Home > πολυπολιτισμικότητα, Εθνικισμός, Εθνομηδενισμός, Ελλάς, Ελληνική ιθαγένεια > Η ΕΛΛΗΝΟΦΟΒΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ

Η ΕΛΛΗΝΟΦΟΒΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ

January 27, 2010 Leave a comment Go to comments


σχετικό άρθρο για τον ορυκτό πλούτο, εδω




Αναδημοσίευση απο εδω

Παρατηρούμε στη Ελλάδα με αφορμή το μεταναστευτικό νομοσχέδιο αλλά και των ενεργειών αποεθνικοποίησης της παρούσας κυβέρνησης μία παράδοξη και ανησυχητική τύφλωση των πολιτικών (κυρίως στην Αριστερά) καθώς και των δημοσιογραφικών κύκλων, για τις νέες εκδηλώσεις ελληνοφοβίας, κυρίως όταν αυτές συνδέονται με την εθνική παράδοση και ταυτότητα. Προστέθηκε στο φαντασιακό ορισμένων μαχητικών ελίτ, ή a priori συμπάθεια για εκείνους, οι όποιοι προσλαμβάνονται αδιακρίτως ως «ξένοι» ή θυματοποιημένοι «μετανάστες», δηλαδή οι παράνομοι ή, επί το λαϊκότερο, οι «λαθρομετανάστες», εκθειαζόμενοι ως «χωρίς χαρτιά» από τούς νέους κομφορμιστές.
Αυτή η στοχοθετημένη ξενοφιλία, η οποία συγκροτήθηκε σε παράδοξη προκατάληψη, ας πούμε αντιρατσιστική/ρατσιστική, της οποίας η ανάποδη όψη είναι η βαθιά περιφρόνηση για τον τύπο του αξιοθρήνητου «γηγενούς Έλληνα» και το απεριόριστο λεκτικό μίσος για τους «Δεξιούς» ή τούς «Κεντροδεξιούς». Λέξεις όπως «ρατσιστής», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «φασίστες», «εθνικιστές» και «νέο-ναζί» και άλλες παρεμφερείς χαρακτηρισμοί είναι το λεκτικό οπλοστάσιο αυτής της πολυπολιτισμικής αριστεράς επειδή αντιτίθενται στο νομοσχέδιο που προωθεί η αεθνική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο διευκολύνει την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής και την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Προσδιορίζονται ως «αντιραστιστές» αλλά αυτοί είναι που προωθούν με κάθε μέσο την πατριωτική Ελληνοφοβία, την Εθνοφοβία και κυρίως την κατασκευή, εκ του μη όντος, μίας συμπαγούς και διακριτής εθνοπολιτισμικής μειονότητας εντός της εθνικής επικράτειας. Στο στόχαστρο τους είναι ακόμα και η Πατριωτική αριστερά όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, το Άρδην και το Ρεσάλτο.
Για τον αντιρατσισμό ο Γάλλος φιλόσοφος Finkielkraut[1] τονίζει ότι αυτή η υπεροπτική ιδέα του «πολέμου κατά τον ρατσισμού» σταδιακά μετατρέπεται σε…..

….μία ειδεχθώς λανθασμένη ιδεολογία. Και αυτός ο αντι-ρατσισμός θα είναι για τον 21ο αιώνα ότι ο κομμουνισμός ήταν για τον 20ο αιώνα. Μία πηγή βίας…
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την «αντι-ρατσιστική» ιδεολογία. Φυσικά υπάρχει πρόβλημα διακρίσεων. Υπάρχει ξενοφοβικό αντανακλαστικό, είναι αλήθεια, αλλά η παρουσίαση των γεγονότων ως απάντηση στον Ελληνικό ρατσισμό είναι εντελώς λάθος.
Εκφραστές αυτής της πολυπολιτισμικής αριστεράς είναι η ιθύνουσα πολιτική ελίτ (καλυπτόμενη πίσω από το εφεύρημα της «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας»), η Μετα-Εθνική, Εθνοφοβική Αριστερά συνεπικουρούμενη έμμεσα από την στεγνή και κενή από ιδεολογία Φιλελεύθερης Δεξιάς η οποία έχει εξαπολύσει με ιδιαίτερο πείσμα στην Ελλάδα απηνή πολεμική κατά της αμεσοδημοκρατικής ιδέας και πρακτικής (δημοψηφίσματα) και αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, τη γνήσια, άμεση και άνευ διαμεσολαβητών έκφραση της volonté generale, όχι μόνο λόγω των παραδοσιακών ελιτιστικών συνδρόμων της, αλλά και επειδή προδήλως φοβάται την κρίση της σιωπηλής πλειονότητας του Λαού, γνωρίζουσα ότι έχει πλήρως αποκοπεί από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα (έχοντας καταστεί η οργανική διανόηση και ιδεολογική γραφειοκρατία της νέας παγκοσμιοποιημένης υπερεθνικής ελίτ).
Η αθλιότητα η ή κοινωνική περιθωριοποίηση, a fortiori ή βολική εγκατάσταση σε μία θυματική θέση, δεν μπορεί να απονέμει το δικαίωμα τού μίσους, της ύβρεως, της επίθεσης, του τραυματισμού, της δολοφονίας. Και όμως σχολιαστές και πολιτικοί παράγοντες βρίσκουν πάντα λόγους συγχώρεσης σε εγκληματικές ενέργειες από τη στιγμή που αυτές αποδίδονται σε κατηγορίες που θεωρούνται, με γενικευτικό τρόπο, «αδικημένες», «αποκλεισμένες», «υφιστάμενες διακρίσεις», «απελπισμένες». Εδώ, η επιείκεια είναι υποχρεωτική. Η αόριστα κοινωνιολογική εξήγηση λειτουργεί αδιακρίτως ως πολιτική και ηθική δικαιολόγηση. Το σκεπτικό αυτό έχει ως προαπαιτούμενο ότι οι δυσλειτουργίες της ά λά γαλλικά ρεπουμπλικανικής ενσωμάτωσης προϋποθέτουν τη μετάβαση στην πολυπολιτισμική κοινωνία, συνεπώς, την αντικατάσταση του μοντέλου τής αφομοίωσης από αυτό της πολυκοινοτιστικής κοινωνίας. Συνεπώς η κουλτούρα του μίσους των λαθρομεταναστών κρίνεται ως κάτι το ομαλό, καθίσταται φυσική ως σύμπτωμα των «δυσλειτουργιών» της Ελληνικής Δημοκρατικής Πολιτείας, η οποία στιγματίζεται ως ίακωβινική και ρατσιστική.
Αυτοί οι νεοαριστεριστές κοινωνιολόγοι (στην πλειοψηφία τους καθηγητές σε δημόσια πανεπιστήμια, σχολιαστές σε Μ.Μ.Ε. και μέλη συγκοινωνούντων κρατικοδίαιτων Μ.Κ.Ο.) συνεισφέρουν με τον τρόπο αυτό, ως «χρήσιμοι ηλίθιοι» (όπως λέει ο PierreAndré Taguieff [2] για τους δικούς του) , στο όνομα του πολυπολιτισμικοϋ δόγματος ή ακριβέστερα, του πολυκοινοτιστικού δόγματος, στην απαγόρευση κάθε κριτικής στις πολλαπλές μορφές του ισλαμισμού, οι όποιες βρήκαν στη Μεγάλη Βρετανία έναν προνομιακό τόπο υποδοχής. Οι νεοαριστεριστές ειδικοί των κοινωνικών επιστημών λειτουργούν συχνά σήμερα, τόσο στο Λονδίνο όσο και στο Παρίσι, ως «χρήσιμοι ηλίθιοι» του ισλαμισμού.
Η αυξημένη εισροή μεταναστών από χώρες με διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο σε σχέση με τον γηγενή πληθυσμό, η αυξημένη παράνομη μετανάστευση, η υποδόρια εφαρμογή πολυπολιτισμικών πολιτικών, η αύξηση του αριθμού των αλλοδαπών λόγω της αυξημένης γεννητικότητας, της οικογενειακής επανένωσης αλλά και του δικαιώματος να φέρνουν συζύγους από τις χώρες καταγωγής τους οδήγησε στην διαμόρφωση ενός πληθυσμού ατόμων, ο όποιος δεν μπορεί να ενσωματωθεί στην Ελληνική κοινωνία τόσο γιατί είναι αριθμητικά μεγάλος όσο και γιατί είναι πολιτισμικά πολύ διαφορετικός. Γι’ αυτό και επιτείνεται τόσο η ανάπτυξη μουσουλμανικών γκέτο στις αστικές περιοχές (κυρίως στην Αθήνα και Πάτρα) όσο και η ριζοσπαστικοποίηση της μουσουλμανικής νεολαίας που θα έχει σαν αποτέλεσμα την άνοδο του ισλαμικού φονταμενταλισμοΰ και του αντιχριστιανισμού. Ο τελευταίος δε είναι πλέον στόχος των θρησκευόμενων άθεων που εκφράζεται από Μ.Κ.Ο. που χρηματοδοτούνται από πάσης φύσεως Ευρωπαϊκά προγράμματα. Κονόμα δηλαδή….
Η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα από τα ιδεολογήματα που η πνευματικώς αποικιοκρατούμενη και πολιτικώς κατεχόμενη από μία εθνοφοβική-εθνομηδενιστική ελίτ χώρα μας από την Δύση προσπαθεί να μας την επιβάλει. Συνεχίζοντας μια – κακή – παράδοση δύο και πλέον αιώνων, ο ειδικός αυτός ανθρωπολογικός τύπος του καθεστωτικού διανοούμενου – πορθμέα, εδώ και μιάμισυ περίπου δεκαετία προπαγανδίζει τον υποτιθέμενο εμπλουτισμό της εγχώριας δημοκρατίας με την πολυπολιτισμικότητα. Ο αντίλογος που έχει αναπτυχθεί τόσο για τις ιδεολογικές προϋποθέσεις όσο και για τις πρακτικές συνέπειες, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδος, έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον και ένα παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Το διακύβευμα στην Ελλάδα δεν είναι μονάχα η συνοχή ή η ακεραιότητα ενός ακόμη έθνους – κράτους αλλά σε έναν βαθμό και το ίδιο το νόημα της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί κάτω από την επίδραση του αιώνιου ελληνικού πνεύματος, της καρδιάς της ανθρώπινης κληρονομιάς.
Ο τυφλός πασιφισμός, ο όποιος θέτει στο ίδιο επίπεδο τον εισβολέα με αυτόν που υφίσταται την επίθεση, είναι μία ιδιαίτερα επικίνδυνη μορφή ηθικισμού, γιατί πρακτικά αφήνει ελεύθερο το πεδίο ή ενθαρρύνει τον εισβολέα αδρανοποιών τας τον αμυνόμενο με το να του απονομιμοποιεί το δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα. Το να μην ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τον εχθρό, να μην μπορούμε να τον υποδείξουμε, να μην τολμούμε να κινητοποιηθούμε εναντίον του, αυτό είναι το επίπεδο μηδέν τής πολιτικής αλλά και της γεωπολιτικής.

Αυτό το οποίο διαγράφεται είναι ο μετασχηματισμός του ελληνικού έθνους ως κοινότητας πολιτών σε μία πολυκοινοτιστική κοινωνία στερημένη πολιτικής συνείδησης, υπό τη σκέπη ενός αποδυναμωμένου κράτους από την παγκοσμιοποίηση και τον εξευρωπαϊσμό, και αυτό μέσα σε ένα επικίνδυνο πλαίσιο Ισλαμιστικής τρομοκρατίας και εξισλαμισμού «από τα κάτω», κράτος του οποίου οι προπαγανδιστές έχουν στόχο να επιταχύνουν τη διαδικασία εθνικής αποδιάρθρωσης.
Ο στόχος των ισλαμιστών ιεροκηρύκων είναι κατ αρχάς να εμποδίσουν μέσω του ίσλαμιστικοϋ προσηλυτισμού την ενσωμάτωση των πληθυσμών, που προέρχονται από τη μετανάστευση, θέτοντας τους στο περιθώριο της ευρύτερης κοινωνίας (εξ ου και η αποδιδόμενη σημασία στην ισλαμική μαντίλα), για να ευνοήσουν, στη συνέχεια, τη δημιουργία δικτύων υποστήριξης και ομάδες φανατικών μαχητών έτοιμων να θυσιάσουν τη ζωή τους για την υπόθεση. Όσο για το πολιτικο-θρησκευτικό πρόγραμμα των ισλαμιστών για την Ευρώπη, αυτό μπορεί να οριστεί μέσω του προοδευτικού εξισλαμισμού της Ευρώπης.
Η πολυπολιτισμικότητα συγκρούεται με την ουσία της δημοκρατίας καθώς η τελευταία, ως πολιτικό σύστημα, πρέπει να στηρίζεται σε μία αμοιβαία εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών και στην αίσθηση αυτών περί ενός κοινού οράματος και κοινών ηθικών υποχρεώσεων. Και αυτά κείνται πολύ παραπάνω από την απλή διακήρυξη πίστης στην δημοκρατία, στο Σύνταγμα και στους νόμους την οποία επιβάλλει ο «συνταγματικός πατριωτισμός» του «δικαίου του εδάφους».

Όταν η πολυπολιτισμική κοινωνία περιλαμβάνει τόσο διαφορετικές πολιτισμικά ομάδες ώστε να μην υπάρχει κοινό όραμα, κοινές αξίες και κοινές ηθικές υποχρεώσεις, τότε η κοινωνική αλληλεγγύη καταρρέει και επικρατούν φυγόκεντρες δυνάμεις. [3]
Για αυτό και οι λεκτικές επιθέσεις (ένα κράμα ιδεολογικής εμμονής και φτηνής προπαγάνδας) των οπαδών αυτής της ιδεολογίας όπου λοιδορούν και εξυβρίζουν Έλληνες (85% σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) όταν ζητούν δημοψήφισμα ή προϋποθέσεις πολιτογράφησης και μεταναστευτική πολιτική σύμφωνα με τα πρότυπα άλλων χωρών.


Παραπομπές
[1]Dror and Aurella, «What sort of Frenchmen are they? », Haaretz 17/11/2005
[2] PierreAndré Taguieff, «Η νέα εβραιοφοβία», Πόλις, 2005.σελ 95
[3]-Γιάννης Κολοβός, «Η έννοια του «Έλληνα» σε μία πολυπολιτισμική Ελλάδα, περιοδικό Patria, τεύχος 17



12 σχόλια:

Άναυδος είπε…

Εδώ, κολλάει γάντι: Διαβάστε τις “50 Ερωτήσεις Ενός Πολίτη και Πάρτε τον κώδικα του κειμένου για τις δικές σας αναρτήσεις

Άναυδος είπε…

Σε μένα, πάντως, είναι εμφανές πλέον οτι είτε κατευθυνόμενος είτε ποινικά κολάσιμη μόδα, αυτός ο ιδιότυπος Ρατσισμός εναντίον των Ελλήνων έχει καταντήσει λύσσα κακιά. Το πιο πρόσφατο η εφόρμηση, με αφορμή την φωτιά στην Συναγωγή, όλων των γνωστών δημόσιων προσώπων να καταδικάσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό, με την ίδια κεκτημένη ταχύτητα που κάνουν για τον Ρατσισμό “μας”. Καταρχήν, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης έχει προκύψει και ένα νέο φρούτο. Χωρίς να ξέρουμε ακόμη ποιος-τι-γιατί ορμάνε όλοι από τον πιο μικρό μέχρι και τα πιο ψηλά ιστάμενα πρόσωπα, πχ και ο Πρωθυπουργός ακόμα. Τι να θυμηθώ. Το σπίτι στην Κούνεβα ενώ δεν έχει βρεθεί τι και ποιος; (ακόμη είμαστε στις υποθέσεις). Ο χαρακτηρισμός της σε εργατικό ατύχημα συνεπεία της «συνδικαλιστικής της δράσης»; (!!!) Οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών εναντίον κρατικών υπαλλήλων, που στην συνέχεια μάθαμε ότι ακόμη δεν είχε γίνει ούτε προανάκριση και στην συνέχεια προέκυψε ότι δεν είχαν καμμία σχέση; Τι να πρωτοθυμηθούμε; Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι τι επιδιώκουν και τι εξυπηρετούν όλα αυτά. Παρεμπιπτόντως η αστυνομία βρήκε τους ενόχους για την φωτιά στην Συναγωγή, 2 Άγγλοι και 1 Αμερικανός που δούλευαν στην Βάση. Οι ξένες εφημερίδες που «ένωσαν τις φωνές τους με τις εδώ δικές μας», εναντίον μας, θα ζητήσουν με το ίδιο πάθος και στον ίδιο χώρο κειμένου, συγνώμη; Δεν νομίζω.

Kimon είπε…

Είναι άραγε τυχαίο ότι η άλωση της χώρας άρχισε από τους αστούς διανοούμενους αριστερούς κατά τον αυτόπροσδιορισμό τους; Η σχέση μεταξύ κεφαλαίου και πολυπολιτισμικότητας είναι πλέον καλά τεκμηριωμένη. Άν προσθέσει κανείς και τις ιδεοληψίες της Ελληνικής ηγετικής κομματικής νομενκλατούρας θα δημιουργήσει το εκρηκτικό μίγμα που υπάρχει στην χώρα μας και πού οδηγεί στην νομοτελειακή εξέλιξη της σε μουσουλμανικό μεσαίωνα. Ο καθηγητής κ. Τσουκαλάς κάνοντας την αυτοκριτική του είπε για την σχέση κεφαλαίου-παγκοσμιοποίησης και διανοούμενων: «Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πια, ότι σε όλο το δυτικό κόσμο η μεγάλη μάζα των διανοουμένων είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το κεφάλαιο ή από την εξουσία. Οι μηχανισμοί είναι γνωστότατοι. Η εύνοια, η συμμετοχή σε ” ερευνητικά προγράμματα ” που συνδέονται με την παραγωγή, η παροχή υπηρεσιών με την τυπική ιδιότητα του συμβούλου, του τεχνοκράτη, του εμπειρογνώμονα ή ακόμα και του «γκουρού», κατέστησαν την διανόηση «επάγγελμα»…».

Ανώνυμος είπε…

Sthn Panormou eixan syn8hma “Ellhnes eiste kai faineste”. Syggnwmh, den exw ellhnika edw.

OMADEON είπε…

Την πολυπολιτισμικότητα θα πρέπει να τη χωνέψετε και να ξεχάσετε για πάντα το αντίθετό της, τη στείρα ΜΟΝΟκουλτούρα και ΜΟΝΟπολιτισμικότητα. Είμαστε ΑΛΛΟΙ τόσοι Ελληνες εξωτερικού (και πρώην) ΕΙΜΑΣΤΕ πολυπολιτισμικοί μέχρι το κόκκαλο, με την “καλή έννοια”, όχι με τη μπασταρδεμένη έννοια, ούτε την Ελληνοφοβική. Η διαστροφή της έννοις “multiculturalist tolerance” του Ζίζεκ επικράτησε δυστυχώς στην Ελλάδα σαν “πολυπολιτισμικότητα” (σκέτο) μια έννοια μπουρδοειδής, πλέον, που δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, όπως και η “Νέα Τάξη” και όλο αυτό το άκρως παθολογικό παρανοϊκό σύμπαν εννοιών. Τέλος, ενώ το άρθρο έχει αρκετά σωστά, που προφανώς σχετίζονται με τον Ταγκιεφφ (που είναι γίγαντας της αντιρατσιστικής διανόησης) δεν διαχωρίζει πουθενα τη θέση του απο τις θέσεις του “Ελληνικού Μετώπου” (στο οποίο ανήκε ο Κολοβός πριν γίνει ΛΑ.ΟΣ. και Ρεσάλτο). ΔΙΑΧΩΡΕΙΣΤΕ τη θέση σας. ΑΛΛΟ εννοεί το ΛΑ.ΟΣ. με πολυπολιτισμικότητα και ΑΛΛΟ ο Ζίζεκ, ο Ταγκιεφφ και τόσοι άλλοι υγιείς κριτικοί των υπερβολών της αριστερής / αντιτρατσιστικής κουλτούρας.

Ανώνυμος είπε…

Δημιουργήστε παντού αυτόνομους Ελληνικούς πυρήνες αντίστασης, στην γειτονιά στο σχολείο, στην εργασία. Η ένοπλη σύγκρουση με τους αλλοεθνείς μουσουλμάνους λαθρομετανάστες δεν θα αργήσει να έλθει. Η θα μας σφάξουν η θα τους σφάξουμε… ΕΕΕ

Ανώνυμος είπε…

ΟΜΑΝΤΕΟΝ. Μάθε πρώτα να γράφεις Ελληνικά και μετά να εκφράζεις άποψη για τους Έλληνες και την Ελλάδα. Των αγράμματων και ανερμάτιστων θολοκουλτουριάρηδων ο ρατσισμός «κατά Ελλήνων» είναι απύθμενος. Όσο για αυτούς που αναφέρεις οι γνώσεις σου έχουν μείνει στο «Φιλοσοφικό λεξικό» του Ρόζεντλαλθ που διδασκόσαστε στην ΚΝΕ (ΚΟΥΤΒ). Διαβάστε και τίποτα άλλο!!! Βαρεθήκαμε να ακούμε τα ίδια και τα ίδια από αγράμματους και απαίδευτους μουζίκους.

akritas είπε…

10:57 άμα φτάσουμε στο σημείο ο ένας να σφάζει τον άλλον τότε αλλοίμονο μας.

akritas είπε…

Ομαδεόν όλοι εσείς οι πολυπολιτισμικοί αριστεροί έχετε την τάση να μας βάζεται στο ίδιο τσουβάλι όταν τολμάμε και κάνουμε κριτική στον αποτυχημένο πλέον πολυπολιτισμό. Όπως κατάλαβες το άρθρο μου αποτελείται από αποσπάσματα αριστερών της Δυτικής Ευρώπης. Και υπάρχουν μπόλικα μιας και η κριτική στην Eurabia και στο Londistan δεν έχει τελειωμό. Σε ότι αφορά τον Κολοβό και να ήταν στο Μέτωπο, σημασία έχει τι κάνει τώρα. Και τα τελευταία 10 χρόνια σίγουρα δεν έχει δώσει αφορμή για κάτι ακραίο. Ίσως να έκανε κάτι στο παρελθόν όπως ο αρχηγός του. Τώρα όμως με την πένα πραγματικά δίνει ρεσιτάλ.

Ανώνυμος είπε…

Ε πώς δεν είναι το ίδιο. Αν ήταν στην ΚΝΕ ή στον ΣΥΝ να τον ακούγαμε. Κόλλησε ποτέ ένσημα θαυμάζοντας τον Στάλιν, τον Μάο, τον Τσαουσέσκου; Λοιπόν πώς μπορεί να ομιλεί;

Ανώνυμος είπε…

“Και αυτός ο αντι-ρατσισμός θα είναι για τον 21ο αιώνα ότι ο κομμουνισμός ήταν για τον 20ο αιώνα. Μία πηγή βίας…” Ενώ ο καπιταλισμός ήταν πάντα ειρηνικός, ε; Οι 130 νεκροί από εργατικά ατυχήματα κάθε χρόνο στην Ελλάδα δεν σου λένε τίποτα; Οι χιλιάδες πόλεμοι που έχουν συμβεί στον αιώνα μας από τι πυροδοτούνται αν όχι από τη δίψα των διαφόρων διεθνών καπιταλιστικών ομίλων για περισσότερα κέρδη; Με όλο το σεβασμό, αλλά βλέπεις το ζήτημα εντελώς αταξικά. Η κοινωνία χωρίζεται από τα προϊστορικά χρόνια σε τάξεις που παλεύουν η μία με την άλλη. Η πάλη αυτή των τάξεων κινεί την ιστορία. Τη λύση απέναντι στην εθνική διάλυση της Ελλάδας που προωθούν ξένα κέντρα θα τη δώσει μόνο μια σοβαρή αριστερά (που δεν υπάρχει εδώ και δεκαετίες αλλά ελπίζουμε ότι θα φτιαχτεί πριν είναι αργά), που θα τραβήξει το γηγενή λαό σε σοβαρούς ταξικούς αγώνες, που θα αγωνιστεί για την εθνική και κοινωνική του χειραφέτηση. Το ελληνικό κεφάλαιο την έχει πουλήσει την πατρίδα του. Δεν είχε πατρίδα και ποτέ για να λέμε την αλήθεια. Απλά τώρα έπεσαν εντελώς οι μάσκες. Έφερε ξένους δούλους στη θέση των γηγενών γιατί οι γηγενείς ζητάνε πολλά και εξεγείρονται συνέχεια.

akritas είπε…

9:32 Επειδή μάλλον είσαι κομουνιστής διότι από όλο το κείμενο επικτρώθηκες σε αυτό σου λέω ότι το ζήτημα δεν είναι ταξικό, αλλά ζήτημα πολιτισμικό. Η ενσωμάτωση αυτής της εθνοπολιτισμικής μειονότητας (με διάφορες κουλτούρες) δεν μπορεί να γίνει ταξικά αλλά μόνο πολιτισμικά. Εμείς εδώ προσπαθούμε να βγάλουμε τον Ελληνικό τρόπο σκέψης από τον Έλληνα και να τον αντικαταστήσουμε με έναν ελληνικής έμπνευσης μεταμοντέρνο πολυπολιτισμικό θεώρημα. Αιτία της σήψης της κοινωνίας μας είναι αυτές οι εισαγώμενες μεταμοντέρνες αντιλήψεις.
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: