Archive

Archive for the ‘ελευθεροτυπία’ Category

ΜΜΕ @ ΕΛΛΑΔΑ, ΧΑΜΟΣ ΑΕ

April 29, 2011 Leave a comment


ΑΠΕΙΛΗ ΛΟΥΚΕΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΗΝ MARFIN ΓΙΑ ΔΥΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ- ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ Η ΙΜΑΚΟ- ΝΕΟ ΦΛΕΡΤ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ





Ναυάγησαν οριστικά λόγω…ασυμφωνίας χαρακτήρων οι (χαλαρές) επαφές της Μάνιας Τεγοπούλου με τον Χρήστο Κοπελούζο (γιό του Δημήτρη), ο οποίος δραστηριοποιείται τους τελευταίους μήνες στον χώρο του Διαδικτύου, με αντικείμενο την πιθανή εξαγορά της Ελευθεροτυπίας από το νέο επιχειρηματία.
Η δυσκολία στην επικοινωνία, η απουσία στρατηγικού σχεδίου από την πλευρά της ιδιοκτήτριας της ιστορικής Ελευθεροτυπίας και η άγνοια του Χρήστου Κοπελούζου σχετικά με τα κόστη παραγωγής των εφημερίδων και τα χρέη της συγκεκριμένης εφημερίδας, οδήγησαν σε διακοπή των συζητήσεων που γίνονταν, κυρίως, μέσω τρίτων…


Μετά από αυτή την εξέλιξη η Μάνια Τεγοπούλου ετοιμάζεται για ένα νέο γύρο επαφών με τραπεζίτες, παρά το γεγονός ότι την τελευταία φορά (προ διμήνου) συνάντησε κλειστές πόρτες στο αίτημά της για νέο δανεισμό. Ο Μιχάλης Σάλλας δεν προτίθεται να αλλάξει στάση, ενώ κάθετα αντίθετοι είναι στην Alpha Bank και στη Eurobank. Μόνο η πλευρά του Ανδρέα Βγενόπουλου άφησε, την τελευταία φορά, ανοικτά κάποια μικρά παράθυρα, τώρα, όμως, κάτι τέτοιο φαντάζει απίθανο. Η MIG έχει σοβαρά προβλήματα με την έκθεση δύο διαφημιστικών δικής της επιρροής στο Alter, κάτι το οποίο θα την αναγκάσει να εξασφαλίσει ρευστότητα για να αποτρέψει τα “κανόνια”, ενώ ο κ. Βγενόπουλος έχει ανοικτά διάφορα μέτωπα: πρώτον, τις συζήτήσεις για την πώληση του κλάδου της Marfin στην Κύπρο (σε γνωστό πολυεθνικό ολλανδικό όμιλο) και, δεύτερον, η εκκρεμότητά σχετικά με το μέλλον του Παναθηναϊκού, καθώς σχεδόν όλοι θεωρούν πως είναι ο μόνος που μπορεί να αποτρέψει μία θεαματική (αναγκαστική) επιστροφή της οικογένειας Βαρδινογιάννη.
Εκτός του Alter – που θα περιέλθει σε απραξία και θα συρρικνωθεί σε βαθμό αφανισμού μέχρι το φθινόπωρο- και την απαξίωση (πιθανώς και την αναστολη της έκδοσης ) της Ελευθεροτυπίας, άμεσο πρόβλημα επιβίωσης αντιμετωπίζουν ο όμιλος ΙΜΑΚΟ του Πέτρου Κωστόπουλου ( οι φήμες θέλουν να έχει υποθηκεύσει τόσο τη βίλα της Φιλοθέης, όσο και το εξοχικό στη Μύκονο), ενώ ο Σταύρος Ψυχάρης βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον Βίκτωρα Ρέστη για να τον πείσει να τοποθετήσει πάνω από 15 εκατομμύρια στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του ΔΟΛ.
Σε αναζήτηση ρευστότητας βρίσκονται και οι Θέμος Αναστασιάδης και Τάσος Καραμήτσος του “Πρώτου Θέματος”. Οι τελευταίες πληροφορίες θέλουν να έχουν αναζωπυρωθεί οι συζητήσεις με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, εξ αφορμής κάποιων σχεδίων για επενδύσεις στο διαδίκτυο χρώματος…κόκκινου, και στο πλαίσιο αυτό οι δύο εκδότες προσπαθούν να πείσουν τον εφοπλιστή να στηρίξει οικονομικά την μεγάλη κυριακάτικη εφημερίδα. Σε μία τέτοια πιθανότητα αντιδρά το …φιλικό περιβάλλον του εφοπλιστή –λέγε με Ντόρα..


…και αναδημοσίευση απο εδω


Το “σύστημα” Γιαννίκου



εφ. “ΚΕΦΑΛΑΙΟ”














Ο Κ. Γιαννίκος δεν είναι καινούργιος στην ελληνική τηλεόραση. Έχει περάσει από τα μεγαλύτερα ελληνικά κανάλια, σε σημαντικές θέσεις-κλειδί στη διοικητική τους δομή κι έχει μάθει από μικρός όλο το σύστημα λειτουργίας τους, είτε αφορά το πρόγραμμα, είτε τη διαφήμιση, είτε το ειδησεογραφικό κομμάτι.

Όσοι τον ξέρουν καλά οφείλουν να ομολογήσουν ότι πρόκειται για έναν ιδιαίτερα χαρισματικό άνθρωπο, με αίσθηση του χιούμορ, φιλόδοξο και με ένα χαρακτηριστικό: το ταλέντο του στην πώληση. Ο Γιαννίκος μπορεί να σε πείσει ότι έξω από το γραφείο σου χιονίζει, ενώ στην πραγματικότητα επικρατεί καύσωνας, ή ότι είναι μεσημέρι, ενώ στην πραγματικότητα είναι μεσάνυχτα! Σίγουρα δεν είναι τυχαία περίπτωση.
Ενώ ήταν καταξιωμένος διευθύνων σύμβουλος του Star για αρκετά χρόνια, μια ωραία πρωία αποφάσισε να αφήσει το πηδάλιο του σταθμού, για να ανοίξει τα φτερά του. Δέχθηκε μια πρόταση «που δεν μπορούσε να αρνηθεί», όπως δήλωσε αργότερα. Από μεγαλοστέλεχος καναλιού, κλήθηκε από τον Γιώργο Κουρή όχι μόνο να αναλάβει εν λευκώ τα ηνία του Alter, αλλά ταυτόχρονα να πάρει και το 25% του καναλιού, εισηγμένου στο Χ.Α., με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το ενδεχόμενο επιτυχίας του καναλιού και αντίστοιχης, φυσικά, ανόδου της μετοχής της Ελεύθερης Τηλεόρασης, ιδιοκτήτριας του καναλιού.
Το Star αναλαμβάνει ο Πάνος Κυριακόπουλος -εξαιρετικά επιτυχημένο στέλεχος στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΤΑ-, ο οποίος «στρώνεται» στη δουλειά, την οποία σύντομα μαθαίνει (από την καλή και την ανάποδη!). Εν ολίγοις, ανακαλύπτει έντρομος ότι ο προηγούμενος διευθύνων σύμβουλος (δηλ. ο Κ. Γιαννίκος) έχει προπουλήσει τον διαφημιστικό χρόνο του σταθμού τουλάχιστον για ένα έτος, γεγονός που σημαίνει ότι ο σταθμός θα πρέπει να λειτουργήσει για πάνω από έναν χρόνο χωρίς στην πραγματικότητα να εισπράττει, αφού οτιδήποτε είχε ήδη προεισπραχθεί!
Ο Κ. Γιαννίκος παρακολουθεί πλέον εξ αποστάσεως (ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, πλέον, του Alter) και ετοιμάζει τη δική του νέα αντεπίθεση. Σαρώνει τη διαφημιστική αγορά, υποσχόμενος παχυλά ΥΕΒ (year end bonus, ήτοι επιστροφές στη γλώσσα των διαφημιστών), και καταφέρνει σε σύντομο χρονικό διάστημα να ανεβάσει το μερίδιο του Alter σε αυτήν.
Το «σύστημα» του εξελίσσεται πλέον παντοιοτρόπως. 
Ανενόχλητος, αφού είχε την εν λευκώ διοίκηση στην εισηγμένη, όπου η οικογένεια Κουρή δεν συμμετέχει διοικητικά στην ουσία, παρά μόνο μετοχικά (ο Ανδρέας Κουρής είχε μόνο τη θέση του μη εκτελεστικού αντιπροέδρου), πουλά τον αέρα του σταθμού, δημιουργώντας σημαντικούς τζίρους – που, όμως, στην ουσία είναι εικονικοί, αφού ένα σημαντικό μέρος επιστρέφει με τη μορφή του ΥΕΒ στις διαφημιστικές. Για να γίνει πιο ανταγωνιστικός, βγαίνει στην τραπεζική αγορά, λαμβάνει, με βάση τους τζίρους, χρηματοδότηση και αγοράζει πιο ανταγωνιστικό πρόγραμμα, αλλά φέρνει και καλά ονόματα στον σταθμό, προκειμένου να ανεβάσει την τηλεθέαση και να δικαιολογήσει την προσέλκυση διαφήμισης.
Ταυτόχρονα, χτίζει ένα σημαντικό δίκτυο προσωπικών επιχειρήσεων, που εκμεταλλεύονται τη δωρεάν προβολή που τους παρέχει ο σταθμός. Από τηλεοπτικά περιοδικά, μέχρι τον «Κόσμο του Επενδυτή» και τη Γενική Θεαμάτων με τις δεκάδες παραστάσεις, παιδικά βιβλία και εκδόσεις (Μοντέρνοι Καιροί), καθώς και δισκογραφικές εταιρείες (Λύρα, FM Records), οι οποίες όχι μόνο βασίζονται στη δωρεάν διαφήμιση από το Alter, αλλά τροφοδοτούν τα έντυπά του με φτηνά CD και DVD, προκειμένου να συντηρούν υψηλές κυκλοφορίες (και όλα αυτά, βέβαια, χάρη στις συνέργειες και τον άπλετο δωρεάν διαφημιστικό χρόνο του Alter και της ιδιοκτήτριας εισηγμένης την οποία διοικεί).

Κάποια στιγμή, ο δανεισμός ξεφεύγει. Και τότε, χωρίς δεύτερη κουβέντα, μπαίνει μπρος το… πατροπαράδοτο σύστημα της προπώλησης χρόνου, με το αζημίωτο φυσικά. Λέγεται ότι το Alter σήμερα έχει προπουλημένο χρόνο στις διαφημιστικές εταιρείες ύψους 160 εκατ. ευρώ (δηλ. χρήματα που οφείλει συνολικά στη διαφημιστική αγορά), πέραν του τραπεζικού δανεισμού, ύψους περίπου 250 εκατ. ευρώ.


Το ερώτημα που θέτει ο απλός «επενδυτής» του Alter (μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για εισηγμένη επιχείρηση) είναι πού πήγαν, άραγε, όλα αυτά τα χρήματα, όταν, μάλιστα, η εταιρεία, για σειρά ετών, έδειχνε κέρδη! Αυτό μάλλον θα πρέπει να το ψάξουν οι αρμόδιες Αρχές (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, Χρηματιστήριο, ΣΔΟΕ κ.λπ.), οι οποίες, μέχρι στιγμής, σφυρίζουν αδιάφορα, όπως, άλλωστε, συνηθίζουν να κάνουν σε ανάλογες περιπτώσεις μέχρι σήμερα (ως γνωστόν, διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο).
Και ας μην αναφερθούμε στις αλληλένδετες σχέσεις «διαπλοκής» με τις προσωπικές εταιρείες Γιαννίκου – ένα πραγματικό κουβάρι, όπως διαπιστώνουν οι τράπεζες.
Οι τράπεζες, που φαίνεται πως διαπίστωσαν πρόσφατα ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν (μην ξεχνάμε ότι η πτώση στα έσοδα της διαφήμισης ξεπερνά το 60%), αναγκάζονται να τραβήξουν την πρίζα και να δουν πώς θα σώσουν τις χρεωμένες διαφημιστικές εταιρείες, για να μην καταρρεύσουν και αυτές (τουλάχιστον τρεις κινδυνεύουν άμεσα με στάση πληρωμών) και στη συνέχεια συμπαρασύρουν και τουλάχιστον τα μισά ελληνικά ΜΜΕ στα οποία έχουν υποχρεώσεις, δημιουργώντας ένα μοναδικό ντόμινο στην αγορά της διαφήμισης και των μέσων ενημέρωσης που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ξανά.
Ο ταλαντούχος μουσικός παραγωγός (αυτή ήταν η πρώτη δουλειά του Κ. Γιαννίκου) και φέρελπις executive της τηλεόρασης και των εκδόσεων κατάφερε να βάλει στο χέρι το μεγαλύτερο μέρος της διαφημιστικής αγοράς, τους μετόχους της Ελεύθερης Τηλεόρασης, τις μισές ελληνικές τράπεζες και 500 απλήρωτους εδώ και μήνες εργαζόμενους, χάρη στο μοναδικό ταλέντο του να πείθει τον συνομιλητή του ότι… μπορεί και να είναι ελέφαντας. Τέτοιο ταλέντο δημιουργίας φούσκας σε μια αγορά με το μέγεθος της ελληνικής θα έπρεπε να μπει στα ρεκόρ Γκίνες… Αλλά μη βιαζόμαστε… Μπορεί όντως και να μπει..
Advertisements

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΜΒΑ ΣΤΟ ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ.

July 10, 2010 Leave a comment

Μυστηριώδης επιστολή έφτασε στα γραφεία της «Ε» και όταν ανοίχτηκε από τη γραμματέα του διευθυντή, στον οποίο απευθυνόταν, έδινε μια εκδοχή για τη βομβιστική ενέργεια στο γραφείο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη με φάκελο-βόμβα.

Ως αποστολέας φέρεται ο «Θανάσης Κλάρας» (σ.σ. το όνομα του Αρη Βελουχιώτη), με διεύθυνση κατοικίας «Αγωνιστών 40, Αθήνα» και ένα εκτυπωμένο κόκκινο αστέρι στο κλείσιμο του λευκού -μικρού μεγέθους- φακέλου. Ο φάκελος περιείχε τέσσερις σελίδες μεγέθους Α4, εκ των οποίων η τέταρτη φέρει εκτυπωμένο αστέρι με την κεφαλή του Ρήγα Φεραίου στο εσωτερικό του και τη σημείωση στο τέλος της σελίδας: «Η γνωστοποίηση του ονόματος της νεοσύστατης οργάνωσής μας θα γίνει στα επόμενα χτυπήματα», ενώ περιλαμβάνονται και η ρήση του Ρήγα «Οποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» και το σύνθημα «Αγώνας μέχρι τη νίκη». Η επιστολή, παρ’ ότι έφτασε με τον ταχυδρομικό σάκο κατά τις 10.30 το πρωί, όπως λένε οι υπάλληλοι της εφημερίδας, δεν έφερε σφραγίδα ταχυδρομείου, παρά μόνον είχε επικολλημένα δύο γραμματόσημα.

Όπως προκύπτει από την ανάγνωση του πρώτου μέρους της επιστολής, στο οποίο αναλύονται το επιχειρησιακό σκέλος της αποστολής της βόμβας-παγίδας και το κόλπο που χρησιμοποιήθηκε για να προωθηθεί ο φάκελος στο γραφείο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο επιστολογράφος εμφανίζεται να έχει γνώση δεδομένων που μόνο δύο πλευρές μπορούν εξ αντικειμένου να γνωρίζουν: Ή οι φυσικοί αυτουργοί ή οι παράγοντες που συμμετείχαν στις έρευνες. Ιδιαίτερα τονίζεται το προκαταρκτικό σημείωμα-παγίδα που αναφέρουν ότι ήταν επικολλημένο εσωτερικά του φακέλου και ήταν το δόλωμα που απέτρεψε τους υπαλλήλους του πολιτικού γραφείου να ανοίξουν το εσωτερικό ντοσιέ και να προωθήσουν το περιεχόμενό του κατευθείαν στο υπουργικό γραφείο και μάλιστα χωρίς να το ακτινοσκοπήσουν για να μην αλλοιωθούν οι μαγνητοφωνημένες -δήθεν- συνομιλίες που περιελάμβανε ο φάκελος.

Πέραν των επιχειρησιακών δεδομένων που παρατίθενται με λεπτομέρειες, επιχειρείται μια ανάλυση της τρέχουσας πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής πραγματικότητας και διατυπώνονται απειλές προς τους εκπροσώπους του πολιτικού, οικονομικού και μιντιακού συστήματος και γενικότερα προς όλους τους φιλο-συστημικούς, όπως αναφέρει.

Οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες που δίνονται δεν επιβεβαιώνονται από αρμόδιους αστυνομικούς παράγοντες. Ούτε σε ό,τι αφορά το εκρηκτικό (ποσότητα, είδος) ούτε την μπαταρία. Για το επίμαχο εσωτερικό σημείωμα οι ίδιοι παράγοντες αναφέρουν ότι δεν βρέθηκε, αλλά δεν αποκλείουν να υπήρχε κάτι και να καταστράφηκε με την έκρηξη. [Γ.Ι.Μ., Ελευθεροτυπία]

Ολόκληρη η επιστολή – προκήρυξη

«Οταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η ένοπλη εξέγερση είναι είτε για ολόκληρο το λαό είτε για οποιοδήποτε τμήμα του, το πιο ιερό και το πιο απαραίτητο καθήκον του».

Ο Παπανδρέου μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, αναίρεσε όλες τις φιλολαϊκές προεκλογικές του υποσχέσεις που έφεραν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και με πρόσχημα τις λανθασμένες πολιτικές επιλογές των προκατόχων του, ξεκίνησε να κλιμακώνει την αντεργατική του πολιτική. Υπακούοντας πλήρως στις απαιτήσεις του εγχώριου κεφαλαίου, της Ε.Ε., της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας και του ΔΝΤ, κατεδάφισε τις τελευταίες κολόνες του κοινωνικού κράτους, στέλνοντας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τα κεκτημένα δεκαετιών, που είχαν κατακτηθεί μέσα από αιματηρούς αγώνες. Εξασφαλίζοντας πρωτίστως τη συναίνεση όλων των καθεστωτικών πολιτικών σχηματισμών, καταστρατήγησε τα εργασιακά δικαιώματα και μετατόπισε το βάρος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, προωθώντας τις ανεξέλεγκτες απολύσεις και τις μειώσεις μισθών, ώστε οι επιχειρήσεις τους να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, αυξάνοντας τη δυναμική και τα κέρδη τους. Την ίδια στιγμή που οι μισθοί πέφτουν σε τριτοκοσμικά επίπεδα, μετατρέποντας τη γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 500 και καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η κυβέρνηση εντείνει ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή όσο και αλαζονική της πολιτική, εκχωρώντας κονδύλιο ύψους 10 δισ. ευρώ απ’ τα δάνεια που έχει λάβει απ’ το ΔΝΤ και την Ε.Ε., για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των κερδοφόρων κατά τα άλλα τραπεζών. Η βίαιη περικοπή των ονομαστικών μισθών, των συντάξιμων αποδοχών και γενικότερα των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων που προετοίμασαν ο Λοβέρδος και ο Παπακωνσταντίνου, κατ’ εντολή της τρόικα, ακυρώνουν στη πράξη το ίδιο το περιεχόμενο της αστικής δημοκρατίας. Η πραξικοπηματική τροπολογία, που παρέχει τη δυνατότητα στον υπουργό Οικονομικών να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, με τους υπερεθνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, παρακάμπτοντας ουσιαστικά το κοινοβούλιο, βάζει οριστικά την ταφόπλακα στην αξιοπιστία των κομμάτων και στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που επικαλούνται.

Η εμπορευματοποίηση της υγείας, η αύξηση των φόρων και του πληθωρισμού, καθώς και η ακρίβεια που κάνει την επιβίωση δύσκολη αν όχι αδύνατη, εντείνει επιπλέον την ανασφάλεια και τον τρόμο για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Η δικαιολογία που επικαλείται η κυβέρνηση και οι καθεστωτικές δυνάμεις, ότι μόνο έτσι θα υπάρχει ανάκαμψη της οικονομίας και έξοδος από την κρίση, είναι εντελώς πλασματική και ανιστόρητη, καθώς ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι ο καπιταλισμός ισχυροποιείται μέσα από τις κρίσεις του. Τα νέα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται σε αρκετές χώρες της ευρωζώνης, αφενός δεν μπορούν να λύσουν τη διαφορά της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στις προηγμένες χώρες του πλούσιου βορρά και τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες του νότου, αντίθετα αυξάνουν την ύφεση, την ανεργία και συνεπώς το χρέος.

Η νέα αυτή πραγματικότητα δεν παρέχει στο σύνολο της κοινωνίας καμία διασφάλιση για το μέλλον, αντίθετα την εξαναγκάζει να δουλεύει εφόρου ζωής. Εξισώνοντας τα όρια ηλικίας, σε άντρες και γυναίκες, ώστε να αποκτήσουν το πολυπόθητο δικαίωμα της πλήρους σύνταξης, θα πρέπει να είναι παραγωγικοί για 40 συναπτά έτη. Αν σε αυτό το σκηνικό τρόμου προστεθούν και οι στρατιές των ανέργων, που ανέρχονται περίπου στο 1.000.000 και αναμένονται μέσα στο 2010 να φτάσουν το 30% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού και την ανασφάλιστη εργασία που είναι ο κανόνας για τους νέους εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς ότι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν είναι δυσοίωνο.

Η κυβέρνηση για να προασπίσει τα προνόμια της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας, φτάνει στα όρια της γελοιότητας, με το να επικαλείται εθνικούς και πατριωτικούς λόγους, ώστε να κάμψει την οργή των εργαζομένων, και γενικότερα των μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων. Έχοντας γνώση της δομής και της δυναμικής του εκφυλισμένου και πολύ διασπασμένου εργατικού κινήματος, που απέχει πολύ απ’ το να είναι απειλητικό, αντλεί δύναμη απ’ την αδυναμία του, και κλιμακώνει ανάλογα τις επιθέσεις της. Σημαντική ευθύνη για τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, έχει αφενός η έμμισθη συνδικαλιστική ηγεσία της καθεστωτικής αριστεράς, καθώς και οι διάφοροι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες (βλ. Παναγόπουλο – Παπασπύρο) που προωθούν σύσσωμοι την ταξική συνεργασία. Στην προοπτική μιας πολιτικής καριέρας, είναι πρόθυμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα, θέτοντας στην υπηρεσία του αστικού πολιτικού συστήματος τόσο τους φανερούς, όσο και τους κρυφούς μηχανισμούς χειραγώγησης των εργαζομένων. Όσο για την επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν αυτοί οι «κύριοι» για να «αντισταθούν» στα βίαια και αντικοινωνικά βάρβαρα μέτρα, που ανατρέπουν τις κατακτήσεις μιας ζωής, θα τους υπενθυμίσουμε πως σκυλί που γαυγίζει δε δαγκώνει, και ειδικά όταν είναι χορτάτο. Γλύφει απλά το χέρι που το ταΐζει.

Με το κράτος να δείχνει ήδη τις διαθέσεις του, θέτοντας ζήτημα νομιμότητας, ακόμα και για ανώδυνες για το καθεστώς απεργιακές κινητοποιήσεις, τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται και αμφισβητούν έμπρακτα και δυναμικά την αντιλαϊκή επέλαση του κεφαλαίου, τα περιμένει αναπόφευκτα η κρατική βία και η σκληρή καταστολή.

Εχοντας δει τα έντονα δείγματα γραφής του σημερινού υπουργού δημόσιας τάξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, προς γνώση και συμμόρφωση, το πρωί της Δευτέρας 21 Ιουνίου ταχυδρομήσαμε το δέμα βόμβα προς το πολιτικό του γραφείο με παραλήπτη τον ίδιο. Το δέμα βόμβα αποτελείτο από ένα κίτρινο ταχυδρομικό φάκελο Α3 (εξωτερικά χάρτινο εσωτερικά κυψελοειδές νάιλον), που εμπεριείχε ένα πλαστικό σκληρό φάκελο, τύπου κλειστού ντοσιέ. Στην εξωτερική και επάνω πλευρά του εσώκλειστου φακέλου υπήρχε μια λευκή κόλλα Α4, όπου αναγράφονταν τα εξής:

Κύριε υπουργέ

Με δεδομένη την εντιμότητά σας, και με προσωπικό κριτήριο την εμπιστοσύνη, και την εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό σας, έλαβα την απόφαση να σας αποστείλω δείγμα σημαντικών εγγράφων, και απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που αφορούν άμεσα την υπόθεση Siemens. Σας γνωστοποιώ πως πληθώρα ανάλογου υλικού βρίσκεται στην κατοχή μου. Η σύζυγός μου Μάρθα και ο δικηγόρος μου Ι. Μαρκουλάκος είναι ενήμεροι και θα διαχειριστούν την υπόθεση, εφόσον υπάρξει το ανάλογο ενδιαφέρον από πλευρά σας.

Μετά τιμής

Καραβέλας Χρήστος

Σε ολόκληρο το εσωτερικό του σκληρού πλαστικού φακέλου, τοποθετήσαμε ειδικό αφρώδες αντικραδασμικό υλικό, όπου ενσωματώθηκαν δύο κομμάτια (150 γραμμαρίων έκαστο) ισχυρού εκρηκτικού κατεδάφισης, με υψηλή ταχύτητα εκρήξεως. Στο κάθε κομμάτι τοποθετήθηκε και από ένας πυροκροτητής που ήτανε συνδεδεμένος με τους πόλους μιας μπαταρίας energizer 9 βολτ. Ο μηχανισμός πυροδότησης ήτανε αυτοσχέδιος, δικής μας κατασκευής, ειδικά διαμορφωμένος για να πληροί τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας που εμείς θέταμε για τέτοιου είδους αποστολή και στόχο. Ο συγκεκριμένος πυροδοτικός μηχανισμός ήταν ανέφικτο να εκραγεί ανοίγοντας τον εξωτερικό φάκελο, και αδύνατον να πυροδοτηθεί εάν δεν ανοιγόταν με συγκεκριμένο τρόπο ο εσωτερικός σκληρός φάκελος, και αυτό γιατί το ελατήριο επαναφοράς ήταν ασφαλισμένο σε ειδικά κατασκευασμένο κουμπί του φακέλου. Τα αρχικά σενάρια για την αποστολή του ήτανε τρία. Πρώτον να σταλθεί στο σπίτι του υπουργού στην Καλλιθέα όπου διαμένει με τη νέα του σύζυγο. Αυτό το σενάριο αποκλείστηκε για ευνόητους λόγους. Το δεύτερο προέβλεπε να σταλθεί στο υπουργείο προστασίας του πολίτη, αλλά και αυτό αποκλείστηκε γιατί γνωρίζαμε την ύπαρξη των μηχανημάτων ελέγχου x-ray που διαθέτει το υπουργείο. Ακόμη και αν κατασκευάζαμε μη ανιχνεύσιμη βόμβα, ο κίνδυνος να ανοιχτεί από κάποιον ανταγωνιστή του υπουργού (προς γνώση του περιεχομένου) ήτανε μεγάλος.

Τελικά αποφασίσαμε να σταλθεί ως δούρειος ίππος στο πολιτικό του γραφείο, και αυτό γιατί, φτάνοντας στον προορισμό του, ήταν πιθανόν να ανοιχτεί ο εξωτερικός φάκελος από τη/το γραμματέα του. Διαβάζοντας όμως την επιστολή που ήταν κολλημένη επάνω στον εσωτερικό φάκελο, ήταν απολύτως βέβαιο πως θα τηλεφωνούσε στον υπουργό, δίχως να τον ανοίξει. Εάν δεν πήγαινε ο ίδιος, στο πολιτικό του γραφείο να δει το περιεχόμενο του φακέλου, είχαμε βάσιμες ελπίδες πως θα έδινε διαταγή να μεταφερθεί στο γραφείο του υπουργείου χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο, καθώς δεν ήταν γνωστό σε τι μορφή ήταν οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, υπήρχε κίνδυνος καταστροφής του υλικού απ’ το μηχάνημα x-ray. Ετσι θα καταφέρναμε δύο πλήγματα, να αποσύρουμε ένα εκλεγμένο πολιτικό που φόρεσε τη στολή του σερίφη, και ένα κέραιο χτύπημα στο άνδρο καταστολής του κράτους. Η περιέργεια του «έμπιστου» υπασπιστή, μας χάλασε τα σχέδια όταν αποφάσισε να ρίξει μια ματιά στο περιεχόμενο του φακέλου, πριν το πάει στο γραφείο του υπουργού «μεταξύ κατεργαρέων…». Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει απ’ το ότι ο υπασπιστής, έδιωξε όλους τους άλλους που ήταν στο γραφείο του για να μην αντιληφθούν αυτή του την κίνηση. Εκτός αν ο Μ.Χ. υποψιάστηκε πως κάτι μπορεί να συμβαίνει και καλού κακού εξουσιοδότησε τον υπασπιστή του να τον ανοίξει, και να πάει στο γραφείο του μόνο το περιεχόμενο του φακέλου. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως ο υπουργός προστασίας του πολίτη είναι τόσο άνανδρος και δόλιος. Ένα είναι ξεκάθαρο, η απόφαση το δέμα να μεταφερθεί χωρίς να περάσει από έλεγχο στο υπουργικό του γραφείο είναι του υπουργού, και φέρει ακέραια την ευθύνη. Παρ’ όλα αυτά λίγη ώρα μετά την έκρηξη, είδαμε έκπληκτοι στην τηλεόραση, τον κάτωχρο υπουργό σε κατάσταση παραφροσύνης, να διαμηνύει προς πάσα κατεύθυνση πως δεν θα τα παρατήσει και θα φτάσει ως το τέλος. Τόσο το καλύτερο για εμάς κ. υπουργέ. Ειλικρινά χαιρετίζουμε τη γενναία αυτή σας απόφαση και σας διαμηνύουμε κατηγορηματικά πως στο τέλος που οραματίζεστε δεν θα είστε μόνος. Εμείς θα είμαστε δίπλα σας για να σας ευχηθούμε καλό κατευόδιο. Δεν χάνουμε τέτοια γλέντια!

Δεν υπάρχει Ελληνας πολίτης που να μην αντιλαμβάνεται το λόγο για το οποίο προβήκαμε στην συγκεκριμένη βομβιστική ενέργεια. Ο Χρυσοχοΐδης είναι ο στυγνότερος εξουσιαστής που εμφανίστηκε μεταπολιτευτικά, μανιακός διώκτης των αγωνιζόμενων ανθρώπων και της ελευθερίας αυτής κάθε αυτής. Αδίστακτος στη χρήση κατασταλτικής δολοφονικής βίας, χαμαιλέοντας του πολιτικού καμουφλάζ, χωρίς δείγμα πολιτικής ή φιλοσοφικής σκέψης, και η δημοκρατική προβιά του πάει γάντι. Ολα αυτά τον καθιστούν τον ιδανικότερο άνθρωπο, στο σημαντικότερο πόστο, την κρισιμότερη περίοδο για τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Είναι αυτός που επέλεξε η πολιτικοοικονομική ελίτ, να αποκρούσει την οργή του κόσμου που παρακολουθεί άναυδος το εύρος της διαφθοράς, της χυδαιότητας και της αναισθησίας του πολιτικού συστήματος.

Το Λύκο το βλέπουμε, τα ίχνη του ψάχνουμε λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Συμφωνούμε, και δεν θα φλυαρήσουμε ούτε στο λόγο ούτε στις πράξεις. Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στο να βρεθεί ο λαός στη δίνη της ανέχειας, και δίχως ίχνος ντροπής, πέταξαν τα όνειρα του στο καιάδα του Δ.Ν.Τ. Προς εσάς τους πολιτικούς, που υφαρπάζεται δεκαετίες τώρα την ψήφο του ανυποψίαστου πολίτη, και την μετατρέπετε αυθαίρετα σε προσωπικό εξουσιαστικό μέσο ισχύς και πλουτισμού, σας γνωστοποιούμε ότι είστε στόχος. Προς εσάς τους μεγαλοπαράγοντες της οικονομικής ζωής, που πρωταρχικό μέλημα σας ήταν και παραμένει το ασύδοτο κέρδος, η αλλοτρίωση και ο έλεγχος του πολιτικού συστήματος, διά μέσου του χρηματισμού και της διαπλοκής, σας γνωστοποιούμε ότι είστε στόχος. Προς εσάς που ελέγχεται τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κατ’ επέκταση τη σκέψη του πολίτη (Καναλάρχες, μεγαλοεκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους) εσείς και εάν είστε στόχος. Σε όλους εσάς τους, φιλοσυστημικούς μεγαλοσυνδικαλιστές, δικαστικούς λειτουργούς, μεγαλοδικηγόρους, μεγαλογιατρούς και κάθε τι μεγαλόσχημο, σας παρακολουθούμε και είστε στόχος. Εγκαταλείψτε το καράβι ομαλά όσο είναι καιρός. Παραδώστε το τιμόνι στο λαό και ας αποφασίσει εκείνος για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει. Στην περίπτωση που υψώσετε τα γνωστά κάλπικα λάβαρα ασφάλειας, σταθερότητας, και δημοκρατίας, ταμπουρωμένοι πίσω από ανθρώπινα φράγματα ανίδεων αστυνομικών, που δεν μαντεύουν ποια βρώμικα χέρια τους ταΐζουν, καθιστώντας τους αναχώματα για την εκτόνωση του οστικού κύματος που προορίζετε για εσάς, θα έχετε και την απόλυτη ευθύνη των πράξεων σας.

Απευθυνόμαστε στο λαό και ειδικότερα στους νέους ανθρώπους. Το σημερινό μας πολίτευμα είναι μια οδυνηρή φάρσα, που οργανώθηκε, στήθηκε, και στηρίχτηκε, από νοσηρά μυαλά σαλεμένων νεοσοφιστών, που εκμαυλίζοντας τα πλήθη, κατάφεραν να τα αλλοτριώσουν, αδρανοποιώντας τα κοινωνικά και πολιτικά. Ασελγώντας εντατικά στα όνειρα και στα ιδανικά, προσβάλλοντας βάναυσα τη νοημοσύνη, την ηθική, και την αισθητική του λαού, το πείραμα συνεχίζετε. Αυτή τη φορά πιο απάνθρωπο, πιο βίαιο, πιο απεχθές. Γι’ αυτό μην επιτρέψετε στους υπεύθυνους για τα μεγαλύτερα οικονομικοπολιτικά εγκλήματα της μεταπολίτευσης, να απολαύσουν ανενόχλητοι τα οφέλη του δικού σας υποθηκευμένου αβέβαιου μέλλοντος. Μην τους φοβάστε, κλείστε τα αυτιά στα φερέφωνά τους, μιλάτε μεταξύ σας, ανταλλάξτε ιδέες, σκέψεις και οργανωθείτε. Αναλάβατε δράσεις! Είναι ιστορικό μας χρέος να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Το μέλλον μας είναι πολυτιμότερο από κάθε ψεύτικο δίλλημα που απορρέει από καμένα μυαλά εθισμένων στην εξουσία τυραννίσκων. Να πάρουμε πίσω την χαμένη αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, την ελευθερία, το μέλλον μας, την ίδια μας τη ζωή. Το δίκαιο είναι με το μέρος μας γι’ αυτό η βία είναι θεμιτή και αναγκαία. Μην αφήσουμε να καθορίζουνε εκείνοι, το τι είναι νόμιμο και ηθικό. Κυρίως όμως ας μην έχουμε αυταπάτες πως τα γουρούνια θα εγκαταλείψουν το βούρκο τους με την πειθώ. Δύσκολα φεύγει κανείς απ’ τον παράδεισο του. Γι’ αυτό πιάστε τα μαστίγια. Ενας καλύτερος κόσμος θα υπάρξει και χωρίς αυτούς ή καλύτερα μόνο τότε θα υπάρξει.

Εμείς στο μέτρο του δυνατού θα κάνουμε τη ζωή τους δύσκολη και το θάνατο τους ευκολότερο, εάν και εφόσον το επιδιώκουν με τις πράξεις τους. Εχουμε στρατηγική και σχέδιο, είμαστε ετοιμοπόλεμοι, μα προπάντων δεν αστειευόμαστε.

Τα χειρότερα για εσάς άρχοντες της συσκότισης και του ψεύδους έρχονται.

Οποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά.

Αγώνας μέχρι την νίκη.

Η γνωστοποίηση του ονόματος της νεοσύστατης οργάνωσής μας, θα γίνει στα επόμενα χτυπήματα.