Archive

Archive for the ‘νομιμη ανηθικότητα’ Category

ΑΚΗΣ ΕΝΤ ΔΕ ΚΑΜΠΙΝΕ(Τ) ΜΕΝ

June 9, 2010 Leave a comment

Πολλοί σκονισμένοι οφ σορ σκελετοί αναδύονται στρατηγικά και επιλεκτικά με δυσοσμία απο τις ντουλάπες (κάμπινετ) των πολιτικών κωμάτων, γνωστοί πλέον στο πανελλήνιο και σαν καμπινε(τ) μεν (cabinet men). Ο τελευταίος σκελετός, γνωστός πράσινος αρχικάμπινετ σερ – πρώην μορφονιός, με λεπτά αισθήματα και γούστα, αρνείται μετά βδελυγμίας τα μακροβούτια στο μέλι και προσφεύγει έμπλεος οργής στην…”δικαιοσύνη” για ενα -ακόμα- στεγνό καθάρισμα της ατιμασμένης υπόληψής του

Διαβάσαμε και αναδημοσιεύουμε σχετικά αποσπάσματα απο εδω

Ο Άκης ως σύμβολο
07/06/2010
από Po

Εξοπλισμοί με κοινωνική ευαισθησία (στέγη για όλους)

Ο ωραίος Μπρούμμελ (με υπουργούς από το νέο ΠΑΣΟΚ)

Γράμμα από το Ληξούρι : Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Aν υπάρχει ένα πρόσωπο που να συμβολίζει εμβληματικά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αυτό είναι ο Άκης. Λαϊκή καταγωγή, λεβέντικο παράστημα, μέτριος δείκτης ευφυίας, υψηλός δείκτης π.q (πονηριάς quotient), γοητηλίκι, ξενιτειά στη Γερμανία, το φτωχόπαιδο που σπουδάζει και αναρριχάται, λίγη δόση Αντίστασης (από το εξωτερικό), πίστη στον αρχηγό. Εκεί που έχανε το προφίλ του ήταν στο ότι δεν είχε μουστάκι, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.

Προσωπικά ο Άκης μου ήταν συμπαθής, ή έστω όχι αντιπαθής όπως ο Λαλιώτης, ο Γιαννόπουλος, ή ο Τσοβόλας. Θέλεις γιατί εξέφραζε πάντα προοδευτικές θέσεις, θέλεις γιατί ήταν προνομιακός συνομιλητής του Νικ. Κωνσταντόπουλου, θέλεις για την κοψιά του, δεν προκαλούσε την αποστροφή μου. Από μια στιγμή βέβαια και μετά όλοι μας καταλάβαμε πως ο Άκης ήταν ευκατάστατος. Ακόμη και πριν σκάσουν τα Φορ Σίζονς στα οποία είχε αδυναμία όπως και ο Χριστόδουλος με την αμαρτωλή παρέα του. Τα ήξεραν αυτά ο κ.Σημίτης και ο ΓΑΠ. αλλά και οι υπόλοιποι παράγοντες του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και διακριτικά δεν εκλέχτηκε το 2007 βουλευτής και το 2009 αποκλείστηκε σιωπηρά από τους συνδυασμούς χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο. Το σωστό βέβαια θα ήταν, αν υπήρχαν υποψίες να διερευνηθεί το θέμα. Ο Άκης πάλι ήξερε πως κανείς δεν θα τον πείραζε. Γι’ αυτό και δεν αποσύρθηκε από μόνος του, γι’ αυτό και προχώρησε σε αγορές που κάποια δύσκολη στιγμή πιθανόν να τον πρόδιδαν, δημιουργώντας υποψίες. Μη έχοντας συγκρουσθεί με κανέναν, είχε τη βεβαιότητα κάποιας ασυλίας την οποία κάποιος άλλος συνάδελφός του ας πούμε σαματατζής (ποτέ μου δεν συγκρατώ ονόματα) δεν θα την είχε. Αυτό βέβαια ήταν το πριν τη χρεωκοπία περί δικαίου αίσθημα της νοσηρής κοινωνίας μας. Οι πολιτικοί δεν δικάζονται, απλά πάνε σπίτι τους, με τη συνταξάρα τους και με τα τυχερά τους…

…το απλό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί τόσα χρόνια οι κατοικίες της οικογένειας Άκη ήταν αόρατες στα περίεργα μάτια του Τύπου, της Βουλής, της κυβέρνησης, του κόμματός του, της Αντιπολίτευσης, της Δικαιοσύνης, της κοινωνίας των πολιτών.
Συνενοχή, συγκάλυψη, αδιαφορία ή άγνοια. Νομίζω πως το τελευταίο πρέπει να αποκλεισθεί. Με τον Άκη συνέβη ότι και με τον Χριστόδουλο-η σύγκριση αδικεί τον Άκη-που η Αρχιεπισκοπή του ήταν ένας δυσώδης οχετός που μόλυνε ανενόχλητα το περιβάλλον. Σιωπή και ομερτά μέχρι να γίνει η αρχή των αποκαλύψεων. Μετά ακολουθεί πυρ ομαδόν. Κι όμως το Φορ Σίζονς ήταν πολύ εύγλωττο, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου βοούσε, απλά τώρα χρειάζονται κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να εξευμενιστεί ο όχλος των εθελοτυφλούντων οπαδών που ξεγελιόταν με τα αποφάγια που πέφτανε μέχρι τώρα από το τραπέζι όπου είχε στηθεί το μεγάλο φαγοπότι. Άλλωστε ποιό είναι το όνειρο του μέσου Ρωμιού και ποιό το ιδανικό του; Ένα γκλάμουρους σπίτι, ένα εξοχικό, η αποκατάσταση των παιδιών, μια διογκωμένη οικογενειακή και μια ανύπαρκτη κοινωνική ευθύνη.
Ο Άκης ήταν ο Νεοέλληνας κουβαλητής πάτερ φαμίλιας, αυτός που τακτοποίησε γιους, συζύγους και θυγατέρες. Το όνειρο του Ρωμιού για ένα μεγάλο σπίτι, (λες και θα ζήσει για 300 χρόνια όπως έλεγε δηκτικά ο Μάνος Χατζηδάκις), υλοποίησαν και άλλοι δυο Υπουργοί Άμυνας του ΠΑΣΟΚ, ο κουμπάρος του Τόλη και ο κος Παπαντωνίου, που όπως και ο Άκης παντρεύτηκαν ξανά πολύ νεότερές τους συζύγους συνδυάζοντας τις υπηρεσίες στην Άμυνα με ένα νέο ερωτικό ξεκίνημα στη ζωή τους, που το πληροφορήθηκε η κοινή γνώμη, λιγότερο ή περισσότερο και για τους τρεις τους. Είμαι περίεργος, να δω αν ο Άκης θα αποδειχθεί ένοχος ή θα παραδοθεί αθώος στην κοινωνία, όπως ο Χριστόδουλος που στην κηδεία του βρέχανε μαντηλάκια η Αλέκα και ο Αλέκος;

Συνέχεια εδώ

Γιά τους Ελληνες (;) άνδρες (;) που “χρημάτισαν και χρηματίζουν” υπουργοί Εθνικής Αμυνας…
…λίγες γραμμές από τον επιτάφιο λόγο του Περικλή πρός τους Αθηναίους κατά την ταφική τελετή φονευθέντων στην διάρκεια του α’ Πελλοπονησιακού πολέμου. Επίκαιρος, απευθύνεται σε πολίτες με υψηλοφροσύνη, υπερήφανους πολίτες με έρωτα και πάθος για την πατρίδα και τα κοινά, τόσο μακριά απο την σημερινή πραγματικότητα του πολίτη-κομματικού πελάτη…
…γιατὶ εἴμαστε λάτρεις τοῦ ὡραίου, ὅμως χωρὶς σπατάλη χρήματος, καὶ καλλιεργοῦμε τὸ πνεῦμα χωρὶς νὰ χάνουμε τὴν ἀνδρεία μας. Καὶ μεταχειριζόμαστε τὸν πλοῦτο περισσότερο σὰν μία εὐκαιρία δράσης παρὰ σὰν ἀφορμὴ κομπορρημοσύνης, τὸ νὰ ὁμολογεῖ δὲ κανεὶς τὴν φτώχειά του δὲν εἶναι ντροπή, εἶναι ὅμως αἰσχρότερο τὸ νὰ μὴν προσπαθεῖ νὰ τὴν ἀποφύγει μὲ τὴν ἐργασία. Ἐπὶ πλέον, οἱ ἴδιοι ἐμεῖς ὅλοι εἴμαστε σὲ θέση νὰ φροντίζουμε ταυτόχρονα γιὰ τὶς ἰδιωτικές μας ὑποθέσεις καὶ γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῆς πόλης μας, καὶ ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς εἴναι απασχολημενοί με ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις καὶ αὐτοὶ ἀκόμα κατέχουν τὰ πολιτικὰ ζητήματα στὴν ἐντέλεια. Γιατὶ εἴμαστε ὁ μόνος λαὸς ποὺ τὸν μὴ ἀναμειγνυόμενο καθόλου στὰ κοινὰ δὲν τὸν θεωροῦμε φιλήσυχο ἀλλὰ ἄχρηστο, καὶ οἱ μόνοι ποὺ ὅποτε δὲν τὰ ἐπινοοῦμε καὶ δὲν τὰ προτείνουμε οἱ ἴδιοι πάντως ἔχουμε τὴ δύναμη νὰ κρίνουμε σωστὰ τὰ λαμβανόμενα μέτρα, τοὺς δὲ λόγους δὲν τοὺς θεωροῦμε καθόλου ἐμπόδιο τῶν ἔργων, ἀλλὰ μᾶλλον θεωροῦμε σὰν ἐμπόδιο τὸ νὰ μὴν ἔχουμε κατατοπισθεῖ προφορικὰ σὲ ὅσα ἔχουμε νὰ κάνουμε, πρὶν καταπιαστοῦμε μὲ αὐτά. Γιατὶ ὑπερέχουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ ἀκόμη, ὅτι δηλαδὴ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἀποφασίζουμε γιὰ ὅσα πρόκειται νὰ ἐπιχειρήσουμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τὰ ἐπιχειροῦμε. Ἐνῶ ὡς πρὸς αὐτὸ οἱ ἄλλοι… σὲ αὐτοὺς ἡ μὲν ἀμάθεια τοὺς κάνει νὰ ἀποφασίζουν ἡ δὲ σκέψη τοὺς κάνει νὰ διστάζουν. […]
…γιατὶ ἐνῶ ὅλοι μαζὶ ἀπὸ κοινοῦ πρόσφεραν στὴν ὑπηρεσία τῆς πατρίδας τὰ σώματά τους, ἀπελάμβαναν ἀτομικὰ κάθε ἕνας, σὰν ἀνταμοιβὴ τρόπον τινά, τὸν ἔπαινο, ὁ ὁποῖος δὲν γερνάει ποτέ, καὶ τὸν πιὸ ἐπίσημο τάφο, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσει ἄνθρωπος, δὲν ἐννοῶ δὲ τὸν τάφο, στὸν ὁποῖο ἔχουν ἐναποτεθεῖ τὰ λείψανά τους, ἀλλὰ μᾶλλον τὸν τάφο, στὸν ὁποῖο ἀπομένει μετὰ θάνατον ἡ δόξα τους καὶ μνημονεύεται αἰωνίως σὲ κάθε παρουσιαζόμενη κάθε φορὰ εὐκαιρία εἴτε λόγου εἴτε ἔργου. Γιατὶ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν τάφος εἶναι ἡ Γῆ ὁλόκληρη, καὶ τὴν ὕπαρξή τους δὲν τὴν φανερώνει μόνο ἡ ἐπιγραφὴ μιᾶς στήλης σὲ κάποιο μέρος τῆς πατρίδας τους, ἀλλὰ καὶ στὰ ξένα μέρη εἶναι ἐγκατεστημένη μία ἄγραφη ἀνάμνηση αὐτῶν σκαλισμένη ὄχι σὲ κάποιο ἔργο τέχνης ἀλλὰ μᾶλλον στὶς καρδιὲς ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων. Αὐτοὺς λοιπόν, ἐσεῖς τώρα νὰ τοὺς μιμηθεῖτε, καὶ μὲ τὴ σκέψη ὅτι εὐδαιμονία εἶναι ἡ ἐλευθερία, ἐλευθερία δὲ ἡ τόλμη, μὴν τρομοκρατεῖσθε ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοῦ πολέμου. Γιατὶ δὲν θὰ ἦταν δικαιότερο νὰ ἀψηφοῦν τὴν ζωὴ τοὺς οἱ δυστυχοῦντες ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐλπίζουν νὰ ἀπολαύσουν κανέναν καλό, ἀλλὰ οἱ εὐτυχισμένοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν διάρκεια ἀκόμη τῆς ζωῆς τοὺς διατρέχουν τὸν κίνδυνο νὰ δοῦν τὴν κατάστασή τους νὰ μεταβάλλεται στὴν ἀντίθετη, δηλαδὴ τὴν δυστυχία, καὶ γιὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἦταν πολὺ σημαντικὴ ἡ διαφορά, ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι πάθαιναν κανένα ἀτύχημα.
Γιατὶ προξενεῖ μεγαλύτερο πόνο, σὲ ἕναν βέβαια ποὺ ἔχει κάποια ὑψηλοφροσύνη, ἡ ἐξαθλίωση ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ ἐκφυλισμό, παρὰ ὁ θάνατος ποὺ τοῦ ἔρχεται ξαφνικά, χωρὶς κἂν νὰ γίνει αἰσθητός, ἐπάνω στὴν ἀκμὴ τῆς σωματικῆς του δύναμης καὶ ἐπάνω στὶς ἐλπίδες ποὺ τρέφει καὶ ὁ κάθε θνητός…

Ναί,πονάμε,πονάμε πολύ με τα χάλια και τον εκφυλισμό της “Δημοκρατίας” μας
Quo vadis;;;
(αποσπάσματα απο § 40 και § 43, Ἐπιτάφιος Λόγος, Περικλής στην ταφή των πεσόντων της α’φάσης του Πελλοπονησιακού πολέμου)

Το αρχαιοελληνικό κείμενο:

[40] Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ᾿ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας· πλούτῳ τε ἔργου μᾶλλον καιρῷ ἢ λόγου κόμπῳ χρώμεθα, καὶ τὸ πένεσθαι οὐχ ὁμολογεῖν τινὶ αἰσχρόν, ἀλλὰ μὴ διαφεύγειν ἔργῳ αἴσχιον. ἔνι τε τοῖς αὐτοῖς οἰκείων ἅμα καὶ πολιτικῶν ἐπιμέλεια, καὶ ἑτέροις πρὸς ἔργα τετραμμένοις τὰ πολιτικὰ μὴ ἐνδεῶς γνῶναι· μόνοι γὰρ τόν τε μηδὲν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ᾿ ἀχρεῖον νομίζομεν, καὶ οἱ αὐτοὶ ἤτοι κρίνομέν γε ἢ ἐνθυμούμεθα ὀρθῶς τὰ πράγματα, οὐ τοὺς λόγους τοῖς ἔργοις βλάβην ἡγούμενοι, ἀλλὰ μὴ προδιδαχθῆναι μᾶλλον λόγῳ πρότερον ἢ ἐπὶ ἃ δεῖ ἔργῳ ἐλθεῖν. διαφερόντως γὰρ δὴ καὶ τόδε ἔχομεν ὥστε τολμᾶν τε οἱ αὐτοὶ μάλιστα καὶ περὶ ὧν ἐπιχειρήσομεν ἐκλογίζεσθαι· ὃ τοῖς ἄλλοις ἀμαθία μὲν θράσος, λογισμὸς δὲ ὄκνον φέρει.[…]
[43]κοινῇ γὰρ τὰ σώματα διδόντες ἰδίᾳ τὸν ἀγήρων ἔπαινον ἐλάμβανον καὶ τὸν τάφον ἐπισημότατον, οὐκ ἐν ᾧ κεῖνται μᾶλλον, ἀλλ᾿ ἐν ᾧ ἡ δόξα αὐτῶν παρὰ τῷ ἐντυχόντι αἰεὶ καὶ λόγου καὶ ἔργου καιρῷ αἰείμνηστος καταλείπεται. ἀνδρῶν γὰρ ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος, καὶ οὐ στηλῶν μόνον ἐν τῇ οἰκείᾳ σημαίνει ἐπιγραφή, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ μὴ προσηκούσῃ ἄγραφος μνήμη παρ᾿ ἑκάστῳ τῆς γνώμης μᾶλλον ἢ τοῦ ἔργου ἐνδιαιτᾶται. οὓς νῦν ὑμεῖς ζηλώσαντες καὶ τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ᾿ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον κρίναντες μὴ περιορᾶσθε τοὺς πολεμικοὺς κινδύνους. οὐ γὰρ οἱ κακοπραγοῦντες δικαιότερον ἀφειδοῖεν ἂν τοῦ βίου, οἷς ἐλπὶς οὐκ ἔστιν ἀγαθοῦ, ἀλλ᾿ οἷς ἡ ἐναντία μεταβολὴ ἐν τῷ ζῆν ἔτι κινδυνεύεται καὶ ἐν οἷς μάλιστα μεγάλα τὰ διαφέροντα, ἤν τι πταίσωσιν. ἀλγεινοτέρα γὰρ ἀνδρί γε φρόνημα ἔχοντι ἡ μετὰ τοῦ [ἐν τῷ] μαλακισθῆναι κάκωσις ἢ ὁ μετὰ ῥώμης καὶ κοινῆς ἐλπίδος ἅμα γιγνόμενος ἀναίσθητος θάνατος.

Ο ΜΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ 2 : ΠΥΡ ΟΜΑΔΟΝ

May 31, 2010 Leave a comment

Πυρ ομαδόν κατά Μαντέλη που προκλητικά τραγούδαγε το Jehova Siemens απολογούμενος στα παλαιά Ανάκτορα. Οι υπόλοιποι τρακόσιοι πρίγκηπες της χώρας , θεοσεβούμενα τέρατα ηθικότητας, ετοιμάζονται για τον λιθοβολισμό του βλάσφημου μαύρου πρόβατου κ.Μαντέλη.

Πολιτικές, παραπολιτικές και δημοσιογραφικές φωνές μεγαλοφώνως κατακεραυνώνουν τον Σημιτικό λοχαγό, τον κ.Μαντέλη, γιατί –άκουσον,άκουσον– δέχθηκε 240,000 μάρκα χορηγία πριν απο 12 χρόνια στον λογαριασμό του…
Η υποκρισία και η παραπληροφόρηση των λιθοβολούντων και των παπαγάλων τους βρίσκεται στο γεγονός οτι ο κ.Μαντέλης έλαβε αυτό το μπουρμπουάρ, μιά σταγόνα απο το συνολικό και διαχρονικό ποταμό των 130,000,000 μαύρων, κατάμαυρων ευρώ της Siemens που διακινήθηκαν σε πολιτικά πρόσωπα, κόμματα εξουσίας, και ισχυρούς άνδρες της άθλιας Πόλης μας….
Η αθλιότης δεν έχει τέλος. Σαν το πυθάρι των Δαναίδων. Για δεκαετίες λοιπόν, οι πολιτικοί ταγοί της χώρας είναι αυτοβούλως παραδοθέντες υποχείρια των γερμανικών υπηρεσιών μέσω της εξαγοράς των συνειδήσεών τους με το μαύρο ευρωποτάμι της Siemens να περνάει απο τα υπόγεια της Βουλής…
Αίφνης όμως, ανακύπτουν και θέματα εθνικής ασφάλειας καθώς σχεδόν το σύνολο του τηλεπικοινωνιακού δικτύου και υποδομών της χώρας γράφει στην ούγια Siemens…
Μίσθαρνοι γερμανουπάλληλοι λοιπόν οι πολιτικοί προιστάμενοι του ΟΤΕ. Απο κοντά και η διοίκηση των γερμανοτσολιάδων. Είναι μαθηματικώς αδύνατον να μην ελέγχουν – κυρίως- οι Γερμανοί το σύνολο των τηλεπικοινωνιών της χώρας με τερματισμούς στην Φρανκφούρτη και το Λάνγκλει…
Θυμηθήκαμε παλιότερες δημοσιεύσεις και για το ναζιστικό κλέος της Siemens, και τις τελευταίες ναζιστικού επιπέδου υπηρεσίες αλα Siemens που εγκατέστησαν στην Περσία κατόπιν παραγγελίας του καθεστώτος για να παρακολουθούν και να καταγράφουν τους πάντες και τα πάντα. Και στην Ελλάδα άραγε χρησιμοποιούν αυτό το σύστημα ή κάτι πιό εξελιγμένο;;;
Η θυσία-σφαγή της Ιφιγένειας-Μαντέλη για να εξευμενιστούν και αποπροσανατολιστούν οι θεοί των ανέμων της κάθαρσης του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας μας δεν επαρκεί…

ΕΠΙΚΑΙΡΑ : Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

April 22, 2010 1 comment


“Το τέλος της μικρής μας Δημοκρατίας” είναι ο τίτλος άρθρου στα “ΕΠΙΚΑΙΡΑ” που κυκλοφορούν. Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει μετά την ανάγνωση είναι τι είδους πολίτευμα θα αντικαταστήσει την “μικρή”και πικρή μας Δημοκρατία που μόλις μας τελείωσε η μάλλον την “τελειώσαμε” όλοι μαζί.
Η συνεχής καταλήστευση και κατασπατάληση των δανεικών που “εισάγαμε” με αντάλλαγμα τις “εξαγωγές” ομολόγων, των ευρωπαικών επιδοτήσεων, και του όποιου δημοσίου πλούτου απο την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, σε συνδυασμό με την πλήρη, πολυεπίπεδη, και χωρίς έλεος καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας, ενα ατελείωτο γλέντι με δανεικά, μας οδήγησε νομοτελειακά στην συστημική κατάρρευση της Ελληνικής Δημοκρατίας. Μία Δημοκρατία ρακένδυτη πλέον, που περιφέρει με “εθνική υπερηφάνεια” χαμογελώντας (sic) τα κουρέλια της στους τοκογλύφους του πλανήτη και με απλωμένο χέρι γονυπετής και εκλιπαρούσα ψάχνει για φρέσκα δανεικά μπάς και μπορέσει να συνεχίσει να ταίζει τον “κυρίαρχο λαό” της.
Η κατάρρευση είναι πλήρης και μη αναστρέψιμη πλέον, και μέσα απο την υπερφορτισμένη επικοινωνιακά παραπλανητική θύελλα ειδήσεων των εντεταλμένων κρατικοδίαιτων και μεγαλοεργολαβικών ΜΜΕ , γεμάτη πιασάρικες καλοδουλεμένες συνταγές αποπροσανατολισμού με πρωταγωνιστές ξανθιά πορνίδια, γιάφκες παλαιάς κοπής, δίκτυα ανύπαρκτης προστασίας, περίστροφα και μπαζούκας με αφλογιστία, και άλλα -τουλάχιστον-φαιδρά, προσπαθείται να διασκεδασθεί η αγωνία του λαού που βλέπει να οδηγείται δίκην πασχαλινών αμνοεριφίων απο τους επί σαρακονταετία ίδιους”εκλεγμένους” ποιμένες του στο σφαγείο και τις σούβλες της Διεθνούς Τραπεζοκρατίας.
Ελλάδα 2010 : Με δεδομένη πλέον την οικονομική Κατοχή και την εγκατάσταση των “ξένων” τραπεζοκρατών του ΔΝΤ/ΕΕ στα υπουργεία του πρώην ανεξάρτητου “κυρίαρχου” Κράτους, ο λαός, που οχι μόνον δεν προστάτεψε αλλά κατέστρεψε την Δημοκρατία του αποδεχόμενος την μετατροπή της σε δικομματική πελατειακή Φαυλοκρατία, πέρα απο τα “δανεικά” αργύρια της ατιμωτικής προδοσίας, οσονούπω θα αναζητεί και το επόμενο πολίτευμά του μέσα στον επερχόμενο γενικό χαμό.
“Φοβάται εξέγερση” η ΕΛΑΣ
και προετοιμάζεται, είναι ο τίτλος άλλου άρθρου στο ίδιο τεύχος. Οι ενναλακτικές της Δημοκρατίας προτάσεις διακυβέρνησης δεν είναι ούτε πολλές, ούτε ευχάριστες. Η διαχείριση της πολυεπίπεδης κρίσης εν εξελίξει και της επερχόμενης κοινωνικής έκρηξης ηφαιστιακών διαστάσεων, θα χρειαστεί πολλές, επίπονες , και τραυματικές θυσίες, ακόμα και θεμελιώδεις αλλαγές σ’αυτά που θεωρούσαμε κεκτημένα και δεδομένα την εποχή της “μικρής”,αφερέγγυας και άτιμης Δημοκρατίας μας, που κτυπημένη θανάσιμα, βρίσκεται διασωληνωμένη στην εντατική του ΔΝΤ&Σια…
Στρατιωτική Χούντα μάλλον δεν θα παίξει, μιας και κανείς δεν θα θελήσει να εμπλακεί -ξανά- σε σενάρια που οδηγούν σε ισόβια κάθειρξη –έστω και με αναδρομική ισχύ νόμων αλα Απριλιανοί
Κατάργηση, διαμελισμός και Γιουγκοσλαυοποίηση του κράτους σε περιφέρεις και προσάρτηση σε ενα νεο-Οθωμανικό Βαλκανικό imperium με συνταγή αλά Δραγώνα κομμάτι δύσκολο…
Προεδρική Δημοκρατία με ξένους εγκάθετους κυβερνήτες (Στράους Καάν λ.χ. αν χάσει τις εκλογές στην Γαλλία) δεν κολλάει…
Εν αναμονή μεγάλων, ραγδαίων, και συστημικών πολιτικών εξελίξεων λοιπόν, ψάχνοντας τι την επόμενη μέρα θα αντικαταστήσει τον “κύκλο της μεταπολίτευσης που έκλεισε” και το “τέρμα εποχής” (Γ.Α.Π.). Εχει ενδιαφέρον για τους “σχεδιαστές του μέλλοντος” να παρακολουθήσουν την συνέντευξη του πρώην ανώτατου άρχοντα , του τέως βασιληά Κωνσταντίνου στο CNN, που πλήρωσε λοιδωρούμενος και εξοστρακισμένος για τέσσερις δεκαετίες τις αμαρτίες του, την κόντρα με τους Παπανδρέου και τους αμερικανούς, δεν συμμετείχε όμως ούτε στην καταστροφική διαχείριση των εθνικών θεμάτων και δή του Κυπριακού και ούτε στο πάρτυ της καταστροφικής “ανήθικης αλλά νομίμου” Φαυλοκρατίας και αφαίμαξης που στήθηκε τα τελευταία 40 χρόνια στην χώρα, και δεν ζητάει καμμία εξουσία.
Δηλώνει πώς το γκρίζο δεν περπατάει στην Ελλάδα. Η μαύρο ή άσπρο, ή κλάμα ή γέλιο, οι Ελληνες είναι ενας λαός γεμάτος πάθος …

Ας προσέξουν λοιπόν οι “σχεδιαστές του μέλλοντος” αυτό το πάθος του ελληνικού λαού. Ας λάβουν υπ’όψιν τους τουλάχιστον το όποιο “φιλότιμο” ανέφερε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα πριν λίγο καιρό.

Δεν χρειάζονται “ταυροι” εντός του υαλοπωλείου…

και τα τελευταία σχόλια απο τον Max Keiser για την επίθεση εναντίον της Ελλάδας

ΣΤΡΑΟΥΣ ΚΑΑΝ Ο ΝΕΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΜΕΡΟΣ 3

April 16, 2010 Leave a comment

Αναλαμβάνει μετά απο 20 χρόνια ΠΑΣΟΚ, 5 ΝΔ, και 3 “Οικουμενικής” καταστροφικής οικονομικής διακυβέρνησης και “προετοιμασίας” της χρεοκωπίας, τις τύχες της Ελλάδας ο νέος άτυπος υπερ-υπουργός οικονομικών της σημερινής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ κ.Ντομινίκ Στράους Κάαν του ΔΝΤ.

Ακολουθεί αναδημοσίευση απο εδω

Η κυβέρνηση μας πάει στο ΔΝΤ!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ειλημμένη είναι πλέον η απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να οδηγήσει τη χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας η χθεσινή επιστολή της κυβέρνησης διά του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου προς τον διευθυντή του ΔΝΤ Ντονιμίκ Στρος – Καν, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν – Κλοντ Τρισέ και τον κομισάριο Ολι Ρεν.

Με την επιστολή αυτή ζητείται ουσιαστικά η έναρξη της διαδικασίας ενεργοποίησης του μηχανισμού υπαγωγής της πατρίδας μας στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική εξουσία του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Την Δευτέρα θα αφιχθούν στην Αθήνα εκπρόσωποι των ξένων δυναστών, για να ανακοινώσουν τους όρους τους, τους οποίους φυσικά θα αποδεχθεί ευχαρίστως και άνευ ουδεμιάς αντίρρησης η κυβέρνηση.

Είναι πλέον προφανές ότι έχουμε να κάνουμε… με πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου εντελώς άσχετης με τα συνήθως προβαλλόμενα οικονομικά προσχήματα δυσκολιών δανεισμού της χώρας ή επιβάρυνσής της με υπέρογκα ή δυσβάστακτα επιτόκια.

Αν η κυβέρνηση όντως ενδιαφερόταν για τα επιτόκια δανεισμού της χώρας, δεν θα προέβαινε σε καμιά κίνηση προσφυγής στο ΔΝΤ πριν κάνει το απλούστατο βήμα της έκδοσης νέων κρατικών ομολόγων.

Μόλις την Κυριακή αποφάσισαν οι υπουργοί Οικονομίας της Ευρωζώνης ότι είναι πρόθυμοι να δανείσουν στην Ελλάδα 30 δισεκατομμύρια ευρώ συν 10 – 15 δισ. του ΔΝΤ με επιτόκιο 5% για τα ευρωδάνεια, αν το ζητήσει η Αθήνα. Το ποσό αυτό υπερκαλύπτει τις φετινές δανειακές ανάγκες της χώρας, άρα οι τράπεζες που θα δάνειζαν τη χώρα μας ήταν βέβαιες ότι θα πάρουν οπωσδήποτε τα λεφτά τους.

Το γεγονός αυτό θα οδηγούσε με σχεδόν μαθηματική βεβαιότητα στον δανεισμό της χώρας με επιτόκιο γύρω στο 6%, καθώς αν οι τράπεζες ζητούσαν επιτόκια της τάξης του 7% και πάνω αυτό θα ωθούσε την ελληνική κυβέρνηση στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της ΕΕ, με αποτέλεσμα οι τράπεζες να χάσουν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε τόκους για το σύνολο του ποσού και της χρονικής διάρκειας των ελληνικών δανείων!

Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν το έκανε αυτό. Ακύρωσε στην «πράξη την απόφαση της Ευρωζώνης για στήριξη. Δεν έβγαλε ομόλογα και ξεκίνησε τη διαδικασία υπαγωγής της χώρας στο ΔΝΤ χωρίς καν να δοκιμάσει τις επιπτώσεις στις αγορές του μηχανισμού στήριξης. Αρα δεν την ενδιαφέρει το κόστος δανεισμού από τις αγορές, όπως ισχυριζόταν ότι επιδιώκει ο πρωθυπουργός.

Εννοείται ότι οποιαδήποτε έκδοση ελληνικού κρατικού ομολόγου από εδώ και πέρα δεν έχει καμιά σχέση με τις προηγούμενες, καθώς πλέον η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες υπό την εξουσία του ΔΝΤ.

Από τη στιγμή όμως που καθίσταται προφανές ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν φέρνει το ΔΝΤ στην Ελλάδα για λόγους αδυναμίας εξεύρεσης δανείων, λογικό είναι να αναζητήσει κανείς για ποιους λόγους το φέρνει.

Ο βίος και η πολιτεία αυτού του μισητού διεθνούς οργανισμού που εξευτελίζει την κρατική κυριαρχία των χωρών που πέφτουν στα νύχια του, μας δίνει την απάντηση για τους επιδιωκόμενους ανομολόγητους στόχους της κίνησης του πρωθυπουργού.

Οπου πάει το ΔΝΤ εξαπολύει κύμα απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων. Μειώνει τους μισθούς και τις συντάξεις τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Απελευθερώνει τις απολύσεις και εκτοξεύει την ανεργία στα ύψη. Εκποιεί ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία. Αποδομεί το κοινωνικό κράτος, περικόπτοντας όσο το δυνατόν περισσότερες παροχές.

Καταστρέφει τα δημόσια συστήματα παιδείας και υγείας προσπαθώντας να ιδιωτικοποιήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος τους. Αυξάνει κατά 3 ή 5 ή και περισσότερες μονάδες τον ΦΠΑ. Αυξάνει τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, των εισιτηρίων των λεωφορείων και πάει λέγοντας…

Αυτή δηλαδή είναι η μοίρα που περιμένει πλέον τους Ελληνες.
Μαζική μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των μεσαίων και των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, με στόχο την ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσιότερων.

ΚΑΤΑΝΤΙΑ

Η «Ψωροκώσταινα» του μέλλοντός μας

Οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις του τόπου έδιναν επί δεκαετίες ολόκληρες την ιδεολογική μάχη εναντίον της θεωρίας της Δεξιάς της υποτέλειας και της αμερικανοκρατίας των μετεμφυλιακών χρόνων που παρουσίαζε την Ελλάδα ως «Ψωροκώσταινα» για να δικαιολογήσει την πολιτική της, που είχε καταδικάσει τη χώρα στη μιζέρια. «Ψωροκώσταινα» σήμαινε χώρα δήθεν προορισμένη από τη μοίρα της να είναι αιωνίως εξαθλιωμένη. Πού να φανταζόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως ότι μισόν αιώνα αργότερα μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον γιο του θα στρεφόταν στο ΔΝΤ, για να ξανακάνει με τη βοήθειά του την Ελλάδα και πάλι «Ψωροκώσταινα» με φτωχό λαό!


…keep em shoes coming. IMF is a NWO enslavement tool to finance World Globalization for World Domination.
NWO=OWN

Προηγούμενες δημοσιεύσεις εδω

Αρθρο του Γ.Δελαστίκ για το χτύπημα της Πορτογαλίας (PIIGS) εδω

συνεχίζεται…

ΟΙ 300 ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ 300 + 1 ΤΗΣ ΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΤΥΣ v.2 UPDATE

November 25, 2009 Leave a comment

Ω ξειν, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα τοις εκείνων χρήμασι πειθόμενοι

Χαμός Α.Ε. η εθνική οικονομία. Πρωταγωνιστής της ημέρας και πάλι ο κ.Διοικητής της ΤτΕ κ.Προβόπουλος με τα “καμπανάκια κινδύνου” που πολύ ετεροχρονισμένα κρούει ενω ο Τιτανικός της εθνικής οικονομίας βυθίζεται καθώς έχει ήδη προσκρούσει στα παγόβουνα των τοκογλύφων και τα πριτσίνια έχουν φύγει μακράν απο την θέση τους. Σενάρια με 8,11,12% η και παραπάνω το έλλειμα γαρ…
Αλά Ομπάμα και Μπερνάνκε, ο κύριος πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και οι φωστήρες υπεύθυνοι των επι των οικονομικών υπουργείων κος Παπακωνσταντίνου και κα Κατσέλη συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να στηρίζουν τον κ. διοικητή της κεντρικής τράπεζας της χώρας. Φαίνεται πως είναι “αναγκαίες” οι “καλές υπηρεσίες” του, μιάς και η Goldman Sachs και οι λοιποί αμαρτωλοί και αρματωλοί δανειστές μας και αγοραστές των κρατικών ομολόγων μας επιθυμούν να συνεχίσουν το καταστροφικό ρέιβ πάρτυ των τρελλών επιτοκίων, με επιδρομή αυξημένων τόκων των τόκων των δανεικών, σε μία τελευταία έφοδο για την πλήρη υποδούλωση και εξάρτηση της χώρας στο διεθνές λόμπυ των τοκογλύφων γεωστρατηγιστών που ήδη έχουν γονατίσει και υποτάξει την Αμερική, την Ευρώπη, κι όχι μόνον.
Η Νέα Παγκόσμια Τάξη των ιδιοκτητών του πλανήτη έχει αποφασίσει να τελειώνει εδω και τώρα με τους αναιδείς και ανένταχτους Ελληνες που συνεχίζουν αφ’ενός να αυθαδιάζουν στα “εθνικά” θέματα της Κύπρου, της Μακεδονίας, της Θράκης, του Αιγαίου και να αντιδρούν στην παράδοση της διαχείρησης της χώρας και του επίγειου και υπόγειου ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της στα νύχια τους.Βέβαια ο κ.Προβόπουλος ειναι διοικητής στην κεντρική τράπεζα της Ελλάδος, ενα μικρό περιφερειακό υποκατάστημα της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης του κ Τρυσέ. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούνται τα ελληνικά ομόλογα τοξικά προιόντα ειδικά από την Goldman Sachs και να ζητά την υποτίμηση του ευρώ εξ’αιτίας της Ελλάδος(!!!), οταν η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, η Deutsche Bank, η Τράπεζα της Αγγλίας και άλλοι πολλοί κεντρικοί τραπεζικοί οργανισμοί είναι φορτωμένοι μέχρι τον λαιμό με τρις δολλάρια σε τοξικά ομόλογα της FED, της AIG, της Goldman Sachs και άλλα απίθανα και φανταστικά προιόντα – φούσκες της μεγαλύτερης αρπαχτής και απάτης του τραπεζικού και χρηματιστηριακού καζίνο (credit swaps κλπ), που έχουν διαλύσει συστημικά την παγκόσμια οικονομία. Το “σκληρό ευρώ” παραγεμισμένο με αυτά τα τοξικά, θα λειώσει σαν κεράκι αν καταρρεύσει το αμερικανικό δολλάριο, είτε συμμετέχει η Ελλάδα στην ευρωζώνη είτε όχι. Τα 300 δις ευρώ συνολικό χρέος της Ελλάδας (κεφάλαιο+τοκοι τόκων των τόκων) για τα οποία μας ξεφωνίζει η Goldman Sachs και ο κ.Τρυσέ, ωχριούν μπροστά στα τρις χαμένα ευρώ που αναζητεί λ.χ. εναγωνίως η κα Μέρκελ σε διάφορες τράπεζες στην Γερμανία. Η Ελλάδα βέβαια, εξ’αιτίας της κακής τριαντακοετούς κρατικής διαχείρησης των οικονομισάριων suckers που όψιμα ανακάλυψε και ο συνυπεύθυνος της εθνικής οικονομίας κ.Προβόπουλος,φαίνεται πως θα χρησιμοποιηθεί σαν μαύρο πρόβατο στο σφαγείο της παγκόσμιας υπερτράπεζας της Νέας Τάξης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να τρομοκρατηθούν πολιτικά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που ακόμα αρνούνται να ισοπεδωθούν απο τον οδοστρωτήρα των Βρυξελλών, το νέο Σύνταγμα της ΕΕ και την Ευρωπαική Υπερκυβέρνηση που θα καταργεί πλέον στην ουσία τις εθνικές κυβερνήσεις, και θα αφαιρέσει εκτός από την δυνατότητα εκτύπωσης χαρτονομίσματος (βασικό συστατικό κάθε κυρίαρχου κράτους και έθνους) και τις υπόλοιπες ουσιαστικές εξουσίες τους….
Με την ευκαιρία του εν εξελίξει“γιουρουσιού” που βιώνουμε, ας θυμηθούμε ενα παλαιότερο άρθρο απο το ΚΛΙΚ του Σεπτεμβρίου 2008, όταν το παγκόσμιο πάρτυ των τραπεζιτών-καζινάδων “too big to fail” της Wall Street ξεκίναγε να γίνεται γνωστό στις πλατιές λαικές μάζες και τα πρώτα 800δις δολλάρια πυρόσβεσης όδευαν εκβιαστικά υπό την απειλή της άμεσης κατάρρευσης της παγκόσμιας οικονομίας απο το Κονγκρέσσο στίς τσέπες των γκόλντεν μπόυς της AIG και της Goldman Sachs. Προφητικό για την υπόλοιπη 10μηνη διακυβέρνηση της ΝΔ, πρίν τα καταπληκτικά αποφθέγματα περί του “ανήθικου αλλά νόμιμου χρηματισμού, ρεμούλας, αρπαχτής” της Βατοπαιδινής συμμορίας, και τις συντονισμένες εφορμήσεις στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Εφορμήσεις που αποσκοπούσαν στο να αφαιμαχθούν τα ρευστά και να αγορασθούν μάρκες καζίνου τύπου Goldman Sachs, Citibank ( αγνοούνται 260δις!!!)και άλλων…

Από τους 300 της Σπάρτης, στους 300 της Πάρτης (και των πάρτυς)
Κάντε το σαν άσκηση για να καταλάβετε καλύτερα! Ας υποθέσουμε ότι είστε ιδιοκτήτης κάποιας επιχείρησης, με 10, 20 ή 300 εργαζόμενους, δεν έχει σημασία. Και ότι προσπαθείτε να βρείτε κάποιους καινούργιους εργαζόμενους για να επανδρώσουν κάποιο τμήμα της επιχείρησής σας. Βλέπετε λοιπόν διάφορους υποψήφιους, που ο καθ ένας έχει και το βιογραφικό του και συζητάτε διάφορα για τις συνθήκες της εργασίας του, φυσικά και πρώτα απ’ όλα για την αμοιβή του και διάφορα τέτοια. Ανάμεσα σ’ αυτούς λοιπόν τους υποψήφιους παρουσιάζεται και κάποιος, που αντί να πει τα γνωστά, σας λέει πως ο λόγος που κάνει τη δουλειά του είναι γιατί θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του, γιατί θέλει να σώσει την πατρίδα και διάφορα τέτοια μελοδραματικά. Πως θα τον αντιμετωπίζατε; Δεν έχει σημασία. Σκεφτείτε το για λίγο. Στην πραγματικότητα αυτή η συλλογιστική της «προσφοράς» ισχύει μόνο για την τάξη των πολιτικών, που όταν «ζητάνε δουλειά», όταν ζητάνε δηλαδή να τους ψηφίσετε, η επιχειρηματολογία τους εστιάζεται κυρίως σ’ αυτήν την ακόρεστη διάθεσή τους για «προσφορά».
Και τώρα σκεφτείτε κάτι άλλο. ΄Εχετε δει ποτέ κανέναν πολιτικό, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, να λέει πως ο λόγος που έχει διαλέξει αυτό το «επάγγελμα», έχει να κάνει με τίποτα άλλο εκτός από τη διάθεσή του να «προσφέρει». Έχετε δει κανένα πολιτικό να λέει αυτό που λένε όλοι οι άνθρωποι, ότι δηλαδή κάνουν τη δουλειά τους για να τους δώσει πρώτα απ’ όλα λεφτά για να επιζήσουν και δεύτερον να κυνηγήσουν μια καριέρα που θα τους οδηγήσει σε καλύτερες απολαβές –ή κέρδη αν πρόκειται για επιχειρηματίες- που θα τους επιτρέψουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή από οικονομική άποψη. Όχι βέβαια. Οι πολιτικοί είναι προφανώς μια ειδική ράτσα ανθρώπων, που έχουν γεννηθεί με την τάση να «προσφέρει». Χμ.. θα μπορούσε να είναι και έτσι. Αλλά προσωπικά διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις.

Το χρήμα λίγοι εμίσησαν.

Από τότε που ήμουν παιδί σχεδόν είχα μια μεγάλη αγάπη για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και για ότι είχε παράγει.
Είχα από πολύ μικρός αρχίσει να διαβάζω κείμενα των αρχαίων και το περίεργο είναι πως μερικές από τις καλύτερες μεταφράσεις των ελληνικών κειμένων τις βρήκα σε εκδόσεις στα αγγλικά και όχι στα ελληνικά. Είναι κι αυτό ένα παράδοξο. Από όλα λοιπόν τα αποφθέγματα, τις ρήσεις και τα κείμενα που έχω διαβάσει είναι δύο για τα οποία διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις. Πρώτον για τη γνωστή ρήση του Αριστοτέλη που λέει πως «ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον» και δεύτερον το ρητό που λέει «πολλοί το χρήμα εμίσησαν, αλλά τη δόξα ουδείς».Σχετικά με τον Αριστοτέλη έχω την εντύπωση πως ο άνθρωπος είναι κατ’ αρχάς «οικονομικό ον» και μετά οτιδήποτε άλλο. Και αυτό όχι για άλλο λόγο, πέρα από το ότι ο άνθρωπος εκτός από μυαλό έχει κατ’ αρχάς σώμα, που για να επιζήσει πρέπει να τραφεί. Και στον σύγχρονο κόσμο «τροφή» σημαίνει «χρήμα». Για το δεύτερο έχω μεγαλύτερες επιφυλάξεις, πρώτον γιατί έχω δει πολλούς ανθρώπους να μην αγαπούν , αλλά να φοβούνται τη δόξα-αλλά αυτό είναι σχετικό, θα μπορούσε να οφείλεται και σε αγοραφοβία- αλλά ακόμη δεν έχω συναντήσει κανέναν που να μην αγαπά το χρήμα όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Παρ’ όλα αυτά όλοι οι άνθρωποι διέπονται από μια σχετική ενοχή απέναντι στο χρήμα και είναι πολύ δημοφιλής η τάση να ισχυρίζεται κανείς πως δεν αγαπά το χρήμα. Όταν όμως τα πράγματα ζορίσουν πολύ λίγοι θα σας χαρίσουν αυτά που τους χρωστάτε και πολύ λίγοι θα σας χαρίσουν χρήματα αφιλοκερδώς. Συνήθως αποσκοπούν σε κάτι που απλώς δεν είναι κάποιες φορές τόσο ευδιάκριτο.Αλλά για να επανέλθουμε στα αρχαία ελληνικά αποφθέγματα, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα αυτά ελέχθησαν σε κάποια άλλη εποχή και δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, μπόρεσε να ανθίσει και να φθάσει και στο ιδεώδες της Δημοκρατίας, για έναν απλό λόγο. Τη δουλειά την έκαναν οι σκλάβοι. Όπως είναι γνωστό οι Αθηναίοι πολίτες, δεν είχαν και μεγάλη έφεση στις χειρονακτικές εργασίες. Τους άρεσε περισσότερο να γυμνάζουν το σώμα τους και να σκέπτονται, να γυμνάζουν και το μυαλό τους δηλαδή. Αν υπήρχε ανάγκη βέβαια, θα πήγαιναν στον πόλεμο και θα έδιναν και τη ζωή τους, για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και κυρίως τον τρόπο της ζωής τους και την ελευθερία του να αισθάνονται «πολίτες» και όχι «υπήκοοι». ΄Ολο όμως το τότε «σύστημα» βασιζόταν στο γεγονός πως την δουλειά την έκαναν οι σκλάβοι. Αν δούμε έτσι από κάποια απόσταση την αρχαία Αθήνα, για παράδειγμα και τους πολίτες της, θα μας θυμίσει με κάποιο τρόπο και τον σημερινό κόσμο, με τις κυρίαρχες «ελίτ» που κυβερνούν και νέμονται κυριαρχικά τον πλούτο, ενώ τη θέση των «σκλάβων» έχουν καταλάβει τα εκατομμύρια των εργαζομένων που προσπαθούν να τα φέρουν βόλτα με τις όποιες απολαβές τους. Μέσα σ’ αυτή την εξίσωση, ποιο ρόλο κρατούν οι πολιτικοί; Έχετε για παράδειγμα σκεφτεί για το ποια είναι η αιτία που ο Κώστας Καραμανλής ή ο Γιώργος Παπανδρέου, ή ο Αλέξης Τσίπρας ή ο Μπαράκ Ομπάμα, έχουν επιλέξει την πολιτική σαν το πεδίο της δράσης τους. Είναι γιατί θέλουν να «προσφέρουν», ή μήπως τα κίνητρά τους είναι διαφορετικά;. Τι σκέφτεται άραγε ο Μακ Κέϊν όταν πηγαίνει να κοιμηθεί; Το πώς θα σώσει την Αμερική ή το πώς θα μείνει το όνομά του στην Ιστορία. Τι καθοδηγεί τη σκέψη του Βλαντιμίρ Πούτιν; Η «μαμά» Ρωσία ή το δικό του υπερεγώ. Θα του ήταν το ίδιο να «σώσει» τη Ρωσία κάποιος άλλος ή η «σωτηρία» της Ρωσίας κάνει νόημα μόνο αν είναι σχετισμένη με το δικό του όνομα;
Ο Μέγας Αλέξανδρος που ήταν ο πιο επιφανής μαθητής του Αριστοτέλη είχε κάνει σαφή τη δική του άποψη . «Τι ποιο ωραίο υπάρχει από το να ζήσεις γενναία και το όνομά σου να μείνει για πάντα αθάνατο στην Ιστορία»Η πολιτική σκέψη της Αρχαίας Ελλάδας ήταν ίσως η μεγαλύτερη επιρροή στον τρόπο που διαμορφώθηκαν οι δυτικές δημοκρατίες. Από την εποχή της Αναγέννησης ήδη, που η αρχαία ελληνική σκέψη ξαναβρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων και ιδίως από την εποχή του διαφωτισμού και μετά, οι ελληνικές ιδέες για την πολιτική και την Δημοκρατία, αποτέλεσαν τη βάση για τη διαμόρφωση των σύγχρονων δημοκρατιών, αλλά και του γενικού «προφίλ» αυτών που ασχολιόνταν με την πολιτική. Από την αρχή ήδη του εικοστού αιώνα, οπότε οι δυτικές δημοκρατίες είχαν αποκτήσει τις βασικές συνισταμένες που ισχύουν ακόμη και σήμερα καθώς το Κεφάλαιο, η Εργασία και η Πολιτική ήταν οι βασικοί άξονες που διαμορφώθηκαν τότε και που με τις όποιες μικρές διαφοροποιήσεις τους ισχύουν ακόμη και σήμερα. Ήταν και τότε πάλι που η αρχαία ελληνική σκέψη, κυρίως του Αριστοτέλη, αλλά και του Πλάτωνα μέσα από την «Πολιτεία» του, προβλήθηκαν όσο τίποτα άλλο στις δυτικές Δημοκρατίες. Δεν είναι τυχαίο το ότι τα τμήματα των διαφόρων σχολών των αμερικανικών Πανεπιστημίων, χαρακτηρίζονται από γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. «Αλφα», «Δέλτα», «Σίγμα» κ.λ.π. Και ήταν τότε που η άποψη του Αριστοτέλη, για το ότι δηλαδή «ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον» προβλήθηκε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τα πράγματα δεν γίνονται ποτέ τυχαία. Ήταν η βιομηχανική εποχή και ήταν φανερό ότι το χρήμα ήταν αυτό που καθόριζε τις κοινωνικές σχέσεις. Η επικράτηση της άποψης του Αριστοτέλη έδινε στους πολιτικούς μια σχεδόν απόκοσμη αίγλη καθώς ερχόταν από αυτό το φωτισμένο παρελθόν. Αλλά βόλευε, γιατί κυρίως έκρυβε μια μεγαλύτερη αλήθεια. Ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι κατ’ αρχάς οικονομικό και σεξουαλικό ον, κυριαρχείται δηλαδή από τα βασικά ένστικτα της αυτοσυντήρησης και της αναπαραγωγής. Δευτερευόντως μπορεί να είναι και πολιτικό και καλλιτεχνικό και ποδοσφαιρικό και οτιδήποτε άλλο. Αλλά πρωτευόντως είναι οικονομικό και σεξουαλικό ον. Αυτή η αλήθεια όμως δεν έπρεπε να φαίνεται. Οι πολιτικοί έπρεπε να φαίνεται ότι ανήκουν σε μια ιδιαίτερη ομάδα ανθρώπων, όπου η δίψα για το χρήμα και η δίψα για το σεξ, δεν ισχύουν, όπως για τους υπόλοιπους ανθρώπους . Οι πολιτικοί έπρεπε να φαίνεται πως διέπονται μόνο από ανώτερα ιδανικά. Από την τάση να «προσφέρουν». Είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα παραμύθια. Ήταν όμως μια εποχή με ελάχιστη συγκριτικά με το σήμερα πληροφόρηση και απολύτως ελεγχόμενη από τα κέντρα εξουσίας. Και έτσι οποιοσδήποτε Μύθος μπορούσε εύκολα να γίνει η κυρίαρχη άποψη. Αρκεί να βόλευε. ΄Όλα αυτά όμως θα άλλαζαν από το 1950 και μετά.
Το κυνήγι της επιβίωσης, της καριέρας και του πλουτισμού

Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή τα σεξουαλικά «σκάνδαλα», η φυσιολογική δηλαδή ανθρώπινη τάση για το σεξ, ήταν για χρόνια ο ρυθμιστικός παράγοντας των πολιτικών εξελίξεων; Είναι γνωστή η ιστορία του τότε υποψήφιου Δημοκρατικού Γερουσιαστή Γκάρυ Χαρτ για το χρίσμα του υποψηφίου Προέδρου, που εξ αιτίας κάποια ερωτικής του περιπέτειας, αναγκάστηκε τελικά να παραιτηθεί, παρ’ όλο που όλα έδειχναν ότι θα μπορούσε να είχε γίνει ο επόμενος τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι ερωτικές περιπέτειες, που είναι μάλλον ο κανόνας, παρά η εξαίρεση για τα μακροχρόνια παντρεμένα ζευγάρια, έχουν το μειονέκτημα να αποδεικνύουν ότι και οι πολιτικοί κατέχονται από τα συνηθισμένα ανθρώπινα πάθη. Και αφού υποκύπτουν στο σεξ, θα μπορούσαν εξ ίσου εύκολα να υποκύψουν και στο χρήμα. Δυστυχώς γι’ αυτό το υπέροχο παραμύθι της ιδιαιτερότητας των πολιτικών, το τέλος δεν θα ήταν τόσο ευτυχισμένο. Κάποια χρόνια μετά τον θάνατο του Τζων Κέννεντυ άρχισαν να γίνονται γνωστές οι ερωτικές του περιπέτειες, η διασημότερη από τις οποίες ήταν αυτή με την Μέρυλιν Μονρόε, που λίγο αργότερα θα γινόταν και ερωμένη του αδελφού του Ρόμπερτ Κέννεντυ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου όχι μόνο είχε αναρίθμητες ερωτικές περιπέτειες, αλλά και μια εξώγαμη κόρη. Το ίδιο ίσχυε και για τον Φρανσουά Μιτεράν. Ο Μπιλ Κλίντον συναγωνιζόταν τους δύο πάρα πάνω σε ερωτικές επιδόσεις, με το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι η Μόνικα Λεβίνσκι του πήρε τουλάχιστον μια πίπα μέσα στο Λευκό Οίκο. Όλα αυτά, τα πολύ συνηθισμένα και ανθρώπινα δεν αποδεικνύουν παρά μόνο μια αλήθεια. Ότι δηλαδή οι πολιτικοί, όπως και όλοι οι συνηθισμένοι άνθρωποι, διψάνε εξ ίσου με τους υπόλοιπους ανθρώπους για το σεξ και για το χρήμα. Οι αποκαλύψεις για υποθέσεις χρηματισμού πολιτικών σε όλα τα μέρη του κόσμου είναι πια στην ημερησία διάταξη. Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε σελίδες και σελίδες με τέτοιες υποθέσεις, από τις οποίες η ιστορία με τη Ζήμενς είναι η πιο πρόσφατη για την Ελλάδα. Αλλά μάλλον δεν χρειάζεται. Όλα αυτά έχουν γίνει πια κοινή πεποίθηση. Οι πολιτικοί είναι λοιπόν κι αυτοί συνηθισμένοι άνθρωποι, όπως όλοι μας. Κλείστε λοιπόν τώρα τα μάτια σας και σκεφτείτε κάτι. Κάνετε την όποια δουλειά κάνετε. Δεν έχει σημασία. Αν λοιπόν ερχόταν κάποια στιγμή κάποιος καλός κύριος και σας έλεγε ότι μπορεί να βάλει στον λογαριασμό σας δέκα, είκοσι ή πενήντα εκατομμύρια ευρώ, μαύρα εννοείται, στα νησιά Κάϋμαν ή σε κάποιον άλλο εξωτικό προορισμό και δεν υπάρχει καμία πιθανότητα, κάποιος , κάποτε να σας κατηγορήσει για αυτό. Θα του λέγατε όχι; Για να μην απεραντολογούμε λοιπόν, η πολιτική από τα χρόνια ήδη της βιομηχανικής εποχής, είναι μια πολύ ιδιόρρυθμη επαγγελματική -επιχειρηματική δραστηριότητα, που διέπεται από τους ίδιους κανόνες που διέπουν όλες τις άλλες επαγγελματικές- επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το κυνήγι της επιβίωσης, της καριέρας και του πλουτισμού. Οι πολιτικοί που πλουτίζουν από αυτήν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, δεν αποτελούν κάποια μικρή μειοψηφία όπως ισχυρίζονται κάποια δημοσιογραφικά τσιράκια της εξουσίας, που συνήθως συμμετέχουν σε αυτό το ωραίο πάρτυ, αλλά κάποια μεγάλη πλειοψηφία. Αν υπάρχουν και κάποιοι πολιτικοί που δεν πλουτίζουν στη διάρκεια της πολιτικής τους δραστηριότητας είναι κυρίως γιατί δεν μπόρεσαν. Κάποιοι λίγοι, μάλλον ελάχιστοι, δεν πλούτισαν επειδή δεν ήθελαν, παρ’ όλο που μπορούσαν και αυτό αποτελεί βέβαια δικαίωμά τους. Αλλά οι περισσότεροι που φτάνουν σε υψηλές θέσεις εξουσίας , συνήθως βγαίνουν πολύ πλουσιότεροι. Στην Ελλάδα, που γενικώς έχει πολύ καλές επιδόσεις στο θέμα, επειδή γνωρίζουν και πολύ καλά οι ίδιοι πως έχουν τα πράγματα, έχει ψηφιστεί και ο γνωστός νόμος «περί ευθύνης Υπουργών» που ουσιαστικά εξασφαλίζει για τους χρηματισθέντες Υπουργούς το ακαταδίωκτο.Πριν από πέντε σχεδόν χρόνια ο Κώστας Καραμανλής ήρθε στην εξουσία, με βασικό σύνθημα τον πόλεμο ενάντια στην διαφθορά. Η αλήθεια είναι πως στην δεύτερη κυρίως τετραετία του Σημίτη το κακό είχε παραγίνει με την πλήρη απροθυμία κάθε σχετικά αρμόδιου να μπει κάποια τάξη σ’ αυτό το όργιο διαφθοράς που οι παράμετροί του ήταν γνωστές σε όλους. Με την διακυβέρνηση Καραμανλή άρχισε κάτι να κινείται και κάποιες υποθέσεις να μην πηγαίνουν στο αρχείο. Η κατάσταση πρέπει να έχει βελτιωθεί τουλάχιστον κατά 1%. Δηλαδή αν επί Σημίτη η διαφθορά χτύπαγε 100 μονάδες ας πούμε, τώρα το πολύ να πιάνει τις 99. Για τον Καραμανλή τόσο η υπόθεση της Ζήμενς, όσο και η υπόθεση του Αναστασιάδη, αποτελούν μια από της μεγαλύτερες ευκαιρίες της καριέρας του, ιδίως μετά την ακατανόητη αδράνεια που έχει δείξει στο ξεκαθάρισμα κάποιων υποθέσεων που έχουν ξεπεράσει την ανοχή της κοινής γνώμης. Είναι μάλλον προφανές ότι κανείς δεν θέλει ή δεν μπορεί να διαταράξει τις ισορροπίες του εγχώριου συστήματος. Και αυτό δεν θα έπρεπε πια να προκαλεί έκπληξη σε κανένα.
΄Ένα πρόβλημα που δεν έχει λύση δεν είναι πια πρόβλημα. Είναι κατάσταση.
Κι έτσι φτάνουμε στην απάντηση του ερωτήματος που βάλαμε στην αρχή. Κανένας πολιτικός δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο πέρα από την προσωπική του καριέρα. ΄Όλα αυτά που κάνει και λέει ο κάθε πολιτικός, δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από το χτίσιμο του προσωπικού τους προφίλ έτσι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθ’ ένας. Μια επικοινωνιακή εικόνα χτίζουν, άλλος με περισσότερη επιτυχία και άλλος με λιγότερη, αλλά δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια εικόνα. Η σχέση της με την πραγματικότητα δεν υφίσταται καν. Είναι κάτι σαν τους ηθοποιούς του θεάτρου που κάνουν την παράστασή τους, παίζουν τους όποιους ρόλους τους έχει εμπιστευτεί ο σκηνοθέτης, λένε τα λόγια που έχει γράψει ο συγγραφέας και μετά πηγαίνουν σπίτι τους, με τον αληθινό εαυτό τους. Δεν είναι ούτε ιερά τέρατα, ούτε μεγαλοφυΐες. Κάποιοι είναι λίγο περισσότερο έξυπνοι, κάποιοι λίγο περισσότερο χαζοί και κάποιοι με εμφανή ψυχοπαθολογικά προβλήματα. Άλλοι λίγο πιο άτσαλα, άλλοι κάπως πιο οργανωμένα, στήνουν το πολιτικό τους προφίλ, που είναι και το προΐόν που παράγει αυτή η ιδιότυπη επαγγελματική- επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Ο μόνος σκοπός είναι το να βρεθούν σε κάποια θέση εξουσίας. Και όταν βρεθούν εκεί το κύριο μέλημα, είναι πως θα επωφεληθούν, από αυτήν την όποια άνοδο, μια και το «πλεονέκτημα» μπορεί να φύγει από τα χέρια τους ανά πάσα στιγμή.
Οι 300 της Σπάρτης δεν υπάρχουν πια. Τώρα είναι η εποχή των 300 της Πάρτης.Και ο άνθρωπος δεν είναι πολιτικό όν.
Είναι οικονομικό και σεξουαλικό ον.
Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο

Money


Υ.Γ. Αντε και καλά 2000$/ουγγιά ο χρυσός. Με την φόρα που έχει πάρει (τσιμπάει 10 δολλαριάκια την ημέρα) θα προλάβουμε…το Σαββατοκύριακο;;; +100$ σε εναν μήνα…
“Και ποιός να τόξερε” οταν ο προκάτοχος του κ.Προβόπουλου αντάλλασε 20 τόνους απο τα υπόγεια της Πανεπιστημίου με χάρτινα ομόλογα….εδω, εδω, εδω,εδω,εδω,εδω,

Χρυσός, η εκδίκηση 2000-2009: η απαξίωση των τζογαδόρων των “ομολόγων” και της παγκόσμιας φούσκας των κεντρικών τραπεζών.

[ξόδι,η εξόδιος ακολουθία, η κηδεία]
…Θα είν’ αργά όταν θα ανακαλύψεις τη συνωμοσία, θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι…
οι στίχοι:
Δίσκος αλλαγής πλεύσης κι αποκατάσταση βλάβης
Έχω αλλάξει πρέπει να το καταλάβεις
Μη με ψάξεις μέσα σε διεθνιστικές τάσεις
Οι διεθνισμοί δεν πατούσαν σε υγιείς βάσεις
Αρκετά μ’ αυτό το παραμύθι
Η στάθμη της σούπας του κοσμοπολίτη έχει ανέβει τόσο που μου αγγίζει τη μύτη
Υπάρχει πρόβλημα
Προσπαθώ να μη χάσω την εθνική μου ταυτότητα
Μέσα σ’ αυτό το πλήθος που του επιβάλανε το υδροχόικο ήθος
Φορείς της νέας εποχής που δουλεύανε στο ημίφως
Γι’ αυτό στην εποχή μας ως συνήθως είναι απών το πολιτικό ον του Αριστοτέλη
Η νέα παγκόσμια τάξη θέλει, έναν άνθρωπο κουρέλι
Απλό αριθμό μέσα σε στατιστικές
Μια κοινωνία από ομογενοποιημένους καταναλωτές
Μας θέλει πιόνια στη σκακιέρα των παγκόσμιων εξουσιαστών
Των καρτέλ πετρελαίου και των πολυεθνικών εταιριών
Και δυστυχώς πάει κάπως έτσι λοιπόν
Όλοι ζούμε δίχως την παραμικρή υποψία
Ενώ η αρρώστια έχει αρχίσει να μας τρώει το πόδι
Θα είν’ αργά όταν θ’ ανακαλύψουν τη συνωμοσία
Θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι
Σοφόν το σαφές
Όμως όλοι μιλάνε με μισόλογα και υπεκφυγές
Η σύγχρονη διανόηση φέρνει σύγχυση και συσκότιση αντί να δίνει φώτιση
Είναι γεγονός πως τελούμε υπό κατοχή
Μας διοικούνε πολιτικοί με ομιχλώδη καταγωγή
Σκοτεινών κέντρων αποφάσεων υποτακτικοί
Οι δήθεν πνευματικοί ταγοί τηρούν μια ένοχη ανοχή
Όλα μας ωθούν προς μια νέα εποχή ζόφου
Η πτώση γίνεται συνώνυμο της προόδου
Δε μας θέλουν Έλληνες αλλά πολίτες του κόσμου
Βλέπεις, κιμάς ανθρώπου η ιδεολογία βολεύει τα παγκόσμια εξουσιαστικά ιερατεία
Τα οποία εξάγουν ένα μοντέλο και προσπαθούν να μας το επιβάλουν με το έτσι θέλω
Δε θέλουν μια ειρηνική παγκόσμια κοινότητα που να αφήνει περιθώρια στην πολλαπλότητα
Κατ’ αυτούς παγκοσμιοποίηση σημαίνει ισοπεδωτική μονομορφοποίηση
Γι’ αυτό έχουν στο στόχαστρο το όμαιμο, το ομόγλωσσο, το ομόθρησκο και το ομότροπο
Μας έχουν φτιάξει μια θηλιά για το λαιμό μας
Παραχαράζουν το παρελθόν μας προς όφελος του δικού τους μέλλοντος
Ετοιμάζουν το έδαφος για διέλευση ενός κυβερνομεσαίωνος
Σκοταδισμός για μένα και για σένα
Σκοταδισμός 2001
Βάλουν πανταχόθεν εσκεμμένα ενάντια στο αδογμάτιστο ελληνικό πνεύμα
Ναι, μη σου προκαλεί καθόλου έκπληξη
Η επιχείρηση εθνοκτονίας σε εξέλιξη
Χωρίς αντίδραση μπαίνουμε στο στόμα του λύκου
Η Ελλάς μια αποικία νέου τύπου
Ρόλο δούρειου ίππου παίζουν τα στρατευμένα τους φερέφωνα
Αυτοί που εκλέγονται δουλεύουν για ξένα συμφέροντα
Ανοίγουν την κερκόπορτα συνεπικουρούμενοι από σύγχρονους Ηρρόστρατους και Εφιάλτες
Δε γίνονται αντιληπτοί από ένα έθνος με υπνοβάτες
Κι όλοι ζούμε δίχως την παραμικρή υποψία
Ενώ η αρρώστια έχει αρχίσει να μας τρώει το πόδι
Θα είν’ αργά όταν θ’ ανακαλύψουν τη συνωμοσία
Θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι.