Home > Bernanke, fed, gold bullion, χρυσός, Ron Paul, toxic assets, toxic debt > RON PAUL & AUDIT THE FED & THE ROTTEN BULLION

RON PAUL & AUDIT THE FED & THE ROTTEN BULLION

January 26, 2010 Leave a comment Go to comments



It’s one thing to counterfeit a twenty or hundred dollar bill. The amount of financial damage is usually limited to a specific region and only affects dozens of people and thousands of dollars. Secret Service agents quickly notify the banks on how to recognize these phony bills and retail outlets usually have procedures in place (such as special pens to test the paper) to stop their proliferation.
But what about gold? This is the most sacred of all commodities because it is thought to be the most trusted, reliable and valuable means of saving wealth.
A recent discovery — in October of 2009 — has been suppressed by the main stream media but has been circulating among the “big money” brokers and financial kingpins and is just now being revealed to the public. It involves the gold in Fort Knox — the US Treasury gold — that is the equity of our national wealth. In short, millions (with an “m”) of gold bars are fake!
Who did this? Apparently our own government.

Background

In October of 2009 the Chinese received a shipment of gold bars. Gold is regularly exchanges between countries to pay debts and to settle the so-called balance of trade. Most gold is exchanged and stored in vaults under the supervision of a special organization based in London, the London Bullion Market Association (or LBMA). When the shipment was received, the Chinese government asked that special tests be performed to guarantee the purity and weight of the gold bars. In this test, four small holed are drilled into the gold bars and the metal is then analyzed.
Officials were shocked to learn that the bars were fake. They contained cores of tungsten with only a outer coating of real gold. What’s more, these gold bars, containing serial numbers for tracking, originated in the US and had been stored in Fort Knox for years. There were reportedly between 5,600 to 5,700 bars, weighing 400 oz. each, in the shipment!
At first many gold experts assumed the fake gold originated in China, the world’s best knock-off producers. The Chinese were quick to investigate and issued a statement that implicated the US in the scheme.
What the Chinese uncovered:
Roughly 15 years ago — during the Clinton Administration [think Robert Rubin, Sir Alan Greenspan and Lawrence Summers] — between 1.3 and 1.5 million 400 oz tungsten blanks were allegedly manufactured by a very high-end, sophisticated refiner in the USA [more than 16 Thousand metric tonnes]. Subsequently, 640,000 of these tungsten blanks received their gold plating and WERE shipped to Ft. Knox and remain there to this day.
According to the Chinese investigation, the balance of this 1.3 million to 1.5 million 400 oz tungsten cache was also gold plated and then allegedly “sold” into the international market. Apparently, the global market is literally “stuffed full of 400 oz salted bars”. Perhaps as much as 600-billion dollars worth.
An obscure news item originally published in the N.Y. Post [written by Jennifer Anderson] in late Jan. 04 perhaps makes sense now.
DA investigating NYMEX executive ,Manhattan, New York, –Feb. 2, 2004.
A top executive at the New York Mercantile Exchange is being investigated by the Manhattan district attorney. Sources close to the exchange said that Stuart Smith, senior vice president of operations at the exchange, was served with a search warrant by the district attorney’s office last week. Details of the investigation have not been disclosed, but a NYMEX spokeswoman said it was unrelated to any of the exchange’s markets. She declined to comment further other than to say that charges had not been brought. A spokeswoman for the Manhattan district attorney’s office also declined comment.”
The offices of the Senior Vice President of Operations — NYMEX — is exactly where you would go to find the records [serial number and smelter of origin] for EVERY GOLD BAR ever PHYSICALLY settled on the exchange. They are required to keep these records. These precise records would show the lineage of all the physical gold settled on the exchange and hence “prove” that the amount of gold in question could not have possibly come from the U.S. mining operations — because the amounts in question coming from U.S. smelters would undoubtedly be vastly bigger than domestic mine production.
No one knows whatever happened to Stuart Smith. After his offices were raided he took “administrative leave” from the NYMEX and he has never been heard from since. Amazingly, there never was any follow up on in the media on the original story as well as ZERO developments ever stemming from D.A. Morgenthau’s office who executed the search warrant.
Are we to believe that NYMEX offices were raided, the Sr. V.P. of operations then takes leave — all for nothing?
The revelations of fake gold bars also explains another highly unusual story that also happened in 2004:
LONDON, April 14, 2004 (Reuters) — NM Rothschild & Sons Ltd., the London-based unit of investment bank Rothschild [ROT.UL], will withdraw from trading commodities, including gold, in London as it reviews its operations, it said on Wednesday.
Interestingly, GATA’s Bill Murphy speculated about this back in 2004;
“Why is Rothschild leaving the gold business at this time my colleagues and I conjectured today? Just a guess on my part, but [I] suspect something is amiss. They know a big scandal is coming and they don’t want to be a part of it… [The] Rothschild wants out before the proverbial “S” hits the fan.” — BILL MURPHY, LEMETROPOLE, 4-18-2004
What is the GATA?
The Gold Antitrust Action Committee (GATA) is an organisation which has been nipping at the heels of the US Treasury Federal Reserve for several years now. The basis of GATA’s accusations is that these institutions, in coordination with other complicit central banks and the large gold-trading investment banks in the US, have been manipulating the price of gold for decades.
What is the GLD?GLD is a short form for Good London Delivery. The London Bullion Market Association (LBMA) has defined “good delivery” as a delivery from an entity which is listed on their delivery list or meets the standards for said list and whose bars have passed testing requirements established by the associatin and updated from time to time. The bars have to be pure for AU in an area of 995.0 to 999.9 per 1000. Weight, Shape, Appearance, Marks and Weight Stamps are regulated as follows:
Weight: minimum 350 fine ounces AU; maximum 430 fine ounces AU, gross weight of a bar is expressed in troy ounces, in multiples of 0.025, rounded down to the nearest 0.025 of an troy ounce.
Dimensions: the recommended dimensions for a Good Delivery gold bar are: Top Surface: 255 x 81 mm; Bottom Surface: 236 x 57 mm; Thickness: 37 mm.
Fineness: the minimum 995.0 parts per thousand fine gold. Marks: Serial number; Assay stamp of refiner; Fineness (to four significant figures); Year of manufacture (expressed in four digits).
After reviewing their prospectus yet again, it becomes pretty clear that GLD was established to purposefully deflect investment dollars away from legitimate gold pursuits and to create a stealth, cesspool / catch-all, slush-fund and a likely destination for many of these fake tungsten bars where they would never see the light of day — hidden behind the following legalese “shield” from the law:
[Excerpt from the GLD prospectus on page 11]
“Gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket may not meet the London Good Delivery Standards and, if a Basket is issued against such gold, the Trust may suffer a loss. Neither the Trustee nor the Custodian independently confirms the fineness of the gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket. The gold bars allocated to the Trust by the Custodian may be different from the reported fineness or weight required by the LBMA’s standards for gold bars delivered in settlement of a gold trade, or the London Good Delivery Standards, the standards required by the Trust. If the Trustee nevertheless issues a Basket against such gold, and if the Custodian fails to satisfy its obligation to credit the Trust the amount of any deficiency, the Trust may suffer a loss.”
The Federal Reserve knows but is apparently part of the scheme. Earlier this year GATA filed a second Freedom of Information Act (FOIA) request with the Federal Reserve System for documents from 1990 to date having to do with gold swaps, gold swapped, or proposed gold swaps.
On Aug. 5, The Federal Reserve responded to this FOIA request by adding two more documents to those disclosed to GATA in April 2008 from the earlier FOIA request. These documents totaled 173 pages, many parts of which were redacted (blacked out). The Fed’s response also noted that there were 137 pages of documents not disclosed that were alleged to be exempt from disclosure.
GATA appealed this determination on Aug. 20. The appeal asked for more information to substantiate the legitimacy of the claimed exemptions from disclosure and an explanation on why some documents, such as one posted on the Federal Reserve Web site that discusses gold swaps, were not included in the Aug. 5 document release.
In a Sept. 17, 2009, letter on Federal Reserve System letterhead, Federal Reserve governor Kevin M. Warsh completely denied GATA’s appeal. The entire text of this letter can be examined at http://www.gata. org/
The first paragraph on the third page is the most revealing.”In connection with your appeal, I have confirmed that the information withheld under exemption 4 consists of confidential commercial or financial information relating to the operations of the Federal Reserve Banks that was obtained within the meaning of exemption 4. This includes information relating to swap arrangements with foreign banks on behalf of the Federal Reserve System and is not the type of information that is customarily disclosed to the public. This information was properly withheld from you.”
above statement is an admission that the Federal Reserve has been involved with the fake gold bar swaps and that it refuses to disclose any information about its activities!
The above statement is an admission that the Federal Reserve has been involved with the fake gold bar swaps and that it refuses to disclose any information about its activities!
Why use tungsten?
If you are going to print fake money you need to have the special paper, otherwise the bills don’t feel right and can be easily detected by special pens that most merchants and banks use. Likewise, if you are going to fake gold bars you had better be sure they have the same weight and properties of real gold.
In early 2008 millions of dollars in gold at the central bank of Ethiopia turned out to be fake. What were supposed to be bars of solid gold turned out to be nothing more than gold-plated steel. They tried to sell the stuff to South Africa and it was sent back when the South Africans noticed this little problem. The problem with making good-quality fake gold is that gold is remarkably dense. It’s almost twice the density of lead, and two-and-a-half times more dense than steel. You don’t usually notice this because small gold rings and the like don’t weigh enough to make it obvious, but if you’ve ever held a larger bar of gold, it’s absolutely unmistakable: The stuff is very, very heavy.
The standard gold bar for bank-to-bank trade, known as a “London good delivery bar” weighs 400 troy ounces (over thirty-three pounds), yet is no bigger than a paperback novel. A bar of steel the same size would weigh only thirteen and a half pounds.
According to gold expert, Theo Gray, the problem is that there are very few metals that are as dense as gold, and with only two exceptions they all cost as much or more than gold.
The first exception is depleted uranium, which is cheap if you’re a government, but hard for individuals to get. It’s also radioactive, which could be a bit of an issue.
The second exception is a real winner:
tungsten. Tungsten is vastly cheaper than gold (maybe $30 dollars a pound compared to $12,000 a pound for gold right now). And remarkably, it has exactly the same density as gold, to three decimal places. The main differences are that it’s the wrong color, and that it’s much, much harder than gold. (Very pure gold is quite soft, you can dent it with a fingernail.)
A top-of-the-line fake gold bar should match the color, surface hardness, density, chemical, and nuclear properties of gold perfectly. To do this, you could could start with a tungsten slug about 1/8-inch smaller in each dimension than the gold bar you want, then cast a 1/16-inch layer of real pure gold all around it. This bar would feel right in the hand, it would have a dead ring when knocked as gold should, it would test right chemically, it would weigh *exactly* the right amount, and though I don’t know this for sure, I think it would also pass an x-ray fluorescence scan, the 1/16″ layer of pure gold being enough to stop the x-rays from reaching any tungsten. You’d pretty much have to drill it to find out it’s fake.
Such a top-quality fake London good delivery bar would cost about $50,000 to produce because it’s got a lot of real gold in it, but you’d still make a nice profit considering that a real one is worth closer to $400,000.
What’s going to happen now?
Politicians like Ron Paul have been demanding that the Federal Reserve be more transparent and open up their records for public scrutiny. But the Fed has consistently refused, stating that these disclosures would undermine its operation. Yes, it certainly would.

Further reading here



Απόδοση στα Ελληνικά

Oταν κυκλοφορούν πλαστά νομίσματα η ζημιά περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή και επηρεάζει μόνο μερικές δεκάδες ή χιλιάδες ανθρώπους και αφορά φυσικά ένα σχετικά περιορισμένο ύψος χρημάτων. Οι υπηρεσίες ενημερώνουν άμεσα τις τράπεζες σχετικά με το πώς να αναγνωρίζουν αυτά τα ψεύτικα χρήματα και τα καταστήματα λιανικής πώλησης συνήθως διαθέτουν διαδικασίες αναγνώρισης τους (όπως ειδικές πένες για τη δοκιμή του χαρτιού) ώστε γρήγορα να σταματήσει η κυκλοφορία τους.
Αλλά τι γίνεται με χρυσό; Αυτό είναι το πιο ιερό από όλα τα εμπορεύματα, διότι θεωρείται ότι είναι το πιο ασφαλές, αξιόπιστο και πολύτιμο μέσο για την εξοικονόμηση πλούτου.
Μια πρόσφατη ανακάλυψη -έγινε τον Οκτώβριο του 2009- αλλά αποσιωπήθηκε στα ΜΜΕ και μόλις τώρα γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό: εκατομμύρια ράβδων χρυσού στο Fort Knox – όπου βρίσκεται το απόθεμα χρυσού του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ – που είναι το μετοχικό κεφάλαιο του εθνικού πλούτου της χώρας είναι ΠΛΑΣΤΕΣ!
Ποιος το έκανε αυτό; Προφανώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αναφέρει ο συντάκτης.

Ιστορικό

Τον Οκτώβριο του 2009 οι Κινέζοι έλαβαν μία αποστολή ράβδων χρυσού. Ο χρυσός αποτελεί τρόπο τακτικών ανταλλαγών μεταξύ των χωρών, για να αποπληρωθούν χρέη και να διευθετηθεί το λεγόμενο εμπορικό ισοζύγιο. Οι περισσότερες ανταλλαγές σε χρυσό λαμβάνουν χώρα και αποθηκεύονται σε υπόγειους θαλάμους υπό την επίβλεψη ενός ειδικού οργανισμού με έδρα το Λονδίνο, το London Bullion Market Association (ή LBMA). Όταν η αποστολή έγινε δεκτή, η κινεζική κυβέρνηση ζήτησε να γίνουν ειδικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί η καθαρότητα και το βάρος των ράβδων χρυσού. Σε αυτή τη δοκιμή, τέσσερις μικρές οπές ανοίγονται στις ράβδους χρυσού και στη συνέχεια αναλύεται η σύσταση του μετάλλου.
Οι υπάλληλοι συγκλονίστηκαν από το γεγονός ότι οι μπάρες ήταν ψεύτικες. Οι πυρήνες αποτελούνταν από βολφράμιο και είχαν μόνο μια εξωτερική επίστρωση πραγματικού χρυσού. Επιπλέον, αυτές οι ράβδοι χρυσού, περιέχουν αύξοντες αριθμούς για παρακολούθηση με βάση τους οποίους φαίνεται πως προέρχονται από τις ΗΠΑ και είχαν αποθηκευτεί για χρόνια στο Φορτ Νοξ. Υπήρξαν αναφορές που αφορούν για 5600 έως 5.700 ράβδους της αποστολής, με βάρος 400 ουγκιές η κάθε μία!
Αρχικά πολλοί ειδικοί χρυσού θεώρησαν πως ο ψεύτικος χρυσός προέρχονταν από την Κίνα, που ηγείται στην παραγωγή απομιμήσεων. Οι Κινέζοι έσπευσαν να διερευνήσουν το ζήτημα και εξέδωσαν δήλωση που εμπλέκει τις ΗΠΑ.
Τι αποκάλυψαν οι κινέζοι:
Πριν από 15 χρόνια περίπου – κατά την περίοδο της κυβέρνησης Clinton [ Ρόμπερτ Ρούμπιν, ο Sir Alan Greenspan και ο Lawrence Summers] – φαίνεται πως είχαν κατασκευαστεί από βιομηχανία στις ΗΠΑ, μεταξύ 1,3 και 1,5 εκατομμυρία ράβδοι βολφραμίου των 400oz (ουγκιές)– [πάνω από 16 χιλιάδες μετρικοί τόνοι], με μία πολύ υψηλή τεχνική ραφιναρίσματος. Στη συνέχεια, 640.000 από αυτά τα “τούβλα” βολφραμίου έλαβαν ως επικάλυψη ελάσματα χρυσού και απεστάλησαν στο Ft. Knox όπου και παραμένουν μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την κινεζική έρευνα, τα υπόλοιπα 1.3 εως 1.5 εκατομμύρια ράβδοι που ακόμη και η επικάλυψή τους ήταν επίχρυση στη συνέχεια “πωλήθηκε” στη διεθνή αγορά. Προφανώς, η παγκόσμια αγορά είναι κυριολεκτικά “γεμάτη από ψεύτικες μπάρες βολφραμίου -αντί χρυσό-, σε ποσό που εκτιμάτε στα 600 δισ. δολάρια.
Με τα παραπάνω αποκτά νόημα και μια σκοτεινή είδηση που αρχικά είχε δημοσιευθεί στην NY Post [από την Jennifer Anderson] στα τέλη του Ιανουαρίου 2004.

DA investigating NYMEX executive ,Manhattan, New York, –Feb. 2, 2004.

Σύμφωνα με το άρθρο εκείνο, κορυφαίο στέλεχος του New York Mercantile Exchange έγινε επίκεντρο έρευνας από τον εισαγγελέα του Μανχάταν. Πηγές αναφέρουν ότι στον Stuart Smith, ανώτερο αντιπρόεδρο τότε της NYMEX, επιδόθηκε ένταλμα έρευνας από το γραφείο του εισαγγελέα . Στοιχεία της έρευνας δεν είχαν δοθεί τότε στη δημοσιότητα, όπως επίσης δεν έγινε γνωστή η πορεία και το συμπέρασμα της εισαγγελικής έρευνας.
Αξίζει ωστόσο να γνωρίζουμε πως τα γραφεία του Senior Vice President of Operations της NYMEX – είναι υπεύθυνα για την τήρηση αρχείων [αύξοντα αριθμό και χυτήριο προέλευσης] για ΚΑΘΕ μπάρα χρυσού που χρησιμοποιείται σε ανταλλαγές. Εκεί οφείλουν να τηρούν τα μητρώα αυτά με ακριβή στοιχεία που δείχνουν την καταγωγή του συνόλου του φυσικού χρυσού ως αποδείξεις …
Να πιστέψουμε πως δεν έγινε τίποτε και πως είναι άσχετη η “διοικητική άδεια” που δόθηκε τότε στον αντιπρόεδρο της NYMEX ;
Οι αποκαλύψεις για τους πλαστούς ράβδους χρυσού εξηγούν επίσης μία άλλη εξαιρετικά ασυνήθιστη ιστορία που συνέβη επίσης το 2004:
Λονδίνο, 14 Απριλίου 2004 (Reuters) – η NM Rothschild & Sons Ltd, που εδρεύει στο Λονδίνο μονάδα της επενδυτικής τράπεζας Rothschild [ROT.UL], θα αποσυρθεί από την εμπορία αγροτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού, στο Λονδίνο, με την αναθεώρηση δραστηριοτήτων του, δήλωσε την Τετάρτη.
Είναι ενδιαφέρον, ότι ο Bill Murphy του GATA, αναφερθήκατε σχετικά με αυτό και πάλι το 2004
“Γιατί ¨αφήνουν οι Rothschild την επιχείρηση χρυσού αυτή τη στιγμή αναρωτιόμαστε εγώ και οι συνάδελφοί μου; Απλά μια εικασία εκ μέρους μου, αλλά νομίζω πως είναι ύποπτο και κάτι δεν πάει καλά. Γνωρίζουν προφανώς πως ένα μεγάλο σκάνδαλο έρχεται και δεν θέλουν να είναι ένα μέρος του … – MURPHY BILL, LEMETROPOLE, 4-18-2004
Ποια είναι η GΑΤΑ;

Η Gold Antitrust Action Committee (GATA) είναι ένας οργανισμός ο οποίος έχει γίνει τσουχτερός για τις φτέρνες του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και της Federal Reserve για πολλά χρόνια τώρα. Η βάση των κατηγοριών του GATA είναι ότι τα ιδρύματα αυτά, σε συντονισμό με άλλες κεντρικές τράπεζες είναι συνένοχα και εμπλέκονται σε συναλλαγές χρυσού στις ΗΠΑ έχοντας στα χέρια τους την αθέμιτη χειραγώγηση της τιμής του χρυσού εδώ και δεκαετίες.

Ποια είναι η GLD;

Η GLD είναι η συντομογραφία του Good London Delivery. Το London Bullion Market Association (LBMA) όρισε ως «καλή παράδοση” την παράδοση από έναν φορέα που περιλαμβάνεται στον κατάλογο τους ή που η παράδοσή τους ανταποκρίνεται στα πρότυπα του εν λόγω καταλόγου και οι μπαρες του οποίου έχουν περάσει τη δοκιμή απαιτήσεων που καθορίζονται από την associatiοn και ενημερώνονται κατά καιρούς. Οι ράβδοι πρέπει να είναι καθαρές για ΑU μεταξύ 995,0 και 999,9 ανά 1000. Βάρος, σχήμα, εμφάνιση, βάρος, σχέδια και γραμματόσημα πάνω στης ράβδους ρυθμίζονται ως εξής:
Βάρος: minimum 350 fine ounces AU; maximum 430 fine ounces AU, gross weight of a bar is expressed in troy ounces, in multiples of 0.025, rounded down to the nearest 0.025 of an troy ounce.

Διαστάσεις: the recommended dimensions for a Good Delivery gold bar are: Top Surface: 255 x 81 mm; Bottom Surface: 236 x 57 mm; Thickness: 37 mm.

Fineness: the minimum 995.0 parts per thousand fine gold. Marks: Serial number; Assay stamp of refiner; Fineness (to four significant figures); Year of manufacture (expressed in four digits).
Μετά την εξέταση του ενημερωτικού δελτίου για άλλη μια φορά, γίνεται αρκετά σαφές ότι η GLD ιδρύθηκε για να αποσπάσει σκόπιμα τα δολάρια των επενδύσεων μακριά από τις νόμιμες αγορές χρυσού και για να δημιουργήσει ένα είδος καταβόθρας που θα αποτελούσε προορισμό για πολλές από αυτές τις πλαστές ράβδους από βολφράμιο, ώστε να μη δουν ποτέ το φως της ημέρας – πράγμα που καλύπτεται πίσω από το ακόλουθο κείμενο νομιμοποιητικής “ασπίδας” από το νόμο:

[Απόσπασμα από το ενημερωτικό δελτίο GLD στη σελίδα 11]
legalese “shield” from the law:

[Excerpt from the GLD prospectus on page 11]
“Gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket may not meet the London Good Delivery Standards and, if a Basket is issued against such gold, the Trust may suffer a loss. Neither the Trustee nor the Custodian independently confirms the fineness of the gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket. The gold bars allocated to the Trust by the Custodian may be different from the reported fineness or weight required by the LBMA’s standards for gold bars delivered in settlement of a gold trade, or the London Good Delivery Standards, the standards required by the Trust. If the Trustee nevertheless issues a Basket against such gold, and if the Custodian fails to satisfy its obligation to credit the Trust the amount of any deficiency, the Trust may suffer a loss.”

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ γνωρίζει αλλά είναι προφανώς μέρος της ιστορίας.
Νωρίτερα αυτή τη χρονιά η GATA κατέθεσε για δεύτερη φορά αίτημα Freedom of Information Act (FOIA), ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ τα έγγραφα από το 1990 μέχρι σήμερα , που έχουν να κάνουν με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, χρυσά ή προτεινόμενες πράξεις ανταλλαγής χρυσού .
Στις 5, Αύγ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ανταποκρίθηκε στο αίτημα αυτό FOIA, με την προσθήκη δύο επιπλέον εγγράφων στα έγγραφα που είχε ήδη εμφανίσει στην GATA τον Απρίλιο του 2008, μετά από την προηγούμενη αίτηση FOIA. Τα έγγραφα αυτά ανήλθαν σε 173 σελίδες, πολλά τμήματα των οποίων ήταν αναθεωρημένα (βαμμένα σκούρα). Στην απάντηση της Fed σημειονώταν επίσης ότι υπήρχαν ακόμη 137 σελίδες εγγράφων που δεν αποκαλύφθηκαν διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους από δημοσιοποίηση.

Η GATA άσκησε έφεση σχετικά στις 20 Αυγούστου, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες που να τεκμηριώνουν τη νομιμότητα των εξαιρέσεων από τη δημοσιοποίηση και μια εξήγηση γιατί ορισμένα έγγραφα, όπως μία ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Federal Reserve που ασχολείται με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, δεν συμπεριλήφθηκαν στο έγγραφο απελευθέρωσης πληροφοριών στις 5 Αυγ.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2009, με επιστολή πάνω σε επιστολόχαρτο της Federal Reserve System, ο κυβερνήτης της Federal Reserve, Kevin M. Warsh, αρνήθηκε πλήρως την έφεση της GAΤΑ.
Η πρώτη παράγραφος στην τρίτη σελίδα της εν λόγω επιστολής είναι η πιο αποκαλυπτική.

“Σε σχέση με την έκληση σας, μου επιβεβαίωσαν ότι οι πληροφορίες που παρακρατούνται σύμφωνα με απαλλαγή 4, αποτελούν εμπιστευτικές εμπορικές ή οικονομικές πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις της Federal Reserve Βank που επιτεύχθηκαν στα πλαίσια της έννοια της εξαίρεσης 4. Αυτό περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες ανταλλαγών με ξένες τράπεζες για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και δεν είναι το είδος των πληροφοριών που δημοσιοποιούνται συνήθως στο κοινό. Η πληροφορία αυτή σωστά κρατήθηκε μυστική από εσάς. “

”In connection with your appeal, I have confirmed that the information withheld under exemption 4 consists of confidential commercial or financial information relating to the operations of the Federal Reserve Banks that was obtained within the meaning of exemption 4. This includes information relating to swap arrangements with foreign banks on behalf of the Federal Reserve System and is not the type of information that is customarily disclosed to the public. This information was properly withheld from you.”

Η ανωτέρω δήλωση είναι μια παραδοχή ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει ασχοληθεί με swaps (ανταλλαγές) με ψεύτικες μπάρες χρυσού και αρνείται να αποκαλύψει οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές της!
Γιατί γίνεται χρήση βολφράμιου;
Αν πρόκειται να εκτυπώσετε πλαστό χρήμα θα πρέπει να έχετε το ειδικό χαρτί, αλλιώς τα χαρτονομίσματα δεν θα έχουν την κατάλληλη υφή και θα μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα από ειδικό στυλό που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι έμποροι και οι τράπεζες. Ομοίως, αν πρόκειται για ψεύτικους ράβδους χρυσού θα πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχουν το ίδιο βάρος και τις ιδιότητες του πραγματικού χρυσού.
Στις αρχές του 2008 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό στην κεντρική τράπεζα της Αιθιοπίας αποδείχθηκε ότι ήταν πλαστά. Αντί για ράβδοι χρυσού αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από επιχρυσωμένο ατσάλι. Προσπάθησαν να τα πουλήσουν στη Νότια Αφρική και στάλθηκαν πίσω όταν οι Νοτιοαφρικανοί παρατήρησαν αυτό το “μικρό πρόβλημα”. Το πρόβλημα με τη λήψη καλής ποιότητας ψεύτικου χρυσού είναι ότι ο χρυσός είναι εξαιρετικά πυκνός. Έχει σχεδόν δύο φορές την πυκνότητα του μολύβδου και είναι 2 1/2 φορές πιο πυκνός από το ατσάλι. Δεν παρατηρήται συνήθως αυτή η ιδιότητα γιατί τα μικρά χρυσά δαχτυλίδια και τα παρόμοια δεν ζυγίζουν αρκετά ώστε να είναι προφανής, αλλά αν έχετε κρατήσει ποτέ ένα μεγαλύτερο κομμάτι χρυσού, γίνεται ολοφάνερη: είναι πολύ, πολύ βαρύ.
Η πρότυπος ράβδος χρυσού για ανταλλαγές μεταξύ τραπεζών, γνωστή ως “London good delivery bar” ζυγίζει 400 ουγγιές troy (πάνω από τριάντα τρεις λίβρες, περίπου 16,5 κιλά), αλλά δεν είναι μεγαλύτερη από ένα βιβλίο. Μία ράβδος χάλυβα, στο ίδιο μέγεθος θα ζυγίζει μόνο 13,5 λίρβες (περίπου 6,525 κιλά).
Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα χρυσού, Theo Gray, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγα μέταλλα που να είναι τόσο πυκνά, όπως ο χρυσός και με δύο μόνο εξαιρέσεις όλα τους κόστίζουν όσο ο χρυσός ή περισσότερο.
Η πρώτη εξαίρεση είναι το απεμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο είναι φθηνό αν είστε μια κυβέρνηση, αλλά δύσκολο για να το αποκτήσουν μεμονωμένα άτομα. Επίσης είναι ραδιενεργό, πράγμα που θα μπορούσε να είναι πρόβλημα…
Η δεύτερη εξαίρεση είναι ένας πραγματικός νικητής: βολφράμιο. Το βολφράμιο είναι κατά πολύ φθηνότερο από το χρυσό (ίσως 30 δολάρια ανά λίβρα σε σύγκριση με 12.000 δολάρια η λίμπρα για το χρυσό τώρα). Και εντυπωσιακό τρόπο έχει ακριβώς την ίδια πυκνότητα με χρυσό, με τρία δεκαδικά ψηφία. Οι κύριες διαφορές είναι ότι έχει ” λάθος” χρώμα και ότι είναι πολύ, πολύ πιο σκληρό από το χρυσό. (Πολύ καθαρός χρυσός είναι αρκετά μαλακός ώστε να μπορεί να χαραχτεί με το νύχι.)
Μια πολύ καλή απομίμηση ράβου χρυσού θα πρέπει λοιπόν να ταιριάζει τέλεια με το χρώμα, την επιφανειακή σκληρότητα, την πυκνότητα, τη χημική σύσταση και τις άλλες διότητες του χρυσού. Για να γίνει αυτό, θα μπορούσε να φτιαχτεί μια μικρότερη μπάρα από βολφράμιο- κατά 1/8-inch μικρότερη σε κάθε διάσταση σε σχέση με τη μπάρα χρυσού- και στη συνέχεια να προστεθεί ένα στρώμα πραγματικού, καθαρού χρυσού -στρώμα πάχους 1/16-inch- γύρω από τη μπάρα βολφραμίου. Αυτή η μπάρα θα μπορούσε να περάσει για αληθινή και να περάσει από τα συνηθισμένα τεστ γνησιότητας. Μόνο μια οπή με τρυπάνι θα αποκάλυπτε πως πρόκειτε για πλαστή ράβδο χρυσού…
Και κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση που αποκάλυψε η Κίνα.
Τι πρόκειται να συμβεί τώρα;
Πολιτικοί σαν τον Ron Paul απαιτούν από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) να ανοίξουν τα αρχεία της για δημόσιο έλεγχο. Όμως, η Fed έχει επανειλημμένως αρνηθεί, δηλώνοντας ότι οι εν λόγω γνωστοποιήσεις θα υπονόμευαν τη λειτουργία της.
Προφανώς και θα την υπονόμευε η αποκάλυψη εμπλοκής της σε τέτοια σκάνδαλα! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο..

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: