Archive

Archive for the ‘Θράκη’ Category

ΘΡΑΚΗ : ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΜΕΡΟΣ 6ο

December 22, 2010 Leave a comment

Διαβάσαμε και αναδημοσιεύουμε απο το μπλόγκ “πιτσιρίκος” το παρακάτω δημοσίευμα σχετικά με την Θράκη, μία απο τις πιό γεωστρατηγικά καυτές περιοχές της Ελλάδας.
Η Θράκη, μία απο τις πιό όμορφες, πλούσια σε υπέδαφος με ορυκτά-ουράνιο- και άλλα–  στα σύνορα-σταυροδρόμι της Ευρώπης, των Βαλκανίων και της Τουρκίας, περιοχή για την οποία έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε δημοσιεύσεις μας,  βρίσκεται στο κέντρο ενός αναβαθμισμένου διεθνούς ενδιαφέροντος…
Το δημοσίευμα απο τον πιτσιρίκο επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και ερμηνείες, και παράγει πολλά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα….

Όλοι στη Θράκη!

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Πάνος Καμμένος, αποκάλυψε χτες στη Βουλή πως υπάρχει σχέδιο διαμελισμού της χώρας, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη. Αν και αυτό ακούγεται κάπως τρομακτικό, δεν παύει να έχει και τις θετικές του πλευρές.

Ο κ. Καμμένος είπε πως γίνεται επιχείρηση ανεξαρτητοποίησης της Θράκης με τη συμβολή των Γερμανών και την ανοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν όσα υποστήριξε ο κ. Καμμένος είναι αλήθεια, θα πέσει πολύ χρήμα στην ανεξάρτητη Θράκη τα επόμενα χρόνια. Θα γίνουν επενδύσεις από τους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους εταίρους στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή – η Αλεξανδρούπολη θα γίνει Μονακό.

Άρα, θα πρέπει να πάμε στην Θράκη από τώρα, ώστε, όταν θα αυτονομηθεί, να μπορέσουμε να επωφεληθούμε από τους πακτωλούς χρημάτων που θα στέλνει στη Θράκη η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θα είναι δύσκολο να πάμε στην Θράκη, όταν θα ανεξαρτητοποιηθεί – μπορεί να μη μας δίνουν άδεια παραμονής οι τοπικές αρχές. Θα πρέπει να πάμε να εγκατασταθούμε στη Θράκη από τώρα, ώστε να πιάσουμε τα πόστα και να είμαστε σε πλεονεκτική θέση όταν θα αρχίσουν να έρχονται τα χρήματα με τα τσουβάλια.

Όλοι αυτοί οι νέοι Έλληνες που δηλώνουν πως επιθυμούν να μεταναστεύσουν -επειδή η Ελλάδα τους πληγώνει- δεν χρειάζεται να τρέχουν μέχρι το Παρίσι και το Λονδίνο. Μπορούν άνετα να εγκατασταθούν στην Κομοτηνή. Θα τα κονομήσουν χοντρά.

(Ήταν σίγουρο πως το πολιτικό σύστημα θα ανακαλύψει εξωτερικούς εχθρούς, σε μια προσπάθεια να αποτινάξει τις ευθύνες του για την κατάντια της χώρας και να επιβιώσει, στρέφοντας την προσοχή των πολιτών αλλού – η απώλεια του μέλλοντος οδηγεί στον εθνικισμό και στον φανατισμό. Είναι βέβαιο πως το επόμενο διάστημα θα δεχτούμε μεγάλες δόσεις πατριωτισμού από τους Έλληνες πολιτικούς που ξέσκισαν τη χώρα και τους πολίτες της. Ο Samuel Johnson το είχε θέσει άψογα: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων».)

Advertisements

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!

November 1, 2010 Leave a comment

Ξένες στρατιωτικές δυνάμεις έρχονται στην Ελλάδα μετά απο πρόσκληση του υπουργού Δημόσιας Τάξης  (νυν Προ.Πο)  κου Παπουτσή με  την δικαιολογία οτι η Ελλάς δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της. Οι δυνάμεις αυτές θα υπηρετήσουν στην Θράκη (!!!) “φυλάσσοντας” τα…σύνορά μας με την Τουρκία.
Τα απίστευτα αυτά χάλια, πέρα απο την προσβολή και την απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων Ασφαλείας , αποτελούν μια ακόμα παράφορη παραβίαση του Συντάγματος που έτσι κι αλλιώς έχει καταντήσει ενα νεκρό κείμενο. Η συστημική εισβολή χιλιάδων λαθρομεταναστών απο την “φίλη” Τουρκία στην Θράκη απο την μία πλευρά του Εβρου και η παρουσία αλλοεθνών και ασαφούς εθνικότητας -μη Ελλήνων- στρατιωτικών τμημάτων απο την άλλη πλευρά, αποτελούν ένα επικίνδυνο και εκρηκτικό κοκτέιλ γεωπολιτικής πλήρες εθνικών κινδύνων σε μια περιοχή που τα διεθνή όρνεα έχουν βάλει στο μάτι εδω και πολύ καιρό…

Διαβάσαμε εδω στο defencenet

Ένοπλη δύναμη στέλνει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον Έβρο!

Για πρώτη φορά μετά τον Β’ ΠΠ αναπτύσσονται και επίσημα ξένα ένοπλα τμήματα στην Ελλάδα! Συγκεκριμένα θα αναπτυχθεί μια δύναμη περίπου 300 ενόπλων ειδικά εκπαιδευμένων στην φύλαξη συνόρων οι οποίοι θα προέρχονται από διάφορες χώρες της ΕΕ.
Είναι επίσης η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο σώμα θα αναπτυχθεί σε χώρα της ΕΕ από τότε που δημιουργήθηκε το σώμα σύμφωνα με τον κανονισμό 863/2007 της 11ης Ιουλίου του 2007. Η RABIT (Rapid Border Intervention Teams) έτσι όπως ονομάζεται η ειδική αυτή μονάδα έχει ήδη πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό ασκήσεων σε Πορτογαλία Σλοβενία και άλλες χώρες της Ε.Ε. και θα αφιχθεί στην Ελλάδα με τον πλήρη οπλισμό της. Όλες οι δραστηριότητές της θα υπάγονται στις προβλέψεις των Ελληνικών νόμων, ενώ τα έξοδα της φιλοξενίας τους θα τα καλύπτει η χώρα μας. Θα ενεργούν από κοινού με τους έλληνες συνοριοφύλακες.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Κομισιόν, «ο αριθμός των παράνομων μεταναστών που περνούν τα σύνορα παρουσιάζει σταθερή αύξηση και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική, ιδιαίτερα στα 12,5 χιλιόμετρα κοντά στην ελληνική πόλη Ορεστιάδα». Εκεί είναι ακριβώς που σε πρώτη φάση αναμένεται να αναπτυχθούν τα 300 άτομα της RABIT, καθώς σε εκείνο το σημείο ο Έβρος είναι αρκετά ρηχός με αποτέλεσμα να παρατηρείται το μεγαλύτερο κύμα παράνομης διέλευσης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι δυνάμεις θα αναπτυχθούν και θα τεθούν υπό τις οδηγίες των ελληνικών αρχών «για περιορισμένο –όμως- χρονικό διάστημα».
Από την πλευρά της, η αρμόδια επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Σεσίλια Μάλμστρομ δήλωσε «η ροή των ανθρώπων που περνούν παράνομα τα σύνορα έχουν αγγίξει επίπεδα συναγερμού και η Ελλάδα είναι προφανές ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της την κατάσταση». Την ανάπτυξη των συνοριακών ομάδων ταχείας επέμβασης και τη συνεργασία της Κομισιόν είχε ζητήσει με επιστολή του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής.


και επίσης εδω τα σχετικά  άρθρα του Συντάγματος.

Ξένα στρατεύματα  λοιπόν στην Θράκη….και με δικά μας έξοδα!!!…..
Το Κοσσοβο δεν είναι πιά τόσο μακριά  😦

ΘΡΑΚΗ : SOS…

October 21, 2010 Leave a comment

Διαβάσαμε εδω

■Γιατί έγινε η επίθεση στο Γαλλικό συνεργείο; Σε τι αποσκοπεί πλέον η Άγκυρα;

■Οι εξελίξεις τρέχουν πολύ γρήγορα και οι οργανωμένες και καλοσχεδιασμένες κινήσεις των τουρκο-πρακτόρων απειλούν πλέον ζωές

Σοκ προκάλεσε στην Ελληνική κοινωνία, τόσο την τοπική της Θράκης όσο και την ευρύτερη της Ελληνικής Επικράτειας, η επίθεση που δέχθηκε το συνεργείο Γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού στις Θέρμες της Ξάνθης, στο Πομακοχώρι που βρίσκεται στην εσχατιά της Ελλάδας, δίπλα στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Πολλοί έγραψαν για το γεγονός. Και κανένας δεν έκρυψε την αλήθεια. Όμως, τι ήταν εκείνο το γεγονός ή οι λόγοι που «προκάλεσαν» την «έκρηξη» των τουρκοφρόνων της ευρύτερης ορεινής περιοχής της Ξάνθης; Γιατί και πως τελικά πολιορκήθηκε και απειλήθηκε με ακραία βία το σύνολο του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου; Τι συνέβη στα παρασκήνια αυτής της τελικά όχι και τόσο παράξενης υπόθεσης, η οποία ήταν μάλλον αναμενόμενη; Τι έγινε όταν παρουσιάστηκε και άλλο τηλεοπτικό συνεργείο ξένου κράτους για να καλύψει το «γεγονός»; Πόση τρομοκρατία και πόση παρανομία μπορεί να ανεχθεί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου από ανθρώπους που συστηματικά επιτίθενται κατά της ειρηνικής συμβίωσης χριστιανών και μουσουλμάνων της Θράκης; Πότε θα βρεθεί κάποιος εισαγγελέας για να ζητήσει την επιβολή του νόμου που ορίζεται από το Ελληνικό Σύνταγμα;
Ήταν σαν να ήμασταν σε εμπόλεμη χώρα

“Τα όσα αντιμετωπίσαμε στις Θέρμες ήταν πραγματικά απίστευτα και μας θύμισαν καταστάσεις που έχουμε ζήσει σε αφρικανικές χώρες, άλλες εποχές, όπως η Τυνησία και το Τσαντ και μάλιστα σε περιόδους αναταραχής, όπως σε πολέμους ή σε δικτατορίες. Πάντως ήταν μία εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση, την οποία ποτέ δεν περιμέναμε να αντιμετωπίσουμε, ως ευρωπαίοι πολίτες, σε μία ευρωπαϊκή χώρα – μέλος της Ε.Ε.”.

Με αυτά τα λόγια περιέγραψε η κα Έφη Τσελίκα (η οποία είναι η ελληνογαλλίδα ανταποκρίτρια στη χώρα μας τόσο για την γαλλική κρατική τηλεόραση, όσο και για το κρατικό ραδιόφωνο της ευρωπαϊκής αυτής χώρας), περιγράφοντας τα όσα βίωσε η ίδια και τα μέλη του συνεργείου του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού “TF3”, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη ξαφνικά και χωρίς να υπάρξει κανένα πρόβλημα νωρίτερα, που να δικαιολογεί αυτή την αντίδραση, με ένα εξαγριωμένο πλήθος μουσουλμάνων κατοίκων του οικισμού των Θερμών, οι οποίοι τους προπηλάκισαν και τους κράτησαν σε ομηρία επί 6 ώρες, ζητώντας τους να παραδώσουν το υλικό που είχαν κινηματογραφήσει νωρίτερα από την καθημερινότητα, την ζωή και τα προβλήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής μας.
Αιτία, σύμφωνα με τα όσα υποστήριζαν όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτή την αδιανόητη για πολιτισμένη χώρα πράξη, το γεγονός ότι στην καταγραφή των παραπάνω η μειονότητα χαρακτηριζόταν ως Πομάκοι και όχι ως Τούρκοι, όπως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι από την μειονότητα, ενώ παράλληλα τους αποδόθηκαν μέχρι και κατηγορίες για… κατασκοπεία (!), σα να μην είναι η περιοχή μέρος της ελληνικής επικράτειας…!

Αυτόπτης μάρτυρας αφηγείται…

Μία ακόμη μαρτυρία, ενός ανθρώπου που έζησε τον εθνικισμό των τουρκοφρόνων της Θράκης, έρχεται να συμπληρώσει ψύχραιμα τα όσα συνέβησαν και τα οποία ουδόλως τιμούν και στηρίζουν την Ελληνικότητα της Θράκης. Μία μαρτυρία ενός ανθρώπου – παρατηρητή, γνώστη της περιοχής και των ιδιαιτεροτήτων που αυτή έχει –λόγω Ισλάμ-, αλλά που ποτέ δεν τολμούσε να φανταστεί καν πως οι τουρκόφρονες θα τολμούσαν να παίξουν με την φωτιά. Τουλάχιστον έτσι νόμιζε… πως η αντίδραση της επίσημης πολιτείας θα έπεφτε σαν φωτιά… Δεν ήξερε, μέχρι που το κατάλαβε, πως η ανυπαρξία του Ελληνικού Συντάγματος είναι απόλυτη σε αυτή την περιοχή.
Τριγυρνούσαν στο χωριό και συζητούσαν με τους κατοίκους. Οι τεχνικοί έκαναν διάφορα πλάνα. Η Εμινέ Μπουρουντζή και ο Ιμάμ Αχμέτ (συνοδοί του συνεργείου) μιλούσαν συνέχεια στην δημοσιογράφο και έκαναν συνεχείς αναφορές στην ιστορία, στον πολιτισμό, την εν γένει κουλτούρα και τα ευρύτερα χαρακτηριστικά της περιοχής.
Κάποια στιγμή, άρχισαν να ανεβαίνουν οι τόνοι. Ο παριστάμενος Ιμάμ Αχμέτ, πρώην δάσκαλος και στέλεχος – αρθρογράφος της Πομακικής εφημερίδας Ζαγάλισα, έδειξε να απομακρύνεται από το σημείο από όπου οι φωνές δυνάμωναν. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν επειδή ο Ιμάμ Αχμέτ υποστήριζε πως είναι Πομάκοι, ενώ πριν 12-13 χρόνια που υπηρετούσε ως δάσκαλος στην περιοχή, διαλαλούσε πως οι κάτοικοι είναι Τούρκοι…! Μάλιστα –έλεγαν και ξανα-έλεγαν οι κάτοικοι- πως απομακρύνθηκε από δάσκαλος επειδή κάποια χρονιά δεν είχε δεχθεί τα βιβλία του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας και τα πέταξε έξω από το σχολείο, στο δρόμο. Ήθελε τουρκικά βιβλία!!!
Η κάμερα είχε εστιάσει στα λεγόμενα των Πομάκων κατοίκων, οι οποίοι απορούσαν πως είναι δυνατόν να έρχεται τώρα, ο ίδιος άνθρωπος και να τους λέει πως είναι Πομάκοι!!! «Γιατί; Επειδή τώρα είναι υπάλληλος του Εμφιετζόγλου;» φώναξε μία Πομάκα. «Γιατί μας περνάτε; Γιατί μας κοροϊδεύετε;»

Κατάσταση ομηρίας και απειλές με τσεκούρια

Οι λιγοστοί παρευρισκόμενοι κάτοικοι ζητούσαν να φύγει ο Ιμάμ Αχμέτ. Αλλά, εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν κάποιοι ενήλικες και κάποια παιδιά. Τα παιδιά πρέπει να ήταν περίπου 15 χρονών. Στάθηκαν από τις δύο πλευρές του γαλλικού συνεργείου. Στα χέρια τους κρατούσαν τσεκούρια… Οι ψυχραιμότεροι των ντόπιων κατοίκων προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα… Βρισιές και απειλές άρχισαν να εκτοξεύονται αναίτια κατά των έκπληκτων και πανικόβλητων γάλλων και της δημοσιογράφου… Το δράμα τους είχε μόλις αρχίσει. Στεκόντουσαν μπροστά στους «γκρίζους λύκους» του χωριού, οι οποίοι έδειχναν αναποφάσιστοι να επιτεθούν, αλλά αυτό δεν μείωνε την ένταση των λεκτικών τους επιθέσεων και των απειλών με τα τσεκούρια…

Διακτιζινόμενοι τουρκόφρονες και τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο

Δεν θα είχαν περάσει ούτε 15 λεπτά, όταν άρχισαν να έρχονται αυτοκίνητα. Πολλά αυτοκίνητα. Κατέβαιναν εξαγριωμένοι και έβριζαν, ενώ μέσα σε 10 λεπτά οι άνθρωποι αυτοί έγιναν εκατοντάδες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ερχόντουσαν από τον Εχίνο. Από απόσταση 45 χιλιομέτρων ορεινού δρόμου!!! Και ήταν αδύνατο να έχουν καλύψει όλη αυτή την απόσταση μέσα σε 15 λεπτά. Εκτός αν είχαν ξεκινήσει από την αφετηρία τους, πολύ πριν να ξεκινήσει να θερμαίνεται η ατμόσφαιρα στις Θέρμες…

Η δημοσιογράφος μάταια προσπαθούσε να μιλήσει. Κανείς δεν την άκουγε… Τότε, ανάμεσα από το πλήθος προχώρησε μία άλλη κάμερα, και μία κοπέλα. Η κυρία Έφη Τσελίκα πλησίασε την νεαρή και την ρώτησε με ελπίδα: Κι εσύ δημοσιογράφος; Ναι, της είπε η νεαρή ψυχρά. Από το τοπικό κανάλι TRT1… (Για όσους δεν γνωρίζουν, το TRT1 είναι το τουρκικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι). Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η νεαρή έλεγε στην Ελληνίδα δημοσιογράφο πως για την τουρκική κρατική τηλεόραση, η περιοχή ήταν τουρκική…

Διαβουλεύσεις αστυνομίας και «επιτροπής» τουρκοφρόνων

Μετά το σοκ αυτό, και μετά από κάποιες διαβουλεύσεις, έγινε μία επιτροπή που συζήτησε το γεγονός. Ήρθε και η αστυνομία. Τέθηκαν οι όροι απελευθέρωσης. Γιατί επρόκειτο για ομηρία. Όποιος ισχυριστεί το αντίθετο, είναι το λιγότερο ψεύτης, αν δεν είναι κάτι άλλο…
Αφού μετά από πολύ συζήτηση ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των αλλοφρόνων τουρκοφρόνων, το συνεργείο αποχώρησε με την συνοδεία της Ελληνικής Αστυνομίας, αφήνοντας πίσω του ένα ακόμη κομμάτι της Θράκης στον τουρκισμό και στα χέρια των ανθρώπων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.

και εδω την δημοσίευση απο τα “Επίκαιρα”

Οι Ταλιμπάν της Θράκης

Από Factorx

Του Γιώργου Διονυσόπουλου

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Επίκαιρα»)

«Ήταν μία από τις χειρότερες στιγμές που έχω ζήσει. Σκέφτηκα ότι δεν είναι δυνατόν να βρίσκομαι σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πως δεν μπορεί όλα αυτά να συμβαίνουν στην Ελλάδα. Τέτοιες σκηνές, τόσο φανατισμό και μίσος συναντά κανείς μόνο στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όχι σε μία χώρα που είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Και στη Γαλλία υπάρχουν μουσουλμάνοι, αλλά τέτοια φαινόμενα όπως αυτά που βίωσα στο μειονοτικό χωριό Θέρμες της Θράκης, δεν θα τα δεις να συμβαίνουν πουθενά μέσα στη γαλλική επικράτεια». Με αυτά τα λόγια περιγράφει, μιλώντας στα «Επίκαιρα» την εξάωρη ομηρία της από φανατικούς μουσουλμάνους της μειονότητας στο χωριό Θέρμες στο νομό Ξάνθης, η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Λιμπερασιόν» και ανταποκρίτρια του γαλλικού κρατικού τηλεοπτικού σταθμού «France 3» στην Αθήνα, Έφη Τσελίκα. Μαζί της και τρία μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου που παρακολουθούσαν αμήχανα και φοβισμένα περισσότερα από 150 άτομα να τους βρίζουν σε μία άγνωστη γι’ αυτούς γλώσσα, να τους φτύνουν και να τους προπηλακίζουν, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. «Για μια στιγμή νόμισαν ότι βρίσκονταν στην Καμπούλ», ανέφερε η κ Τσελίκα, σπεύδοντας να προσθέσει ότι ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα τους που ένιωθαν ένα τόσο μεγάλο πολιτισμικό σοκ.
Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του περασμένου μήνα όταν και στο πλαίσιο ενός ταξιδιωτικού αφιερώματος, με χορηγία μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το συνεργείο της εκπομπής «Λεωφόρος της Ευρώπης» που μεταδίδεται κάθε εβδομάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό «France 3», αποφάσισε να επισκεφθεί τα Πομακοχώρια στον ορεινό όγκο της Ξάνθης, προκειμένου να αναδείξει σε ένα ρεπορτάζ τεσσάρων μόλις λεπτών την πολιτισμική κουλτούρα της περιοχής. Τέσσερα λεπτά που στην πορεία όμως φάνηκαν στο συνεργείο του γαλλικού καναλιού σαν ένας ολόκληρος αιώνας…

Όμηροι του πλήθους

Ένας ολόκληρος μηχανισμός στην ευρύτερη περιοχή, που έχει στηθεί με ευθύνη και του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, κινητοποιήθηκε μέσα σε χρόνο – ρεκόρ, κρατώντας επί έξι συνεχείς ώρες τους Γάλλους σε ομηρία. Εκατοντάδες άνθρωποι ξεφύτρωσαν στην κυριολεξία από το πουθενά εγκλωβίζοντας το τηλεοπτικό συνεργείο μέσα στο αυτοκίνητο που το μετέφερε, απειλώντας ταυτόχρονα με τσεκούρια, μαχαίρια και ρόπαλα, τα μέλη του ότι θα τους «κόψουν τα κεφάλια» και όλα αυτά υπό το… άγρυπνο βλέμμα 10 περίπου ελλήνων αστυνομικών οι οποίοι παρακολουθούσαν χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα για να σταματήσουν όλα όσα εξωπραγματικά συνέβαιναν. Δίπλα σε αυτούς, κοινοτάρχες και δημοτικοί σύμβουλοι από τα γύρω χωριά, οι οποίοι είχαν επίσης καταφθάσει μέσα σε διάστημα λίγης μόλις ώρας στις Θέρμες, με την πλειονότητά τους να δυναμιτίζει ακόμη περισσότερο το φανατισμό του πλήθους εναντίον των γάλλων. «Καμία Αρχή, δεν έπαιξε το ρόλο της ως Αρχή. Κανείς δεν επιχείρησε να επιβάλει το νόμο και τη τάξη. Είμασταν στην κυριολεξία στο έλεος του όχλου» τονίζει η κ. Τσελίκα προσθέτοντας ότι για όλο αυτό το διάστημα ένιωθε σαν να βρίσκεται σε μία χώρα «εκτός δικαίου».

Από την πρώτη στιγμή που το γαλλικό τηλεοπτικό συνεργείο έφτασε στις Θέρμες, συνοδευόμενο από τον πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων Ιμάμ Αχμέτ, ήρθε αντιμέτωπο με μία πρωτόγνωρη εχθρότητα από την πλευρά του τοπικού πληθυσμού. Στο πρώτο μόλις πλάνο που επιχείρησε να τραβήξει το συνεργείο, έκανε την εμφάνισή της, σύμφωνα με την κ. Τσελίκα, «μία μαυροντυμένη γυναίκα ντυμένη με την παραδοσιακή αράβικη φορεσιά που άφηνε ακάλυπτο μόνο το πρόσωπο και ξεκίνησε να μας βρίζει με χυδαία λόγια, λέγοντας ότι εδώ είναι Τουρκία. Σε κλάσματα δευτερολέπτων μαζεύτηκαν γύρω της πάνω από 150 άτομα, τα οποία ξεπετάχτηκαν μέσα από ένα παρακείμενο τζαμί. Απαίτησαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει για να δουν εάν μέσα εμφανίζονταν τα παιδιά του σχολείου που εκείνη την ώρα έπαιζαν στην αυλή του, η οποία όμως δεν ήταν παρά ένας δρόμος όπου περνούσαν συνεχώς αυτοκίνητα. Την ίδια στιγμή μία ομάδα από αυτούς κύκλωσε το αυτοκίνητο του συνεργείου και με απειλές μας ζητούσαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο προκειμένου να προφυλαχτούμε, αφού φοβηθήκαμε ακόμη και για την ίδια μας την ζωή, εξαιτίας του μένους του πλήθους. Μαζί τους κουβαλούσαν τσεκούρια και μαχαίρια οι άνδρες και ρόπαλα οι γυναίκες» σημειώνει η κ. Τσελίκα.

Ο αστυνομικός με το ροζ μπλουζάκι

Η συνέχεια θα έκρυβε όμως ακόμη χειρότερες εκπλήξεις για τα μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου. «Επικοινωνήσαμε με την αστυνομία και σε λίγα λεπτά εμφανίστηκε ένας άνδρας ο οποίος φορούσε ένα ροζ μπλουζάκι και μας συστήθηκε ως αστυνομικός, χωρίς όμως να προσφέρει καμία ουσιαστική βοήθεια» τονίζει η ελληνογαλίδα δημοσιογράφος. Λίγη ώρα μετά, σαν να είχαν ειδοποιηθεί από ένα αόρατο τηλεφωνικό κέντρο, στην πλατεία των Θερμών φθάνει, με κάθε είδους μέσο, πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά, Μελίβια, Εχίνο, Κοτύλη, Δημάριο. Το πλήθος πλέον ελέγχεται δύσκολα. Ουρλιάζει και απειλεί να λυντσάρει τα μέλη του τηλεοπτικού συνεργείου του «France 3».

Περισσότερα από 700 άτομα πλέον είχαν μαζευτεί γύρω από τους γάλλους, οι οποίοι από το πουθενά βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν σε ένα σκηνικό που όμοιό του συναντά κανείς στα χωριά και τις πόλεις των Ταλιμπάν. Εν ριπή οφθαλμού στην περιοχή έφτασαν το τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι ΤRT, οι υπεύθυνοι των εφημερίδων MILLET και BIRLIK, ο δήμαρχος Μύκης Μεχμέτ Αγγά, ο αντινομάρχης Μεμίς Τουρκές, ο Μουσταφά Τσουκάλ και οι πρόεδροι όλων των γύρω χωριών. «Μας ζήτησαν να βγάλουμε την κασέτα μέσα από την κάμερα και να τους δείξουμε τι είχαμε τραβήξει. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα ότι σύμφωνα με την δεοντολογία και τους νόμους του ελληνικού κράτους κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο παρουσία εισαγγελέα ή άλλων θεσμικών παραγόντων του ελληνικού κράτους και σίγουρα όχι υπό καθεστώς βίας και απειλές εναντίον της ζωή μας. Δεν καταλάβαιναν τίποτα. Απειλούσαν ότι εάν δεν τους δίναμε την κασέτα δεν θα μας άφηναν να φύγουμε. Ένας μάλιστα από τους προέδρους που ήταν μαζεμένοι εκεί μου είπε επί λέξει πως έπρεπε να πάμε σε αυτόν πριν κάνουμε το οτιδήποτε, προκειμένου εν συνεχεία εκείνος να υποδείξει σε αυτούς με τους οποίους συνομιλήσαμε τι θα έπρεπε να πουν. Σκέφτηκα ότι δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά σε μία χώρα που θέλει να λέγεται ελεύθερη. Αντιμετωπίζαμε ένα καθεστώς κράτους εν κράτη. Το κλίμα τρόμου δε, ήταν τέτοιο που κάθε φορά που επιχειρούσαμε να βγούμε από το αυτοκίνητο μας, -όπου και όλες αυτές τις ώρες μας είχαν εγκλωβισμένους – προκειμένου να διαπραγματευτούμε μαζί τους μας έλουζαν με βρισιές και μας έφτυναν. Έκαναν σαν δαιμονισμένοι. Μείναμε έξι ώρες εκεί και μας πρόσφεραν ένα ποτήρι νερό μόνο όταν ολοκληρώθηκαν οι σχετικές διαπραγματεύσεις» αναφέρει η κ Τσελίκα.

Οι απεσταλμένοι του τουρκικού Προξενείου

Είναι η στιγμή που στο χωριό κάνει την εμφάνισή του ένας άτυπος μάλλον απεσταλμένος του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μαζί με έναν δικηγόρο. Ο μεν πρώτος εμφανίζεται να έχει ειδικότητα στις κάμερες, αφού εκτός από την κασέτα ζητάει να ελέγξει και την ίδια την τηλεοπτική κάμερα θεωρώντας ότι μπορεί ενδεχομένως να έχουν καταγραφεί εικόνες στην εσωτερική της μνήμη, όπως και τελικά γίνεται. Η προβολή είναι δημόσια και γίνεται κάτω από τις απειλές και τα ουρλιαχτά του φανατισμένου πλήθους. Από την πλευρά του ο δικηγόρος έχοντας ήδη έτοιμο ένα έγγραφο το οποίο βγάζει μέσα από την τσάντα του, το δείχνει στην κ Τσελίκα και της ζητάει να το υπογράψει. «Νόμιζε ότι δε ξέρω να διαβάζω ελληνικά και είχε γράψει ένα ολόκληρο κατεβατό. Το διάβασα και μου σηκώθηκε η τρίχα από αυτά που έγραφε. Δεν υπήρχε περίπτωση με τίποτα να βάλω την υπογραφή μου σε κάτι τέτοιο. Πήρα ένα στυλό και έσβησα τα πάντα από ένα σημείο και κάτω. Άφησα μόνο τη φράση ότι στα πλάνα μας δεν είχαμε τραβήξει και δεν επρόκειτο να δείξουμε τα παιδιά του σχολείου» συνεχίζει τη διήγησή της η κ Τσελίκα.

Σαν σκηνή βγαλμένη μέσα από αμερικανική κινηματογραφική ταινία, στο χωριό μιάμιση ώρα περίπου μετά την έναρξη του επεισοδίου έφτασαν περιπολικά οχήματα της αστυνομίας από την Ξάνθη. Η διαδικασία απεγκλωβισμού του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου είχε μόλις ξεκινήσει. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις «απεγκλωβισμού των ομήρων» θα κρατήσουν πάνω από τέσσερις ώρες. Συνοδεία περιπολικών μπρος και πίσω, το αυτοκίνητο που μετέφερε τους γάλλους πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τον πολιτισμό. «Έπρεπε να μας είχατε ειδοποιήσει ότι θα ανεβαίνατε να κάνετε ρεπορτάζ στα χωριά που κατοικούν οι μουσουλμάνοι» ήταν η φράση με την οποία υποδέχτηκε την κ. Τσέλικα ο επικεφαλής των αστυνομικών. «Είναι μία ελεύθερη χώρα η Ελλάδα ή όχι; Εφόσον είναι, τότε ο δημοσιογράφος μπορεί και πρέπει να κάνει την δουλειά του οπουδήποτε χωρίς να χρειάζεται γι αυτό άδεια της αστυνομίας» ήταν η απάντηση της ελληνογαλλίδας δημοσιογράφου. Ενδιαφέρον για όσα συνέβησαν στους γάλλους υπηκόους και εξηγήσεις για το θέμα ζήτησε από την ελληνική πλευρά και το γαλλικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στη Ξάνθη προτίθεται να μεταβεί και ο γάλλος πρόξενος κ. Κριστιάν Τιμονιέ.

Επρόκειτο βεβαίως για ένα περιστατικό το οποίο καταδεικνύει αφενός ότι η κατάσταση στα χωριά που κατοικεί η μουσουλμανική μειονότητα έχει ξεφύγει από τον έλεγχο του ελληνικού κράτους, αφετέρου κάνει σαφές την τεράστια επιρροή που ασκεί στην περιοχή το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Το εντυπωσιακό είναι ότι τέτοιου είδους περιστατικά αφορούν μόνο τα ελληνικά ή ξένα τηλεοπτικά συνεργεία που επιχειρούν να τραβήξουν εικόνες από την περιοχή και όχι τα τουρκικά ΜΜΕ που τριγυρνούν συνεχώς στα χωριά της μειονότητας σε Ξάνθη και Κομοτηνή κάνοντας προπαγάνδα και προβάλλοντας την τουρκική γλώσσα και κουλτούρα. Εξάλλου μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι σε όλα αυτά τα χωριά τα μόνο κανάλια που «πιάνουν» οι τηλεοπτικοί δέκτες, είναι τα τουρκικά… Να σημειώσουμε ότι στα Πομακοχώρια ένας μεγάλος αριθμός Πομάκων διαφωνεί με τις πρακτικές του τουρκικού προξενείου, ζητώντας να σταματήσει να τους διδάσκεται με το ζόρι στα σχολεία η τουρκική γλώσσα, αφού δεν είναι η γλώσσα τους. Η στάση της Πολιτείας στο συγκεκριμένο αίτημα, είναι ανάλογη με τη στάση που τήρησε η ελληνική αστυνομία στο παραπάνω περιστατικό. Απλά παρακολουθεί «νίπτοντας τα χείρας της»…

Σχετικές δημοσιεύσεις για την Θράκη εδω, εδω, κι εδω

ΤΟΥΡΚΙΑ : H ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

July 15, 2010 Leave a comment

Διαβάσαμε εδω
Χρόνια και χρόνια οι Ευρωπαίοι έλεγαν στην Τουρκία ότι δεν ήταν έτοιμη να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση: η οικονομία της, υποστήριζαν, δεν συγκέντρωνε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για εισδοχή στην ομάδα των 27 πια κρατών – μελών.

Αυτό δεν ισχύει πια. Σήμερα η Τουρκία αποτελεί μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομική δύναμη, έχει έναν πυρήνα διεθνώς ανταγωνιστικών επιχειρήσεων που καθιστούν το κράτος ‘επιχειρηματικό λιμάνι’, διαθέτει τις εξαγωγές της στις πλούσιες σε ρευστότητα αγορές της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής και προσελκύει επενδύσεις ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Οι περισσότερες χώρες της γηραιάς και επιβαρημένης με υψηλά χρέη Ευρώπης θα νιώσουν τυχερές αν φέτος καταγράψουν ανάπτυξη άνω του 1%. Η Τουρκία βιώνει μια εκπληκτική οικονομική αναγέννηση, έχοντας καταγράψει ανάπτυξη της τάξης του 11,4% στο πρώτο τρίμηνο του έτους – δεύτερη σε παγκόσμιο επίπεδο μετά την Κίνα. Το ερώτημα προφανώς έχει αλλάξει: Ποιος χρειάζεται περισσότερο τον άλλον, η Ευρώπη την Τουρκία ή η Τουρκία την Ευρώπη;

«Οι παλαιές δυνάμεις χάνουν την οικονομική και πνευματική τους ισχύ», υποστηρίζει ο Βουράλ Ακ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Intercity, που αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία leasing αυτοκινήτων στην Τουρκία. «Και η Τουρκία σήμερα είναι αρκετά ισχυρή για να τα βγάλει πέρα μόνη της».

Πρόκειται για τον εκπληκτικό μετασχηματισμό μιας οικονομίας που μόλις πριν 10 χρόνια είχε δημόσιο έλλειμμα της τάξης του 16% του ΑΕΠ και πληθωρισμό 72%. Για έναν μετασχηματισμό που λίγο ως πολύ έχει τις ρίζες του στην άνοδο και τη διακυβέρνηση του πρωθυπουργού Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, η οποία συνδυάζει τον κοινωνικό συντηρητισμό με την προσεκτική δημοσιονομική πολιτική. Και που είναι τόσο μεγάλος ώστε σήμερα η Τουρκία να έχει βρεθεί πολύ πιο κοντά στα κριτήρια υιοθέτησης του ευρώ – αν βέβαια προσχωρούσε στην Ε.Ε. – από ό,τι οι περισσότερες προβληματικές οικονομίες ήδη μέλη της Ευρωζώνης.  (σ.σ.πλοηγος : ενα ιδανικό και πατροπαράδοτο υποψήφιο μέλος του εν εξελιξει “κλαμπ του Βερολίνου”της κας Μέρκελ…)

Το δημόσιο χρέος της Τουρκίας είναι 49% του ΑΕΠ. Δηλαδή κάτω από το ανώτατο επιτρεπόμενο κατώφλι 60% της ΟΝΕ. Και το τουρκικό δημόσιο έλλειμμα αναμένεται να βρεθεί κάτω του 3% το 2011. Ο μοναδικός πολιτικός στόχος που παραμένει είναι η μείωση του πληθωρισμού, ο οποίος σήμερα ‘τρέχει’ με 8%.

«Πρόκειται για όνειρο», παρατηρεί ο Χουσνού Οζιεγκίν, που έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος της Τουρκίας όταν πούλησε την τράπεζα του, Finansbank, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας το 2006. Ο Χ. Οζιεγκίν κάθεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων και κοιτάζει τα σπρεντ των συμβολαίων ασφάλισης έναντι κινδύνου πτώχευσης των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Και δεν πιστεύει στα μάτια του… «Η Ελλάδα 980, η Ιταλία 194 και η Τουρκία 192», παρατηρεί με ευχαρίστηση. «Αν μου έλεγες πριν 10 χρόνια ότι ο χρηματοπιστωτικός κίνδυνος της Τουρκίας θα ήταν σαν της Ιταλίας θα σε έλεγα τρελό».

Πουλώντας στα ‘ψηλά’ στην Ελλάδα, ο Χουσνού Οζιεγκίν έχει βάλει τώρα τα λεφτά του να δουλεύουν στην Ανατολή. Η νέα του τράπεζα, Eurocredit, αντλεί το 35% των κερδών της από δραστηριότητες στη Ρωσία.

Ο Οζιεγκίν αντιπροσωπεύει την ‘παλιά φρουρά’ της τουρκικής επιχειρηματικής ελίτ που αγκάλιασε την κυβέρνηση Ερντογάν εξαιτίας της σώφρονος οικονομικής της διαχείρισης. Λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου σημαντική για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Τουρκίας υπήρχε η γρήγορα ανάδυση μιας νέας τάξης κοινωνικά συντηρητικών επιχειρηματιών, που υπό την ηγεσία του Κόμματος της Ευημερίας, είδαν τις επιχειρήσεις τους να ακμάζουν χάρη στην ανθούσα καταναλωτική αγορά της Τουρκίας και τις εξαγωγικές αγορές της.

Ο Βουράλ Ακ, διευθύνων σύμβουλος leasing αυτοκινήτων, αποτελεί χαρακτηριστικό πρόσωπο αυτής της νέας επιχειρηματικής ελίτ. Πηγαίνει στη δουλειά του με μια Φεράρι αλλά είναι πιστός μουσουλμάνος που δεν πίνει αλκοόλ και μιλάει ανοικτά για την θρησκεία του. Έχει αφήσει πίσω του τη συναίνεση στην κοσμικότητα της επιχειρηματικής, στρατιωτικής και δικαστικής ελίτ που χαρακτήρισε τον 20ο αιώνα της Τουρκίας. Στον τοίχο πίσω από το γραφείο του υπάρχουν στίχοι του Κορανίου και ο ίδιος κάνει χορηγίες σε προγράμματα ισλαμικών σπουδών στην Αμερική.

Είτε ασπαζόμενος το Ισλάμ σαν σύνολο αρχών για τη ζωή του, είτε την ισραηλινή αρδευτική τεχνολογία για τις καλλιέργειες του, ο Βουράλ Ακ αντιπροσωπεύει τον ευέλικτο δυναμισμό –
κοινωνικό και οικονομικό – που επέτρεψε τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία να επεκτείνει τους εμπορικούς της δεσμούς με το Ισραήλ, τη Ρωσία, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, τη Συρία: έναν ευέλικτο δυναμισμό που βρίσκεται στη βάση της φιλοδοξίας της Άγκυρας να καταστεί ο κυρίαρχος πολιτικός παίκτης στην περιοχή.

Άλλα εξέχοντα μέλη αυτής της νέας ομάδας επιχειρηματιών είναι ο Μουσταφά Λατίφ Τομπάς, πρόεδρος και ιδρυτής της ΒΙΜ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη εκπτωτική αλυσίδα λιανικής πώλησης στη χώρα και ο Μουράτ Ουλκέρ, που διευθύνει τα εργοστάσια σοκολατοποιίας και μπισκότων Yildiz Holding. Με πωλήσεις γύρω στα 11 δις δολάρια, η Yildiz Holdings προμηθεύει με τα προϊόντα της όχι μόνο την τουρκική αγορά, αλλά 110 αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει επίσης μονάδες στο Καζακστάν, το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Ουκρανία.

Οι επιχειρηματίες αυτοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν από τότε που ο ίδιος ήταν επιχειρηματίας και ο Τομπάς ήταν σύμβουλος του. Ωστόσο οι εμπορικές ευκαιρίες για τους Τούρκους επιχειρηματίες είναι τόσο μεγάλες σήμερα ώστε να μη χρειάζονται πια τη στήριξη της κυβέρνησης. Τον Ιούνιο οι τουρκικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 13% έναντι του προηγούμενου έτους, με το μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης να προέρχεται από χώρες γειτονικές στην Τουρκία, δηλαδή το Ιράκ, το Ιράν και τη Ρωσία. Εξαιτίας της ανωριμότητας της βιομηχανικής τους βάσης, οι χώρες αυτές είναι πρόθυμες να αγοράσουν από τουρκικά μπισκότα έως τουρκικά αυτοκίνητα και τηλεοράσεις.

Χαρακτηριστικό είναι ότι φέτος ο εθνικός αερομεταφορέας της Τουρκίας, Turkish Airlines, είχε πτήσεις για τόσες πόλεις του Ιράκ, όσες και της Γαλλίας (3). Ορισμένες από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες συνδέσεις αφορούν τη Λιβύη, τη Συρία και τη Ρωσία. Η Ρωσία αποτελεί το μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας και οι τουρκικές αερογραμμές έχουν πτήσεις προς 7 ρωσικές πόλεις. Οι πτήσεις σε ρωσικές πόλεις έρχονται δεύτερες σε αριθμό μετά τις πτήσεις σε γερμανικές όπου υπάρχει μεγάλος πληθυσμός Τούρκων μεταναστών.

Τουρκικές εταιρείες κατασκευάζουν στο Ιράν πάνες και γυναικεία προϊόντα υγιεινής. Στο Ιράκ, ένας τουρκικός όμιλος κατασκευάζει 5 νοσοκομεία και οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες έχουν αναλάβει έργα άνω των 30 δις δολαρίων, ερχόμενες δεύτερες μετά τις κινεζικές.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν έχει στην Τουρκία μεγάλες πετροχημικές εταιρείες ενώ η Σαουδική Αραβία αποτελεί τον μεγάλο επενδυτή στον αναπτυσσόμενο ισλαμικό χρηματοπιστωτικό τομέα της Τουρκίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι ισχυρές αναπτυξιακές τάσεις δίνουν στον Ερντογάν όλη την απαιτούμενη νομιμοποίηση – μέσα κι έξω από την Τουρκία – να τα βάζει με το Ισραήλ, αλλά και να προχωρά σε συμφωνίες με το Ιράν για το πρόγραμμα της πυρηνικής του ενεργείας, κινήσεις που έχουν ενοχλήσει τον μείζονα σύμμαχο και παλαιόθεν υποστηρικτή της Τουρκίας, τις ΗΠΑ.

«Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας είναι καλή εφόσον προάγει την αυτοεκτίμησή της» παρατηρεί ο Φέρντα Γιλντίζ, πρόεδρος μιας εταιρίας που διαπραγματεύεται με τη συριακή κυβέρνηση την κατασκευή ενός εργοστασίου στη Συρία. Κατ’ αυτόν, πάντως, θα ήταν λάθος ενδεχόμενες υπερβολές στη στροφή της Τουρκίας προς την Ανατολή, αν γίνονταν σε βάρος της παλαιάς παράδοσης της χώρας που κοιτούσε προς τη Δύση για καινοτομία και έμπνευση. «Χρειάζονται χρόνια για να φτιάξεις μια σχέση και ελάχιστα λεπτά για να τη χαλάσεις», καταλήγει.

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ : Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ

June 23, 2010 Leave a comment

Αποκαλυπτική και πάλι η Ελληνίδα ηρωική Δασκάλα κα Χαρά Νικοπούλου , ποταμός Ελλάδας στην σημερινοβραδυνή εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα “Αθέατος Κόσμος” ο οποίος δήλωσε συβιλλικά “Δόξα τον Θεό την καριέρα μας την κάναμε” απευθυνόμενος μάλλον προς πάσα κατεύθυνση που θα ήθελε να τον απειλήσει!!!  Ενα ποτάμι εθνικής πίκρας κύλησε απο τα χείλη της Δασκάλας στον αθέατο κόσμο της Θράκης που έγινε πλέον θεατή, καθώς χάνεται κι αυτή μετά την Κύπρο γλιστρώντας σταθερά και προγραμματισμένα στα θολά νερά της απέναντι όχθης του Εβρου, προδομένη κι εγκατατελειμμένη απο το γνωστό υδροκέφαλο, άχρηστο, άθλιο και ξεπουλημένο κράτος των Αθηνών.

Με μία τραγική σειρά διαχρονικών εθνοκτόνων “λαθών”, με βλακώδη, ύποπτη, και έντονα προδοτική διαχείριση των εθνικών θεμάτων απο το 1970 και μετά, η απώλεια του 40% της Κύπρου είναι (40 περίπου χρόνια μετά) πλέον δεδομένη, οπως επίσης είναι μαθηματικώς δεδομένο, οτι με την παρούσα στατιστική και μη αναστρέψιμη μείωση (αναπλήρωση <1) του ελληνικού στοιχείου (πληθυσμιακή ανισορροπία), σύντομα στην “περιφέρεια – πολιτεία Θράκη” του προγράμματος “Καλλικράτης”, οι Ελληνες της Θράκης θα βρεθούν ,αν δεν είναι ήδη, στην θέση των Σέρβων στο Κόσοβο πρίν την βίαιη και αιματηρή απόσχισή του από την Σερβία και των Κυπρίων της βόρειας Κύπρου το 74. Με υπερεξουσίες να περνάνε τελικά στα χέρια των εκλεγμένων περιφερειαρχών μίνι-κυβερνητών (στην Θράκη και εκλεκτών των μουφτήδων  χορηγών-σπόνσορς και των πλούσιων ταμείων του Τουρκικού προξενείου), το μέλλον είναι ασαφές και αυτήν την φορά μάλλον δεν δεν θα χρειάζεται ούτε καν ενας ακόμα ΑττίλαςΟι Τούρκοι, με 13,000,000 κατοίκους στοιβαγμένους στην Κωνσταντινούπολη στην Ανατολική Θράκη και 200,000 ομογάλακτους πολύτεκνους “έλληνες πολίτες” στην Δυτική, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να μετοικήσουν την κατάλληλη στιγμή “αλά Κύπρος” κατ’αρχάς μερικά ακόμα εκατομμύρια εποίκων για “αποσυμφόρηση” στην αναλογικά πληθυσμιακά “άδεια” Δυτική Θράκη (γεωφυσικό και πρώην οθωμανικό  lebensraum). Η Δυτική Θράκη με πρωτεύουσα την Κομοτηνή των 55,000 κατοίκων,έχει  έκταση 14.157 χιλ. στρέμματα και καλύπτει το 10,7% της συνολικής έκτασης της χώρας. Ο συνολικός πληθυσμός της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ανέρχεται σε 561.838 κατοίκους (σύμφωνα με την εκτίμηση της ΕΣΥΕ για το 1998) και καλύπτει το 5,3% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Το πληθυσμιακό μέγεθος της Περιφέρειας εκτιμάται ότι βαίνει μειούμενο σε σχέση με το έτος της τελευταίας απογραφής (-1,5% σε σύγκριση με το 1991) λόγω της πτώσης του λόγου γεννήσεων προς θανάτους σε επίπεδα κάτω της μονάδας. Επιπροσθέτως, υπογραμμίζεται η διαφορά μεταξύ του καταγεγραμμένου στα δημοτολογίου και του καταμετρημένου την ημέρα της απογραφής πληθυσμού της Περιφέρειας (της τάξης του 9,8% το 1991), ενδεικτικό της μετοίκησης σημαντικού τμήματος του γηγενή πληθυσμού εντός ή ακόμα και εκτός Ελλάδας.Ο αστικός πληθυσμός ανέρχεται στο 40% του συνολικού πληθυσμού (1991) και παρουσιάζει αυξητικές τάσεις σε συνδυασμό με τις ενδείξεις ερήμωσης σε ορισμένες παραμεθόριες και ορεινές περιοχές. Ο αγροτικός πληθυσμός ανέρχεται στο 43% του συνολικού και παρουσιάζει πτώση σε σχέση με το 1981).

 Οπως δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να μετοικήσουν άλλα μερικά εκατομμύρια απο τις ακτές στα νησιά στο Βόρειο Αιγαίο. Είναι 75 εκατομμύρια και περιμένουν τα ευρωδιαβατήρια….

Το Αιγαίο περιλαμβάνει διοικητικά τις περιφέρειες Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, οι οποίες απαρτίζονται η πρώτη από τους νομούς Λέσβου, Χίου, Σάμου και η δεύτερη από τους νομούς Κυκλάδων και Δωδεκανήσου. Τα νησιά του Αιγαίου καλύπτουν 9.122 τ.χλμ. αποτελώντας το 6,9% της συνολικής επιφάνειας της χώρας. Διαθέτοντας 508.807 κατοίκους συγκεντρώνουν μόλις το 4,6% του συνολικού πληθυσμού, με 54,4 κατοίκους ανά τ.χλμ., ποσοστό αρκετά χαμηλότερο από τα αντίστοιχα επίπεδα σε σύνολο χώρας (83,1 κάτοικοι ανά τ.χλμ.). Η δημογραφική εικόνα του Αιγαίου σήμερα είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα δημογραφικά φαινόμενα των προηγούμενων 200 χρόνων, κυρίως εξαιτίας των έντονων μετακινήσεων πληθυσμού από και προς τα νησιά. Μελετώντας την εξέλιξη που συντελέστηκε κατά την περίοδο 1961-2001 στο συνολικό πληθυσμό του Αιγαίου, διαπιστώνεται αύξηση του πληθυσμού της τάξης του 5,5%, η οποία δεν είναι ανάλογη στις δύο περιφέρειες, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου. Ενώ διαπιστώνεται αύξηση του πληθυσμού της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου κατά την περίοδο 1961-2001 της τάξης του 33,9%, μεγάλη είναι η μείωση που σημειώνεται στον πληθυσμό της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, η οποία ξεπερνά το 19%.
Ο μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής του πληθυσμού του Αιγαίου κατά την ίδια περίοδο ήταν αυξητικός κατά 1,7%, όταν ο αντίστοιχος μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ήταν αυξητικός κατά 8%, ενώ στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου παρατηρείται μείωσή του της τάξης του 4,9%. Κατά τη δεκαετία 1991-2001 αύξηση παρατηρείται και στις δύο περιφέρειες του Αιγαίου, κατά συνέπεια και στο Αιγαίο (10,3%) συνολικά. Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η οποία ανήλθε σε 17%, σε αντίθεση με την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, όπου ο πληθυσμός αυξήθηκε μόλις κατά 1,9%. Ο νησιωτικός χαρακτήρας του Αιγαίου βρίσκει το συνολικό πληθυσμό διαιρεμένο σε πολλές ολιγομελείς πληθυσμιακές ενότητες αριθμώντας συνολικά μόλις δεκατρία αστικά κέντρα (πόλεις με πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων). Ο πληθυσμός του Αιγαίου, σε σημαντικό βαθμό αγροτικός (46,6% αγροτικός, 53,4% αστικός), παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις ως προς το βαθμό αστικότητας σε κάθε περιφέρεια και νομό. Συγκεκριμένα, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ο πληθυσμός σε ποσοστό 60,4% είναι αστικός, ενώ 39,6% είναι αγροτικός, όταν στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου τα αντίστοιχα ποσοστά ανέρχονται σε 43,2% και 56,8% αντίστοιχα….

Αθήνα Ιούνιος 2010. Η Χαρά Νικοπούλου σήκωσε το χαλί κάτω απο το οποίο έχει κρυφθεί κι αυτό το πρόβλημα.Κι αυτό σε  α-σχημες στιγμές που περνάει η χώρα . Χωρίς σχήμα και μορφή το δύσκολο αύριο. Κανείς δεν ξέρει τι να περιμένει-γενικά. Με βάση την Σύμβαση δανεισμού  που υπογράψαμε με το ΔΝΤ-ΕΚΤ και που κυκλοφόρησε παντού στο διαδίκτυο,
11.”Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης —συντηρητικής ή αναγκαστικής— ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση”.

Τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα  στην πραγματικότητα παραδόθηκαν στους δανειστές μας. Αν αύριο δεν πληρώσουμε τους τόκους τόκων, ο δανειστής Αμερικάνος ή Τούρκος λ.χ. μπορεί να κατασχέσει τις δημόσιες εκτάσεις, τα δημόσια κτίρια, τις υποδομές (λιμάνι Αλεξανδρούπολης λ.χ.), τους πλουτοπαραγωγικούς υποκείμενους του κατασχεθέντος εδάφους πόρους ( πετρέλαια, ουράνιο, χρυσό κλπ)…
Και βέβαια με την βούλα πλέον, το χρυσόβουλο φιρμάνι, απο το γκουβέρνο στο κράτος των Αθηνών…

5.”Προκειμένου να διασφαλιστεί η νομιμότητα, η εγκυρότητα ή εκτελεστότητα της Σύμβασης και του Μνημονίου Συνεννόησης, δεν είναι απαραίτητο αυτά να κατατεθούν, καταχωρηθούν ή εγγραφούν σε οποιαδήποτε δικαστική ή άλλη αρχή στην Ελληνική Δημοκρατία”.

 
Μέσα σ’αυτό το άθλιο τοπίο εθνομηδενισμού και άγριου ξεπουλήματος της Ελλάδας στους εμπόρους των εθνών, ο διωγμός κάθε πολίτη που αντιστέκεται στους τοκογλύφους “διεθνείς” επενδυτές – τραπεζίτες, σεβόμενος και την συνταγματική επιταγή περί προασπίσεως της πατρίδας, αποτελεί μονόδρομο για τους οικονομικούς -κι οχι μόνον- δολοφόνους.
Η Χαρά Νικοπούλου, ο Κώστας Χαρδαβέλλας , κι άλλοι πολλοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες ο καθένας απο το μετερίζι του, συνέλληνες απλοί πολίτες, αποτελούν  σήμερα τα φωτεινά μονοπάτια μέσα στο σκοτάδι της εθνικής ξεφτίλας και ταπείνωσης, της καταχνιάς της οικονομικής κατοχής, και την  ελπίδα για την συνέχεια της ιστορίας αυτού του ιερού τόπου.
Χωράνε τελικά πολλά παιδιά όλων των ηλικιών στην αγκαλιά της ελληνόψυχης Δασκάλας…
Δεν πουλάμε τους τάφους των προγόνων μας και το μέλλον των παιδιών μας για μια χούφτα ευρωδολλάρια.
Μολών λαβέ.
Η ταν ή επι τας.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ (Republic of Gumuljina)

June 16, 2010 Leave a comment

“η γνώση ειναι αλήθεια και δύναμη”…
Χαρά Νικοπούλου στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα “Αθέατος Κόσμος” της 16ης Ιουνίου…
… η Ελληνίδα ηρωίδα δασκάλα που έχασε το παιδί που εγκυμονούσε από το ξύλο που έφαγε επειδή είναι μία φωτεινή ελληνόψυχη εξαίρεση στην λίστα της κας Δραγώνα ( η κα Τι είναι η πατρίδα μας ) του υπουργείου εθνικού σκοταδισμού…

Μάζεψε τις βαλίτσες της απο την Θράκη  με εντολή της κας Διαμαντοπούλου η εκδιωχθείσα δασκάλα απο το Μεγάλο Δέρειο κα Χαρά Νικοπούλου. Ετσι, ακόμα μια νίκη αυτών που προωθούν τον νεο χάρτη της Ελλάδας πέρασε στην ιστορία.
Η Θράκη κινδυνεύει-πάντα. Κινδυνεύει κι αυτή απο τους ίδιους κύκλους που έχουν φέρει την Ελλάδα στην σημερινή κατάντια.  Για να θυμηθούμε όμως την πρόσφατη ιστορία της Θράκης και ειδικά την περίοδο (Αυγουστος-25 Οκτωβρίου 1913, 1919-1920) της Δημοκρατίας της Κομοτηνής ή Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης. (Republic of Gumuljina, Turkish Republic of Western Thrace (Turkish: Batı Trakya Türk Cumhuriyeti). Gumuljina (also spelled Gumuldjina or other variants) is an old rendering of Gümülcine, the Turkish name of Komotini, το τούρκικο όνομα της Κομοτηνής.)

Η βραχύβια Δημοκρατία της Κομοτηνής δημιουργήθηκε κατά τον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο απο επαναστάτες Τούρκους και Πομάκους σαν προσωρινό κράτος που σκοπό είχε την προσάρτησή του απο την Οθωμανική Τουρκία. Στην σύντομη πορεία του, ορίσθηκαν σύνορα (βλέπε σχετικό χάρτη), σημαία (η εμφανιζόμενη στο άρθρο και ακόμα και σήμερα σε διάφορες “εκδηλώσεις” της “μουσουλμανικής” Τουρκικής κοινότητας ), Πρόεδρος (Χότζα Σαλίχ Εφέντη), στρατός (30,000 ανδρών με αρχηγό τον Σουλειμάν Ασκέρι) εθνικό ύμνο, διαβατήρια, γραμματόσημα και προυπολογισμό!!!  Ο εβραίος πολίτης Σαμουήλ Καράσο εδημιούργησε και πρακτορείο ειδήσεων και τύπου και εξέδωσε την εφημερίδα “Ανεξαρτησία” (Müstakil -Independence). Το Οθωμανικό δίκαιο και διατάξεις εφαρμόσθηκαν αμετάβλητα και οι υποθέσεις εκδικάζοντο στο Δικαστήριο της Δυτικής Θράκης…
Η Δημοκρατία της Κομοτηνής  κατελύθη τελικά με την ενσωμάτωση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1920 .
Με την Θράκη να αποτελεί σήμερα στόχο των πολυεθνικών ληστοσυμμοριτών των καρτέλ που έχουν βάλει στο μάτι το πλούσιο σε μέταλλα και ορυκτά υπέδαφός της, αλλά και εν όψει της επερχόμενης “απολλοτρίωσης  λόγω χρέους” των πετρελαίων του Αιγαίου για ένα κομμάτι ψωμί, τα όποια εθνικά αντανακλαστικά θα πρέπει να αφυπνισθούν άμεσα. Ειδικά δε με την Τουρκία σε εθνικιστικό οργασμό. Αν και μετά την μετατροπή του θρυλικού “Αβέρωφ” απο την παρέα του κου Θορν-Πατίτσα-Λεμού σε κωλόμπαρο της παραλιακής με τις ευλογίες, την ανοχή, και την συμμετοχή  ενστόλων του Πολεμικού Ναυτικού, τα εθνικά αντανακλαστικά μάλλον αποτελούν είδος -τουλάχιστον- εν ανεπαρκεία…

Και μάλλον δεν θα είναι το μόνο συμβολικό πάρτυ – προσβολή του έθνους μας.
Μετά την περάτωση του τραγικού Κυπριακού εμφυλίου (Ελληνες Ελλαδίτες ενάντια σε Ελληνες Κυπρίους) που έξυπνα κερδοσκόπησαν οι Τούρκοι “προασπίζοντας τους μουσουλμάνους -Τούρκους της Κύπρου” απο τους “κακούς” Ελληνες που κυνήγαγαν με τα Ελληνικά τάνκς τους Μακαριακούς στα βουνά ενω αυτοί έκαναν εισβολή , η υπερτριακονταετής διατεταγμένη αλλά και αντανακλαστική της επταετίας 67-74 εθνική συστημική αποδόμηση, η περιφρόνηση και περιθωριοποίηση της ελληνικότητας σαν αξία αλλά και της ηρωικής γεμάτης πάθους ιστορίας μας  απο τους πάσης φύσης “χάι κλάς” ευαγγελιστές της μεταεθνικής Ελλάδας μας οδήγησε πέρα απο την οικονομική “πτώχευση” στην σημερινή τραγική εθνική συστημική πτώχευση. Ενα γνωστό και επαναλαμβανόμενο ιστορικό φαινόμενο μεγάλες φυλές να αυτοκαταστρέφονται. Ισως  καταγραφούμε κάπου στο μέλλον κι εμείς στους χαμένους ιστορικούς πολιτισμούς μαζι με τους Ινκας. Το πολυσυζητημένο οικονομικό σκέλος είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Χρειάζονται πολλές και σοβαρές σκέψεις για το πως συνεχίζουμε. Ενα πάντως ειναι σίγουρο. Οτι οι χειρότεροι ανθέλληνες είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αφήνουμε κληρονομιά στις επερχόμενες γενιές ενα χρέος-λερναία Υδρα και μια απο τις χειρότερες  και βρωμερότερες περιόδους διαχείρισης του Ελληνικού έθνους και της έννοιας του Ελληνα. Δυστυχώς οι πάσης φύσης “γιορτές” και  ξεβρακώματα μόλις ξεκίνησαν, τα χειρότερα έπονται…