίνει αποχή από τις επαναστατικές διαδικασίες του κινήματος και ανοικτή προδοσία του.

Ζήτημα 3ον: Το Ευρωκοινοβούλιο

Το Ευρωκοινοβούλιο δεν είναι εθνικό κοινοβούλιο, συνεπώς, το ζήτημα της αποχής ως πολιτική θέση, πρέπει να εξεταστεί με βάση εντελώς άλλα δεδομένα. Δεν μπορεί να παπαγαλίζουμε τα «εθνικά δεδομένα» σε συνθήκες εντελώς διαφορετικές από αυτά και ασυμφιλίωτα αντίθετες.
Ευρωκοινοβούλιο και εθνικό κοινοβούλιο είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα όπως το νερό με τη φωτιά. Αυτό το ουσιώδες και το καθοριστικό μιας πολιτικής στάσης παρακάμπτεται εντελώς και «διαλύεται» μέσα στην μικροπολιτική και στα τεχνάσματα των κλόουν του κομματικού καιροσκοπισμού.
Ωστόσο και μια μεγάλη μερίδα πολιτικά προβληματισμένων και αυθεντικών αγωνιστών παρακάμπτει το ζήτημα και σκέφτεται για τις ευρωεκλογές με όρους εθνικού κοινοβουλίου. Σε αυτό το λάθος της «εξίσωσης» είχαμε «κατρακυλήσει» και εμείς στο παρελθόν…
Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν αποτελεί κατάκτηση ιστορικών, επαναστατικών αγώνων και λαϊκής επικύρωσης. Δεν βγήκε από καμία δημοκρατική διαδικασία, ούτε εκφράζει καμία Δημοκρατία.
Επιβλήθηκε αυθαίρετα και δικτατορικά από τους μηχανισμούς των πολυεθνικών, σαν παρασιτικό διακοσμητικό ντεκόρ.
Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο όχι μόνο δεν βγήκε μέσα από τους λαούς, όχι μόνο δεν αντιπροσωπεύει έθνη και λαούς, αλλά δεν έχει και καμία ουσιώδη αρμοδιότητα στις αποφάσεις και τα νομοθετήματα. Όλα αποφασίζονται από τα διευθυντήρια και τα όργανα των πολυεθνικών και απλώς το ευρωκοινοβούλιο εκφράζει συμβουλευτική γνώμη.
Απλά και καθαρά: το ευρωκοινοβούλιο είναι ένα «κοινοβούλιο» μαϊμού, σε ρόλο «δημοκρατικού» άλλοθι της δικτατορίας των διευθυντηρίων της Ε.Ε. Είναι ένα κατασκεύασμα αυθαίρετο των ισχυρών του χρήματος με ένα και μόνο στόχο: Την υπονόμευση, την αυθαίρετη και αντιδημοκρατική υποκατάσταση των εθνικών κοινοβουλίων.
Τι σημαίνουν, λοιπόν, οι ευρωεκλογές, αν όχι επικύρωση αυτής της κεντρικής «αντί-εθνικιστικής» δομής της Νέας Τάξης;
Η συμμετοχή στις ευρωεκλογές σημαίνει αποδοχή αυτής της νεοταξικής δικτατορίας και απάτης. Με τη συμμετοχή μας νομιμοποιούμε ένα κατασκεύασμα εντελώς αυθαίρετο και πραξικοπηματικό, χωρίς καμία λαϊκή επικύρωση και χωρίς ποτέ να ερωτηθούν οι λαοί.
Η αποχή εδώ, ως πολιτική θέση, είναι επιβεβλημένη και αποχτάει το χαρακτήρα του δημοψηφίσματος εναντίον αυτού του καθεστώτος της Ε.Ε.
Και η λαϊκή πράξη της αποχής είναι μια πράξη (ενστικτώδης ή συνειδητή, παθητική ή ενεργητική) «εθνικής αντίστασης». Ακριβώς γιατί οι ευρωεκλογές, τα ευρωσυντάγματα, τα ευρωκοινοβούλια κ.λπ αποτελούν την υποκατάσταση και την κατάργηση των εθνικών θεσμών και λειτουργιών, των εθνικών κοινοβουλίων και των εθνικών Συνταγμάτων.

Ζήτημα 4ον: Το σημερινό ελληνικό κοινοβούλιο

Το σημερινό ελληνικό κοινοβούλιο δεν είναι πλέον ΕΘΝΙΚΟ κοινοβούλιο. Κοινοβούλια και κόμματα έχουν μετατραπεί σε παραρτήματα νομιμοποίησης των δικτατορικών αποφάσεων της ΕΕ και των διεθνών οικονομικών κέντρων εξουσίας.
Το ελληνικό κοινοβούλιο και τα κόμματα είναι πλέον ένα κοινοβούλιο και κόμματα μαϊμού: Απλά διακοσμητικά ντεκόρ δημοκρατικού άλλοθι των πλανητικών κέντρων εξουσίας.
ΟΙ αποφάσεις πλέον παίρνονται από τα διεθνή, νεοταξικά κέντρα. Το κυβερνητικό οικοδόμημα, τα κόμματα και η Βουλή ΕΚΤΕΛΟΥΝ, δίνοντας σε αυτή την «εκτέλεση» «δημοκρατική» νομιμοποίηση.
ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ πλέον δεν μπορεί να συμμετέχει ο λαός με την ψήφο του στη διαμόρφωση μιας εθνικής πολιτικής, στη διαμόρφωση των κοινωνικών συσχετισμών, στη διαμόρφωση καλύτερων πολιτικών όρων των λαϊκών αγώνων.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.
Αυτή η μετάλλαξη του εθνικού κοινοβουλίου και των κομμάτων σε «προτεκτοράτα» των υπερεθνικών ελίτ εξουσίας ΒΑΘΑΙΝΕΙ και το χάσμα ανάμεσα στο λαό και τα κόμματα.
Το εκλογικό σύστημα και τα κόμματα εξαναγκάζονται να χρησιμοποιούν όλο και πιο θηριώδεις μορφές ψεύδους και υποκρισίας για να επικαλύψουν την ενσωμάτωσή τους στα νεοταξικά κέντρα εξουσίας, να κρύψουν τα πρόσωπά τους και να ΕΞΠΑΤΗΣΟΥΝ το λαό.
ΣΕ αυτά τα νέα δεδομένα τα οποία έχουν ισοπεδώσει και καταργήσει τα εθνικά κοινοβούλια και κόμματα η ΑΠΟΧΗ από εξαίρεση που ήταν όταν λειτουργούσαν τα ΕΘΝΙΚΑ κοινοβούλια γίνεται ΚΑΝΟΝΑΣ.
Δεν μπορούμε πλέον να νομιμοποιούμε με την ψήφο μας το δικτατορικό καθεστώς των ξένων κέντρων εξουσίας που έχει καταργήσει το εθνικό κοινοβούλιο και μετατρέψει τα κόμματα σε εξαρτήματα της ΕΕ και των διεθνών μαφιών του χρήματος.
ΣΗΜΕΡΑ με την κυβέρνηση των ανδρεικέλων τα πράγματα έχουν γίνει ορατά και δια γυμνού οφθαλμού.
«Συμβόλαια θανάτου» της ελληνικής κοινωνίας, πλήθος συμβολαίων θανάτου», έχουν εκτελεστεί με τη συμπαιγνία ΟΛΩΝ των κομμάτων.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ πλέον ΑΝΟΙΚΤΑ και ΒΑΡΒΑΡΑ κάτω από την μπότα των διεθνών μαφιών του χρήματος, κάτω από μια πολυεδρική και πολυδιάστατη δικτατορική ΚΑΤΟΧΗ και τα κόμματα μας περιπαίζουν με κούφιες και φλύαρες ρητορείες και δημαγωγίες…
Η ΑΠΟΧΗ, ως πολιτική θέση, αποτελεί, πλέον, το μίνιμουμ (όχι το μάξιμουμ) του πολιτικού ΑΓΩΝΑ, μια πρώτη πράξη ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ…

Ζήτημα 5ον: Η λαϊκή πρακτική

Η λαϊκή πρακτική της αποχής, ως κοινωνική τάση, που σημαίνει: μαζικά τμήματα του λαού δεν συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες, είναι «φαινόμενο» που εκδηλώνεται κόντρα σε όλα τα κόμματα και σε εποχές παρακμής και αποσύνθεσης.
Αυτό είναι ένα αυθόρμητο «φαινόμενο» που δεν μπορεί να κλειστεί μέσα σε αφοριστικά και ηθικά μοτίβα. Είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα η οποία θέλει ερμηνεία.
Απλώς συνοπτικά να αναφέρουμε ότι τέτοιου είδους φαινόμενα αποτελούν το αποτύπωμα της πολιτικής παρακμής και όχι το αίτιο της παρακμής. Τμήματα του λαού οδηγούνται στη γενική απόρριψη και απογοήτευση επειδή το σύστημα, οι θεσμοί του και τα κόμματά του έχουν χάσει κάθε κύρος και ικανότητα να ενσωματώνουν ενεργητικά τις κοινωνικές αντιδράσεις.
Το καπιταλιστικό σύστημα και οι μηχανισμοί του, πράγματι σήμερα, έχουν χάσει κάθε ικανότητα ενσωμάτωσης. Αυτό αποτελεί και τη βάση της ανατροπής του. Όταν όμως και τα κόμματα που ευαγγελίζονται μια άλλη κοινωνία απωλέσουν την ικανότητα και το κύρος να ενεργοποιήσουν την κοινωνία για την ανατροπή του σάπιου παλιού, τότε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού οδηγούνται στην άρνηση των πάντων.
Συνεπώς, δεν φταίνε οι λαϊκές μάζες που οδηγούνται στην απόρριψη των κομμάτων, ακόμα και στην απάθεια, αλλά τα αριστερά υποκείμενα που έχουν ενσωματωθεί στο σάπιο καπιταλιστικό καθεστώς και έχουν στοκάρει όλους τους πόρους της ελπίδας.
Το «κλασσικό» επιχείρημα εναντίον της αποχής είναι ότι αυτή η πράξη εκφράζει μοιρολατρία και παθητικότητα.
Καταρχάς, αυτό είναι μια απλουστευτική παραποίηση. Η συνειδητή αποχή είναι πολιτική θέση και η λαϊκή αποχή «κοινωνική ροπή» ανεξαρτήτως των συναισθηματικών κινήτρων, της οργής και της αηδίας.
Και στο κάτω-κάτω, από πού ως πού, δεν είναι συναισθηματική και μοιρολατρική στάση η «ψήφος διαμαρτυρίας»; Ψήφο διαμαρτυρίας ζητούν πολλοί (ιδιαίτερα οι «μικροί»). Αυτό δεν είναι μοιρολατρική αποδοχή του κατεστημένου; Και μάλιστα με ψήφο χωρίς πολιτικές πεποιθήσεις, απλώς πράξη «διαμαρτυρίας» στα μεγάλα κόμματα…
Επίσης οι αλλοτριωμένοι κομματικοί στρατοί, τα «γκέτο» των εξαρτημένων κομματικών ψηφοφόρων και τα ποικίλα «παπαγαλάκια» τους και παράσιτα, με βάση ποιο κριτήριο κατατάσσονται στους «συνειδητούς» ψηφοφόρους;
Και τι είδος «ενεργητική συμμετοχή» του «πολίτη» είναι η συμμετοχή στις νόθες εκλογικές διαδικασίες που επικυρώνουν και αποδέχονται τη δικτατορία της Ε.Ε. και των ανεξέλεγκτων οργάνων της, δικτατορία που καταλύει τα εθνικά κράτη και τα υπολείμματα των εθνικών κοινοβουλίων;
Η «ενεργητική συμμετοχή» εδώ είναι ενεργητική συμμετοχή στην νομιμοποίηση και εδραίωση της Ε.Ε.!!!
Η Αποχή στο θέατρο των σημερινών εκλογών αποτελεί «εθνικό δημοψήφισμα» εναντίον της ευρω-δικτατορίας. Αποτελεί έναν πολιτικό συντελεστή «εθνικής αντίστασης», έστω και παθητικό συντελεστή αντίστασης – προϊόν απελπισίας και αηδίας. Είναι χίλιες φορές προτιμότερη η «παθητική αντίσταση» σε ένα κακό, από τη συμμετοχή και αποδοχή αυτού του κακού.
ΟΣΟΙ προτείνουν συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές υπό πλήρη κατοχή της χώρας μας, ανεξάρτητα από τις «καλές προθέσεις» κάποιων (γιατί τα κόμματα, όλα, εξαπατούν) καλλιεργούν την φρούδα ελπίδα, ότι μέσα σε αυτό το δικτατορικό πλαίσιο μπορεί κάτι «καλό» να βγει με το να στείλουμε κάποιους πολιτικούς κλόουν να σιτίζονται από τον κορβανά των πλανητικών δικτατόρων.
ΚΑΜΙΑ ελπίδα δεν υπάρχει εδώ.
Η αποχή, εδώ αποτυπώνει μια κραυγή απελπισίας για έναν άλλο δρόμο ελπίδας. Το δρόμο της λαϊκής κινητοποίησης και οργάνωσης, το δρόμο του ΑΓΩΝΑ εναντίον της Νεοταξικής Ε.Ε, της τρόικας και των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων) που οδηγούν τα έθνη στην αποδόμηση και αφανισμό.
Η Αποχή, συνεπώς, παθητική ή ενεργητική, είναι επαναστατική θέση, μια θέση που αρνείται τον εθνικό μας αφανισμό και ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας για ενεργητικό, λαϊκό αγώνα…

πηγή εδω

ΔΟΛ$ΙΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ…

Τα μουστακάκια της αριστεράς αποτριχώνονται

 Δημήτρης Γιαννακόπουλος, διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία

..το πρόβλημά μας δεν είναι απλώς το μνημόνιο, αλλά μία χυδαία κάστα που αποτελεί τμήμα της πολιτικής τάξης της χώρας, εκφράζοντας μάλιστα την δήθεν προοδευτική πτέρυγά της.

Η μεταπολίτευση παρήγαγε πολλών ειδών αλλόκοτες προσωπικότητες στον χώρο της πολιτικής και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης, που ιδιαίτερα μετά το 1990 μετατράπηκαν .. σε αυγοτάραχο, όπως θα έλεγε και η κ. Μαρίκα Μητσοτάκη. Οι πλέον ίσως χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι τα γνωστά μουστακάκια της αριστεράς που ξεκίνησαν από το ΚΚΕ ή την ΚΝΕ και δια του ΔΟΛ πέρασαν στον Συνασπισμό, για να καταλήξουν να υποστηρίζουν τις ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, ρίχνοντας και καμιά υποστηρικτική κουβέντα προς τις ηγεσίες της ΝΔ, όταν τα συγκυριακά συμφέροντά τους το απαιτούν. Ένα από αυτά τα «μουστακάκια» είναι κι ο κ. Παύλος Τσίμας.
Εδώ και πολύ καιρό ο κύριος αυτός επιδίδεται σε έναν αγώνα νομιμοποίησης αυτών που επέλεξαν την οδό του μνημονίου για να στηρίξουν το παραπαίον καθεστώς στην Ελλάδα. Δεν του δώσαμε σημασία διότι απλούστατα κρίναμε ότι δεν αξίζει τον κόπο. Ο άνθρωπος αυτός έχει απομυθοποιηθεί εδώ και πάρα πολύ καιρό και σʼ αυτές τις περιπτώσεις η στοιχειώδης ευγένεια απαιτεί να αφήνεις το συγκεκριμένο άτομο να βιώσει ήσυχα το δράμα του. Σήμερα, όμως, ο κύριος αυτός φαίνεται να αποφάσισε να περάσει στο επόμενο στάδιο της απομυθοποίησης που συνδέεται με την..αποτρίχωση του χαριτωμένου μουστακιού του.

Υπό τον τίτλο «Οι εκλογές και το Μνημόνιο» ο κύριος Τσίμας, μεταξύ άλλων διασκεδαστικών ως προς την πολιτικότητα του μνημονίου επιχειρημάτων, γράφει στα σημερινά «Τα Νέα»:

«η Ιρλανδία βρίσκεται σε κύκλο λιτότητας από το 2008, προηγήθηκε της Ελλάδας κατά 14 μήνες και έχει ήδη πίσω της τρεις φάσεις αιματηρών περικοπών. Η οικονομία της βρίσκεται σε ύφεση βαθύτερη από ό,τι η ελληνική- συρρικνώθηκε κατά 3% του ΑΕΠ το 2008, κατά 8% το 2009 κι άλλο 1,5% μέσα στο 2010. Και- το σημαντικότερο- η χώρα αυτή δεν έχει υπογράψει κανένα μνημόνιο με το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Ενωση ή άλλον σατανικό οργανισμό. Αν όλα αυτά μεταφραστούν από την κελτική στην ελληνική γλώσσα, σημαίνουν, πολύ απλά, ότι όλη η περί Μνημονίου συζήτηση, που κυριάρχησε στην προεκλογική περίοδο και σφράγισε τον χαρακτήρα των εκλογών είναι, μάλλον, μια συζήτηση σε λάθος βάση. Αν χώρες που δεν έχουν υπογράψει μνημόνιο, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία ή η Ισπανία, υποχρεώνονται να κάνουν ό,τι κάνει και η Ελλάδα, και μερικές φορές σε πιο άγρια και επώδυνη εκδοχή, αυτό δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι το πρόβλημά μας- δυστυχώς- δεν είναι το Μνημόνιο.»

Δυστυχώς, είναι εμφανές από το απόσπασμα αυτό, ότι το πρόβλημά μας δεν είναι απλώς το μνημόνιο, αλλά μία χυδαία κάστα που αποτελεί τμήμα της πολιτικής τάξης της χώρας, εκφράζοντας μάλιστα την δήθεν προοδευτική πτέρυγά της.
Για τον κύριο Τσίμα και τους ομοίους του, με ή χωρίς «μουστακάκια», το μνημόνιο είναι τρίχες κατσαρές. Δεν αξίζει, κατά την γνώμη τους, να εστιάζει κανείς στην διαφορετική πολιτική πρακτική και πολιτική κουλτούρα που εισαγάγει αυτό στην άρθρωση της εξουσίας στην χώρα και στην λειτουργία του ελληνικού κράτους. Είναι σαν το μνημόνιο να αποτελεί ένα νομοθετικό εργαλείο για την δόμηση αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, που έστω και υπό εξωτερική πίεση, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν στην χώρα μετά από ευρύτερη πολιτική συναίνεση. Είναι, με άλλα λόγια, σαν ο κ. Τσίμας να μην έχει καταλάβει απολύτως τίποτα για την πολιτική φύση του μνημονίου.

Δυστυχώς, όμως, για αυτόν κι ακόμα δυστυχέστερα για όλους εμάς τους υπόλοιπους, μουστακαλήδες ή μη, το μνημόνιο δεν είναι αυτό που επιχειρεί να εμφανίσει ο αγαπητός Παύλος. Είναι ένας πρωτόγνωρος μηχανισμός κατάλυσης της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους, μέσω του οποίου διαμορφώνονται νέα δεδομένα στην άσκηση πολιτικής εξουσίας και μια νέα αντίληψη στις διεθνείς και υπερεθνικές σχέσεις της χώρας μας. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους που μέσω μιας διεθνούς συμβάσεως, η οποία μάλιστα στην βουλή περνάει ως κοινός νόμος, παραβιάζοντας την συνταγματική τάξη της χώρας, επιτρέπεται το εκπλειστηρίασμα περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Με την δανειακή σύμβαση που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μνημονίου, η κυβέρνηση αποδέχτηκε απολύτως αυθαίρετα την ένταξή μας σε καθεστώς χρεοστασίου υπό διεθνή επιτήρηση, με την μονομερή απεμπόληση της ασυλίας που παρέχει το διεθνές δίκαιο στα κυρίαρχα κράτη έναντι των δανειστών τους.

Αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζεται μεταξύ άλλων, στους δανειστές μας, μέσω του μηχανισμού διάσωσης, το δικαίωμα να προβούν σε αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος της δημόσιας περιουσίας, αδιακρίτως αν πρόκειται για στοιχεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μέσα αναγκαία για την εθνική μας άμυνα, δημόσια κτήρια, κοινόχρηστοι χώροι κλπ στοιχεία, που αποτελούν πάγια αγαθά του ελληνικού κράτους.

Δεν γνωρίζω πώς θα μπορούσε αυτά να τα μεταφράσει από την ελληνική ή την αγγλική, στην κελτική διάλεκτο ο κ. Τσίμας, αλλά εγώ που δοκίμασα προ καιρού να τα εξηγήσω σε μία Ιρλανδή συνάδελφό μου, ανατρίχιασε ρωτώντας με αν έχει συμβεί αυτό ξανά στην Ελλάδα. Της εξήγησα ότι τέτοιο πράγμα δεν έχει υπογράψει ποτέ η ελληνική κυβέρνηση από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, ούτε ακόμη σε απείρως δραματικότερες εποχές πτώχευσης. Ακόμα και την εποχή που η χώρα είχε καταστραφεί και τεθεί υπό διεθνή έλεγχο, είχε αποδεχτεί η αποπληρωμή των δανείων να γίνει μέσω των προσόδων από την εκμετάλλευση των δημόσιων πλουτοπαραγωγικών πόρων, αλλά ποτέ δεν ετέθη ζήτημα εκπλειστηριασμού της κρατικής περιουσίας. Η γυναίκα έμεινε άφωνη, αλλά ο κ. Τσίμας κελαηδάει ακόμα μνημονιακά.

Τέλος, για να μην ταλαιπωρούνται οι φίλοι αναγνώστες, ας κλείσω αυτό το σημείωμα θυμίζοντας στον Παύλο, ότι αρμόδιοι για να κρίνουν οποιαδήποτε αμφισβήτηση κατά την εκτέλεση της συμβάσεως που ενσωματώνεται στο μνημόνιο, θα είναι οι ίδιοι οι δανειστές μας και όχι οποιοσδήποτε άλλος επιδιαιτητής όπως προβλέπεται συνήθως σε τέτοιου είδους συμβάσεις. Ας θυμίσω επίσης, καθώς πλέον έχουμε απολύτως ξεχαστεί μέσα στον θόρυβο που προκαλεί η προπαγάνδα απʼ όλες τις μεριές, ότι η σύμβαση αυτή που καταλύει κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας, προνοούσε ότι θα υπογραφεί από τον υπουργό οικονομικών και απλώς θα ενημερωθεί η βουλή.

Αυτήν την δημοκρατία υπερασπίζεσαι Παύλο; Κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις πως η συγκεκριμένη πρακτική που ακολουθήθηκε για την επιβολή και την αποδοχή του μνημονίου, διαμορφώνει μία νέα πολιτική κουλτούρα στην χώρα και μια απίθανα αντιδημοκρατική αρχή στην ΕΕ, παράλληλα με έναν νέο νομικό πολιτισμό, που ουσιαστικά καθιστά το σύνταγμα κουρελόχαρτο;
Αν εσύ, όπως κι ο Γιώργος, θεωρείτε το σύνταγμα εμπόδιο στην παγκόσμια διακυβέρνηση που προδήλως ή καταδήλως οραματίζεστε, ζητήστε εκτός από εκλογές και την σύγκληση συντακτικής εθνοσυνέλευσης για να κατασκευάσετε έναν συντακτικό χάρτη στα μέτρα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, διαλύοντας τους θεμελιώδεις θεσμούς που συστήνουν την κυριαρχία του ελληνικού κράτους. Σε άλλη περίπτωση, οι μεν κυβερνώντες λειτουργούν με το πνεύμα πραξικοπηματιών, οι δε υποστηρικτές τους με την κουλτούρα που την εποχή της μεταπολίτευσης χαρακτήρισε τα μουστακάκια της αριστεράς. Η επιχειρηματολογία του κ. Τσίμα σήμερα, έδειξε ότι η πολιτική του μνημονίου αποτελεί στρατηγική επιλογή του καθεστώτος και όχι συγκυριακή ανάγκη. Δεν ήταν, λοιπόν, μονόδρομος, αλλά εμφανίστηκε ως μονόδρομος, που σήμερα παρουσιάζεται ως ένα ασήμαντο δρομάκι, το οποίο, όμως, δεν επέλεξαν άλλες χώρες που αναγκάζονται να προβούν σε κοινωνικά επώδυνες μεταρρυθμίσεις.. Παύλο μας!

πηγή STOP CARTEL

ΦΑΚΕΛΛΟΣ "ΠΟΡΟΣ" : ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ

Λάβαμε την παρακάτω ηλεκτρονική επιστολή προς δημοσίευση απο τον αναγνώστη μας κ.Φίλιππο Κ.

Φάκελλος «Πόρος» Η πραγματική (παρα)κυβέρνηση της Ελλάδας

———————
ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΟΚ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ε.α ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ..“Γνωρίζω πολλά! “

Α.Κ., υποστράτηγος ε.α

Θλίβομαι! Θλίβομαι στ’ αλήθεια που ένα Έθνος Ηρώων, το Έθνος μας, κατάντησε εθνάριο. Μια ασπόνδυλος κοινωνία που κυβερνάται επί 50ετίαν από τρεις οικογένειες. Που κατάντησαν την πατρίδα να σέρνεται, πενόμενη, καταχρεωμένη,κάτι ανάμεσα σε προτεκτοράτο και αποικία…Θλίβομαι! Γιατί υπηρέτησα συνειδητά αυτήν την Πατρίδα. Με όνειρα, με ελπίδες….

Όπως την υπηρέτησαν χιλιάδες άλλοι. Αφιέρωσα τα καλύτερα χρόνια μου, δεκαετίες ολόκληρες, στην υπεράσπιση των άγιων χωμάτων μας. Χειμώνες ατελείωτοι στα λασπόνερα του Έβρου, λιοπύρια αυγουστιάτικα στα ξερονήσια του Αιγαίου μας…Δεν μίλησα τότε. Ήλπιζα. Όπως και οι συνάδελφοί μου. Όπως όλοι μας. Και να που τώρα, φτάνουμε στο τέλος του κατήφορου. Κι η Πατρίδα διαλύεται. Και λέω, και αρωτιέμαι: Δεν πρέπει να σπάσει η σιωπή;Δεν πρέπει να ανοίξουμε τις ψυχές μας; Δεν πρέπει να κοιταχτούμε στους καθρέπτες και ν’αναρωτηθούμε: Τι πατρίδα θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας; Που είναι τώρα οι εθνικές μας επάλξεις; Ανησυχώ! Πολλοί ανησυχούμε! Την Πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω! Για αυτό ας μιλήσουμε καθαρά και ξάστερα.
Δεν γνωρίζουμε, τάχατες, την αλήθεια; Πολλοί! Και γνωρίζουμε πολλά! Γράφονται τόσα, τον τελευταίο καιρό, ειδικά στα ΜΜΕ,που και κρίνω και συμπεραίνω. Διότι γνωρίζω. Και δυστυχώς επιβεβαιώνομαι. Έλληνες, ξυπνάτε! Μας κλέβουν την Πατρίδα, μας κλέβουν το αύριο των παιδιών της Ελλάδος!

ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Η ιστορία πηγαίνει πολλές δεκαετίες πίσω, φίλε αναγνώστη. Ας την δούμε από την αρχή. Από τότε που η Margharet Tschad (σύζυγος του μελλοντικού πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου) εργαζόταν στις ΗΠΑ ως γραμματέας της γνωστής οικονομικής δυναστείας Rotschild. Eίναι γνωστό τοις πάσι πως ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, έλαβε ΄΄εντολές΄΄ το 1974 να επιστρέψει στην Ελλάδα με έναν σκοπό: Να ΄΄πουλήσει΄΄ αντι-αμερικανισμό! Να ανακόψει το ανερχόμενο μετά από 7 χρόνια δικτατορίας ΚΚΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Και έτσι έγινε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με τα λεφτά των Rotschild ίδρυσε το 1974 το ΠΑΣΟΚ, με σκληρά αντιαμερικανική γραμμή και συνθήματα που όλοι θυμούμαστε (΄΄έξω οι αμερικανικές βάσεις΄΄, ΄΄έξω το ΝΑΤΟ΄΄ κτλ) και έτσι΄΄έκλεψε΄΄ από το ΚΚΕ τα συνθήματα και τους αριστερούς ψηφοφόρους. Φυσικά, όταν το 1981 ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ έγιναν κυβέρνηση,΄΄ξέχασαν΄΄ τον αντιαμερικανισμό. Το ΚΚΕ έμεινε εκτός κυβερνήσεων, καθηλωμένο στο 8-9%, όπως ήθελαν οι ΗΠΑ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στα γραφεία της ΄΄πλανηταρχικής΄΄ οικογένειας Rotschilds, ο γνωστός σε όλους μας υπέρμαχος της διάλυσης των εθνικών κρατών και των Βαλκανίων George Soros, παρουσιάζει τον Άλεξ Ρόντος, τον αόρατο σημερινό υπουργό εξωτερικών της Ελλάδας. Τότε, και ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι πιά πρωθυπουργός, όπως σοβαρότατη διπλωματική πηγή μου αποκάλυψε δυό χρόνια μετά στη Νέα Υόρκη, George Soros και Rotschild κάνουν τις πρώτες σκέψεις για το πολιτικό μέλλον του υιού Γιώργου Παπανδρέου, υπό το βλέμμα της υπερφιλόδοξης μητέρας του Margharet Tschad.Έκτοτε, ο Ρόντος ανέλαβε να είναι (αυτό του ανετέθη) ο ΄΄αόρατος αρχηγός΄΄ των πολυπλόκαμων δράσεων των Rotschilds και Soros, ιδίως στα Βαλκάνια. Οι τεράστιοι επικοινωνιακοί μηχανισμοί των Rotschilds και Soros, δούλευαν από τότε πυρετωδώς να φτιάχνουν το πολιτικό προφίλ του νεαρού Παπανδρέου, του οποίου η ανέλιξη στην Ελλάδα θα είναι σπουδαία (υπουργός παιδείας και εξωτερικών, πρωθυπουργός σήμερα. Είπατε τίποτα περί οικογενειοκρατίας;). Ταχύτατη όμως θα είναι και η παράλληλη ανέλιξη του Άλεξ Ρόντος… Επικεφαλής λοιπόν της ομάδας που έχει βραχυκυκλώσει ασφυκτικά των Γιώργο Παπανδρέου  (ο οποίος φυσικά γνωρίζει….) είναι ο Άλεξ Ρόντος, με όλο το σκοτεινό παρελθόν πουκάνει το γύρο του διαδικτύου και τώρα και των ελληνικών εφημερίδων. Κι όλα τούτα θα στα αποδείξω ευθύς φίλε αναγνώστη…

ΑΛΕΞ ΡΟΝΤΟΣ – ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ;

Ο Αλεξ Ρόντος γεννήθηκε το 1954 στην Τανζανία, μεγάλωσε στην Κένυα και σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Στο μακρινό 1981 ξεκίνησε την επαγγελματικη του σταδιοδρομία ως ανταποκριτής της εγγλέζικης εφημερίδας΄΄West Africa΄΄. Λίγο αργότερα συναντήθηκε με τον Soros, έτσι μπήκε στο μαγικό κόσμο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Η άνοδός του Ρόντος
συνδυάστηκε και με την διείσδυσή του στα της ελληνορθόδοξης και οικονομικά ισχυρής Εκκλησίας στις ΗΠΑ. Με ευλογίες του τότε Αρχιεπισκόπου Βόρειας Αμερικής Ιακώβου και υπό το βλέμμα του Soros διμιουργήθηκε την περίφημο΄΄International Orthodox Christian Charities΄΄ (IOCC), την πρώτη Μη Κυβερνητική Οργάνωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Για πολλά χρόνια δραστηριοποιήθηκε στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή,καθώς και στην Γιουγκοσλαβία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Εκτός αυτών έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του από τη θέση του συμβούλου της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στά τέλη του 1990 καίριος υπήρξε ο ρόλος του Ρόντος ως συμβούλου του τότεΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου, στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και στο να συντονιστούν οι φιλο-δυτικοί Σέρβοι πολιτικοί ώστε να τελειώσει ο Μιλόσεβιτς καιη Σερβία να ΄΄εκδημοκρατιστεί΄΄ (αφού πρώτα βομβαρδίστηκε).
Ανέβηκε τόσο γρήγορα τα σκαλοπάτια ο κύριος Ρόντος, που με υπουργό εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, η διεύθυνση ΥΔΑΣ του ΥΠΕΞ, διοικείται ουσιαστικά από αυτόν, που καθίσταται πλέον πανίσχυρος. Ο Άλεξ Ρόντος είναι ο ηγέτης της ΥΔΑΣ που διαχειρίζεται τεράστια κονδύλια, στοιχείο που συνεχίζεται και επί Καραμανλή, πιστοποιώντας την αμερικανική διείσδυση μέσω Ρόντος στο ελληνικό (;) ΥΠΕΞ.
Μόνο το 2005 εισέπραξε από το ελληνικό ΥΠΕΞ για λογαριασμό του IOCC 321.000 ευρώ, για δράσεις σε Παλαιστίνη και Γεωργία. Στην οποία Γεωργία δούλευε φυσικά και για τον Σαακασβίλι. Την επόμενη χρονιά (2006) ο ΙΟCC λαμβάνει άλλα 172.000 ευρώ και το 2007 460.000 ακόμα, πάντα για δουλειές στη Γεωργία, την Παλαιστίνη και τη Σερβία, περιοχές ειδικού αμερικανικού ενδιαφέροντος.
Το 2008-09 ο Ρόντος και ο IOCC έλαβαν άλλα 86.000 και 54.000 ευρώ. Τέτοια γαλαντομία από το ΥΠΕΞ της Ελλάδας, και με Γιώργο Παπανδρέου και με Καραμανλή (!). Να θυμίσουμε φίλοι μου και την αρθρογραφία του Ρόντος σε έντυπα όπως τους΄΄New York Times΄΄ για την Γεωργία, άρθρα απόλυτα συμβατά με την προπαγάνδατων ΗΠΑ και τις θέσεις του State Department. Στο σχέδιο Ανάν που διέλυε το 2004 την Κύπρο, ο Ρόντος αρθρογραφούσε σε αμερικανικές εφημερίδες υπέρ του σχεδίου, υπέρμαχος του ΝΑΙ στο ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, όπως και ο Γιώργος Παπανδρέου.
Οι Ελληνοκύπριοι δεν ξέχασαν κ. Παπανδρέου.
Ούτε θα ξεχάσουν…Τον Μάρτιο του 2004 μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, ο Αλεξ Ρόντος παραιτήθηκε για να εμφανιστεί σε λίγο στις χώρες των ΄΄βελούδινων επαναστάσεων΄΄ – στην Ουκρανία και την Γεωργία. Όμως όλα με την σειρα…Σε συνέδριο του ΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄ στη Θεσσαλονίκη (΄΄ELECTRA PALACE HOTEL΄΄,5-7.05.2006) με θέμα την Ε.Ε. και τα δυτικά Βαλκάνια (βλέπε Κόσοβο, Σκόπια), πλάι στον Θόδωρο Κουλουμπή του ΕΛΙΑΜΕΠ, την Gordana Delic-Petrociv του αμερικανόφιλου ΄΄Balkan Trust for Democracy΄΄του Βελιγραδίου, τον Bruce Jackson (πρόεδρος του αμερικανικού ΄΄Project on Transitional Democracies΄΄), την Ορσαλία Καλαντζοπούλου (συντονίστρια για Βαλκάνια της Παγκόσμιας Τράπεζας) και άλλους προπαγανδιστές της Pax Americana (γνωρίζουμε-γνωρίζετε όλοι τι ρόλο παίζουν τα made in USA ιδρύματα΄΄δημοκρατίας΄΄, ΄΄ανθρωπίνων δικαιωμάτων΄΄κτλ), βρίσκουμε και τον Άλεξ Ρόντος. Το έντυπο του ΕΛΙΑΜΕΠ μάλιστα για το συνέδριο, παρουσιάζει τον Ρόντο ως ΄΄διεθνή ακτιβιστή του ανθρωπισμού΄΄ (΄΄international humanitarian action΄΄). Παρουσίες του Ρόντος εντοπίζονται και σε άλλα αμερικανοτραφή συνέδρια, όπως το πρόσφατο στις Βρυξέλλες (26-28.03.2010) που οργάνωσε το αμερικανικό ίδρυμα ΄΄Τhe German Marshall Fund΄΄. Παρόντες εκεί, πλάι στην Madeleine Albright και την ΄΄ΥΠΕΞ΄΄της Ε.Ε.λαίδη Αshton, ο Θάνος Ντόκος του ΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄, BruceJackson και άλλα ΄΄αστέρια΄΄ που θα σας μηλήσω παρακάτω.Αξίζει να σημειωθεί πως άλλος ένας ΄΄ανθρωπιστής΄΄ του συνεδρίου του΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄, ο Bruce Jackson ήταν διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού του εξοπλιστικού κολοσσού των ΗΠΑ ΄΄Lockheed Martin΄΄ και παράλληλα είχε δημόσια αξιώματα, ενώ ίδρυσε ιδρύματα όπως την ΄΄Αμερικανική Επιτροπή ΝΑΤΟ΄΄ (U.S. Committee on NATO), ΄΄Project
on Transitional Democracies΄΄, ΄΄Επιτροπή για την απελευθέρωση του Ιράκ΄΄.
Το πόσο απελευθερώθηκαν οι δύστυχοι Ιρακινοί από τους ΄΄ανθρωπιστές΄΄ αυτούς, το βλέπεις σήμερα φίλε αναγνώστη, με τις εκατόμβες νεκρών στο Ιράκ…
Επιστρέφοντας στον Ρόντο, να θυμίσουμε ακόμη ασήμαντες φαινομενικά λεπτομέρειες, που μου εκμυστηρεύτηκε άνθρωπος που ΄΄ξέρει΄΄: Όπως ότι ο Άλεξ Ρόντος εμφανίζεται κάποια στιγμή σύμβουλος του περίεργου ΄΄Navarino Network΄΄, που στην ιστοσελίδα του μιλάει για προσάρτηση (όχι απελευθέρωση) της Θεσσαλονίκης.  Ας υπενθυμιστεί η σχετική προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων σε βάρος της ελληνικότητας της Μακεδονίας, προπαγάνδα που δεν ξεκινά μόνο από τα Σκόπια. Ξαφνικά ακούγεται όλο και πιο πολύ το ΄΄Θεσσαλονίκη, πρωτεύουσα των Βαλκανίων΄΄ (όχι της ελληνικής Μακεδονίας), γίνονται συνεχείς αναφορές για το πολύ-πολιτισμικό παρελθόν της πόλης, ενώ οι ΄΄οικολόγοι΄΄ του Μιχάλη Τρεμόπουλου (αυτοί που ζήτησαν επίμονα την ματαίωση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ως αντι-οικολογικού), ζητούν επίσημα την μετονομασία της κεντρικής οδού Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ.
Τον Οκτώβριο του 2009 ο ελληνικός λαός ανέδειξε τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση της Ελλάδας. Σήμερα, έναν χρόνο  μετά,αρχίζει και αμφισβητείται κατά πόσον πραγματικά η Ελλάδα κυβερνάται από τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Μόνο τις τελευταίες βδομάδες κορυφαίες ελληνικές εφημερίδες και κορυφαίοι όσο και σπουδαίοι δημοσιογράφοι, κάνουν συγκεκριμένες αναφορές στον γνωστό πλέον εξωθεσμικό και σκοτεινό
παρασύμβουλο του Γιώργου Παπανδρέου, Άλεξ Ρόντος, κατηγορώντας τον ως το πραγματικό αφεντικό της ελληνικής εξωτερική πολιτικής.
Ο διακεκριμένος μάλιστα δημοσιογράφος Δελαστίκ στο ΄΄ΕΘΝΟΣ΄΄, χαρακτηρίζει ανοιχτά τον Ρόντο ΄΄νονό΄΄του ονόματος της FYROM (΄΄Respublika Vardarska Makedonija΄΄). Είναι πολλές οι συμπτώσεις… Πάρα πολλές. Όπως η αποκάλυψη που μου έκανε λίαν αξιόπιστη πηγή, πριν ακόμη ΄΄σκάσει΄΄ η είδηση στο διαδίκτυο:
Ότι ο Παπανδρέου ανέθεσε στην εταιρεία ΄΄Lazard΄΄ την επαναδιαπραγμάτευση του δυσθεώρητου ελληνικού χρέους. Μόνο που η ΄΄Lazard΄΄ ανήκει (ώ σύμπτωσις) στον΄΄όμιλο Rotschild΄΄, τους πάτρωνες δηλαδή των Παπανδρέου και αφεντικά του Ρόντος. Όπως και η επενδυτική τράπεζα ΄΄Lazard Brothers΄΄ στο Παρίσι στην οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να εμπιστευθεί μια σειρά προγραμμάτωνπου αφορούν τις αποκρατικοποιήσεις στο δημόσιο τομέα.
΄΄Γαλλικές΄΄τράπεζες…
Με αφεντικό τον Rotschild…Τον Εβραίο Rotschild… Και (ώ σύμπτωσις δις), το εν Αθήναις υποκατάστημα του ομίλου ΄΄Rotschild΄΄ είναι΄΄κολλητό΄΄ με την εγγλέζικη πρεσβεία στο Κολωνάκι. Θέλετε κι άλλη σύμπτωση;
Σπουδαίος πελάτης της ΄΄Lazard΄΄ είναι και ο αμερικανικός εξοπλιστικός κολοσσός ΄΄Lockheed Martin΄΄, που εδώ και 20 χρόνια έχει δέσει χειροπόδαρα την ελληνική οικονομία, πουλώντας συνεχώς F-16 στην φτωχή Ελλάδα. Θέλετε κι άλλες ΄΄συμπτώσεις΄΄; Η ΄΄Lazard΄΄ ανέλαβε σύμβουλος της ταλαίπωρης ΄΄ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ΄΄ για την πώληση στην ΄΄MIG΄΄ του πτητικού της έργου και της τεχνικής της βάσης. Και τώρα δε με εκπλήσσει η πληροφορία ότιστην Εθνική
Τράπεζα, έχει ήδη χτίσει θέσεις το ΄΄Discovery fund΄΄ του Soros. Αλλά, είπαμε: Οι Rotschild έστειλαν τους Παπανδρέου στην Ελλάδα, σε διατεταγμένη αποστολή. Τα γραμμάτια έπρεπε να ξοφληθούν! Με ξεπούλημα της χώρας… με αγορές δισεκατομμυρίων, αεροσκάφη και πυραύλους, στα ευαγή ιδρύματα της αμερικανικής διαπλοκής, όλα (σύμπτωσις!) παραμάγαζα των Rotschild. Εδώ, να
πούμε κάτι ακόμη.
Τι να κάνουμε, γνωρίζουμε… Και θα μιλήσουμε! Πλάι στην ΄΄Lazard΄΄, ανέλαβε νομικός σύμβουλος στου Μαξίμου, νομικός σύμβουλοςτου Παπανδρέου, η αμερικανική ΄΄DLA PIPER USA & INTERNATIONAL΄΄, ναι ή όχι; Αν ναι, αληθεύει πως η συγκεκριμένη εταιρεία είναι manager και του τουρκικού lobby στην Ουάσινγκτον; Πως συμβιβάζεται αυτό; Θα μας τρελλάνετε κύριε Γιώργο Παπανδρέου με τους ΄΄συμβούλους ΄΄ σας και τις εταιρείες που επιλέγετε!
Πωςγίνεται η ΄΄DLA PIPER΄΄ να δουλεύει ταυτόχρονα και για την Ελλάδα και για τηνΤουρκία; Και κάτι ακόμη κύριε πρωθυπουργέ ΄΄μας΄΄: στην ΄΄DLA PIPER΄΄εργαζόταν, ναι ή όχι, ο no1 ανθέλληνας των ΗΠΑ, ο σκοπιανός Meto Koloski; Και μάλιστα ως government affairs specialist; Δηλαδή ως άκρως
σημαντικός σύμβουλος; Να σας θυμίσουμε κε πρωθυπουργέ πως ο πρόεδρος της λεγομένης΄΄UNITED MACEDONIAN DIASPORA΄΄ Meto Koloski έχει πρωτοστατήσει σε κάθε ανθελληνική διαδήλωση Σκοπιανών στις ΗΠΑ; Να σας θυμίσουμε πως όταν στις 20.07.2009 οι Τούρκοι έστησαν ΄΄εορταστική εκδήλωση΄΄ έξω από την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, για την επέτειο της κτηνώδους εισβολής στην Κύπρο μας, ο Koloski έστησε πανό όπου έγραφε ΄΄SHAME ON GREEK TERRORISTS FOR KILLING US DIPLOMATS΄΄; Και σε αυτόν τον ανθέλληνα από τα Σκόπια, σε αυτήν την εταιρεία (DLA PIPER), o Παπανδρέου αναθέτει ρόλο…συμβούλων της δύσμοιρης Ελλάδας μας!!!

Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΄΄ΟΜΑΔΑ ΡΟΝΤΟΣ΄΄

Είναι όμως ο εξ’ απορρήτων του Γιώργου Παπανδρέου Άλεξ Ρόντος το απόλυτο αφεντικό; Όχι ακριβώς. Χρειάζεται ομάδα για να προχωρούν οι δουλειές των Αμερικανών. Ομάδα που δεν δουλεύει μόνο στην Ελλάδα. Η δράση της είναι παντού, στο παγκόσμιο χωριό. Κανένας Ρόντος δεν μπορεί μόνος του να κάνει τόσα. Έτσι, γύρω του, κινούνται 7-8 ακόμη άτομα σκοτεινής προέλευσης, όλοι (συμπτωματικά;) αμερικανο σπουδαγμένοι και αμερικανοθρεμμένοι. Τα άτομα αυτά εντοπίζονται (πάντα τα ίδια) σε χώρες που αποσταθεροποιούν οι ΗΠΑ, σε ειδικές αποστολές. Σήμερα θα σας παρουσιάσω μόνο μερικούςαπ’αυτούς….
Gregory Maniatis. Πρώτος εξ’ αυτών, τα τελευταία χρόνια πανταχού παρών με Ρόντος και Παπανδρέου, ο Ελληνοαμερικανός Gregory Maniatis. Επιτυχημένος εκδότης στην ελληνική ομογένεια των ΗΠΑ (περιοδικό ΄΄ODYSSEY΄΄), ο Μανιάτης, ΄΄παιδί΄΄του γνωστού και αμφιλεγόμενου στην ομογένεια father Alex Karloutsos, σε νεαρή ηλικία εμφανίζεται οικονομικά ισχυρός. Tυχαία όχι, αφού π.χ. ο ΕΟΤ του χορηγεί σημαντικά ποσά στο ΄΄ODYSSEY΄΄, Διαπλέκεται γρήγορα (όχι βεβαίως τυχαία) με τον Γιώργο Παπανδρέου, του οποίου γίνεται σύμβουλος και ο Παπανδρέου του εμπιστεύεται το 2003 την διοργάνωση του συνεδρίου ΄΄ΕUROPEAN DIASPORAS΄΄. Λίγους μήνες πριν, και ενώ το ΠΑΣΟΚ μεταλλάσσει με το στανιό την εθνικά ομοιογενή Ελλάδα σε πολύ-πολιτισμική, ο Μανιάτης γίνεται συνιδρυτής (2002) του ΄΄Athens Migration Policy Initiative΄΄ (AMPI).
Πάμε τώρα στα πιο ενδιαφέροντα για τον Μανιάτη: Στο αμερικανικό ίδρυμα΄΄MPI΄΄ (IMMIGRATION POLICY INSTITUTE), γνωστό για τη δημιουργία πολυ-πολιτισμικών προβλημάτων σε χώρες που δεν συμπαθούν οι ΗΠΑ, ο Μανιάτης εμφανίζονταν ως συντονιστής του παραπάνω ιδρύματος για θέματα Ευρώπης. Το καλοκαίρι του 2005, στο ΠΑΣΟκικό συνέδριο της Σύμης, ο Παπανδρέου ευχαριστεί μεταξύ άλλων, δημόσια, και τον Μανιάτη για την συμβολή του. Το ίδιο έτος, το φιλο-ατλαντικό ΕΛΙΑΜΕΠ (το οποίο με χιούμορ αποκαλείται από πολλούς Έλληνες διεθνολόγους και διπλωμάτες Ελληνικό Ίδρυμα ΄΄Αμερικανικής΄΄Εξωτερικής Πολιτικής…) διοργανώνει στην Ύδρα συνέδριο με (ποιόν άλλο;) το ΄΄Βρετανικό Συμβούλιο΄΄ και την βρετανική πρεσβεία. Πλάι στους γνωστούς φιλοαμερικανούς αστέρες του ΕΛΙΑΜΕΠ, συμμετέχουν δύο πρόσωπα σχετικά άγνωστα τότε, σημαντικά σήμερα:
Η Θάλεια Δραγώνα (αυτή που σήμερα έχει αναλάβει την απεθνοποίηση της παιδείας μας, μαζί με την υπουργό παιδείας και πάντα παρούσα στις συσκέψεις της Bilderberg, Άννα Διαμαντοπούλου) και ο Γκρέγκορυ Μανιάτης. Τον Μάιο του 2006 ο Μανιάτης συμμετέχει σε συνέδριο στην Σάμο συνεργασίας ΜΡΙ και ΙΜΕΠΟ (το γνωστό Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής, που έχει αναλάβει την μετάλλαξη της Ελλάδας σε πολύ-πολιτισμική, σύμφωνα με τα οράματα του Soros).
Στο 3ο διεθνές συνέδριο μετανάστευσης του ΙΜΕΠΟ ο Μανιάτης είναι εκ των πρωταγωνιστών. Σήμερα βέβαια, ο πολυδάπανος ΙΜΕΠΟ έχει κλείσει, από τον ίδιο άνθρωπο που το ίδρυσε: Τον Γιώργο Παπανδρέου. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ο Μανιάτης κάνει το μεγάλο deal με την κυβέρνηση Γεωργίας, στην γραμμή εννοείται των συμφερόντων των ΗΠΑ. Και εκεί, εμφανίζεται ο Μανιάτης ως εκπρόσωπος διάφορων αμερικανικών εταιρειών, (π.χ. ΄΄ORIONSTRATEGIES΄΄,
΄΄ARETECONSULTING΄΄, ΄΄ASPECTCONSULTING΄΄, ΄΄GLOVER PARK GROUP΄΄) να
υπογράφει συμφωνίες με την κυβέρνηση της Γεωργίας. Υπάρχουν και σχετικά ντοκουμέντα, που τα είδα με τα μάτια μου όταν υπηρετούσα.
Ποιος όμως φέρεται να άνοιξε τον δρόμο προς την Γεωργία στον φιλόδοξο Μανιάτη; Αυτός που συμβούλευε τον Σαακασβίλι να ξεκινήσει τον ανόητο πόλεμό του, διαβεβαιώνοντάς τον πως οι ΗΠΑ θα σταθούν δίπλα του. Αυτός που ήταν στη Γεωργία λίγους μήνες πριν τον Μανιάτη. Ο Άλεξ Ρόντος. Οι εν λόγω εταιρείες παίρνουν ετησίως πάνω από ενα εκατομμύριο $ για να γίνουν οι σύμβουλοι και λομπίστες της Γεωργίας στην Ουάσινγκτον και στις Βρυξέλλες. Εκ των πραγμάτων το ποσό αυτό, φέρεται να μοιράζεται η ομάδα του Ρόντου με τον Daniel Kunin από USAID, με σκοπό να εφοδιάζει με τις γνώσεις και συμβουλές του το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Γεωργίας (NSCG), σε στρατηγικό και επικοινωνιακό σχεδιασμό.
΄΄Είναι πολλά τα λεφτά Άρη….΄
΄Κάπου εδώ αρχίζει λοιπό η σκοτεινή διαπλοκή, μακριά από την διπλωματία, το ΥΠΕΞ, τους θεσμούς. Εκτός και αν είναι ΄΄τυχαίο΄΄ το δείπνο στην Ουάσινγκτον (09.03.2010) του ισχυρού ανδρός του Πατριαρχείου, αμερικανιστί father Alex Karloutsos, προς τιμήν του Παπανδρέου, με την συνέχεια να ακολουθεί σε πολυτελή σουίτα (΄΄Athens Hilton΄΄, 17.05.2010) και συνδαιτημόνα τον Μανιάτη, ο οποίος οργάνωσε και την πολύ πρόσφατη συνάντηση Παπανδρέου –ομογενών στην Ν. Υόρκη. Ποια η πολιτική σημασία των παραπάνω; Γιατί τα βγάζω στη φόρα φίλε αναγνώστη; Για να δείξω πως πλάι στον πρωθυπουργό της Ελλάδας έχει ΄΄κολλήσει΄΄ ένας άνθρωπος των ΗΠΑ, που μάλιστα ΄΄συμβουλεύει΄΄ έναντι αδράς αμοιβής τον τυχοδιώκτη Σαακασβίλι (ελπίζουμε όχι για νέες περιπέτειες).
Misha Glenny
Οι σκοτεινοί παρα-σύμβουλοι του Γιώργου Παπανδρέου δεν τελειώνουν όμως εδώ.Υπάρχει και ο Misha Glenny, Βρετανός (;) δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο οποίος κινείται εδώ και χρόνια στα Βαλκάνια. Είναι μάλιστα εκ των επικεφαλής στο΄΄Τhe Belgrade Fund for Political Excellence΄΄ (η Σερβία, μετά την διάλυσή της Γιουγκοσλαβίας γέμισε από τέτοια made in USA think tanks), όπου συνυπάρχουν ο Σέρβος πρόεδρος Boris Tadic και ο Martin Ahtisaari, εκ των διαμορφωτών του status του ανεξάρτητου Κόσοβου. Οι χορηγοί του εν λόγω fund είναι (ώ σύμπτωσις) τα ιδρύματα των Rotschilds, Soros και Rockefeller. Ο Glenny που εμφανίζεται πότε ως ΄΄δημοσιογράφος΄΄, πότε ως ΄΄ιστορικός΄΄ και πότε ως ΄΄βαλκανιολόγος΄΄, έγινε ευρύτερα γνωστός από το βιβλίο του ΄΄Μc Mafia΄΄. Eκεί ασχολείται με το πέρασμα της οικονομίας στο οργανωμένο έγκλημα, στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Το βιβλίο αυτό διαφημίστηκε πολύ από τα ελληνικά ΜΜΕ που πρόσκεινται στο ΄΄νέο΄΄ ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Στην έρευνα του Glenny, πρωταγωνιστούν η Ρωσία και η Σερβία που εμφανίζονται περίπου ως η παγκόσμια πηγή της μαφίας και του κακού. Όμως άλλη είναι η πραγματική (και ουσιαστική του) ιδιότητα.
Τώρα θα αποκαλύψω το συγκλονιστικό, απόλυτα τεκμηριωμένο από άνθρωπο που ΄γνωρίζει΄΄: Πρόκειται για πράκτορα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος είναι πάντα παρόν σε συνέδρια για τον΄΄εκδημοκρατισμό΄΄ των Βαλκανίων, και στην υπηρεσία του Soros για πολυεθνικά και διαμελισμένα Βαλκάνια, ελεγχόμενα από τις ΗΠΑ. Σημαντικά σημεία της πραγματικής του
ιδιότητας, του πραγματικού του ρόλου: Ο Glenny έχει βοηθήσει επανειλλημμένα, συχνά, την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως εμπειρογνώμων σε θέματα Βαλκανίων και ανατολικής Ευρώπης. Επί τρία χρόνια διηύθυνε ΜΚΟ για την΄΄ανασυγκρότηση΄΄ της Σερβίας, της FYROM και του Κοσόβου (τα αποτελέσματα της made in USA ΄΄ανασυγκρότησης΄΄ τα έχουμε δει βέβαια στα Βαλκάνια, το Ιράκ, το Αφγανιστάν…).
Το πόσο ΄΄φιλέλληνας΄΄ είναι ο Glenny, φαίνεται στο βιβλίο του ΄΄Τα Βαλκάνια 1804-1999΄΄ που κυκλοφόρησε το 2000. Εκεί κατηγορεί περίπου για όλα, τον ΄΄κακό εθνικισμό΄΄ των βαλκανικών λαών, ενώ κατηγορεί τους Έλληνες για σφαγές σε βάρος Τούρκων, στην απελευθερωτική επανάσταση του 1821, αναφέροντας χαρακτηριστικά την ΄΄σφαγή της Τρίπολης΄΄. Οι επί 400 χρόνια υπόδουλοι και σκλαβωμένοι στους Τούρκους Έλληνες, θύματα συνεχών γενοκτονιών από τους Τούρκους δυνάστες, είναι κατά των Glenny σφαγείς. Ο Glenny κατηγορεί τους Έλληνες για ανάλογη συμπεριφορά κατά του ΄΄μακεδονικού΄΄ λαού.
Αν σας πω όμως πως ο εν λόγω κύριος είναι γιός του Ρωσο-εβραίου Michael Glenny, που ήταν κανονικότατα πράκτωρ της βρετανικής ΜΙ6; Ο οποίος αξιοποιήθηκε από τους Εγγλέζους ως ΄΄ειδικός΄΄ σε θέματα ρωσικού ενδιαφέροντος, με τον ψυχρό πόλεμο στο αποκορύφωμά του; Το μήλο κάτω από τη μηλιά. Ο γιός συνεχίζει το έργο του πατρός. Τώρα, κατηγορώντας συν τοις
άλλοις την Πατρίδα μας… Τέτοιο ΄΄αστέρι΄΄ δεν θα μπορούσε να λείπει π.χ. από το Παπανδρεικό Συμπόσιο της Σύμης, που έγινε το 2006 (16-22.07) στην Σάμο.
Εκεί ο Glenny ήταν ομιλητής. Παρών και ο Ροντος, ο Εσθονός πρόεδροςToomas Hendrik Ilves, καθώς και ο IvanVejovda (επικεφαλής ΄΄Balkan Trust for Democracy΄΄). Τα ίδια πρόσωπα και τον Ιούλιο 2009 στη Σκιάθο και τον Ιούλιο 2010 στον Πόρο και πάλι κατά τη διάρκεια του Συμποσίου της Σύμης
(Παπανδρέου, Ilves, Ρόντος, Μανιάτης, Glenny,Vejοvda…). Στις 22-23.03.2010, σε συνέδριο στο ΄΄Intercontinental΄΄ της Αθήνας, η παρέα ξανασυναντιέται. Ο Glenny είναι εισηγητής και ο Άλεξ Ρόντος συντονιστής, όμως ο Ρόντος φεύγει ξαφνικά. Είναι η εποχή που ο ρόλος του αρχίζει και ξεσκεπάζεται σε ελληνικές εφημερίδες και blogs. Χορηγοί του συνεδρίου εκείνου (΄΄Greece at the Crossroads΄΄) είναι η ΄΄Protonbank΄΄, η ΄΄Ιnvest in Greece΄΄ και η ΄΄Lockheed Martin΄΄, που περιέργως χρηματοδοτούν πολλά τέτοια συνέδρια…).
Άλλο παράδειγμα απο το παρελθόν – το καλοκαίρι του 2002 στο σπίτι του Άλεξ Ρόντος στην Ύδρα συναντιούνται οι Μisha Glenny, Ivan Vejovda (σύμβουλος τότε του Σέρβου πρωθυπουργού Τζίντζιτς) και Francis Abuzaid (δήθεν Αμερικανός διπλωμάτης). Τι συζήτησαν; Την ανάγκη διεύρυνσης της Ε.Ε. με βαλκανικά κράτη,για να σταματήσουν οι φωνές μέσα στην Ε.Ε. που έλεγαν να σταματήσει η διεύρυνση (με Τουρκία, βαλκανικές χώρες κτλ). Όλως ΄΄συμπτωματικά΄΄ το ελληνικό ΥΠΕΞ υιοθετεί τα παραπάνω, με τις αναφορές του στις αρχές του 2003 στα όσα ΄΄κανονίστηκαν΄΄ στην Ύδρα. Από τότε (ώ σύμπτωσις!), ο καημός τουΓιώργου Παπανδρέου και επίσημα είναι να εισέλθουν Τουρκία και βαλκανικά κράτη στην Ε.Ε, για να διαλυθεί το ευρωπαικό μας όνειρο νωρίτερα, όπως διακαώς επιθυμούν οι Αγγλοσάξονες.

Eerik-Niiles Kross

Ένας άλλος διαπλεκόμενος, άλλο ΄΄φρούτο΄΄ που φαίνεται πως έχει αποκτήσει ρόλο μυστικο-συμβούλου του Γιώργου Παπανδρέου, είναι και ο πρώην σύμβουλος του προέδρου της Εσθονίας, Εσθονός και αυτός, Eerik-Niiles Kross.
Διαπλέκεται με το ΝΑΤΟ (αναφέρεται σχετικά η παρουσία του ως ομιλητή, μεταξύ άλλων, σε συνέδριο στην Εσθονία -22.06.2006- με θέμα το ΝΑΤΟ ως εγγυητή της παγκόσμιας ασφάλειας, μαζί με τον Bruce Jackson). Ήταν επικεφαλής της ομάδας που έκανε την διαπραγμάτευση με το ΝΑΤΟ για να μπει η χώρα του στην Συμμαχία. Τον Kross τον γνώρισα και προσωπικά, όταν υπηρετούσα στις Βρυξέλλες. Τον γνώρισα σε μια δεξίωση στην πρεσβεία ΗΠΑ και θυμάμαι και τον περίφημο Bruce Jackson (από την ΄΄Lockheed Martin΄΄) παρόντα, μου τον σύστησαν κι αυτόν. Ακόμα θυμάμαι Γερμανό συνάδελφο, που μου είπε ανοιχτά πως ο Kross ήταν άνθρωπος σε διατεταγμένη υπηρεσία, για λογαριασμό της υπερδύναμης. Ο συνάδελφος εκείνος μου αποκάλυψε αργότερα πως ο Kross στρατολογήθηκε από την CIA ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Στοκχόλμη και από τότε ήταν πίσω από πολλά (Κόσοβο, Αφγανιστάν, Ιράκ, Γεωργία, ΄΄συμβόλαια θανάτου΄΄ στις ευρωπαικές πρωτεύουσες).  Εντελώς ΄΄συμπτωματικά΄΄, ο Kross (όπως οι Ρόντος και Μανιάτης) είχε αναλάβει ρόλο πλάι στον Σαακασβίλι την εποχή του πολέμου Ρωσίας-Γεωργίας (2008), την πολιτική του οποίου πλήρωσε ο λαός της Γεωργίας. Θυμίζω φίλοι, πως ο Κross διετέλεσε αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της χώρας του, μεταφέροντας τις γνώσεις και εμπειρίες του στον Σαακασβίλι. Και – τυχαίνει δυστυχώς για την παρέα του Παπανδρέου να ξέρω πολλά – ο Kross είναι κολλητός του Εσθονού προέδρου Toomas Hendrik Ilves Ilves (υπηρετούσαν μαζί στην πρεσβεία της Εσθονίας στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1990). Θέλετε κι άλλα; Ο Ilves (στενός φίλος του Παπανδρέου), πριν τoν κάνουν πρόεδρο της Εσθονίας, δούλευε στο ράδιο ΄΄FREEEUROPE΄΄. Ραδιόφωνο που αναμετέδιδε στην περιοχή την προπαγάνδα των ΗΠΑ και χρηματοδοτούσε ο …Soros!
Ο επιβουλέας της Μακεδονίας μας!
Η Εσθονία εισήλθε έτσι υπόγεια στο φιλοατλαντικό club. Nα σημειωθεί πως ο Ilves, είναι τιμητικό μέλος μαζί με τον Soros και την Αlbright του ΙCDT(΄΄International Centre for Democratic Transition΄΄) της Ουγγαρίας (ο Soros είναι Ουγγρο-εβραίος). Σε απλά ελληνικά, όποια πέτρα και αν σηκώσεις στα
Βαλκάνια, από κάτω θα βρεις ιδρύματα ΄΄δημοκρατίας΄΄, με την ίδια πάντα παρέα και τον Soros επικεφαλής… Περίεργες συμπτώσεις στον λαβύρινθο της παρέας των ΄΄συμβούλων΄΄ του πρωθυπουργού μας, έτσι; Ο Kross στα ίδια μονοπάτια και δρόμους… Γιατί τους θυμήθηκα τώρα όλους αυτούς; Μα γιατί προκύπτουν της ίδιας παρέας, του ίδιου φυράματος, βεντούζες στον πρωθυπουργό μας. Που ξέρει! Δεν μπορεί να μην ξέρει… Ξέρει τον ρόλο τους και τους υποθάλπτει, αφού αυτοί τον επηρεάζουν…

Η ΄΄ΠΑΡΕΑ΄΄ ΡΟΝΤΟΣ ΣΕ ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.

Νομίζω φίλε αναγνώστη, κατάλαβες ήδη πολλά…. Άλλους ψήφισες πέρσι τέτοιον καιρό, άλλοι σου προέκυψαν να σε κυβερνούν… Μια ομάδα ΄΄αητών΄΄ που δουλεύουν για τις ΗΠΑ και την πλανητική κυριαρχία τους, ΄΄δουλεύουν΄΄ εμάς, τους ιθαγενείς, κανονικά και με το αζημίωτο. Η δράση τους, συλλογική και επαγγελματική, θα μπορούσε να χωριστεί ως εξής, σε περιόδους:

1η περίοδος έντονης δράσης από το 1998-2004.

Τα αποτελέσματα τα γευτήκαμε.
Ίμια… τρία παλληκάρια μας νεκρά… διπλωματία των σεισμών με Τουρκία… Σχέδιο
Ανάν στην Κύπρο (ναι, αυτό που πέταξε ο αδούλωτος κυπριακός Ελληνισμός, αλλά το στήριξε πρώτος και καλύτερος ο Γιώργος Παπανδρέου, ο δε Ρόντος αρθρογραφούσε θερμά υπέρ του σχεδίου Ανάν σε μεγάλη αμερικανική εφημερίδα…).
Είπαμε, καθείς εφ’ ώ ετάχθη… Την ίδια εποχή, διαλύεται η κραταιά Γιουγκοσλαβία, εξοντώνεται ο Μιλόσεβιτς και ο ….Ρόντος φυσικά παρόν στο Βελιγράδι και το Κόσοβο, να λύνει και να δένει…

2η περίοδος για την ΄΄ομάδα΄΄, 2004-2009:

Το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, αλλά Ρόντος και παρέα πάλι στα πράγματα. Η ΄΄ομάδα΄΄ εργάστηκε ποικιλοτρόπως σε Γεωργία και Ουκρανία, για να προσδεθούν οι χώρες αυτές στο άρμα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Είχε όμως εμπλοκή και στο σκάνδαλο Siemens.
Ναι, μέχρι και εκεί! Ποιος ξεκίνησε την φασαρία και τις αποκαλύψεις για την Siemens; Γνωρίζω πολύ καλά (και δεν μπορώ να αποκαλύψω ονόματα, για να μην εκτεθούν σε κινδύνους) πως Ρόντος και Παπαχελάς (συμπτωματικά, φιλαράκια μεταξύ τους…) ξεκίνησαν να διαρρέουν ΄΄αποκαλύψεις΄΄. Έπρεπε να φαγωθεί βλέπετε ο Καραμανλής, που κάπου τους έκανε νερά και δεν ευθυγραμμιζόταν απόλυτα με τα υπερατλαντικά αφεντικά, όπως κάνει ο Παπανδρέου.
Τα στοιχεία για Siemens – τα πήραν οι Αμερικανοί παρακολουθώντας το στενό περιβάλλον του Καραμανλή, μέσω Vodafone. Το ξέρω τόσο καλά όσο και τ’ όνομά μου! Τα έδωσαν μέσα από τα δημοσιογραφικά ΄΄παπαγαλάκια΄΄ τους (Δεν χρειάζεται να σας πω εγώ τι εστί Παπαχελάς, βοά η δημοσιογραφική πιάτσα…). Στόχος: το πολιτικό τελείωμα Καραμανλή. Και η
αποσταθεροποίηση της Ελλάδος. Ο Ρόντος παράλληλα, επηρέαζε όλο και περισσότερο την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία διολισθούσε (τυχαία;) σε όλο και πιο φιλοαμερικανικές θέσεις. Συναντιόντουσαν και στις ΗΠΑ, σε ταξίδια εκεί της Ντόρας. Είχε δοθεί μάλιστα, το θυμάμαι σαν τώρα, κοινή συνέντευξη τύπου Ρόντος-Ντόρας, με θέμα τα Βαλκάνια.
 Όμορφος κόσμος, ηθικός…
 Στα αλήστου μνήμης Δεκεμβριανά, που κάηκε η Αθήνα και ο Παυλόπουλος κρατούσε (παγκόσμια  πρωτοτυπία!) την Αστυνομία σε ΄΄αμυντική στάση΄΄, η ΄΄ομάδα΄΄ συναντιόταν στο Παλαιό Ψυχικό, σε οικία (σύμπτωσις!) ιδιοκτησίας πρεσβείας ΗΠΑ.
Παρών και ο σημερινός πρωθυπουργός μας, που αδημονούσε να φύγει ο Καραμανλής και να αναλάβει αυτός. Έπρεπε να διεκπεραιώσει τα επείγοντα των Αμερικάνων ο Γιώργος! Και το κάνει καλά σήμερα! Παρών τότε και ο Άλεξ Ρόντος. Παρόντες και οι Χρυσοχοίδης, Παπουτσής κλπ. Τι συζητούσαν εκεί, την ώρα που έκαιγαν την Αθήνα και διέσυραν την χώρα οι βάνδαλοι; Ας μας πουν… Και κάτι άλλο:
Γιατί ξέρουμε και θα τα πούμε καθαρά και ξάστερα. Τι ρόλο βάραγε τότε, που η Αθήνα παραδόθηκε στο χάος, κάποιος Γκρέγκορυ Πάππας; Από νοικιασμένο διαμέρισμα του Κολωνακίου; Μήπως τον συντονιστή της ΄΄εξέγερσηςτης νεολαίας΄΄; Είναι σύμπτωση πως ο ανωτέρω κύριος διετέλεσε σωματοφύλαξ του πρέσβεως των ΗΠΑ; Και ποίες σχέσεις έχει με τον Ροντο;

3η περίοδος, από το 2009 ως και σήμερα.

Τα πολλά για τη δράση της΄΄κομπανίας Ρόντος΄΄ γράφτηκαν και στα αθηναικά ΜΜΕ. Η ΄΄ομάδα΄΄ έπιασε δουλειά σε Κόσοβο, Βελιγράδι (η Σερβία δεν πρέπει να ξανασηκώσει κεφάλι…),
αλλά σπεσιαλιτέ της είναι τα φλέγοντα για μας:  νέο Ανάν στην Κύπρο, λύση για Σκόπια με παράδοση του ιερού τίτλου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Και ο Ρόντος, πανταχού παρόν, την μια να φέρνει τον Νετανιάχου στον Πόρο και την άλλη να συνδιαλέγεται με τον ανθέλληνα ψευτομακεδόνα Γκρουέφσκι. Όσο για εντός συνόρων, κινείται αεικίνητος μεταξύ ΄΄Astir Palace΄΄, ΄΄Μεγάλης Βρετανίας΄΄, ΄΄Hilton΄΄ και του γνωστού διαμερίσματος στην Γλυφάδα… Φήμες (δεν είμαι και ο φωτεινός παντογνώστης…) τον θέλουν να αποκτά ΄΄στέγη΄΄και στο υπουργείο εσωτερικών για ξεκάρφωμα, και να επισκέπτεται πάντα και την πρεσβεία των ΗΠΑ. Το σίγουρο είναι πως ο άνθρωπος δουλεύει πολύ. Και εντατικά. Πάντως, όχι για τα συμφέροντα της Ελλάδας μας…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Φίλε αναγνώστη, δεν μίλησα για χρόνια.
Ήμουν και εν ενεργεία βλέπεις… Αν κι αυτό δεν αποτελεί άλλοθι.
Αισχρόν γαρ σιγείν της Ελλάδος αδικημένης.
Αλλά τώρα,όσοι ξέρουμε, να σπάσουμε επιτέλους την σιωπή. Η ομάδα που περιέγραψα, καταστρέφει την Ελλάδα μας. Τι θα παραδώσουμε στα παιδιά μας; Το τίποτα; Ένα πενόμενο προτεκτοράτο της κλωτσιάς και της καρπαζιάς; Ενοχές νιώθω, μόνο ενοχές για την σιωπή μου.Τα κομμάτια του παζλ είναι πολλά, όμως αρχίζει και σχηματίζεται μια εικόνα. Την έχεις την εικόνα φίλε αναγνώστη τώρα.
Η εικόνα της αληθινής παρακυβέρνησης της ταλαίπωρης Πατρίδας μας. Τα ίδια πρόσωπα, στα ίδια συνέδρια, για τα ίδια θέματα.Και τα πρόσωπα αυτά έχουν άμεση πρόσβαση στον πρωθυπουργό Παπανδρέου, του οποίου είναι άτυποι και εξωθεσμικοί σύμβουλοι. Ένα ολόκληρο δίκτυο παρακυβέρνησης στην Ελλάδα, που δεν είναι παρά εκτελεστικά όργανα του Soros, τον οποίο εκτίναξαν οι Rotschild . Γιατί δικό τους δημιούργημα είναι ο, στα χαρτιά μόνο Αμερικανός, Soros. Eίναι τόσο ΄΄Αμερικανός΄΄ που ενώ εδρεύει στη ΝέαΥόρκη, δηλώνει ως οικονομική του έδρα τον τροπικό παράδεισο του νησιού Curacao, ώστε να μην του ασκείται κανένας φορολογικός έλεγχος από τις ΗΠΑ. Ο Soros είναι τόσο ΄΄Αμερικανός΄΄ όσο ΄΄ Έλληνες΄΄ είναι ο Μανιάτης και ο Ρόντος. Από την ανάμειξή του στα πολιτικά πράγματα της ταραγμένης το 1989 Πολωνίας, μέχρι την ΄΄βοήθειά΄΄ του στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τη σημερινή του ανάμειξη στα Σκόπια, όπου θεωρείται ΄΄εθνικός ευεργέτης΄΄, ο Soros εξυπηρετεί τα σχέδια αποσταθεροποίησης των ΗΠΑ, με αντάλλαγμα την οικονομική και φορολογική του ασυδοσία. Σήμερα, τα ιδρύματά του (΄΄Open Society΄΄ κτλ) δραστηριοποιούνται σε όλα σχεδόν τα βαλκανικά κράτη, προάγωντας τον πολύ-πολιτισμό, την ΄΄ανοχή στο διαφορετικό΄΄, τον ΄΄εκδημοκρατισμό΄΄ και ότι άλλο εξυπηρετεί τον σχεδιασμό των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία. Όλοι οι παραπάνω (Ρόντος, Μανιάτης, Glenny, Kross), υπενθυμίζεται πως συνυπήρξαν με τον πρωθυπουργό Παπανδρέου στον Πόρο. Κι όχι μόνον εκεί…
Τελικά, θυμίζω, πολύς (και ενδιαφέρον) κόσμος βρέθηκε στον Πόρο μεταξύ 12-15 Ιουλίου του 2010. Όπως και ο Εσθονός πρόεδρος Toomas Hendrik. Όπως και πλήθος ΄΄σοσιαλιστών΄΄ ηγετών. Ή σοσια-ληστών. Διαλέγετε και παίρνετε…
Βλέπω, βλέπουμε, βλέπετε, την ΄΄ομάδα Ρόντος΄΄, ακούραστη, να βρίσκεται σε όλα τα μήκη και πλάτη. Αφρική, Γιουγκοσλαβία (την διέλυσαν), Γεωργία (την παρέσυραν σε έναν ηλίθιο πόλεμο), Κύπρο (εκεί έφαγαν στα μούτρα ένα πελώριο ΟΧΙ από τον Τάσο Παπαδόπουλο και τον κυπριακό Ελληνισμό, που ακόμη δεν χώνεψαν…). Τελικά ο Ρόντος εργάζεται σήμερα για την αμερικανική ή την ελληνική εξωτερική πολιτική; Ή μήπως και για τις δύο; Εκτός κι αν δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσά τους, αφού όπως φαίνεται η πολιτική της Αθήνας, εμφανώς (Παπανδρέου, Δρούτσας) ή αφανώς και μυστικώς (Ρόντος, Μανιάτης, Glenny κτλ) είναι υποταγμένη στους Αμερικανούς και τα δικά τους συμφέροντα.
Τα συμφέροντα της Ελλάδας μπορούν να περιμένουν… Ο ελληνικός λαός, πνιγμένος στα χρέη και στα δάνεια, όμηρος της ανεργίας και της πιστωτικής, πιστεύει πως κυβερνάει ο Γιώργος Παπανδρέου, αυτός όμως ρυμουλκείται από τους παραπάνω ΄΄συμβούλους΄΄, οι οποίοι αποδεδειγμένα εργάζονται για τα συμφέροντα όχι της Ελλάδας αλλά των ΗΠΑ. Αυτήν την αλήθεια την ξέρουν καλύτερα από όλους αυτοί που όφειλαν στην πραγματικότητα να παράγουν
εξωτερική πολιτική: οι διπλωμάτες καριέρρας του ελληνικού ΥΠΕΞ και οι επιτελείς του ΓΕΕΘΑ, που σήμερα είναι απλώς διακοσμητικοί, ντεκόρ. Kαι για αυτό βράζουν… Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει χρόνο για να ακούσει τους έμπειρους (και αγανακτισμένους πλέον) πρέσβεις των κρίσιμων διευθύνσεων του ΥΠΕΞ. Έχει όμως χρόνο για τον Ρόντο και την παρέα του. Για πρώτη φορά στα
χρονικά της ελληνικής διπλωματίας, αυτή έχει μπει από τον Παπανδρέου στο ψυγείο.
Πολιτική στα κρίσιμα θέματα (ονομασία FYROM, κυπριακό, Αιγαίο και πετρέλαια) χαράσσουν ο ΄΄Ρόντος & friends΄΄, με αποτέλεσμα οι διπλωμάτες καρριέρας στο ελληνικό ΥΠΕΞ να είναι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού και οι ανώτεροι αξιωματικοί να αποστρατευθούν… Βέβαια, στους εντολοδόχους των ΗΠΑ, τους προέκυψε κάτι απρόβλεπτο: Λόγω εκλογής από την βάση, Σαμαράς! Με γραμμή κόντρα στην παγκοσμιοποίηση και το ξεπούλημα της Κύπρου και της Μακεδονίας.
Και αναρωτιέμαι, ενθυμούμενος τις εθνικές θέσεις Σαμαρά για λαθρομετανάστευση και κυπριακό: Γιατί σιωπάς Αντώνη; Εσύ δεν εγκατέλειψες κάποτε την παλαιοκομματική σαπίλα για χάρη του Ιερού ονόματος της Μακεδονίας μας;
Φίλε αναγνώστη, κατέθεσα πολλά από όσα γνώριζα (λυπάμαι που αρνήθηκα να δώσω περισσότερα στοιχεία στον αδικοχαμένο Γκιόλια όταν με ρώτησε σχετικά). Η εν λόγω ομάδα δεν καταστρέφει απλώς την Ελλάδα, ξεπουλώντας τα εθνικά Δίκαια.
Οι κάθε Ρόντος (και υπάρχουν πολλοί, όσο υπάρχουν Soros και Rotschild) καταδικάζουν και το υγιές κομμάτι των ΗΠΑ, παρασέρνοντας την υπερδύναμη σε περιπέτειες, όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν (αύριο – το Ιράν;). Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να ξανακερδίσουν την εκτίμηση του ανεπτυγμένου κόσμου, εν όσω χρησιμοποιούν μεθόδους και πρόσωπα σκοτεινά, για σκοπούς ανομολόγητους.
Εμάς όμως μας νοιάζει η Ελλάδα μας. Αυτήν πονάμε, για αυτήν ματώνει η ψυχή μας. Ας αντιληφθεί ο κάθε Παπανδρέου, ο κάθε πολιτικός, πως πολιτική με τέτοιες μεθόδους δεν ευδοκιμεί.
Η Ελλάς προόρισται να ζήσει και θα ζήσει. Το ξημέρωμα και ο ήλιος, έρχονται μετά το πιο βαθύ σκοτάδι…

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ

Α.Κ., υποστράτηγος ε.α.

Οι σύνεδροι, Συμπόσιο Σύμης, ΠΟΡΟΣ 2010

AYALA, Luis
Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Σοσιαλιστικής
ASHTON, Catherine
Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική & Πολιτική Ασφάλειας, Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ηνωμένο Βασίλειο
BARNETT, Anthony
Αρχισυντάκτης, openDemocracy.net, Ηνωμένο Βασίλειο
BEN SHAHAR, Tal
Επισκέπτης Λέκτορας σε θέματα ηγεσίας, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
DERVIS, Kemal
Αντιπρόεδρος του Brookings Institution
FISHKIN, James
Καθηγητής και Διευθυντής του Κέντρου για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, Πανεπιστήμιο Stanford, ΗΠΑ
GLENNY, Misha
Συγγραφέας & Παρουσιαστής, Ηνωμένο Βασίλειο
GALBRAITH, James
Κυβερνητικό Στέλεχος, Επιχειρηματικές Σχέσεις, Καθηγητής για θέματα κυβέρνησης, Πανεπιστήμιο του Σικάγο
HEIFETZ, Ron
Λέκτορας σε θέματα Δημόσιας Ηγεσίας, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
ILVES, Toomas Hendrik
Πρόεδρος της Εσθονίας
KALDOR, Mary
Καθηγήτρια & Διευθύντρια του Κέντρου Σπουδών για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση, LSE, Ηνωμένο Βασίλειο
KARLSSON, Mats
Διευθυντής για θέματα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής της Παγκόσμιας Τράπεζας, Σουηδία
LEIPOLD, Gerd
Πρώην Διευθυντής, Greenpeace International, Γερμανία
MEDISH, Mark
Σύμβουλος, Carnegie Endowment for International Peace, ΗΠΑ
NAIDOO, Kumi
Διευθυντής, Greenpeace International, Νότια Αφρική
OZDEMIR, Cem
Πρόεδρος του Κόμματος Πρασίνων της Γερμανίας
PAGROTSKY, Leif
MP, Πρώην Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας της Σουηδίας, SAP
PARKER, Richard
Λέκτορας και Senior Fellow, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
PONTA, Victor
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανίας
RAMA, Edi
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας, Δήμαρχος Τιράνων
ROYAL, Ségolène
Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Poitou-Charentes, Γαλλία
STANISLAW, Joe
Πρόεδρος του JA Stanislaw Group, ΗΠΑ
STIGLITZ, Joseph
Καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο Columbia, ΗΠΑ
URPILAINEN, Jutta
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Φινλανδίας
VEJVODA, Ivan
Διευθυντής, Balkan Trust for Democracy, Σερβία

http://www.youtube.com/p/8AD49A62706E9FA0?hl=el_GR&fs=1