Archive

Archive for the ‘πασοκ’ Category

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΖΩΝ ΚΕΝΝΕΝΤΥ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

April 29, 2011 Leave a comment



“If you tell a lie big enough and keep repeating it, people will eventually come to believe it. The lie can be maintained only for such time as the State can shield the people from the political, economic and/or military consequences of the lie. It thus becomes vitally important for the State to use all of its powers to repress dissent, for the truth is the mortal enemy of the lie, and thus by extension, the truth is the greatest enemy of the State.”
Joseph Goebbels

Επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία απο τους παροικούντες και τους πάσης φύσης κερδοσκόπους διαδρομιστές στο μέγαρο Μαξίμου για τους “κουκουλοφόρους του διαδικτύου”, τους “άναρχους μπλόγκερς”, και την πραγματική ελευθερία του λόγου πέρα απο τα καθεστωτικά και διαπλεκόμενα ΜΜΕ μέσω των εργαλείων της παγκόσμιας κοινωνικής δικτύωσης (μπλόγκς, facebook, twitter, κλπ, κλπ.), παραθέτουμε αποσπάσματα απο την ομιλία του αγρίως δολοφονηθέντος προέδρου των ΗΠΑ Τζων Κέννεντυ πρός τους εκπροσώπους των ΜΜΕ  για την ενημέρωσή τους και ιδεοληψία σε σχέση με τα εξεταζόμενα σχέδια καταστολής, φίμωσης και “άγριου κυνηγητού απο άκρου σε άκρο της επικράτειας” των δικτύων έκφρασης των ελευθέρων πολιτών αυτής της χώρας.

Πέρα από το δεδομένο τεχνολογικό αδιέξοδο και ατελέσφορο μιας τέτοιας κίνησης, η κυβέρνηση εκτίθεται πολλαπλά στην Ιστορία…

“An error does not become a mistake until you refuse to 
correct it.”


JFK,1961

…without debate, without criticism, no Administration and no country can succeed and no Republic can survive. 
That is why the Athenian lawmaker Solon decreed it a crime for any citizen to shrink from controversy.
…αnd that is why our press was protected by the First Amendment– the only business in America specifically protected by the Constitution–not primarily to amuse and entertain, not to emphasize the trivial and the sentimental, not to simply “give the public what it wants”–but to inform, to arouse, to reflect, to state our dangers and our opportunities, to indicate our crises and our choices, to lead, mold, educate and sometimes even anger public opinion. This means greater coverage and analysis of international news–for it is no longer far away and foreign but close at hand and local. It means greater attention to improved understanding of the news as well as improved transmission (!-ed)…



…Η λέξη μυστικότητα είναι αποκρουστική σε μια ελεύθερη και ανοικτή κοινωνία και είμαστε ως άνθρωποι φύση-θέση και ιστορικά αντίθετοι στις «μυστικές εταιρείες», στους «μυστικούς σκοπούς» και στα «μυστικά σχέδια». Γιατί αντιτασσόμαστε παντού, σε όλο τον κόσμο, σε κάθε απόλυτη και άσπλαχνη συνωμοσία που στηρίζεται πρώτιστα στη συγκάλυψη επεκτείνοντας την σφαίρα επιρροής της, στο συγκεκαλυμένο αντί του ξεκάθαρου, στην ανατροπή αντι των εκλογών, στο εκφοβισμό αντί της ελεύθερης επιλογής. Είναι ένα σύστημα που έχει επιστρατευμένους πολλούς ανθρώπους και εφόδια στενά δεμένα μεταξύ τους, μια ιδιαίτερα αποδοτική μηχανή που συνδυάζει στρατιωτικές, διπλωματικές, διανοουμενίστικες, οικονομικές, επιστημονικές και πολιτικές διαδικασίες.
Οι προετοιμασίες της κρύβονται, δεν δημοσιεύονται.
Τα λάθη της θάβονται, δεν ανακοινώνονται.
Οι αποστάτες της εξαφανίζονται, δεν εγκωμιάζονται.
Καμιά δαπάνη δεν εξετάζεται, κανένα μυστικό δεν αποκαλύπτεται.
Για αυτό ο Αθηναίος νομοθέτης Σόλων, θέσπισε ως έγκλημα, για οποιοδήποτε πολίτη τη μη συμμετοχή του στα κοινά.
 Είμαι βέβαιος πως με την βοήθειά σας, ο άνθρωπος θα μείνει αυτό που γεννήθηκε να είναι:

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ…



the full speech “the President AND the Press”

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=642552841321950688&hl=en&fs=true

President John F. Kennedy
Waldorf-Astoria Hotel
New York City, April 27, 1961

Mr. Chairman, ladies and gentlemen:

I appreciate very much your generous invitation to be here tonight.

You bear heavy responsibilities these days and an article I read some time ago reminded me of how particularly heavily the burdens of present day events bear upon your profession.

You may remember that in 1851 the New York Herald Tribune under the sponsorship and publishing of Horace Greeley, employed as its London correspondent an obscure journalist by the name of Karl Marx.

We are told that foreign correspondent Marx, stone broke, and with a family ill and undernourished, constantly appealed to Greeley and managing editor Charles Dana for an increase in his munificent salary of $5 per installment, a salary which he and Engels ungratefully labeled as the “lousiest petty bourgeois cheating.”

But when all his financial appeals were refused, Marx looked around for other means of livelihood and fame, eventually terminating his relationship with the Tribune and devoting his talents full time to the cause that would bequeath the world the seeds of Leninism, Stalinism, revolution and the cold war.

If only this capitalistic New York newspaper had treated him more kindly; if only Marx had remained a foreign correspondent, history might have been different. And I hope all publishers will bear this lesson in mind the next time they receive a poverty-stricken appeal for a small increase in the expense account from an obscure newspaper man.

I have selected as the title of my remarks tonight “The President and the Press.” Some may suggest that this would be more naturally worded “The President Versus the Press.” But those are not my sentiments tonight.

It is true, however, that when a well-known diplomat from another country demanded recently that our State Department repudiate certain newspaper attacks on his colleague it was unnecessary for us to reply that this Administration was not responsible for the press, for the press had already made it clear that it was not responsible for this Administration.

Nevertheless, my purpose here tonight is not to deliver the usual assault on the so-called one party press. On the contrary, in recent months I have rarely heard any complaints about political bias in the press except from a few Republicans. Nor is it my purpose tonight to discuss or defend the televising of Presidential press conferences. I think it is highly beneficial to have some 20,000,000 Americans regularly sit in on these conferences to observe, if I may say so, the incisive, the intelligent and the courteous qualities displayed by your Washington correspondents.

Nor, finally, are these remarks intended to examine the proper degree of privacy which the press should allow to any President and his family.

If in the last few months your White House reporters and photographers have been attending church services with regularity, that has surely done them no harm.

On the other hand, I realize that your staff and wire service photographers may be complaining that they do not enjoy the same green privileges at the local golf courses that they once did.

It is true that my predecessor did not object as I do to pictures of one’s golfing skill in action. But neither on the other hand did he ever bean a Secret Service man.

My topic tonight is a more sober one of concern to publishers as well as editors.

I want to talk about our common responsibilities in the face of a common danger. The events of recent weeks may have helped to illuminate that challenge for some; but the dimensions of its threat have loomed large on the horizon for many years. Whatever our hopes may be for the future–for reducing this threat or living with it–there is no escaping either the gravity or the totality of its challenge to our survival and to our security–a challenge that confronts us in unaccustomed ways in every sphere of human activity.

This deadly challenge imposes upon our society two requirements of direct concern both to the press and to the President–two requirements that may seem almost contradictory in tone, but which must be reconciled and fulfilled if we are to meet this national peril. I refer, first, to the need for a far greater public information; and, second, to the need for far greater official secrecy.

I

The very word “secrecy” is repugnant in a free and open society; and we are as a people inherently and historically opposed to secret societies, to secret oaths and to secret proceedings. We decided long ago that the dangers of excessive and unwarranted concealment of pertinent facts far outweighed the dangers which are cited to justify it. Even today, there is little value in opposing the threat of a closed society by imitating its arbitrary restrictions. Even today, there is little value in insuring the survival of our nation if our traditions do not survive with it. And there is very grave danger that an announced need for increased security will be seized upon by those anxious to expand its meaning to the very limits of official censorship and concealment. That I do not intend to permit to the extent that it is in my control. And no official of my Administration, whether his rank is high or low, civilian or military, should interpret my words here tonight as an excuse to censor the news, to stifle dissent, to cover up our mistakes or to withhold from the press and the public the facts they deserve to know.

But I do ask every publisher, every editor, and every newsman in the nation to reexamine his own standards, and to recognize the nature of our country’s peril. In time of war, the government and the press have customarily joined in an effort based largely on self-discipline, to prevent unauthorized disclosures to the enemy. In time of “clear and present danger,” the courts have held that even the privileged rights of the First Amendment must yield to the public’s need for national security.

Today no war has been declared–and however fierce the struggle may be, it may never be declared in the traditional fashion. Our way of life is under attack. Those who make themselves our enemy are advancing around the globe. The survival of our friends is in danger. And yet no war has been declared, no borders have been crossed by marching troops, no missiles have been fired.

If the press is awaiting a declaration of war before it imposes the self-discipline of combat conditions, then I can only say that no war ever posed a greater threat to our security. If you are awaiting a finding of “clear and present danger,” then I can only say that the danger has never been more clear and its presence has never been more imminent.

It requires a change in outlook, a change in tactics, a change in missions–by the government, by the people, by every businessman or labor leader, and by every newspaper. For we are opposed around the world by a monolithic and ruthless conspiracy that relies primarily on covert means for expanding its sphere of influence–on infiltration instead of invasion, on subversion instead of elections, on intimidation instead of free choice, on guerrillas by night instead of armies by day. It is a system which has conscripted vast human and material resources into the building of a tightly knit, highly efficient machine that combines military, diplomatic, intelligence, economic, scientific and political operations.

Its preparations are concealed, not published. Its mistakes are buried, not headlined. Its dissenters are silenced, not praised. No expenditure is questioned, no rumor is printed, no secret is revealed. It conducts the Cold War, in short, with a war-time discipline no democracy would ever hope or wish to match.

Nevertheless, every democracy recognizes the necessary restraints of national security–and the question remains whether those restraints need to be more strictly observed if we are to oppose this kind of attack as well as outright invasion.

For the facts of the matter are that this nation’s foes have openly boasted of acquiring through our newspapers information they would otherwise hire agents to acquire through theft, bribery or espionage; that details of this nation’s covert preparations to counter the enemy’s covert operations have been available to every newspaper reader, friend and foe alike; that the size, the strength, the location and the nature of our forces and weapons, and our plans and strategy for their use, have all been pinpointed in the press and other news media to a degree sufficient to satisfy any foreign power; and that, in at least in one case, the publication of details concerning a secret mechanism whereby satellites were followed required its alteration at the expense of considerable time and money.

The newspapers which printed these stories were loyal, patriotic, responsible and well-meaning. Had we been engaged in open warfare, they undoubtedly would not have published such items. But in the absence of open warfare, they recognized only the tests of journalism and not the tests of national security. And my question tonight is whether additional tests should not now be adopted.

The question is for you alone to answer. No public official should answer it for you. No governmental plan should impose its restraints against your will. But I would be failing in my duty to the nation, in considering all of the responsibilities that we now bear and all of the means at hand to meet those responsibilities, if I did not commend this problem to your attention, and urge its thoughtful consideration.

On many earlier occasions, I have said–and your newspapers have constantly said–that these are times that appeal to every citizen’s sense of sacrifice and self-discipline. They call out to every citizen to weigh his rights and comforts against his obligations to the common good. I cannot now believe that those citizens who serve in the newspaper business consider themselves exempt from that appeal.

I have no intention of establishing a new Office of War Information to govern the flow of news. I am not suggesting any new forms of censorship or any new types of security classifications. I have no easy answer to the dilemma that I have posed, and would not seek to impose it if I had one. But I am asking the members of the newspaper profession and the industry in this country to reexamine their own responsibilities, to consider the degree and the nature of the present danger, and to heed the duty of self-restraint which that danger imposes upon us all.

Every newspaper now asks itself, with respect to every story: “Is it news?” All I suggest is that you add the question: “Is it in the interest of the national security?” And I hope that every group in America–unions and businessmen and public officials at every level– will ask the same question of their endeavors, and subject their actions to the same exacting tests.

And should the press of America consider and recommend the voluntary assumption of specific new steps or machinery, I can assure you that we will cooperate whole-heartedly with those recommendations.

Perhaps there will be no recommendations. Perhaps there is no answer to the dilemma faced by a free and open society in a cold and secret war. In times of peace, any discussion of this subject, and any action that results, are both painful and without precedent. But this is a time of peace and peril which knows no precedent in history.

II

It is the unprecedented nature of this challenge that also gives rise to your second obligation–an obligation which I share. And that is our obligation to inform and alert the American people–to make certain that they possess all the facts that they need, and understand them as well–the perils, the prospects, the purposes of our program and the choices that we face.

No President should fear public scrutiny of his program. For from that scrutiny comes understanding; and from that understanding comes support or opposition. And both are necessary. I am not asking your newspapers to support the Administration, but I am asking your help in the tremendous task of informing and alerting the American people. For I have complete confidence in the response and dedication of our citizens whenever they are fully informed.

I not only could not stifle controversy among your readers–I welcome it. This Administration intends to be candid about its errors; for as a wise man once said: “An error does not become a mistake until you refuse to correct it.” We intend to accept full responsibility for our errors; and we expect you to point them out when we miss them.

Without debate, without criticism, no Administration and no country can succeed–and no republic can survive. 
That is why the Athenian lawmaker Solon decreed it a crime for any citizen to shrink from controversy. 
And that is why our press was protected by the First Amendment– the only business in America specifically protected by the Constitution- –not primarily to amuse and entertain, not to emphasize the trivial and the sentimental, not to simply “give the public what it wants”–but to inform, to arouse, to reflect, to state our dangers and our opportunities, to indicate our crises and our choices, to lead, mold, educate and sometimes even anger public opinion.

This means greater coverage and analysis of international news–for it is no longer far away and foreign but close at hand and local. It means greater attention to improved understanding of the news as well as improved transmission. And it means, finally, that government at all levels, must meet its obligation to provide you with the fullest possible information outside the narrowest limits of national security–and we intend to do it.

III

It was early in the Seventeenth Century that Francis Bacon remarked on three recent inventions already transforming the world: the compass, gunpowder and the printing press. Now the links between the nations first forged by the compass have made us all citizens of the world, the hopes and threats of one becoming the hopes and threats of us all. In that one world’s efforts to live together, the evolution of gunpowder to its ultimate limit has warned mankind of the terrible consequences of failure.

And so it is to the printing press–to the recorder of man’s deeds, the keeper of his conscience, the courier of his news–that we look for strength and assistance, confident that with your help man will be what he was born to be: free and independent.

ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ (ΜΕΡΟΣ 3)

November 28, 2010 Leave a comment
Συνεχίζουμε την παρουσίαση διαχρονικών άρθρων και δημοσιευμάτων σχετικά με τα “ασημικά” της χώρας, τον ενεργειακό πλούτο και τα ορυκτά, που κατακλύζουν την νοόσφαιρα σε αντίθεση με τις επιθυμίες των βαρόνων της παραπληροφόρησης, αυτών που τα επιβουλεύονται και οδηγούν την χώρα στην συστημική εξαθλίωση, των ελληνικών κυβερνήσεων που εκβιάζονται με το περίστροφο στον κρόταφο, και την σημερινή λογιστική ψευδοπτώχευση με σκοπό να τα βάλουν τελικά την κατάλληλη στιγμή στο χέρι για ένα κομμάτι ψωμί…   
Το μεγαλύτερο, σκοτεινότερο, βρωμερότερο και πικρό σήριαλ γεωπολιτικής περιπέτειας του έθνους μας απο την ίδρυση του σύγχρονου ελλληνικού κράτους, με επεισόδια που συνεχίζουν στην χαραυγή του 21ου αιώνα…

AIΓΑΙΟ: Eνας απέραντος πετρελαιοφόρος ορίζοντας

Οι πρωταγωνιστές, τα ιστορικά γεγονότα και οι περιοχές των κοιτασμάτων.
Πως και Γιατί φτάσαμε στις Γκρίζες Ζώνες και στους αεροδιαδρόμους.

Επί 30 χρόνια ακούμε και διαβάζουμε για τις περίφημες διεκδικήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο χωρίς να έχουμε καταφέρει να φωτίσουμε το ομιχλώδες τοπίο που καλύπτει αυτές τις διεκδικήσεις. Είναι τυχαία άραγε η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο; Είναι τυχαίο το ζήτημα που τέθηκε από τους Τούρκους σχετικά με τους Αεροδιαδρόμους της Ρόδου, Είναι τυχαίο γεγονός η διπλωματική εμπλοκή της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. και οι συναντήσεις Κληρίδη – Ντενκτάς; Είναι τυχαίο γεγονός οι 2 συναντήσεις Παπανδρέου – Τζέμ μέσα σε διάστημα 10 ημερών; Είναι τυχαία η επιλογή των σημείων που επιλέγουν οι Τούρκοι πιλότοι όταν πραγματοποιούν τις παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου χώρου;
Ξεκινώντας πολύ πριν το 1974 όταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ελληνοαμερικανός Σπύρος Αγκνιου, είχε ειπωθεί δημόσια τόσο από αυτόν όσο και από πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει σταγόνα πετρέλαιο δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όποιος βρει έστω ένα ποτήρι πετρέλαιο στο Αιγαίο να μου το φέρει να το πιω».
Από δημοσιεύματα τόσο του Ελληνικού όσο και του Αμερικανικού τύπου είχε διοχετευτεί στο κοινό η πεποίθηση ότι όλες οι έρευνες για την αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο είχαν αποβεί άκαρπες. Την ίδια τακτική είχαν ακολουθήσει και διάφοροι πολιτικοί της Μ. Βρετανίας για την Κύπρο με αποκορύφωμα αυτή του ύπατου αρμοστή Εντουαρντ Κλέϊ στις 23 Απριλίου του 2001 όταν έσπευσε να δηλώσει ότι «στην Κύπρο υπάρχει τόσο πετρέλαιο όσο φιστ ικοβούτυρο κάτω από το Μάντσεστερ».
Κατά την περίοδο της Χούντας ξεκίνησαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Θάσου και Καβάλας τα πρώτα κοιτάσματα πετρελαίου. Τότε είχαν γίνει πολλές έρευνες και είχαν ανακαλυφθεί 5 πετρελαιοφόροι ορίζοντες. 4 εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 μιλίων και ένας εκτός των 6 μιλίων ΑΛΛΑ εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Από τους πετρελαιοφόρους ορίζοντες εντός των 6 μιλίων, οι 2 ήταν άμεσα εκμεταλλεύσιμοι αλλά περιορισμένης περιεκτικότητας .
Ως δια μαγείας η μελέτη για τον πέμπτο ορίζοντα εκτός των 6 μιλίων… εξαφανίστηκε!
Την εποχή αυτή η Αγκυρα άρχισε να δείχνει έμπρακτα σε διπλωματικό επίπεδο το ενδιαφέρον της για την περιοχή αλλά το υψηλό κόστος εξόρυξης και διύλισης του πετρελαίου δεν είχε κινήσει την «πολεμική μηχανή» των Τούρκων αφού είχαν θέσει ως προτεραιότητα την περιοχή της Μοσούλης και τα κοιτάσματα πετρελαίου της Κύπρου!

Καραμανλής. Ο πρώτος που αξιοποίησε πολιτικά την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο

Όταν έπεσε η Χούντα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε να ενημερωθεί για όλες τις έρευνες που είχαν πραγματοποιηθεί στο Αιγαίο. Εκτίμησε ότι η πετρελαϊκή κρίση του 1973 – που ανέβασε τις τιμές από 3 δολάρια το βαρέλι στα 14 – ίσως προσέλκυε κάποιους επενδυτές στο Αιγαίο. Η πολιτική ευφυΐα του Καραμανλή τον οδήγησε σε συζητήσεις με τους Ευρωπαίους που βρέθηκαν μπροστά σε μεγάλη έκπληξη. Στο Αιγαίο υπήρχαν πετρέλαια!!! Ο αείμνηστος ηγέτης κατάφερε να τραβήξει την προσοχή των Ευρωπαίων αφού όλες οι μελέτες οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι 3 περιοχές (μια στο Βόρειο Αιγαίο, μία στο Νότιο και μια ακόμη για την οποία δεν μπορεί κάποιος να καταλήξει με σαφήνεια για το που βρίσκεται) αποτελούσαν ίσως το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο κοίτασμα πετρελαίου παγκοσμίως. Το 1976 είχε αρχίσει να διαφαίνεται η επιθυμία των Ευρωπαίων για να ολοκληρωθεί η ένταξη της Ελλάδος στην τότε ΕΟΚ γεγονός που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των ΗΠΑ και των Τούρκων οι όποίοι δεν έβλεπαν με «καλό μάτι» μια τέτοια κίνηση.
Σε διπλωματικό επίπεδο τόσο ο Κων/νος Καραμανλής όσο και ο Πέτρος Μολυβιάτης, είχαν εκμεταλλευτεί τα μέγιστα από την απόδειξη ότι το Αιγαίο είναι το «Φορντ Νοξ του Μαύρου Χρυσού». Όταν οι Γαλλικές πετρελαϊκές εταιρίες έδειξαν την εμπιστοσύνη τους στις μελέτες της Ελληνικής Κυβέρνησης, ακολούθησαν και άλλες που συνέτειναν στην παραδοχή ότι ο Καραμανλής έχει δίκιο! Τότε οι Τούρκοι διπλωμάτες αντελήφθησαν ότι η πολιτική Καραμανλή απέφερε καρπούς στην Ελλάδα και σε μια πράξη δυναμικής παρουσίας έβγαλαν το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» στο Β.Α. Αιγαίο. Ηταν η πρώτη επίσημη διεκδίκηση των Τούρκων που ουσιαστικά αποτελούσε μια προειδοποίηση των ΗΠΑ ότι το «Αιγαίο ΔΕΝ ανήκει στους Ελληνες».

Βυθίστε το “ΧΟΡΑ”: Γιατί όμως;

Το «Χόρα» επεχείρησε να πραγματοποιήσει έρευνες εκτός των 6 μιλίων των θαλασσίων συνόρων μας αλλά εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας (δηλαδή της περιοχής που το βάθος της θάλασσας είναι σχετικά μικρό) και μάλιστα σε μια περιοχή που όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω είναι μια από τις 2 που οι τούρκοι έχουν θέσει από τότε στο στόχαστρό τους. Για την ιστορία, όταν ο Π. Μολυβιάτης αναζήτησε τον Α. Παπανδρέου για να τον ενημερώσει, ο τελευταίος βρισκόταν στη Θράκη από όπου είπε και το ιστορικό «βυθίστε το Χόρα» χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί εως σήμερα αν το είπε αφού προηγουμένως είχε έρθει σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση Καραμανλή.
Μέχρι τότε η Τουρκία ήταν ανήμπορη να αντιδράσει αφού σε στρατιωτικό επίπεδο η Ελλάδα είχε ένα τεράστιο προβάδισμα στον αέρα γεγονός που καθιστούσε οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια ανέφικτη από πλευρά της. Τελικά τότε το «Χόρα» επέστρεψε άπραγο στη βάση του αφού η οποιαδήποτε κίνηση των Τούρκων θα έφερνε πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα και όλοι εκτιμούσαν ότι η Τουρκία θα ηττηθεί.

MΠΑΜΠΟΥΡΑΣ: Mια λέξη που επί δύο ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ήταν στο ψυγείο

Οι έρευνες για τα πετρέλαια συνεχίστηκαν τόσο επί Καραμανλή όσο και επί Παπανδρέου. Το 1978, δηλαδή πριν μπει η Ελλάδα στην ΕΟΚ, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη σε μια περιοχή για την οποία γινόταν πολύς λόγος. Πρόκειται για την περιοχή στην οποία η Χούντα είχε διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολύ πλούσια πετρελαϊκά κοιτάσματα αλλά η προηγούμενη μελέτη είχε χαθεί!!! Η μελέτη ανέφερε ότι 10 ναυτικά μίλια από το Ακρωτήριο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ της Θάσου, υπάρχει ένα τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου, ΑΜΕΣΑ αξιοποιήσιμο, σε μικρό βάθος από την επιφάνεια και με κόστος εξόρυξης ίσο με αυτό των πηγαδιών που υπάρχουν στη Σ. Αραβία! Το κόστος εξόρυξης στη Σ. Αραβία ήταν 5 δολάρια το βαρέλι και η μελέτη καταδείκνυε ότι στην θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ το κόστος ήταν μόλις 4,8 δολάρια /βαρέλι γεγονός που την καθιστούσε ισότιμη με μια οποιαδήποτε εξόρυξη σε χερσαίο έδαφος. Αντίθετα, οι εξορύξεις σε θαλάσσιες περιοχές είναι πάντοτε ακριβότερες όπως αυτές για παράδειγμα του πετρελαίου Μπρέντ. Στον ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ, το κοίτασμα ήταν «καθαρό» από θειάφι, γεγονός που έκανε την εκμετάλλευσή του πιο ελκυστική Σύμφωνα με την έρευνα αυτή το συγκεκριμένο κοίτασμα προσφερόταν για μια παραγωγή που μπορούσε να φτάσει και τα 200.000 βαρέλια ημερησίως. Στον διπλωματικό πυρετό που ακολούθησε οι ευρωπαίοι είχαν αρχίσει να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για την Ελληνική συμμετοχή στην ΕΟΚ αφού προσδοκούσε από την Ελλάδα πολλά στον τομέα της Ενεργειακής Πολιτικής.
Ευτυχώς τότε η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΟΚ, ακόμη και πριν την Ισπανία. Οι Αμερικανοί αντελήφθησαν ότι η Ελλάδα ακολουθώντας της Ευρωπαϊκή της πορεία θα έχαναν το παιχνίδι του Αιγαίο και όταν ανέλαβε την Πρωθυπουργία ο Α. Παπανδρέου ακολούθησαν μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν στο «αυτοεμπάργκο» των Εξοπλισμών από την Ελληνική πλευρά με αποτέλεσμα η Τουρκία να αποκτήσει μια αισθητή υπεροχή στον «αέρα» αποκτώντας σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη τύπου F-16. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους Αμερικανούς στην περαιτέρω ενίσχυση των Τούρκων που πλέον έθεταν ανοιχτά το θέμα της Υφαλοκρηπίδας. Ο λόγος ήταν απλός! Όλα τα άμεσα αξιοποιήσιμα κοιτάσματα πετρελαίου δεν βρισκόταν εντός των 6 μιλίων ούτε και στα διεθνή ύδατα. Τα κοιτάσματα που είχαν ανακαλυφθεί μέχρι τότε βρισκόταν εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας.
Το 1984-85 ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας Α. Παπανδρέου προχώρησε σε νέες έρευνες και δειγματοληψίες από την περιοχή ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ οι οποίες επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες μελέτες και έδωσε εντολή να συνεχιστούν και άλλες στην περιοχή των Δωδεκανήσων και στη Νότια Κρήτη. Η ευφορία που επικρατούσε στο υπουργείο Ενέργειας ήταν μεγάλη αφού για πολύ καιρό πίστευαν ότι η ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο ήταν ένας θρύλος που είχε δημιουργήσει η Κυβέρνηση Καραμανλή με σκοπό να βοηθήσει την Ελλάδα στην ενταξιακή της πορεία στην ΕΟΚ.

Oι Ρώσσοι και το Mea Culpa του Α. Παπανδρέου

Τον Δεκέμβριο του 1986 η Ελληνική πλευρά έρχεται σε επαφή με επιχειρηματικό κολοσσό από την Σ. Ενωση με σκοπό την αξιοποίηση κάποιων κοιτασμάτων καθώς και την χρηματοδότηση των ερευνών και σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Η διαφαινόμενη συμφωνία με τους Ρώσους δεν άργησε να φέρει την απάντηση των Τούρκων οι οποίοι αυτή τη φορά αφού κλιμάκωσαν τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, ανακοίνωσαν τον Μάρτιο του 1987 την έξοδο του νέου υπερσύγχρονου ερευνητικού τους σκάφους «Σισμίκ». ΚΑΙ αυτή τη φορά το «Σισμίκ» όπως και προηγουμένως το «Χόρα», κατευθύνθηκε στη θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Και τότε ο Α. Παπανδρέου προειδοποίησε ότι με τον πρώτο ηχοβολισμό του «Σισμίκ» τα πλοία του πολεμικού Ναυτικού θα το βύθιζαν. Η Ελληνική πολεμική μηχανή τέθηκε σε πλήρη ετοιμότητα αποδεικνύοντας ότι οι προειδοποιήσεις Παπανδρέου θα πραγματοποιούνταν ανά πάσα στιγμή. Η σύρραξη αποφεύχθηκε πραγματικά την τελευταία στιγμή και το «Σισμίκ» επέστρεψε άπραγο στην Τουρκία. Δυστυχώς όμως σε διπλωματικό επίπεδο η νέα τουρκική διεκδίκηση είχε καταγραφεί!
Τον Φεβρουάριο του 1988 Παπανδρέου και Οζάλ συναντούνται στο Νταβός της Ελβετίας και συμφωνούν μεταξύ άλλων ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ να μπει στο ψυγείο. Χωρίς λοιπόν να πέσει ούτε μια τουφεκιά η Τουρκία κατάφερε να στερήσει από την Ελλάδα το αναφαίρετο δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί μια τεράστια πλουτοπαραγωγική της πηγή. Λίγο αργότερα ο Α. Παπανδρέου παραδέχεται το λάθος του λέγοντας το θρυλικό …”Mea culpa”.


6 χαμένα χρόνια και η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα

Ακολούθησε η κυβερνητική αστάθεια των επόμενων ετών η οποία βρήκε το 1990 την Κυβέρνηση Μητσοτάκη ανίσχυρη να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο στη διεθνή διπλωματική σκηνή. Επιπλέον η εύθραυστη κοινοβουλευτική υπεροχή Μητσοτάκη την καθιστούσε ανίκανη να επαναφέρει ένα τέτοιο θέμα την στιγμή μάλιστα που είχε να αντιμετωπίσει επιπλέον το «Μακεδονικό». Ετσι χάθηκαν άλλα 3 χρόνια
Τα χρόνια αυτά οι τούρκοι με το πρόσχημα των επιστημονικών ερευνών εκτέλεσαν εκατοντάδες μελέτες του υπεδάφους του Αιγαίου κυρίως με το «Πίρι Ρέις». Το σκάφος που ανήκει στο «Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών και Τεχνολογίας του Παν/μιου της 9ης Σεπτεμβρίου (Ντοκούζ Σεισόλ)» και εδρεύει στη Σμύρνη είχε μια και μόνο τακτική. Απέπλεε συχνά πυκνά από τη Σμύρνη με κατεύθυνση τον κόλπο του Ξηρού (ανοιχτά της Καλλίπολης) με πρόσχημα τις θαλάσσιες βιολογικές έρευνες. Στην πραγματικότητα όμως πραγματοποιούσε με μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας που είχε αποκτήσει υποθαλάσσιες έρευνες για την χαρτογράφηση των κοιτασμάτων πετρελαίου που βρίσκονται στα Διεθνή ύδατα. Σιγά-σιγά και με τις ελληνικές κυβερνήσεις να προσπαθούν να απεμπλακούν από άλλα προβλήματα οι Τούρκοι κατάφεραν και αυτοί να αποκτήσουν μια σαφή εικόνα του Βόρειου Αιγαίου ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται κάτω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

H αλλαγή πολιτικής. Σημίτης – Παπαντωνίου αλλάζουν τα δεδομένα

Το τέλος της πολιτικής περιπέτειας της Ελλάδας έρχεται με την Κυβέρνηση Σημίτη που ουσιαστικά ήταν αυτή που ανακαίνισε το θέμα των πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι το 1996 οι Αμερικάνοι απέκτησαν ένα κατά το κοινός λεγόμενο «Μάτι» στην περιοχή της Λεκάνης της Αν. Μεσογείου. Με δύο νέους υπερσύγχρονους δορυφόρους οι ΗΠΑ είχαν πλέον σαφή εικόνα για τις πιθανές θέσεις των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου γενικότερα αφού οι δορυφόροι αυτοί είχαν την ικανότητα να ανιχνεύουν κηλίδες λαδιού στην επιφάνεια της θάλασσας γεγονός που αποτελεί μιας πρώτης τάξης ένδειξη για ύπαρξη πετρελαίου στην περιοχή.
Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι η εξόρυξη πετρελαίου στη Θάσο (περιοχή Πρίνου) είναι αποτέλεσμα των πρώτων ερευνών που αναφέραμε και αποτελεί τμήμα της αρχικής μελέτης όπου έκανε λόγο για πετρελαϊκό ορίζοντα, όχι όμως αυτόν της θέσης ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Αντίθετα ήταν μια από τις δύο περιοχές που οι μελέτες έκαναν λόγο για περιορισμένα κοιτάσματα πετρελαίου.

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ: Κοιτάσματα σε πολλές περιοχές – Σύμπτωση τα ΙΜΙΑ;

Γύρω στο 1996 οι Τούρκοι στρέφουν την προσοχή τους στη περιοχή της Δωδεκανήσου όπου Αμερικανικοί δορυφόροι είχαν εντοπίσει κηλίδες λαδιού κοντά σε 14 περιοχές που εκτείνονταν από την Ρόδο ως την Κω. Παράλληλα έκανε την εμφάνισή του ένας χάρτης με άλλες 20 περιοχές από τη Λήμνο ως την Σάμο που εμπλέκονταν σε διάφορα σενάρια ύπαρξης πετρελαίου. Την ίδια περίοδο αρχίζει να γίνεται λόγος για αντίστοιχες περιοχές στην ελεύθερη Κύπρο.
Η κυβέρνηση Σημίτη βάζει τότε στο παιχνίδι τους Γερμανούς, αφού είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται η πρόθεση Σημίτη-Παπαντωνίου να απευθυνθούν σε ειδικούς συμβούλους από την Γερμανία στις έρευνες στον υποθαλάσσιο χώρο της Θάσου.
Είναι αρκετά τρομακτικό – για να είναι σύμπτωση η συγκυρία της κρίσης των Ιμίων – αφού πριν την κρίση και πάλι οι τούρκοι είχαν δυσανασχετήσει με την καθυστέρηση της μελέτης κατασκευής του πετρελαϊκού αγωγού Μπακού – Τσειχάν και έψαχναν τρόπους για να βάλουν στο παιχνίδι Αμερικανικών συμφερόντων πετρελαϊκές εταιρίες.

Ενας χάρτης που είχαν δημοσιεύσει οι Aegean Times σε ανύποπτο χρόνο καταδείκνυε ότι όλο το Ανατολικό Αιγαίο αποτελεί μια τεράστια πηγή υδρογονανθράκων και μάλιστα σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από τον τύπο. Ο χάρτης αυτός έκανε την εμφάνισή του λίγο πριν την κρίση των Ιμιων. Η κρίση αυτή δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η επισφράγιση της 30ετούς πολιτικής των Τούρκων στο Αιγαίο. Οι «γκρίζες ζώνες» δεν είναι τίποτε άλλο από περιοχές της Ελληνικής επικράτειας που στην συντριπτική τους πλειοψηφίας ενέχονται σε έρευνες ή συζητήσεις περί ύπαρξης κοιτασμάτων πετρελαίου. Πάνω απ΄ όλα όμως τα Ιμια ήταν η απέλπιδα προσπάθεια των Τούρκων να παζαρέψουν κομμάτι της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας όπως αποδείχτηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η επιβεβαίωση των … φημών: O ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ δεν είναι φήμη

Στις 14 Ιουνίου του 2000 τα ΜΜΕ επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των δύο επιπλέον κοιτασμάτων στον Πρίνο αφού δημοσιεύτηκε ένα Δ. Τ. της Kavala Oil που ανανκοίνωνε ότι εντοπίστηκαν σε βάθος 2.900 μέτρων δύο άριστα κοιτάσματα πετρελαίου και μάλιστα 4 μίλια ανοιχτά του Κόλπου Περάμου της Καβάλας. Πρόκειται για τα κοιτάσματα που έχουμε προαναφέρει για τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί οι πρώτες μελέτες που οδήγησαν τελικά στον «Πρίνο». Η διαφορά ήταν ότι σε αντίθεση με το παλιό κοίτασμα που είχε 60% περιεκτικότητα σε θειάφι τα νέα κοιτάσματα είχαν ποσοστό 7%. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος της Κavala Oil k. Νίκος Λούτσιγκας δήλωσε ότι ένα εκ των δύο κοιτασμάτων είναι πιο ενδιαφέρον από το άλλο. Η ανακοίνωση αυτή επιβεβαίωσε ότι ο Πρίνος δεν είχε μόνο ένα κοίτασμα όπως λεγόταν παλιά αλλά αποτελούσε μια περιοχή ύψιστης σημασίας. Πολύ περισσότερο δε, όταν σκεφτεί κάποιος ότι οι αρχικές μελέτες είχαν αποδείξει ότι στη θέση ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ το κοίτασμα είναι υπερδεκαπλάσιο των υπολοίπων μπορεί να εξάγει κάποιος αβίαστα το συμπέρασμα ότι επιβεβαιώνονται οι αρχικές μελέτες που έκαναν λόγο για τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) στις 8 Οκτωβρίου του 2000 ανακοινώνουν μεγάλες επενδύσεις στην Ερευνα νέων κοιτασμάτων καθώς και στην συμμετοχή σε πετρελαϊκές έρευνες στο Εξωτερικό. Φυσικά στις εξελίξεις η συμμετοχή των Γερμανών συμβούλων ήταν καθοριστική.

Πολιτική πίεση με ονοματεπώνυμο: Πίρι Ρέις

Φτάνουμε λοιπόν στο 2001 όπου οι Τούρκοι παρά το καλό κλίμα που επικρατεί στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ανακοινώνουν την κάθοδο στο Ν. Αιγαίο του «Πίρι Ρέις» αναστατώνοντας τους Ελληνες και Τούρκους διπλωμάτες οι οποίοι σχεδίαζαν την συνάντηση Παπανδρέου – Τζέμ. Η ύφεση που παρουσίασαν οι Τουρκικές παραβιάσεις του FIR Αθηνών την προηγούμενη χρονιά φαίνεται ότι σταμάτησαν αφού – με εξαίρεση το πρώτο δίμηνο του 2001- οι Τούρκικές παραβιάσεις παρουσίασαν μια εκρηκτική αύξηση μετά την διαφαινόμενη συνεργασία των Ρωσικών Εταιριών Yokos και Lucoil-Petrola ως στρατηγικοί επενδυτές σε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Φυσικά η Ρωσία ήθελε ως αντιστάθμισμα να γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής φυσικού αερίου (μέσω του Αγωγού Μπουργκας-Αλεξανδρούπολης) της Ελλάδας κάτι που προξένησε ταραχή στους Εμπορικούς ακολούθους πολλών ξένων πρεσβειών στην Αθήνα. Ετσι η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το «Πίρι Ρέις» θα προβεί σε νέες «επιστημονικές» έρευνες όλο το διάστημα του Ιουνίου στο Ν. Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η κινητοποίηση ήταν άμεση και ο Γ. Παπανδρέου έσπευσε να συναντήσει τον Ι. Τζεμ ο οποίος δήλωσε τελικά ότι το «Πίρι Ρέις» δεν θα πραγματοποιήσει έρευνες σε Ρόδο, Κάρπαθο και Καστελόριζο όπου η Ελληνική υφαλοκρηπίδα δεν έχει προσδιοριστεί. Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε στην αρχή να αποσιωπήσει το γεγονός αλλά ήταν αργά, αφού η είδηση είχε διαρρεύσει μέσω των Aegean Times σε 40.000 αποδέκτες. Η επιλογή του χρόνου δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού την ίδια περίοδο διεξαγόταν και στην περιοχή η τουρκική ναυτική άσκηση «Θαλασσόλυκος» (Ντενίζ Κορντούμ)

Mετά τα Δωδεκάνησα και η ΚΥΠΡΟΣ – Aεροδιάδρομοι G-18 και R-19.
Γιατί θέλουν τόσο πολύ οι Τούρκοι τον έλεγχο αυτής της περιοχής;

Παράλληλα σύμφωνα με δημοσιεύματα του Κυπριακού τύπου, τον Απρίλιο του 2001, Ν.Ανατολικά του νησιού προς την πλευρά της Αιγύπτου, ανακαλύφθηκαν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου, γεγονός που όπως αναφέραμε στην αρχή είχε προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια του ύπατου αρμοστή του νησιού. Όμως το πόσο δίκιο είχε ο Κυπριακός Τύπος αποδείχτηκε στις 22 Αυγούστου του 2001 όταν με βάση κάποιες φωτογραφίες από δορυφόρους εμφανίστηκαν στην Κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και αποκαλύφθηκε ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση βρίσκεται ήδη σε συνεννόηση με Αγγλικές εταιρίες για περαιτέρω έρευνες. Μάλιστα η Αγγλική εταιρία Spectrum που ειδικεύεται στις χαρτογραφήσεις βυθών έσπευσε να προσφέρει την βοήθειά της στους Κυπρίους. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ακολούθησε η επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού πετρελαίου στη Μεγαλόνησο και οι πρώτες επαφές με τη Συρία όπου επισπεύτηκε η ρύθμιση των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν στην υφαλοκρηπίδα των κρατών αυτών. Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν τον Ραούφ Ντενκτάς να δηλώσει ότι «θα διεκδικήσει το μερίδιό του από τα πετρέλαια αυτά» λέγοντας ότι «αν η Κύπρος έχει όντως πετρέλαια δύο πράγματα θα συμβούν: Είτε η Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο είτε χάριν των πετρελαίων το Κυπριακό θα λυθεί στο άψε-σβήσε»


Πλαγκτόν αντί … πετρελαίου

Φυσικά το «Πίρι Ρέις» και οι Τούρκοι δεν ξέχασαν ποτέ τον θησαυρό του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ αφού στις 19 Ιανουαρίου του 2002 το ξαναέβγαλαν από τη Σμύρνη και για 15 μέρες έκοβε βόλτες πότε στον Κόλπο του Ξηρού και πότε Ν.Ανατολικά της Θάσου. Διάφορες εφημερίδες όπως η Ελευθεροτυπία ανέλαβαν το έργο του κατευνασμού της κοινής γνώμης, αφού όταν άρχισε ο θόρυβος γύρω από τη νέα έξοδο του «Πίρι Ρέις», έσπευσαν να πληροφορήσουν το κοινό ότι το σκάφος ερευνά το … πλαγκτόν. Ετσι σώθηκαν οι συνομιλίες Παπανδρέου Τζεμ που ακόμη συνεχίζονται.
Η έρευνα των Aegean Times αν και δεν ολοκληρώθηκε ακόμη καταδεικνύει την σημασία των πετρελαίων του Αιγαίου και της Κύπρου και δίνει μια άλλη διάσταση στο θέμα των διαφορών μας με την Τουρκία. Ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ και τα κοιτάσματα στη Γαύδο (Ν.Δ. της Κρήτης) βγήκαν οριστικά από το ψυγείο όπου είχαν τεθεί από τον Παπανδρέου – Οζάλ. Οι πολιτική του Γιάννου Παπαντωνίου ώθησε πολύ μπροστά τις έρευνες στον Ελληνικό θαλάσσιο χώρο και οι τούρκοι απαίτησαν μερίδιο στο Β.Α. τμήμα. Όταν αργά κατάλαβαν ότι ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ δεν είναι το μοναδικό κοίτασμα αλλά υπάρχει πληθώρα κοιτασμάτων και στο Ν. Αιγαίο επεχείρησαν να ελέγξουν την περιοχή αυτή. Επεκτείνοντας το παιχνίδι ο έλεγχος της περιοχής του Ν.Α. Αιγαίου οδηγεί εκεί που πραγματικά παίζονται τεράστια συμφέροντα. Η λεκάνη της Α. Μεσογείου.


Tελικά αυτά τα περίφημα κοιτάσματα βρίσκονται σε περιοχές που προκαλούν θερμά επεισόδια;

Για να κατανοήσει κάποιος καλύτερα το μέγεθος των κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο παραθέτουμε στο χάρτη τις ακριβείς περιοχές όπου όχι απλά υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη πετρελαίου αλλά έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με θετικά απότελέσματα. Mε μια προσεκτική παρατήρηση θα διαπιστώσετε ότι οι “γκρίζες ζώνες” δεν είναι τίποτε άλλο παρά πετρελαιοφόροι ορίζοντες.
1.. Κοίτασμα της θέσης Μπάμπουρας: Περιεκτικότητα 1 με 1.1 δις βαρέλια
1.a. Κοίτασμα «Δομή EAST Θάσου» ανατολικά της Θάσου. Περιεκτικότητα 250.000.000 βαρέλια χαμηλού ειδικού βάρους και 380.000.000 βαρέλια υψηλού ειδικού βάρους. Επίσης 1,5 cm3 φυσικού αερίου. Βάθος μέχρι 4300 πόδια. Εκμετάλλευση NAPC Π Κοινοπραξία βορείου Αιγαίου. Στη ίδια περίπου θέση βρίσκεται το κοίτασμα «Βόρειος Πρίνος, Νέα Πέραμος, Αθως». Περιεκτικότητα 400 εκ.βαρέλια, ποιότητας χαμηλού ειδικού βάρους.
1.b. Κοιτάσματα Επανομής-Σιθωνίας και Θερμαϊκού (80 εκατ. βαρέλια)
2 και 2.a. Πετρελαιοφόρος ορίζοντας Β.Α. Αιγαίου. Στις 3 περιοχές που σημειώνονται έχουν έκδηλώσει ενδιαφέρον αμερικανικές εταιρίες και έχουν κινήσει το ενδιαφέρον του πατέρα Μπους ο οποίος έχει επισκευτεί 2 φορές την περιοχή αυτή. Και στα 3 κοιτάσματα υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 320.000.000 βαρέλια
3.. Κοίτασμα Ικαρίας Π 120.000.000 βαρέλια
4.. Κοίτασμα με άλλα 70.000.000 βαρέλια
5.. και 6.. Κοιτάσματα Κρήτης που ξεπερνούν το 1 δις βαρέλια. Ένα από αυτά βρίσκεται πολύ κοντά στη ΓΑΥΔΟ
7.. Κοίτασμα Δωδεκανήσου κοντά στο Καστελόριζο. 150.000.000 βαρέλια
8.. Κοίτασμα Κυκλάδες (100 εκατ. βαρέλια)
9.. Κοίτασμα Σκόπελος( 60 εκατ. βαρέλια)
Επίσης Βόρεια και Νότια της Λέσβου υπάρχουν άλλα δύο κοιτάσματα που το 90% του πετρελαιοφόρου ορίζοντα βρίσκεται εντός της Τουρκικής επικράτειας.

Οι γεωτρήσεις

Μέχρι το 1999 είχαν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα 172 γεωτρήσεις και από αυτές μόνο οι 12 έγιναν στο Αιγαίο. Η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε γεώτρηση στο Νότιο Αιγαίο ήταν κατά την περίοδο 1963-1965 όταν η εταιρία SAFOR πραγματοποίησε στη Ρόδο δυο χερσαίες γεωτρήσεις που απέβησαν άγονες.
Αλλη μια εταιρία επεχείρησε έρευνες στο Νότιο Αιγαίο ήταν η εταιρία OCEANIC, αμερικανικών συμφερόντων, κάνει έρευνες στο Αιγαίο αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Με την ανατροπή της Χούντας η κυβέρνηση Καραμανλή κάνει σύμβαση μεταξύ της ελληνικής Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου (ΔΕΠ) και της DENISON CORPORATION, που είναι μια από τις δυο ισχυρότερες στην αγορά πετρελαιοειδών στον κόσμο. Αυτή η σύμβαση Καραμανλή προέβλεπε γεωτρήσεις στη Θάσο και επέκτασή τους σε ολόκληρο το Αιγαίο.
Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έβγαλε το ωκεανογραφικό “ΧΟΡΑ” το 1976 οι έρευνες συνεχίστηκαν. Όταν ανέλαβε ο Ανδρέας Παπανδρέου οι έρευνες διενεργήθηκαν από το 1981 έως το 1986 με την διαφορά ότι στο παιχνίδι μπήκε τότε και η ARAMCO, η οποία μαζί με την DENISON διεκδικούσαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Διευκρινίζουμε ότι η ARAMCO αποτελούσε τότε κοινοπραξία των εταιριών TEXACO, SOCAL, ESSO, MOBIL. Η DENISON ανήκε στην πολυεθνική OXYDENTAL (του Αrmand Hammer, ο οποίος είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Ρήγκαν και Γκορμπατσόφ για να φθάσουν στη συμφωνία της Γιάλτας) και υποστηριζόταν από το Σταίητ Ντηπάτρμεντ.
Όταν η ΟΧΥDENTAL άρχισε να αισθάνεται την ασφυκτική πίεση της Αραβικής ΑRAMCO και την διάθεση του Παπανδρέου να δώσει το φιλέτο του «Μπάμπουρα» στους Αραβες ζήτησε την παρέμβαση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ. Ακολούθησε το 1987 η ανοιχτή απειλή του Τούρκου πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ να απειλήσει με πόλεμο την Ελλάδα. Για όσους θυμούνται τότε ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που αμφισβητήθηκε ανοιχτά η ισορροπία 7 προς 10. Στις εφημερίδες της εποχής έκανε την εμφάνισή του ένα έγγραφο αυτό (με ημερομηνία 21 Μαρτίου 1987) το οποίο είχε την υπογραφή του τότε υπουργού Αμυνας της Αμερικής Κάσπαρ Ουάϊνμπεργκερ και απευθυνόταν στον αρχιστράτηγο του ΝΑΤΟ Ρίτσαρντ Περλ το οποίο έδωσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στους Τούρκους να αμφισβητήσουν το νομικό καθεστώς της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.
Όταν το ωκεανογραφικό των Τούρκων “ΣΙΣΜΙΚ” κάνει την εμφάνιση του ανοικτά της Λέσβου συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά και φρεγάτες, ενώ η 4η Αποβατική Στρατιά της Σμύρνης τίθεται σε πλήρη ετοιμότητα, η Ελλάδα και Τουρκία φθάνουν στα πρόθυρα πολέμου.
Προσέξτε τώρα! Ο Παπανδρέου κατανοώντας καλά την Αμερικανική Πολιτική κάνει μια κίνηση καλής θέλησης, βάζοντας τον τότε υπουργό Βιομηχανίας Αναστάσιο Πεπονή να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εξαγοράς μετοχών της DENISON από την ελληνική ΔΕΠ. Ετσι φθάσαμε στο Νταβός, όπου και επίσημα πλέον δέχθηκε η Ελλάδα ότι το ζήτημα των πετρελαίων του Αιγαίου αποτελεί διεθνή και όχι εσωτερική της υπόθεση. Εκεί λοιπόν Παπανδρέου και Οζάλ συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για τα πετρέλαια στη Θάσο και να μπει στο ράφι το κυπριακό πρόβλημα. Αργότερα, όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα αποκήρυξε το Νταβός καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε το περίφημο “mea culpa” “ήταν λάθος”.
Το 1991 ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συναντιέται στο Παρίσι με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ με θέμα το Κυπριακό. Στο περιθώριο της συνάντησης έκαναν την εμφάνισή τους δύο χάρτες όπου καταγράφονταν οι εταιρίες στις οποίες έχουν ανατεθεί κατά καιρούς οι έρευνες ελληνικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων τόσο στο Βόρειο όσο και στο Νότιο Αιγαίο. Μέχρι τότε όλες οι αναθέσεις είχαν γίνει σύμφωνα με το νόμο 98/75. Στους χάρτες αυτούς υπήρχαν τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σχηματισμένα με μια μπλε γραμμή. Στον δεύτερο χάρτη υπήρχαν όλες οι αμφισβητούμενες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που διεκδικούσε η Αγκυρα με κόκκινες διαγραμμίσεις. Κατά την περίοδο αυτή εισέρχεται στο παιχνίδι των ερευνών στο Αιγαίο και η Γαλλική εταιρία Beicip.
Το 1994 αρχίζει μια νέα φάση, που κατέληξε στην εκμετάλλευση του “Πρίνου”. Το ίδιο διάστημα όμως συνέπεσε και η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. Μέχρι αυτή την χρονιά οι Αμερικανικές εταιρίες σαφώς και γνώριζαν περισσότερα από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις σχετικά με την ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο αλλά οι οικονομικές συγκυρίες ωθούσαν τις πετρελαϊκές εταιρίες στην μη εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων.
Από τότε πολλές εταιρίες έχουν αναλάβει την έρευνα για κοιτάσματα πετρελαίου. Το 1995 αποτέλεσε μια χρονιά «σταθμός» στην έρευνα που πραγματοποιήσαμε. Το Καλοκαίρι της χρονιάς αυτής ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, λαμβάνει ένα άκρως απόρρητο σήμα από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Στο έγγραφο αυτό σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες ένας Αμερικανικός δορυφόρος υψηλότατης τεχνολογίας ανακάλυψε και φωτογράφισε κοιτάσματα πετρελαίου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Στην ενημέρωση της ΕΥΠ γινόταν λόγος για ένα κοίτασμα που ξεκινάει από τις βραχονησίδες Ιμια και κάνοντας ένα “S” και καταλήγει στη Γαύδο. Πολλά ΜΜΕ τότε έσπευσαν να γράψουν ότι η αποκάλυψη πετρελαίου στο Αιγαίο θα είχε γνωστοποιηθεί από τους Αμερικανούς και στις αρμόδιες Τουρκικές Υπηρεσίες. Ακολούθησαν η κρίση των Ιμίων καθώς και η ανοιχτή αμφισβήτηση της Ελληνικότητας της Γαύδου.

1987: H χρονιά που ανακαλύφθηκαν οι Γκρίζες Ζώνες

Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1997 μια συνέντευξη στους FINANCIAL TIMES πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο τότε διευθυντής πετρελαίων του Πρίνου στην Ελλάδα δήλωσε στους F.T. ότι « Μετά τον Μάρτιο του 1987 καθιερώθηκαν ουσιαστικά στην περιοχή “γκρίζες” οικονομικά ζώνες και δεν επιτρέπονται από την Ελληνική Κυβέρνηση γεωτρήσεις πέραν των 6 μιλίων, αλλά πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.»

Μάλιστα ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ρέππας είχε παραδεχτεί ότι η γεώτρηση στην περιοχή είχε ακυρωθεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι

«Το 1987 υπήρξε “χρονιά τομή”. Θυμάστε τι έγινε τότε και γνωρίζετε πολύ καλά με ποια συνέπεια η Ελληνική Κυβέρνηση υπερασπίστηκε τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της χώρας. Δεν υπάρχει πρόοδος για το συγκεκριμένο θέμα, λόγω της στάσης που κρατάει η άλλη πλευρά.Βεβαίως, γνωρίζετε επίσης τις διαφωνίες οι οποίεςδιατυπώνονται από πολλές πλευρές για το εύρος, για την έκταση των θαλασσίων υδάτων, στα οποία έχει την κυριαρχία και την ασκεί κάθε χώρα. Εμείς έχουμε ξεκάθαρες θέσεις σ` αυτό. Και βεβαίως, το αρμόδιο υπουργείο αναλαμβάνει πρωτοβουλίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, προκειμένου να αξιοποιήσουμε τα κοιτάσματα που πιθανώς υπάρχουν. Για το συγκεκριμένο θέμα και τις σχετικές λεπτομέρειες, πιστεύω ότι όταν απευθυνθείτε αρμοδίως θα τις έχετε. Αυτό το οποίο κάνουμε είναι να διασφαλίζουμε τα συμφέροντά μας, αφού λάβουμε υπόψη μας γενικότερες συνθήκες και προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να υπάρχουν, ώστε να προωθούμε την πολιτική μας χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Με άλλα λόγια, να μη δημιουργούμε προβλήματα μόνοι μας, στον εαυτό μας….»

Στην καθιερωμένη ενημέρωση των συντακτών εκείνης της ημέρας έγινε ένας πολύ σημαντικός διάλογος ανάμεσα στους δημοσιογράφους και στον κ. Ρέππα ο οποίος παρατίθεται αυτούσιος:

ΜΑΡΔΑΣ: Από εδώ και πέρα. Θέλω να ρωτήσω το ελληνικό κράτος διατηρεί το δικαίωμα να κάνει έρευνες πετρελαίου πάνω στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ανοιχτά της Θάσου;
ΡΕΠΠΑΣ: Το ελληνικό κράτος διατηρεί στο ακέραιο όλα τα δικαιώματα τα οποία έχει και προβλέπονται από τις ισχύουσες διατάξεις, από το νομικό πλαίσιο το οποίο υπάρχει γι` αυτά τα θέματα. Οι χειρισμοί οι οποίοι γίνονται, αυτό λαμβάνουν υπόψη τους, όπως και άλλα στοιχεία τα οποία δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί δεν κάνει τότε, κύριε Υπουργέ, γεωτρήσεις;
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν θα αποφασίσουμε εμείς εδώ. Είναι κάτι το οποίο το Υπουργείο που το χειρίζεται αρμοδίως ως αντικείμενο, θα το αντιμετωπίσει.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Η Κυβέρνηση λέω, γιατί δεν κάνει;
ΡΕΠΠΑΣ: Ασφαλώς, η Κυβέρνηση θα κάνει αυτό το οποίο πρέπει να κάνει. Αλλά, δεν θα το κάνει υπό το βάρος των εντυπώσεων, αλλά υπό το πρίσμα της ευθύνης η οποία πρέπει να διακρίνει αυτές τις πρωτοβουλίες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, το συμφέρον του λαού μας. Να είστε σίγουροι ότι γίνεται το καλύτερο.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή, το συμφέρον είναι να μην κάνει.
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς.
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Οχι. Αυτό μας λέτε εσείς.
ΡΕΠΠΑΣ: Αυτό το λέτε εσείς. Γιατί αυτό το θέμα το οποίο -όπως είπε ο κ. Μαρδάς- εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι σε εκκρεμότητα (από τότε έχουν μεσολαβήσει πολλές κυβερνήσεις) μας έχει απασχολήσει και μας απασχολεί. Είναι θέμα που έχει κριθεί γιατί έχει κατ` επανάληψη συζητηθεί δημοσίως. Και έχει αποτελέσει, αν θέλετε, ένα στοιχείο το οποίο συνεκτίμησε ο ελληνικός λαός, προκειμένου να σταθμίσει την ψήφο του. Λοιπόν, είναι ένα θέμα το οποίο χειριζόμαστε πολύ υπεύθυνα.
ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Θέλω να ρωτήσω, τι γίνεται με τη διαδικασία των Εμπειρογνωμόνων και αν έχει στείλει η Αθήνα την απάντηση της στο δεύτερο τουρκικό υπόμνημα.
ΡΕΠΠΑΣ: Εχει ετοιμαστεί και σήμερα αποστέλλεται η απάντηση των Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων.
ΠΟΥΛΙΔΟΥ: Κοινή συνάντηση προβλέπεται;
ΡΕΠΠΑΣ: Το θέμα αυτό της συνάντησης παραμένει ανοιχτό. Εχει “παγώσει” για την ώρα, επειδή ακριβώς θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες είναι απαραίτητες, δεν υπάρχει το “κατάλληλο  περιβάλλον”.
ΦΑΣΟΥΛΑΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, ανησυχεί και πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση μετά τις χθεσινές και προχθεσινές εξαγγελίες των Τούρκων για πρόσθετα στρατιωτικά μέτρα στην Κύπρο, θα ιδρύσουν στρατιές, θα ιδρύσουν μεραρχίες, τάγματα, ένα σωρό τέλος πάντων στρατιωτικές μονάδες. Κατά πόσο ανησυχεί η Ελληνική Κυβέρνηση;
ΡΕΠΠΑΣ: Η Ελληνική Κυβέρνηση προβληματίζεται, όταν η άλλη πλευρά εκφράζεται μ` έναν τέτοιο τρόπο, ο οποίος είναι δηλωτικός της απαρέσκειάς της σε πρωτοβουλίες που έχει αναπτύξει ο διεθνής παράγων, προκειμένου να υπάρχει εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Αυτό το οποίο αναφέρετε εσείς ως ένταση εξοπλισμών στην άλλη πλευρά, μπορεί να είναι και μία απάντηση σε όλους εκείνους οι οποίοι θεωρούν ότι η εξωτερική πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση δεν είναι
αποτελεσματική. Το ότι ενοχλείται η άλλη πλευρά, σημαίνει ότι έχουμε πετύχει, σε μεγάλο βαθμό, τους στόχους που θέσαμε ευθύς εξ αρχής, με αποτέλεσμα η άλλη πλευρά να οδηγείται σε τέτοιου είδους επιλογές και κινήσεις οι οποίες είναι αδιέξοδες. Και πρέπει να το πούμε αυτό, γιατί έτσι δεν πρόκειται να επιτύχει να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Αυτό το οποίο πρέπει να κάνει η Τουρκία, και οι εκπρόσωποί της, είναι από τη δική της πλευρά, με λόγους αλλά κυρίως με έργα να συμβάλλει, ώστε να υπάρχει μία εποικοδομητική προσέγγιση σε όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν στην περιοχή, με κορυφαίο το κυπριακό πρόβλημα, ώστε να ανοίξουν από κει και πέρα οι δυνατότητες για μια προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών.

Τον Σεπτέμβριο του 1998 αρχίζει η γεώτρηση στον «Πρίνο Γ», σε απόσταση 2,5-3 ναυτικών μιλίων από τα ήδη υπό εκμετάλλευση κοιτάσματα του Πρίνου, τα οποία βρίσκονται δυτικά της Θάσου. Η έρευνα στον «Πρίνο Γ» διενεργείται με γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Thronton, ενώ στην περιοχή εκτελούσε έρευνες μέχρι το τέλος του έτους το ειδικό ωκεανογραφικό σκάφος Western Pride.

O E. Κουλουμπής παραδέχεται την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο

Κατά την περίοδο αυτή η Ελληνική Κυβέρνηση δέχεται τα πυρά της αντιπολίτευσης σχετικά με το καθεστώς που επικρατεί στις υποθαλάσσιες έρευνες στο Αιγαίο. Η πρώτη επίσημη παραδοχή Ελληνα Πολιτικού ότι στο Αιγαίο υπάρχει πετρέλαιο έγινε την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου του 2000 από τον τ. υπουργό Ευάγγελο Κουλουμπή ο οποίος δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο γίνεται σαφέστατη αναφορά στα όσα αναφέραμε στο πρώτο μέρος της έρευνάς μας για την ύπαρξη πετρελαίων στο Αιγαίο.
Ο τ. υπουργός αναφέρει συγκεκριμένα: “Εδώ και πολλά χρόνια Έλληνες και ξένοι επιστήμονες πίστευαν ότι υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο. Το μοναδικό όμως κοίτασμα που αξιοποιήθηκε μέχρι τώρα στην Ελλάδα είναι του Πρίνου στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου. Ήταν ένα κοίτασμα σημαντικό που έδινε 30.000 βαρέλια και κάλυπτε περίπου το 10% των αναγκών της χώρας” (τώρα βρίσκεται στο τέλος του).
Στη χώρα μας έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες που κάλυψαν μεγάλα τμήματα του Ελληνικού χώρου. Κυρίως στο Ιόνιο και στο Αιγαίο.
Στο Ιόνιο, παρόλο που υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων (Παξοί, Ζάκυνθος) μετά από πολλές και δαπανηρές ερευνητικές εργασίες, τελικά βρέθηκε το 1983 στη θαλάσσια περιοχή του Κατάκωλου ένα μικρό κοίτασμα με πολύ υψηλό όμως κόστος εξαγωγής (1000 βαρέλια την ημέρα με κόστος 40 δολάρια το βαρέλι).
Αντίθετα στο Αιγαίο μετά από έρευνες είμαστε πια σίγουροι ότι υπάρχει πετρέλαιο. Σε δύο περιοχές έχουμε βέβαιες ενδείξεις ότι υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα που μπορεί να καλύψουν ακόμη και μέχρι το σύνολο των αναγκών της χώρας.
Το κακό όμως είναι ότι και οι δύο αυτές περιοχές αμφισβητούνται από τους Τούρκους.
1. Περιοχή κοντά στη Λήμνο και τη Μυτιλήνη. Από έρευνες που έγιναν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου. Μάλιστα οι έρευνες που έγιναν από τη Γαλλική εταιρεία Beicip για λογαριασμό της ΔΕΠ δείχνουν εκτός από αυτή την περιοχή ότι υπάρχουν και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες πετρελαϊκά περιοχές στο Νότιο Αιγαίο.
2. Περιοχή Μπάμπουρα ανατολικά της Θάσου. Είναι μια περιοχή που τμήματά της αμφισβητούνται από τους Τούρκους (βρίσκονται μεταξύ 6 και 12 μιλίων των Ελληνικών χωρικών υδάτων). Από έρευνες που έγιναν σ’ αυτήν τη περιοχή υπάρχει βεβαιότητα για πετρελαϊκό δυναμικό που κυμαίνεται από 120 έως 200 εκατομμύρια απολήψιμα βαρέλια, που θα μπορούσε να καλύψει το 40% περίπου των αναγκών της χώρας και για πολλά χρόνια.
Για τα κοιτάσματα πετρελαίου στον Μπάμπουρα απειλήθηκε ελληνοτουρκική σύρραξη. Στην πρόθεση της Ελλάδας να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στη θέση Μπάμπουρα η Τουρκία έγινε απειλητική «υπενθυμίζοντας» τη «συμφωνία» της Βέρνης (1976 Καραμανλής – Ετσεβίτ) και αργότερα τη «συμφωνία» της Βουλιαγμένης (1988 Παπανδρέου – Oζάλ). Τις δύο αυτές «συμφωνίες» που αναφέρουν οι Τούρκοι, η Ελλάδα, από ό,τι τουλάχιστον γνωρίζω, δεν δέχεται την ύπαρξή τους.
Πάντως ανεξάρτητα αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν μπροστά στα νέα δεδομένα των σχέσεων της Τουρκίας και με την Ελλάδα και με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις προοπτικές που διανοίγονται, πιστεύω ότι ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών έχει χρέος να βάλει το θέμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και συγκεκριμένα στα Μέτρα Oικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Λαφαζάνης: Γιατί δεν προχωρούμε σε εξορύξεις;

«Στη χώρα μας, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, υπάρχουν σοβαρές δυνατότητες, κατόπιν συστηματικών και επίμονων προσπαθειών, να εξευρεθούν σημαντικά και προσοδοφόρα κοιτάσματα πετρελαίου που θα άνοιγαν νέους δρόμους για την ελληνική οικονομία. Τα τελευταία, όμως, χρόνια η έρευνα για την ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου, που από το 98 έχουν αναλάβει τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ (ΕΛ.ΠΕ) στα οποία συγχωνεύθηκε η Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου- Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων (ΔΕΠ-ΕΚΥ), έχει υποβαθμιστεί απολύτως μέχρι πλήρους εγκαταλείψεως. Είναι χαρακτηριστικό γι αυτό ότι οι δαπάνες για έρευνα πετρελαίου ακολουθούν χρόνο με το χρόνο φθίνουσα πορεία (΄98- 1,4 δις, ΄99- 0,5 δις) με αποτέλεσμα το 2000 να έχει διατεθεί το ασήμαντο ποσό των 300 εκ. δραχμών, ενώ το σχετικό ανθρώπινο ερευνητικό δυναμικό έχει μειωθεί από 269 εργαζόμενους σε μόλις 70 εργαζόμενους σήμερα.»
Φυσικά τα παραπάνω δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία αν αποτελούσαν αποτέλεσμα κάποιας έρευνας δημοσιογραφικής. Δυστυχώς όμως τα παραπάνω ανήκουν σε Ελληνα Βουλευτή και μάλιστα σε επερώτηση στη Βουλή. Πρόκειται για τον βουλευτή κ. Λαφαζάνη ο οποίος στις 29 Μαρτίου 2001 κατέθεσε την ερώτηση που αν μη τι άλλο αποδεικνύει ότι έρευνες στο Αιγαίο γινόντουσαν και μάλιστα με θετικά αποτελέσματα.
Οι εταιρίες στις οποίες είχε ανατεθεί από την Ελληνική κυβέρνηση η έρευνα πετρελαίων στο Αιγαίο είναι Πολυεθνικές. Πρόκειται για τις, ΤRITON, MOL, UNION TEXAS και όχι μόνο. Ειδικά για τις εταιρίες αυτές πιστεύεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει σαφή εικόνα των αποτελεσμάτων των ερευνών που πραγματοποίησαν.
Στην Απογευματινή της 10/2/2002 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο σχετικά με τα σημεία που θα συζητούσαν οι Παπανδρέου-Τζεμ στην Κων/λη στις 12/2. Ένα από αυτά τα θέματα σύμφωνα με την εφημερίδα ήταν και το πετρέλαιο!
Ο καθηγητής κ. Λέκκας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» αλλά και σε συνεργάτη των Aegean Times, απέρριψε κάθε πιθανότητα ύπαρξης πετρελαίων στο Αιγαίο. Απορίας άξιο είναι όμως ότι απέρριψε την ύπαρξη ακόμη και του κοιτάσματος της θέσης «Μπάμπουρας» στο Β. Αιγαίο λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ακόμη και αν υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο αυτά είναι αμελητέα αφού πριν 15 εκατομμύρια χρόνια η σημερινή Ελλάδα αποτελούσε μια χερσόνησο γης και πουθενά δεν υπήρχε θάλασσα που αποτελεί τον απαραίτητο παράγοντα για την δημιουργία πετρελαίου. Όμως η άποψή του αυτή έρχεται σε αντίθεση με αυτή του τ. Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Παπαγεωργόπουλου ο οποίος έχει παραδεχτεί δημόσια την ύπαρξη του κοιτάσματος στη θέση «Μπάμπουρα» λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με την τότε τεχνολογία η μέγιστη ποσότητα πετρελαίου που μπορεί να αντληθεί από αυτό το κοίτασμα φτάνει τα 200.000.000 βαρέλια, ποσότητα που αρκεί να καλύψει το 40% των εθνικών μας αναγκών για 25 χρόνια. Φυσικά η άποψη του κ. Λέκκα για το Ν. Αιγαίο ελέγχεται αφού με βάση τις έρευνες που έχει κάνει η Γαλλική εταιρία Βeicip έχουν πραγματοποιηθεί τουλάχιστον δύο διδακτορικά σε Γαλλικά Παν/μια που παραδέχονται την ύπαρξη πετρελαίων στο Καστελόριζο και Δυτικά της Ρόδου. Στα διδακτορικά αυτά αναφέρεται ότι μία από τις γεωλογικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου είναι η ύπαρξη ιζηματογενών πετρωμάτων. Στην περίπτωση του Αιγαίου, τα πετρώματα αυτά άρχισαν να σχηματίζονται πριν 150 εκατομμύρια χρόνια, όταν στη θέση της Ελλάδος υπήρχε θάλασσα. Σταδιακά, μέχρι πριν 13 εκατομμύρια χρόνια, αναδύθηκε η Αιγαϊδα, μια τεράστια χερσόνησος που ένωνε την Ελλάδα με τη Μικρά Ασία. Πριν από 5 εκατ χρόνια, λόγω των τεκτονικών ανακατατάξεων, η Μεσόγειος χώρισε τη γη στα δύο. Στο υπέδαφος του Αιγαίου λοιπόν υπάρχουν οι προϋποθέσεις (ιζηματογενή πετρώματα και ζωντανοί οργανισμοί) που εγκλωβίστηκαν στο υπέδαφος και μετά από εκατομμύρια χρόνια μετασχηματίσθηκαν σε υδρογονάνθρακες.
Στον επίλογο αυτής της έρευνας έχουμε να παρατηρήσουμε ότι αρκετοί ήταν αυτοί που πρότειναν την μη δημοσιοποίηση των στοιχείων της έρευνας επικαλούμενοι την αντίδραση των Τούρκων οι οποίοι εποφθαλμιούν τα κοιτάσματα πετρελαίου του Αιγαίου. Η απάντησή μας σε όλους αυτούς προέρχεται από το στόμα ανώτερου Κυβερνητικού παράγοντα ο ποίος δήλωσε «ΝΑ ΕΙΣΤΕ σίγουροι ότι ακόμη και αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια οι τούρκοι θα έβρισκαν χίλιους λόγους για να προβάλλουν τις διεκδικήσεις τους». Μήπως τελικά σήμερα που οι Τούρκοι έχουν ρίξει το βάρος στα κοιτάσματα της Κασπίας είναι η καλύτερη περίοδος για να κάνουμε επιτέλους αυτό που επί 30 χρόνια καθυστερούμε;
Οσο γι αυτούς που πιστεύουν ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχει πετρέλαιο ας ανατρέξουν στα αρχεία του τ. υπουργείου Βιομηχανίας και θα διαπιστώσουν ότι σχεδόν το μισό Αιγαίο έχει δεσμευτεί από ξένες πολυεθνικές εταιρίες για αποκλειστική έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Αν η θεωρία του κ. Λέκκα ευσταθούσε δεν υπήρχε περίπτωση οι μεγαλύτερες εταιρίες πετρελαίου κυριολεκτικά να «σφάζονται» ποια θα αποκτήσει το αποκλειστικό δικαίωμα ερευνών από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Αναδημοσίευση απο εδω

Το σήριαλ συνεχίζεται με τους Τούρκους και τους υποκινητές τους να …απειλούν…και να απειλούν….

Hellas oil

Του Γ. Ι. ΔΗΜΗΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗ

Ο κύβος ερρίφθη. Η κυβέρνηση ύστερα από μυστικές διεργασίες περίπου 3 μηνών φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφασισμένη να εξετάσει την πιθανότητα διενέργειας διεθνούς διαγωνισμού προκειμένου να παραχωρήσει σε διεθνή όμιλο τα δικαιώματα έρευνας, εξόρυξης και αξιοποίησης των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της χώρας.

Τους τελευταίους μήνες στο υπουργείο Ανάπτυξης επικρατεί αναβρασμός, καθώς στις αρχές Σεπτεμβρίου (όπως είχε αποκαλύψει η «Οικονομία» στις 4/9/2005) επισκέφθηκε τον υπουργό Δημήτρη Σιούφα και τον υφυπουργό Οικονομίας Πέτρο Δούκα ένας από τους ισχυρότερους άνδρες στον πετρελαϊκό χώρο, ο πρόεδρος της Royal Dutch-Shell (για το τμήμα της εμπορίας), δρ Ρομπ Ρουντς. Το στέλεχος της πολυεθνικής εταιρείας εξήγησε τότε στους δύο υπουργούς ότι στα στρατηγεία του Λονδίνου και των ΗΠΑ έχουν σχεδιάσει λεπτομερείς γεωπολιτικούς χάρτες, οι οποίοι δείχνουν ότι η χώρα μας παρουσιάζει ενδιαφέρον για έρευνες.

Τα στοιχεία μάλιστα έδειχναν ότι οι πιθανότητες άντλησης και εκμετάλλευσης αργού πετρελαίου είναι 3%, δηλαδή υψηλότερες σε σχέση με το 0,8% που απαιτείται για να ξεκινήσουν έρευνες σε κοιτάσματα. Ο ίδιος αποκάλυψε μάλιστα μεταξύ άλλων ότι οι περιοχές (σύμφωνα με την αγγλο-ολλανδική πολυεθνική Royall Dutch-Shell) που προσφέρονται για έρευνα και εκμετάλλευση βρίσκονται κυρίως σε τρεις ζώνες:

* Στο Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο.

* Στο Ιόνιο Πέλαγος από τον άξονα ανοιχτά της βορειοδυτικής Πελοποννήσου ώς τους Παξούς.

* Στις ακτές της Ηπείρου, στο ύψος της Πάργας.

Σύμφωνα με τις ίδιες αναλύσεις, στη Δυτική Ελλάδα, ανάμεσα στα Ιόνια Νησιά και στις ακτές της Στερεάς ώς τις ακτές της Ηπείρου, πιθανολογείται ότι υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, τα οποία καλύπτουν, εφόσον γίνουν οι κατάλληλες επενδύσεις και αντληθούν, τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας μας για 20 χρόνια (σ.σ.: η Ελλάδα καταναλώνει 100 εκατομμύρια βαρέλια τον χρόνο σε κατεργασμένα προϊόντα).

Τι θα γίνει με τα κοιτάσματα του Αιγαίου

Ο Ρ. Ρουντς προσπάθησε σε εκείνη τη συνάντηση, όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες, μέσω του Δημήτρη Σιούφα να διασφαλίσει την υπόσχεση ότι θα παραχωρηθούν οι σχετικές άδειες από τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) που κατέχουν τα δικαιώματα, όμως ο αρμόδιος υπουργός απέφυγε να δεσμευτεί.
Εκτοτε με απόλυτη μυστικότητα ξεκίνησε ένας μαραθώνιος από το οικονομικό και το διπλωματικό επιτελείο της κυβέρνησης, καθώς το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στην παραχώρηση των κοιτασμάτων που βρίσκονται σε περιοχές του βορειοανατολικού Αιγαίου τις οποίες επιχειρεί να αμφισβητήσει η Τουρκία. Σε αυτές η Royal Dutch-Shell εκτιμά μεν ότι έχει σημαντικές πιθανότητες για εξεύρεση κοιτασμάτων που μπορούν να αντληθούν και να εκμεταλλευθούν, όμως η ελληνική διπλωματία ανησυχεί για τις αντιδράσεις που υπάρχουν από την τουρκική πλευρά.
Κορυφαίο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου έλεγε στην «Οικονομία» ότι «στην περίπτωση αυτή θα είμαστε πολύ προσεκτικοί, αφού δεν επιθυμούμε να ανακινηθούν προβλήματα διπλωματικής υφής με την Τουρκία. Εφόσον η κυβέρνηση λάβει την οριστική απόφαση να προχωρήσει ένας διεθνής διαγωνισμός τότε ίσως να εξαιρεθούν οι περιοχές του Αιγαίου».

Πάντως, το ίδιο στέλεχος απεκάλυψε ότι στη συνάντηση του υπουργού Ανάπτυξης με τον Ρ. Ρουντς είχε γίνει η επισήμανση από τον πρόεδρο της πολυεθνικής ότι…. η εταιρεία που εκπροσωπεί μπορεί να μεσολαβήσει προς την πολιτική ηγεσία της Αγκυρας, για συνεκμετάλλευση των πετρελαίων, κάτι το οποίο όμως η ελληνική πλευρά απορρίπτει κατηγορηματικά. Η προοπτική αυτή, όμως, είναι βέβαιο ότι θέτει τις προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο σε νέο πλαίσιο.

Το σήριαλ συνεχίζεται με τους Τούρκους και τους υποκινητές τους να …απειλούν…και να απειλούν….με ΠΟΛΕΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ Ελευθεροτυπία – 11/12/2005

Μαύρος χρυσός και γκρίζα σενάρια

Του Γ.Χ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στο ελληνικό υπέδαφος ίσως υπάρχουν κοιτάσματα 2 ίσως και 4 δισ. βαρελιών.
«Γνωρίζουμε, με βάση τα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει κατά καιρούς αλλά και τα θεωρητικά επιστημονικά μοντέλα, ότι είναι πιθανόν η Ελλάδα να “κάθεται” πάνω σε σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ομως, σε ποιο βαθμό είναι εκμεταλλεύσιμα δεν θα το μάθουμε, εάν δεν ξεκινήσουν συστηματικές έρευνες και γεωτρήσεις». Αυτή είναι η μόνιμη επωδός των τεχνοκρατών που έχουν ασχοληθεί με τις έρευνες υδρογονανθράκων στη χώρα μας.

*Τα αποτελέσματα στηρίζουν την πεποίθηση ειδικών επιστημόνων που θεωρούνται επαΐοντες ότι στο ελληνικό υπέδαφος ίσως υπάρχουν κοιτάσματα 2-4 δισ. βαρελιών, η αξιοποίηση των οποίων θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να αναβαθμίσει σημαντικά την οικονομική και τη γεωπολιτική θέση της χώρας. Η άλλη όψη του νομίσματος, βέβαια, είναι ότι στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη όπου το υπέδαφος κρύβει πλούτο (από τα διαμάντια της Σιέρα Λεόνε έως τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής)… γίνεται ή έχει γίνει πόλεμος.


Στην Ελλάδα, μετά το «θερμό επεισόδιο» του 1987, ο φόβος προβλημάτων με την Τουρκία έχει αναγάγει τις έρευνες για πετρέλαιο σε θέμα «ταμπού».

*Ετσι, τα στοιχεία που υπάρχουν και ως εκ της φύσεώς τους είναι απόρρητα παραμένουν «κλειδωμένα», χωρίς να έχουν αξιολογηθεί συνολικά από κάποιον κρατικό φορέα. Κατά καιρούς, κομμάτια των ερευνών εμφανίζονται σε διάφορα συνέδρια από ξένους ερευνητές ή άλλοτε «ακούγεται» ότι κάποια στοιχεία κυκλοφορούν (από πλάγιες οδούς) στα γραφεία πολυεθνικών. Επίσης, πολλοί από τους ξένους συμβούλους των κατά καιρούς υπουργών Ενέργειας έφυγαν με αρκετά στοιχεία στα χέρια τους. Ανάλογα, σε διεθνή συνέδρια παρουσιάζονται περισσότερα στοιχεία για το Αιγαίο (μέχρι τη Μύκονο!) από τούρκους ερευνητές, παρά από έλληνες, όπως επισημαίνουν επιστήμονες του χώρου.

*Σύμφωνα με πηγές που έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με τις έρευνες πετρελαίου, η κατάσταση σήμερα έχει ως εξής:

1. Ολες οι εκτιμήσεις, με βάση τα θεωρητικά μοντέλα και τις γεωχημικές μεθόδους, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο ελλαδικός χώρος έχει πολλές περιοχές όπου πιθανόν υπάρχει πετρέλαιο.

2. Οι (απόρρητες) σεισμικές έρευνες («ακτινογραφία» της δομής του φλοιού της Γης, με τεχνητούς κραδασμούς) και οι γεωτρήσεις που έχουν γίνει προσδιορίζουν «πετρελαιοπιθανές» περιοχές στο Ιόνιο, την ηπειρωτική Ελλάδα και το Αιγαίο.

3. Στοιχεία για την ύπαρξη πετρελαίου στον ελλαδικό χώρο έχουν παρουσιαστεί και σε πρόσφατα συνέδρια.

4. Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου αναβαθμίζει σημαντικά τα όποια κοιτάσματα υπάρχουν στην Ελλάδα. Το ίδιο γίνεται και με την εξέλιξη της τεχνολογίας, η οποία επιτρέπει πλέον και τον πιο εύκολο εντοπισμό των κοιτασμάτων, αλλά και την αποτελεσματικότερη εκμετάλλευση. Ακόμα και για τα «ξεχασμένα» κοιτάσματα του Κατακώλου και της Επανωμής που δεν θεωρούνταν εκμεταλλεύσιμα στο παρελθόν λόγω μεγάλης περιεκτικότηας σε διοξείδιο του άνθρακα και της μικρής ποσότητάς τους, επιδεικνύεται μεγάλο ενδιαφέρον σήμερα.

*Τα στοιχεία των ερευνών που ήδη έχουν γίνει έχουν καθοριστική σημασία, εξηγούν επιστήμονες που έχουν ασχοληθεί επί δεκαετίες με το θέμα, γιατί μια εταιρεία πρέπει να «ξέρει» πού έχει τις καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, για να επενδύσει τα τεράστια ποσά που κοστίζουν οι έρευνες πετρελαίου, ιδιαίτερα με τις νέες τεχνολογίες.

Ομοίως, η κυβέρνηση πρέπει να γνωρίζει όσο το δυνατόν περισσότερα για το μέγεθος της «πετρελαϊκής πίτας», ώστε να μπορεί να αξιολογήσει τα δεδομένα, να προχωρήσει σε διεθνείς διαγωνισμούς και να διαχειριστεί τις παραχωρήσεις διαφυλάσσοντας τα συμφέροντα της χώρας. Αλλά ακόμα και για να αποφασίσει πώς θα κινηθεί πολιτικά, σε θέματα υφαλοκρηπίδας, επί παραδείγματι.

*Ετσι, λένε οι ίδιες πηγές, είναι απαραίτητος ένας κρατικός φορέας, με δικό του μηχανισμό, ο οποίος θα στέκεται «απέναντι» στις εταιρείες και θα λειτουργεί συμβουλευτικά προς την κυβέρνηση, όπως υπάρχει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης αλλά και οπουδήποτε αλλού γίνονται παραχωρήσεις.

Σήμερα, όμως, εξηγούν, ο φορέας αυτός δεν υπάρχει, καθώς η παλαιά κρατική ΔΕΠ-ΕΚΥ (η θυγατρική της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου που ασχολούνταν με την έρευνα) σήμερα έχει ενσωματωθεί στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ)τα οποία πλέον είναι ιδιωτική εταιρεία. Συνεργεία γεωτρήσεων και έρευνας, για παράδειγμα, δεν υπάρχουν πια.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 11/12/2005

ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ στην Τρίπολη, οι λιβυκοί χάρτες ώς τα 200 μίλια!
Αγκάθι για Λιβύη… η Γαύδος
ΤΡΙΠΟΛΗ
Αποστολή: ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Η Αθήνα επιθυμεί να επεκτείνει το ταχύτερο δυνατόν τη συνεργασία με τη Λιβύη στον ενεργειακό τομέα και στην άντληση πετρελαίου σε περιοχές που θα εκχωρηθούν σε ελληνικά συμφέροντα, αλλά προηγουμένως θα πρέπει να ρυθμιστεί ένα πρόσθετο εμπόδιο, που προέρχεται από την πλευρά της Λιβύης και μάλιστα το υπουργείο Ενεργείας της. Συγκεκριμένα, στους χάρτες, που από το 2004 έχει κυκλοφορήσει το λιβυκό υπουργείο Ενέργειας στο Διαδίκτυο, με τις περιοχές, χερσαίες και θαλάσσιες για πιθανά κοιτάσματα πετρελαίου, η ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης της Λιβύης στη θάλασσα εκτείνεται μέχρι τα 200 ν.μ. Ως εκ τούτου, στην περιοχή οικονομικής εκμετάλλευσής της στη Μεσόγειο, περιλαμβάνεται και η νήσος Γαύδος!


Από το 2004, η ελληνική κυβέρνηση έχει επιχειρήσει, με επισκέψεις υφυπουργών, μεταξύ των οποίων και του υφυπουργού Εξωτερικών Γ. Βαληνάκη, να θέσει «μαλακά» το θέμα αυτό στους Λίβυους αρμόδιους. Η «υπόσχεση» ήταν ότι στον επόμενο χάρτη για τα κοιτάσματα πετρελαίου της Λιβύης, θα έχει αφαιρεθεί η νήσος Γαύδος από τη ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης στη Μεσόγειο.

Ομως, ακόμα και μια τέτοια κίνηση δεν λύνει το θέμα, καθώς η Γαύδος παραμένει αμφισβητήσιμη, στον τομέα της οικονομικής εκμετάλλευσης, αφού το ελληνικό κράτος δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει στα πόσα μίλια εκτείνεται η ελληνική οικονομική ζώνη. (Σ.σ. στην οικονομική ζώνη δεν ασκείται κυριαρχία και έτσι η Γαύδος δεν αποτελεί «γκρίζα ζώνη» για τη Λιβύη, όπως παλαιότερα το είχε επιχειρήσει σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο η Τουρκία πριν από μερικά χρόνια).

Το πρόβλημα αυτό, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, δεν ετέθη από κυβερνητικούς παράγοντες στο τραπέζι των χθεσινών συνομιλιών των δυο αντιπροσωπειών κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια.

Αναθέρμανση

Ο στόχος της επίσκεψης του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν να αναθερμανθούν οι σχέσεις με τη Λιβύη του Μουαμάρ Καντάφι, που είχαν μαραζώσει μετά τη δεκαετία του 1980 και τις διεθνείς κυρώσεις σε βάρος της Λιβύης από το 1999.

Η καλή σχέση του Κ. Παπούλια ως υπουργού Εξωτερικών με την Τρίπολη θεωρήθηκε από ελληνικής πλευράς ο κατάλληλος καταλύτης για να προωθηθούν οι οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, με κύριο στόχο τον τομέα της ενέργειας, όχι τόσο στην αγορά λιβυκού πετρελαίου, αλλά στις δυνατότητες που θα δοθούν σε ελληνικές επιχειρήσεις να δεσμεύσουν περιοχές σε λιβυκό έδαφος και να προχωρήσουν σε εργασίες άντλησης πετρελαίου.

Ηδη τα Ελληνικά Πετρέλαια, από κοινού με αυστραλιανή εταιρεία, συμμετέχουν κατά 20% σε τέτοια επιχείρηση, ενώ ο στόχος είναι να δεσμευθούν δύο περιοχές για τα ελληνικά συμφέροντα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέμεινε κατά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Λιβύης ότι υπάρχει «η εκπεφρασμένη βούληση να προχωρήσουμε σε περαιτέρω συνεργασία στον πετρελαϊκό τομέα ώστε να διευκολυνθεί η συνεργασία μεταξύ των Ελληνικών Πετρελαίων και του υπουργείου Ενέργειας της Λιβύης».

Η λιβυκή πλευρά εμφανίστηκε πιο συγκρατημένη και δήλωσε ότι μια τέτοια συνεργασία ενδεχομένως θα προχωρήσει στο μέλλον. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων υπογράφτηκαν Συμφωνία Συνεργασίας στον Μορφωτικό-Εκπαιδευτικό τομέα και στον τομέα του Τουρισμού, στον οποίο οι Λίβυοι δίνουν ιδιαίτερη σημασία.

Με τον Καντάφι

Η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι ήταν αρκούντως επεισοδιακή, τουλάχιστον από πλευράς χρόνου. Ενώ «κατ’ αρχήν» είχε οριστεί ιδιαίτερη συνάντηση των δύο ανδρών, αυτή τελικώς μεταφέρθηκε στο δείπνο και ήταν μικρής διάρκειας. Η συνάντηση έγινε στη γνωστή «σκηνή», αλλά μέσα στο στρατόπεδο της Τρίπολης. Η πρόσβαση έγινε με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και με το γνωστό από τα παλιά φολκλόρ, με το Μ. Καντάφι να εμφανίζεται με ενδυμασία βεδουίνου κ.λπ.

Από τους θερμούς εναγκαλισμούς της δεκαετίας του 1980, τώρα ήρθε ο καιρός της θερμής και μόνον χειραψίας, και από τις ιδεολογικές αναφορές του παρελθόντος, ήρθε τώρα η ώρα της συζήτησης για επιχειρήσεις… του καιρού.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/03/2006

“Τα πετρέλαια της Ελλάδος”

του οικονομικού συντάκτη Κωνσταντίνου Κόλμερ.
Εκδόσεις “Λιβάνη”, 2006.

Ο «ακήρυκτος πόλεμος» που διεξάγει ήδη η Τουρκία σε βάρος της Ελλάδος είναι ένας ακόμη πόλεμος για το πετρέλαιο.

Το πετρέλαιο που υπάρχει στην Ελλάδα το είχαν επισημάνει οι Γερμανοί γεωλόγοι της Βέρμαχτ, κατά την διάρκεια της Κατοχής, όταν ερευνούσαν όλο τον ορυκτόν πλούτο της χώρας. Ως διά μαγείας τα σχετικά πορίσματα βρέθηκαν το 1973 στα χέρια της γερμανικής εταιρείας «Βίντερσχαλ», η οποία, προκειμένου να μην εμφανισθεί η ίδια, προτίμησε να συνεταιρισθεί με την καναδική «Ωσεάνικ». Όπως αποκαλύπτει ο συγγραφεύς, εκτός των 120 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου και των 850 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου που απέδωσαν μέχρι σήμερα οι «Πρίνος Ι» και «ΙΙ», κοιτάσματα υδρογονανθράκων έχουν εντοπισθεί στον Θερμαϊκό Κόλπο, στο Θρακικό Πέλαγος, στα νότια της Κρήτης και στην Δυτική Ελλάδα (Κατάκολο, Κυλλήνη, Ζάκυνθος, Παξοί, Αιτωλικό, Δελβινάκι, Μποτσάρα, Φιλιατρά).

Ένα εκπληκτικό βιβλίο, που διερευνά τους παλαιούς και νέους «ενεργειακούς δρόμους» του μαύρου χρυσού και που συμπληρώνεται με την Συνθήκη της Λωζάννης, βάσει της οποίας η Τουρκία έχει παραιτηθεί του Αιγαίου Πελάγους. Μια συνθήκη που η γείτων χώρα τόσο εμφανώς καταπατά τα τελευταία τριάντα δύο χρόνια με μια σειρά «θερμά» επεισόδια…

Το πετρέλαιο δεν είναι μόνο δυσεύρετον. Είναι και αφανές αίτιον πολιτικών γεγονότων. Η ηγεσία του κόσμου, αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του υπερπληθυσμού, την αναπλήρωση της ελλειπούσης ενεργείας και την μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος, ασχολείται με την εξάντληση των ενεργειακών πόρων, την κατανομή των και ενίοτε με την διαρπαγή. Λύσεις υπάρχουν, αλλά είναι επίπονες και διέρχονται μέσα από την εξοικονόμηση, την υποκατάσταση και την αποτροπή των αρπάγων.
Ειδικώς διά την Ελλάδα, που περιβάλλεται από αρπακτικούς γείτονες, επισημαίνεται ο παλαιός κανόνας «αν θέλεις την ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμον». Διαφορετικά δεν θα λείψει μόνον η ενέργεια, αλλά θ’ απωλεσθή και η ήδη αμφισβητουμένη υπό της Τουρκίας εδαφική και ενάλιος ακεραιότης της χώρας.

Κόλμερ Κωνσταντίνος – Τα πετρέλαια της Ελλάδος – Εκδόσεις “Λιβάνη”, 2006.

Τα πετρέλαια της Ελλάδος

Για τη συγγραφή του παρόντος άρθρου, αφορμή έλαβα, από το προσφάτως κυκλοφορήσαν βιβλίο, του εγκρίτου και διακεκριμένου συγγραφέως, και οικονομολόγου κ. Κων/νου Κόλμερ, με τίτλο «Τα Πετρέλαια της Ελλάδος».

Το εν λόγω βιβλίο, δεν πρέπει να λείψει από καμιά βιβλιοθήκη, και να διαβαστεί, από όλους τους Έλληνες. Παρακαλώ αυτό να μη θεωρηθεί ως διαφήμιση, αλλά ως εθνική ανάγκη, με σκοπό να μάθουν οι Έλληνες, τι θησαυρό κρύβει η πατρίδα μας, στο χερσαίο υπέδαφος, αλλά και στον υποθαλάσσιο χώρο, σε όλα τα Ελληνικά πελάγη, γνωστό ως Υφαλοκρηπίδα.
Με την ενημέρωση, θα καταλάβουν οι Έλληνες, την αιτία, γιατί παραμένουμε σήμερα, από τους φτωχότερους Λαούς της Ευρώπης.
Οι διάφορες Κυβερνήσεις, που κατά καιρούς κυβέρνησαν αυτό το τόπο, απέτυχαν να εκμεταλλευθούν αυτό τον υποθαλάσσιο θησαυρό της Ελλάδος, για την ευημερία του Λαού μας, αφού οι δήθεν «Στρατηγικοί εταίροι», μας το απαγορεύουν.
Οι λόγοι που απέτυχαν ήταν, η διεκδίκηση της εύνοιας των ισχυρών της Γης, προς εξασφάλιση της Προεδρίας (κόμματος, Κυβερνήσεως, κλπ.), η φοβία, δειλία, ατολμία, γονυκαμψία, και ο ραγιαδισμός, μπροστά στους «Στρατηγικούς εταίρους».
Έτσι όμως άφησαν το Λαό μας, να πένεται, να περιμένει να ζήσει μόνο με τον Τουρισμό και τη Ναυτιλία αφού και η Γεωργία συνεχώς υποφέρει, λόγω συχνών αλλαγών της Γεωργικής πολιτικής της Ε.Ε. και λόγω φυσικών καταστροφών.
Τα πλουτοπαραγωγικά κοιτάσματα της χώρας, έμειναν αναξιοποίητα, και ανεκμετάλλευτα, και όχι μόνο τα πετρέλαια, αλλά και το Ουράνιο της Θράκης, και ο χρυσός της Αν. Μακεδονίας, γνωστός από τα χρόνια των Βασιλέων της Μακεδονίας, Φιλίππου και Μ. Αλεξάνδρου.
Από την Ιστορία μαθαίνουμε ότι η πολυδάπανος εκστρατεία το Μ. Αλεξάνδρου, στην Ανατολή, χρηματοδοτήθηκε από το χρυσό της Α. Μακεδονίας.
Όσον αφορά τα γνωστά και επιβεβαιωμένα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και Ιονίου Πελάγους, από το βιβλίο του κ. Κ. Κόλμερ, αντλούμε τη πληροφορία ότι πρόκειται περί ποσοτήτων, στο μεν Αιγαίο, άνω των 2 δις βαρελίων, και στο Ιόνιο πάλιν άνω των 2 δισ. βαρελίων. Αλλωστε γνωστά ήταν τα πετρέλαια της Ζακύνθου από το Β. Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τα κοιτάσματα στο Κρητικό Πέλαγος, φθάνουμε αισίως σε ποσότητες τέτοιες που καθιστούν τη χώρα μας αυτάρκη σε ενέργεια, όσον αφορά το κλάδο των πετρελαίων, και φυσικού αερίου, για πολλά χρόνια.
Σήμερα οι Ξένοι Οικονομικοί Οργανισμοί, προειδοποιούν τη Κυβέρνηση ότι το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, είναι ωρολογιακή βόμβα για την οικονομία μας, και στέλνουν σήμα κινδύνου, ενώ κατατάσσουν τη χώρα μας, στη «κόκκινη ζώνη» για την Ε.Ε.
Επίσης το δημόσιο χρέος της χώρας, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ανέρχεται στο κολοσσιαίο ποσό άνω των 40 δισ. Ευρώ, ετησίως, και καλύπτεται με δανεισμό, ενώ θα μπορούσαμε κάλλιστα να το καλύψουμε, με την εκμετάλλευση των Ελληνικών υδρογονανθράκων.
Για την εκμετάλλευση των Ελληνικών Πετρελαίων και Φυσικού Αερίου, απλώς χρειάζεται, δύναμη, αποφασιστικότητα, και έξυπνες κινήσεις, από τη Κυβέρνηση, προσόντα τα οποία δυστυχώς δεν διαθέτει, όπως μας απέδειξε μέχρι τώρα.
Τα Ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, είναι επιβεβαιωμένα, και από άλλες επιστημονικές πηγές ενεργειακών ερευνών, όπως π.χ. από δορυφόρους, αλλά και από πλοία επιστημονικών ωκεανογραφικών μελετών και ερευνών, όπου διενεργούν τις γνωστές σεισμικές έρευνες.
Με τις σημερινές διεθνείς τιμές πετρελαίου, έστω των $58 ανά βαρέλι, (πρόσφατα είχε φθάσει μέχρι $80 το βαρέλι), η Ελληνική Οικονομία θα είχε λύσει όλα τα προβλήματά της, ο Λαός μας θα είχε οικονομικά ανακουφισθεί, τα τρέχοντα προβλήματα της καθημερινότητας θα είχαν επιλυθεί, και όλες οι κοινωνικές ομάδες θα είχαν ικανοποιηθεί, και έτσι θα είχαμε μια ευημερούσα χώρα, όπως η Νορβηγία, η οποία από πτωχή, χάρις στα πετρέλαιά της, έγινε πλούσια, όπως επίσης και οι χώρες του Περσικού Κόλπου, κλπ.
Δυστυχώς για την Ελλάδα η ανικανότητα των Κυβερνήσεών της, καταδίκασε το Λαό, στη φτώχια και τη μιζέρια.
Δεν υπάρχει χώρα στον πλανήτη μας, η οποία να βρήκε πετρέλαια και να μη τα εκμεταλλεύθηκε (ακόμη και οι τριτοκοσμικές).
Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο, μόνο για την Ελλάδα ισχύει η απαγόρευση εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων, που μας επεβλήθη από τους δήθεν συμμάχους μας. Σε αυτό το θέμα πράγματι πρωτοτυπούμε διεθνώς. Ο αναγνώστης ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Σήμερα οι Κυβερνήσεις μας, για να επιβιώσουν οικονομικά κρέμονται από τις φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος των πολιτών, όπου μαζί με το Τουρισμό, και εν μέρει της Ναυτιλίας, είναι οι μόνες πλουτοπαραγωγικές πηγές της Χώρας.
Έτσι κρύβουν «Ωκεανό» Ελληνικού Πετρελαίου, όπως γράφει η εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» 20-11-06.
Ενώ η Ελλάδα «κάθεται» κυριολεκτικά επάνω στα πετρέλαια, οι αρμόδιοι Κυβερνητικοί παράγοντες, πήγανε μέσα στη καρδιά της ερήμου Σαχάρας να βρούνε πετρέλαια, χωρίς να σκεφθούν καν τη μεταφορά τους από εκεί.
Εκεί τους διέταξαν να πάνε οι «Στρατηγικοί εταίροι» μας.
Σύμφωνα με πρόσφατες ανακοινώσεις των ΕΛ.ΠΕ., τελικά βρήκανε κοιτάσματα Φυσικού Αερίου, και Πετρελαίων, αλλά 1000 χιλιόμετρα νότια της Τρίπολης της Λιβύης, δηλαδή μέσα στη καρδιά της Ερήμου Σαχάρας. Για να μεταφέρουν αυτά τα πετρέλαια στο πλησιέστερο λιμάνι φορτώσεως της Μεσογείου, πρέπει να κατασκευάσουν αγωγό μήκους άνω των 1000 χιλιομέτρων, και μετά για να τα μεταφέρουν στην Ελλάδα με δεξαμενόπλοια, θα πληρώσουν χρυσούς ναύλους στους πλοιοκτήτες.
Έτσι θα μας κοστίσουν «ο κούκος αηδόνι» που λέει ο Λαός μας. Καθ΄ όν χρόνο τα πετρέλαια είναι μέσα στα πόδια μας, στο Αιγαίο, Ιόνιο, και Κρητικό Πέλαγος.
Και όλα αυτά επειδή μας το απαγορεύουν, οι Αμερικάνοι και οι Τούρκοι.
Καλά στο Αιγαίο φοβούνται τους Τούρκους, στο Ιόνιο και Κρητικό Πέλαγος, ποιον φοβούνται;;; δεν είναι εκεί Ελληνική επικράτεια;;;
Τουλάχιστον ας βγάλουν προς εκμετάλλευση τα κοιτάσματα του Ιονίου και Κρητικού Πελάγους, ώστε να ανακουφισθεί η Οικονομία μας, και για τα κοιτάσματα του Αιγαίου, να τα κανονίσουμε με τους Ρώσους, αφού οι Αμερικάνοι μας το απαγορεύουν. Αλλά είπαμε εδώ τώρα χρειάζεται Κυβέρνηση με πυγμή και αποφασιστικότητα, και με νέους ισχυρούς συμμάχους.
Από το 2004 όταν η Ν.Δ. έγινε Κυβέρνηση, με αλλεπάλληλα υπομνήματα ενημέρωσα το κ. Πρωθυπουργό, για την εκμετάλλευση των γνωστών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελληνική Επικράτεια και τον ενθάρρυνα να δώσει εντολή στις εγχώριες πετρελαϊκές δυνάμεις, ώστε σε συνεργασία με Ρωσικές (αφού οι Δυτικοί μας το απαγορεύουν), πεπειραμένες πετραλαϊκές δυνάμεις, να προβούν στην εξόρυξη και οικονομική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, με συμβάσεις σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα.
Οι Αγγλο-Αμερικάνοι, εάν και εφόσον, αποφασίσουν, θα μας τα πάρουν με συμβάσεις αποικιοκρατικού τύπου, σαν αφέντες επάνω σε δούλους-ραγιάδες.
Ένας από τους λόγους που επιδιώκουν τη συρρίκνωση της χώρας, είναι και αυτός, – των πετρελαίων -, ώστε η Ελλάς αποδυναμωμένη, να μη έχει δύναμη να αντιδράσει, ώστε αυτοί – οι Αγγλο-Αμερικάνοι – να πάρουν τα πετρέλαια, «κοψοχρονιά» που λέει ο Λαός, με μια Κυβέρνηση ανήμποροι πια να διαπραγματευθεί τα δικαιώματα της χώρας.
Με τα υπομνήματά μου αυτά, προς το κ. Πρωθυπουργό, ζητούσα την αμυντική θωράκιση των νησιών του Αιγαίου, με ρωσικές πυραυλικές εγκαταστάσεις, προς προστασία των εγκαταστάσεων εξόρυξης πετρελαίων, από εχθρικές ενέργειες του γνωστού κακού γείτονα, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Οι εισηγήσεις μου, έπεσαν σε φοβισμένα, μάτια και αυτιά, πιστά στις διαταγές της Σιωνιστικής Νέας Τάξης και Παγκοσμιοποίησης, γνωστών εχθρών του Ελληνισμού.
Έτσι παραμένουμε φτωχοί, με μια Κυβέρνηση να μη μπορεί να ικανοποιήσει τα οικονομικά αιτήματα των Λαϊκών τάξεων, με επακόλουθο τη γνωστή κοινωνική αναταραχή στη χώρα.
Έτσι αδυνατούμε να χρηματοδοτήσουμε, την Υγεία και Παιδεία, για τον Ελληνικό Λαό.
Έτσι παραμένουμε μια «φτωχή, μικρή, αλλά έντιμος Ελλάς», πιστή στις διαταγές των δήθεν φίλων και συμμάχων. Αμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς;;;

* Τα ελληνικά κοιτάσματα είναι επιβεβαιωμένα από δορυφόρους, αλλά και από πλοία επιστημονικών ωκεανογραφικών μελετών.

ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΓΡΥΠΑΙΟΣ

Σχετικές δημοσιεύσεις εδω, εδω, και στα λίνκς αυτων των δημοσιεύσεων.

Η πικρή αλήθεια για τους αληθινούς αφέντες πριν την είσοδο της χώρας στο κλάμπ των τοκογλύφων απο τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου στην Βουλή…

Ετοιμάζονται -τυχαία,δεν νομίζω- (αν δεν θαφτούν) εντός των επομένων ημερών και σχετικές αποκαλύψεις-βόμβες απο την ιστοσελίδα wikileaks. Να βαστιόμαστε απο κάπου, μιάς και τα σχετικά δημοσιεύματα θα προκαλέσουν σεισμό πολλών ρίχτερ στην περιοχή ΕΛ-ΠΕ-ΤΡΟΛ της Ελευσίνας και το πάλαι ποτέ ξενοδοχειακό σύμπλεγμα Απέργη-Σέσιλ στην Κηφισιά, καθώς και στο οικονομικο-πολιτικό σύμπλεγμα των Αθηνών, Ραφήνας, Καστρίου και λοιπών “αδελφοποιημένων” αθηναικών προαστίων με αυτά της “Γουαδελούπης”…
…”το αμερικανικό Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, έχει ήδη επικοινωνήσει με το ελληνικό Υπ.Εξωτερικών και έχει ενημερώσει τον κ. Δ.Δρούτσα για την διαρροή”…
Επιπροσθέτως, έχει ήδη παραλάβει και  έγγραφο με τίτλο “Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο”….
Οψόμεθα…

ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ….(R.I.P.)

November 22, 2010 Leave a comment

Δύο βίντεο- μνημεία απο την εποχή του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ
Προφητικά λόγια, λες και περιγράφουν την “σημερινή οργή, την σημερινή αγανάκτηση ενός λαού που προδόθηκε απο την ηγεσία του, που προδόθηκε απο τους συμμάχους του“…
Αξίζει να θυμηθούμε απο που ξεκινήσαμε και να αναλογιστούμε το που καταντήσαμε…
Απο την χούντα του Gladio στην χούντα του Βερολίνου, απο την “Ελλάδα που ανήκει στους Ελληνες” στην “Ελλάδα ιδιοκτησία της τρόικας, της “Γουαδελούπης”, και των -επερχομένων-πετρελαιάδων”…

“Επιτέλους, πόσες προδοσίες μπορεί να αντέξει αυτό το έθνος; Έξω η Νέα Κατοχή της πατρίδας μας…”
Ανδρέας Παπανδρέου…

“…η φωνή του κυρίου μας, η Ουάσιγκτον…” 
   Ανδρέας Παπανδρέου 
Ομπάμα προς Γιώργο Παπανδρέου: (απο εδω)
Το Αιγαίο δεν σας ανήκει. Είναι υποθηκευμένο στο ΔΝΤ και τα χρέη σας δεν σας αφήνουν περιθώρια διαπραγμάτευσης.

Η εξόρυξη των πετρελαίων πρέπει να ξεκινήσει άμεσα και γι αυτό βρείτε τα με τη Τουρκία!…”

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!

November 1, 2010 Leave a comment

Ξένες στρατιωτικές δυνάμεις έρχονται στην Ελλάδα μετά απο πρόσκληση του υπουργού Δημόσιας Τάξης  (νυν Προ.Πο)  κου Παπουτσή με  την δικαιολογία οτι η Ελλάς δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της. Οι δυνάμεις αυτές θα υπηρετήσουν στην Θράκη (!!!) “φυλάσσοντας” τα…σύνορά μας με την Τουρκία.
Τα απίστευτα αυτά χάλια, πέρα απο την προσβολή και την απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων Ασφαλείας , αποτελούν μια ακόμα παράφορη παραβίαση του Συντάγματος που έτσι κι αλλιώς έχει καταντήσει ενα νεκρό κείμενο. Η συστημική εισβολή χιλιάδων λαθρομεταναστών απο την “φίλη” Τουρκία στην Θράκη απο την μία πλευρά του Εβρου και η παρουσία αλλοεθνών και ασαφούς εθνικότητας -μη Ελλήνων- στρατιωτικών τμημάτων απο την άλλη πλευρά, αποτελούν ένα επικίνδυνο και εκρηκτικό κοκτέιλ γεωπολιτικής πλήρες εθνικών κινδύνων σε μια περιοχή που τα διεθνή όρνεα έχουν βάλει στο μάτι εδω και πολύ καιρό…

Διαβάσαμε εδω στο defencenet

Ένοπλη δύναμη στέλνει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον Έβρο!

Για πρώτη φορά μετά τον Β’ ΠΠ αναπτύσσονται και επίσημα ξένα ένοπλα τμήματα στην Ελλάδα! Συγκεκριμένα θα αναπτυχθεί μια δύναμη περίπου 300 ενόπλων ειδικά εκπαιδευμένων στην φύλαξη συνόρων οι οποίοι θα προέρχονται από διάφορες χώρες της ΕΕ.
Είναι επίσης η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο σώμα θα αναπτυχθεί σε χώρα της ΕΕ από τότε που δημιουργήθηκε το σώμα σύμφωνα με τον κανονισμό 863/2007 της 11ης Ιουλίου του 2007. Η RABIT (Rapid Border Intervention Teams) έτσι όπως ονομάζεται η ειδική αυτή μονάδα έχει ήδη πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό ασκήσεων σε Πορτογαλία Σλοβενία και άλλες χώρες της Ε.Ε. και θα αφιχθεί στην Ελλάδα με τον πλήρη οπλισμό της. Όλες οι δραστηριότητές της θα υπάγονται στις προβλέψεις των Ελληνικών νόμων, ενώ τα έξοδα της φιλοξενίας τους θα τα καλύπτει η χώρα μας. Θα ενεργούν από κοινού με τους έλληνες συνοριοφύλακες.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Κομισιόν, «ο αριθμός των παράνομων μεταναστών που περνούν τα σύνορα παρουσιάζει σταθερή αύξηση και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική, ιδιαίτερα στα 12,5 χιλιόμετρα κοντά στην ελληνική πόλη Ορεστιάδα». Εκεί είναι ακριβώς που σε πρώτη φάση αναμένεται να αναπτυχθούν τα 300 άτομα της RABIT, καθώς σε εκείνο το σημείο ο Έβρος είναι αρκετά ρηχός με αποτέλεσμα να παρατηρείται το μεγαλύτερο κύμα παράνομης διέλευσης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι δυνάμεις θα αναπτυχθούν και θα τεθούν υπό τις οδηγίες των ελληνικών αρχών «για περιορισμένο –όμως- χρονικό διάστημα».
Από την πλευρά της, η αρμόδια επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Σεσίλια Μάλμστρομ δήλωσε «η ροή των ανθρώπων που περνούν παράνομα τα σύνορα έχουν αγγίξει επίπεδα συναγερμού και η Ελλάδα είναι προφανές ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της την κατάσταση». Την ανάπτυξη των συνοριακών ομάδων ταχείας επέμβασης και τη συνεργασία της Κομισιόν είχε ζητήσει με επιστολή του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής.


και επίσης εδω τα σχετικά  άρθρα του Συντάγματος.

Ξένα στρατεύματα  λοιπόν στην Θράκη….και με δικά μας έξοδα!!!…..
Το Κοσσοβο δεν είναι πιά τόσο μακριά  😦

ΦΑΚΕΛΛΟΣ "ΠΟΡΟΣ" : ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ

October 29, 2010 Leave a comment

Λάβαμε την παρακάτω ηλεκτρονική επιστολή προς δημοσίευση απο τον αναγνώστη μας κ.Φίλιππο Κ.

Φάκελλος «Πόρος» Η πραγματική (παρα)κυβέρνηση της Ελλάδας

———————
ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΟΚ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ε.α ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ..“Γνωρίζω πολλά! “

Α.Κ., υποστράτηγος ε.α

Θλίβομαι! Θλίβομαι στ’ αλήθεια που ένα Έθνος Ηρώων, το Έθνος μας, κατάντησε εθνάριο. Μια ασπόνδυλος κοινωνία που κυβερνάται επί 50ετίαν από τρεις οικογένειες. Που κατάντησαν την πατρίδα να σέρνεται, πενόμενη, καταχρεωμένη,κάτι ανάμεσα σε προτεκτοράτο και αποικία…Θλίβομαι! Γιατί υπηρέτησα συνειδητά αυτήν την Πατρίδα. Με όνειρα, με ελπίδες….

Όπως την υπηρέτησαν χιλιάδες άλλοι. Αφιέρωσα τα καλύτερα χρόνια μου, δεκαετίες ολόκληρες, στην υπεράσπιση των άγιων χωμάτων μας. Χειμώνες ατελείωτοι στα λασπόνερα του Έβρου, λιοπύρια αυγουστιάτικα στα ξερονήσια του Αιγαίου μας…Δεν μίλησα τότε. Ήλπιζα. Όπως και οι συνάδελφοί μου. Όπως όλοι μας. Και να που τώρα, φτάνουμε στο τέλος του κατήφορου. Κι η Πατρίδα διαλύεται. Και λέω, και αρωτιέμαι: Δεν πρέπει να σπάσει η σιωπή;Δεν πρέπει να ανοίξουμε τις ψυχές μας; Δεν πρέπει να κοιταχτούμε στους καθρέπτες και ν’αναρωτηθούμε: Τι πατρίδα θα παραδώσουμε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας; Που είναι τώρα οι εθνικές μας επάλξεις; Ανησυχώ! Πολλοί ανησυχούμε! Την Πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω! Για αυτό ας μιλήσουμε καθαρά και ξάστερα.
Δεν γνωρίζουμε, τάχατες, την αλήθεια; Πολλοί! Και γνωρίζουμε πολλά! Γράφονται τόσα, τον τελευταίο καιρό, ειδικά στα ΜΜΕ,που και κρίνω και συμπεραίνω. Διότι γνωρίζω. Και δυστυχώς επιβεβαιώνομαι. Έλληνες, ξυπνάτε! Μας κλέβουν την Πατρίδα, μας κλέβουν το αύριο των παιδιών της Ελλάδος!

ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Η ιστορία πηγαίνει πολλές δεκαετίες πίσω, φίλε αναγνώστη. Ας την δούμε από την αρχή. Από τότε που η Margharet Tschad (σύζυγος του μελλοντικού πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου) εργαζόταν στις ΗΠΑ ως γραμματέας της γνωστής οικονομικής δυναστείας Rotschild. Eίναι γνωστό τοις πάσι πως ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, έλαβε ΄΄εντολές΄΄ το 1974 να επιστρέψει στην Ελλάδα με έναν σκοπό: Να ΄΄πουλήσει΄΄ αντι-αμερικανισμό! Να ανακόψει το ανερχόμενο μετά από 7 χρόνια δικτατορίας ΚΚΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Και έτσι έγινε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με τα λεφτά των Rotschild ίδρυσε το 1974 το ΠΑΣΟΚ, με σκληρά αντιαμερικανική γραμμή και συνθήματα που όλοι θυμούμαστε (΄΄έξω οι αμερικανικές βάσεις΄΄, ΄΄έξω το ΝΑΤΟ΄΄ κτλ) και έτσι΄΄έκλεψε΄΄ από το ΚΚΕ τα συνθήματα και τους αριστερούς ψηφοφόρους. Φυσικά, όταν το 1981 ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ έγιναν κυβέρνηση,΄΄ξέχασαν΄΄ τον αντιαμερικανισμό. Το ΚΚΕ έμεινε εκτός κυβερνήσεων, καθηλωμένο στο 8-9%, όπως ήθελαν οι ΗΠΑ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στα γραφεία της ΄΄πλανηταρχικής΄΄ οικογένειας Rotschilds, ο γνωστός σε όλους μας υπέρμαχος της διάλυσης των εθνικών κρατών και των Βαλκανίων George Soros, παρουσιάζει τον Άλεξ Ρόντος, τον αόρατο σημερινό υπουργό εξωτερικών της Ελλάδας. Τότε, και ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι πιά πρωθυπουργός, όπως σοβαρότατη διπλωματική πηγή μου αποκάλυψε δυό χρόνια μετά στη Νέα Υόρκη, George Soros και Rotschild κάνουν τις πρώτες σκέψεις για το πολιτικό μέλλον του υιού Γιώργου Παπανδρέου, υπό το βλέμμα της υπερφιλόδοξης μητέρας του Margharet Tschad.Έκτοτε, ο Ρόντος ανέλαβε να είναι (αυτό του ανετέθη) ο ΄΄αόρατος αρχηγός΄΄ των πολυπλόκαμων δράσεων των Rotschilds και Soros, ιδίως στα Βαλκάνια. Οι τεράστιοι επικοινωνιακοί μηχανισμοί των Rotschilds και Soros, δούλευαν από τότε πυρετωδώς να φτιάχνουν το πολιτικό προφίλ του νεαρού Παπανδρέου, του οποίου η ανέλιξη στην Ελλάδα θα είναι σπουδαία (υπουργός παιδείας και εξωτερικών, πρωθυπουργός σήμερα. Είπατε τίποτα περί οικογενειοκρατίας;). Ταχύτατη όμως θα είναι και η παράλληλη ανέλιξη του Άλεξ Ρόντος… Επικεφαλής λοιπόν της ομάδας που έχει βραχυκυκλώσει ασφυκτικά των Γιώργο Παπανδρέου  (ο οποίος φυσικά γνωρίζει….) είναι ο Άλεξ Ρόντος, με όλο το σκοτεινό παρελθόν πουκάνει το γύρο του διαδικτύου και τώρα και των ελληνικών εφημερίδων. Κι όλα τούτα θα στα αποδείξω ευθύς φίλε αναγνώστη…

ΑΛΕΞ ΡΟΝΤΟΣ – ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ;

Ο Αλεξ Ρόντος γεννήθηκε το 1954 στην Τανζανία, μεγάλωσε στην Κένυα και σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Στο μακρινό 1981 ξεκίνησε την επαγγελματικη του σταδιοδρομία ως ανταποκριτής της εγγλέζικης εφημερίδας΄΄West Africa΄΄. Λίγο αργότερα συναντήθηκε με τον Soros, έτσι μπήκε στο μαγικό κόσμο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Η άνοδός του Ρόντος
συνδυάστηκε και με την διείσδυσή του στα της ελληνορθόδοξης και οικονομικά ισχυρής Εκκλησίας στις ΗΠΑ. Με ευλογίες του τότε Αρχιεπισκόπου Βόρειας Αμερικής Ιακώβου και υπό το βλέμμα του Soros διμιουργήθηκε την περίφημο΄΄International Orthodox Christian Charities΄΄ (IOCC), την πρώτη Μη Κυβερνητική Οργάνωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Για πολλά χρόνια δραστηριοποιήθηκε στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή,καθώς και στην Γιουγκοσλαβία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Εκτός αυτών έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του από τη θέση του συμβούλου της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στά τέλη του 1990 καίριος υπήρξε ο ρόλος του Ρόντος ως συμβούλου του τότεΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου, στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και στο να συντονιστούν οι φιλο-δυτικοί Σέρβοι πολιτικοί ώστε να τελειώσει ο Μιλόσεβιτς καιη Σερβία να ΄΄εκδημοκρατιστεί΄΄ (αφού πρώτα βομβαρδίστηκε).
Ανέβηκε τόσο γρήγορα τα σκαλοπάτια ο κύριος Ρόντος, που με υπουργό εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, η διεύθυνση ΥΔΑΣ του ΥΠΕΞ, διοικείται ουσιαστικά από αυτόν, που καθίσταται πλέον πανίσχυρος. Ο Άλεξ Ρόντος είναι ο ηγέτης της ΥΔΑΣ που διαχειρίζεται τεράστια κονδύλια, στοιχείο που συνεχίζεται και επί Καραμανλή, πιστοποιώντας την αμερικανική διείσδυση μέσω Ρόντος στο ελληνικό (;) ΥΠΕΞ.
Μόνο το 2005 εισέπραξε από το ελληνικό ΥΠΕΞ για λογαριασμό του IOCC 321.000 ευρώ, για δράσεις σε Παλαιστίνη και Γεωργία. Στην οποία Γεωργία δούλευε φυσικά και για τον Σαακασβίλι. Την επόμενη χρονιά (2006) ο ΙΟCC λαμβάνει άλλα 172.000 ευρώ και το 2007 460.000 ακόμα, πάντα για δουλειές στη Γεωργία, την Παλαιστίνη και τη Σερβία, περιοχές ειδικού αμερικανικού ενδιαφέροντος.
Το 2008-09 ο Ρόντος και ο IOCC έλαβαν άλλα 86.000 και 54.000 ευρώ. Τέτοια γαλαντομία από το ΥΠΕΞ της Ελλάδας, και με Γιώργο Παπανδρέου και με Καραμανλή (!). Να θυμίσουμε φίλοι μου και την αρθρογραφία του Ρόντος σε έντυπα όπως τους΄΄New York Times΄΄ για την Γεωργία, άρθρα απόλυτα συμβατά με την προπαγάνδατων ΗΠΑ και τις θέσεις του State Department. Στο σχέδιο Ανάν που διέλυε το 2004 την Κύπρο, ο Ρόντος αρθρογραφούσε σε αμερικανικές εφημερίδες υπέρ του σχεδίου, υπέρμαχος του ΝΑΙ στο ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, όπως και ο Γιώργος Παπανδρέου.
Οι Ελληνοκύπριοι δεν ξέχασαν κ. Παπανδρέου.
Ούτε θα ξεχάσουν…Τον Μάρτιο του 2004 μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, ο Αλεξ Ρόντος παραιτήθηκε για να εμφανιστεί σε λίγο στις χώρες των ΄΄βελούδινων επαναστάσεων΄΄ – στην Ουκρανία και την Γεωργία. Όμως όλα με την σειρα…Σε συνέδριο του ΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄ στη Θεσσαλονίκη (΄΄ELECTRA PALACE HOTEL΄΄,5-7.05.2006) με θέμα την Ε.Ε. και τα δυτικά Βαλκάνια (βλέπε Κόσοβο, Σκόπια), πλάι στον Θόδωρο Κουλουμπή του ΕΛΙΑΜΕΠ, την Gordana Delic-Petrociv του αμερικανόφιλου ΄΄Balkan Trust for Democracy΄΄του Βελιγραδίου, τον Bruce Jackson (πρόεδρος του αμερικανικού ΄΄Project on Transitional Democracies΄΄), την Ορσαλία Καλαντζοπούλου (συντονίστρια για Βαλκάνια της Παγκόσμιας Τράπεζας) και άλλους προπαγανδιστές της Pax Americana (γνωρίζουμε-γνωρίζετε όλοι τι ρόλο παίζουν τα made in USA ιδρύματα΄΄δημοκρατίας΄΄, ΄΄ανθρωπίνων δικαιωμάτων΄΄κτλ), βρίσκουμε και τον Άλεξ Ρόντος. Το έντυπο του ΕΛΙΑΜΕΠ μάλιστα για το συνέδριο, παρουσιάζει τον Ρόντο ως ΄΄διεθνή ακτιβιστή του ανθρωπισμού΄΄ (΄΄international humanitarian action΄΄). Παρουσίες του Ρόντος εντοπίζονται και σε άλλα αμερικανοτραφή συνέδρια, όπως το πρόσφατο στις Βρυξέλλες (26-28.03.2010) που οργάνωσε το αμερικανικό ίδρυμα ΄΄Τhe German Marshall Fund΄΄. Παρόντες εκεί, πλάι στην Madeleine Albright και την ΄΄ΥΠΕΞ΄΄της Ε.Ε.λαίδη Αshton, ο Θάνος Ντόκος του ΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄, BruceJackson και άλλα ΄΄αστέρια΄΄ που θα σας μηλήσω παρακάτω.Αξίζει να σημειωθεί πως άλλος ένας ΄΄ανθρωπιστής΄΄ του συνεδρίου του΄΄ΕΛΙΑΜΕΠ΄΄, ο Bruce Jackson ήταν διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού του εξοπλιστικού κολοσσού των ΗΠΑ ΄΄Lockheed Martin΄΄ και παράλληλα είχε δημόσια αξιώματα, ενώ ίδρυσε ιδρύματα όπως την ΄΄Αμερικανική Επιτροπή ΝΑΤΟ΄΄ (U.S. Committee on NATO), ΄΄Project
on Transitional Democracies΄΄, ΄΄Επιτροπή για την απελευθέρωση του Ιράκ΄΄.
Το πόσο απελευθερώθηκαν οι δύστυχοι Ιρακινοί από τους ΄΄ανθρωπιστές΄΄ αυτούς, το βλέπεις σήμερα φίλε αναγνώστη, με τις εκατόμβες νεκρών στο Ιράκ…
Επιστρέφοντας στον Ρόντο, να θυμίσουμε ακόμη ασήμαντες φαινομενικά λεπτομέρειες, που μου εκμυστηρεύτηκε άνθρωπος που ΄΄ξέρει΄΄: Όπως ότι ο Άλεξ Ρόντος εμφανίζεται κάποια στιγμή σύμβουλος του περίεργου ΄΄Navarino Network΄΄, που στην ιστοσελίδα του μιλάει για προσάρτηση (όχι απελευθέρωση) της Θεσσαλονίκης.  Ας υπενθυμιστεί η σχετική προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων σε βάρος της ελληνικότητας της Μακεδονίας, προπαγάνδα που δεν ξεκινά μόνο από τα Σκόπια. Ξαφνικά ακούγεται όλο και πιο πολύ το ΄΄Θεσσαλονίκη, πρωτεύουσα των Βαλκανίων΄΄ (όχι της ελληνικής Μακεδονίας), γίνονται συνεχείς αναφορές για το πολύ-πολιτισμικό παρελθόν της πόλης, ενώ οι ΄΄οικολόγοι΄΄ του Μιχάλη Τρεμόπουλου (αυτοί που ζήτησαν επίμονα την ματαίωση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ως αντι-οικολογικού), ζητούν επίσημα την μετονομασία της κεντρικής οδού Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ.
Τον Οκτώβριο του 2009 ο ελληνικός λαός ανέδειξε τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση της Ελλάδας. Σήμερα, έναν χρόνο  μετά,αρχίζει και αμφισβητείται κατά πόσον πραγματικά η Ελλάδα κυβερνάται από τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Μόνο τις τελευταίες βδομάδες κορυφαίες ελληνικές εφημερίδες και κορυφαίοι όσο και σπουδαίοι δημοσιογράφοι, κάνουν συγκεκριμένες αναφορές στον γνωστό πλέον εξωθεσμικό και σκοτεινό
παρασύμβουλο του Γιώργου Παπανδρέου, Άλεξ Ρόντος, κατηγορώντας τον ως το πραγματικό αφεντικό της ελληνικής εξωτερική πολιτικής.
Ο διακεκριμένος μάλιστα δημοσιογράφος Δελαστίκ στο ΄΄ΕΘΝΟΣ΄΄, χαρακτηρίζει ανοιχτά τον Ρόντο ΄΄νονό΄΄του ονόματος της FYROM (΄΄Respublika Vardarska Makedonija΄΄). Είναι πολλές οι συμπτώσεις… Πάρα πολλές. Όπως η αποκάλυψη που μου έκανε λίαν αξιόπιστη πηγή, πριν ακόμη ΄΄σκάσει΄΄ η είδηση στο διαδίκτυο:
Ότι ο Παπανδρέου ανέθεσε στην εταιρεία ΄΄Lazard΄΄ την επαναδιαπραγμάτευση του δυσθεώρητου ελληνικού χρέους. Μόνο που η ΄΄Lazard΄΄ ανήκει (ώ σύμπτωσις) στον΄΄όμιλο Rotschild΄΄, τους πάτρωνες δηλαδή των Παπανδρέου και αφεντικά του Ρόντος. Όπως και η επενδυτική τράπεζα ΄΄Lazard Brothers΄΄ στο Παρίσι στην οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να εμπιστευθεί μια σειρά προγραμμάτωνπου αφορούν τις αποκρατικοποιήσεις στο δημόσιο τομέα.
΄΄Γαλλικές΄΄τράπεζες…
Με αφεντικό τον Rotschild…Τον Εβραίο Rotschild… Και (ώ σύμπτωσις δις), το εν Αθήναις υποκατάστημα του ομίλου ΄΄Rotschild΄΄ είναι΄΄κολλητό΄΄ με την εγγλέζικη πρεσβεία στο Κολωνάκι. Θέλετε κι άλλη σύμπτωση;
Σπουδαίος πελάτης της ΄΄Lazard΄΄ είναι και ο αμερικανικός εξοπλιστικός κολοσσός ΄΄Lockheed Martin΄΄, που εδώ και 20 χρόνια έχει δέσει χειροπόδαρα την ελληνική οικονομία, πουλώντας συνεχώς F-16 στην φτωχή Ελλάδα. Θέλετε κι άλλες ΄΄συμπτώσεις΄΄; Η ΄΄Lazard΄΄ ανέλαβε σύμβουλος της ταλαίπωρης ΄΄ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ΄΄ για την πώληση στην ΄΄MIG΄΄ του πτητικού της έργου και της τεχνικής της βάσης. Και τώρα δε με εκπλήσσει η πληροφορία ότιστην Εθνική
Τράπεζα, έχει ήδη χτίσει θέσεις το ΄΄Discovery fund΄΄ του Soros. Αλλά, είπαμε: Οι Rotschild έστειλαν τους Παπανδρέου στην Ελλάδα, σε διατεταγμένη αποστολή. Τα γραμμάτια έπρεπε να ξοφληθούν! Με ξεπούλημα της χώρας… με αγορές δισεκατομμυρίων, αεροσκάφη και πυραύλους, στα ευαγή ιδρύματα της αμερικανικής διαπλοκής, όλα (σύμπτωσις!) παραμάγαζα των Rotschild. Εδώ, να
πούμε κάτι ακόμη.
Τι να κάνουμε, γνωρίζουμε… Και θα μιλήσουμε! Πλάι στην ΄΄Lazard΄΄, ανέλαβε νομικός σύμβουλος στου Μαξίμου, νομικός σύμβουλοςτου Παπανδρέου, η αμερικανική ΄΄DLA PIPER USA & INTERNATIONAL΄΄, ναι ή όχι; Αν ναι, αληθεύει πως η συγκεκριμένη εταιρεία είναι manager και του τουρκικού lobby στην Ουάσινγκτον; Πως συμβιβάζεται αυτό; Θα μας τρελλάνετε κύριε Γιώργο Παπανδρέου με τους ΄΄συμβούλους ΄΄ σας και τις εταιρείες που επιλέγετε!
Πωςγίνεται η ΄΄DLA PIPER΄΄ να δουλεύει ταυτόχρονα και για την Ελλάδα και για τηνΤουρκία; Και κάτι ακόμη κύριε πρωθυπουργέ ΄΄μας΄΄: στην ΄΄DLA PIPER΄΄εργαζόταν, ναι ή όχι, ο no1 ανθέλληνας των ΗΠΑ, ο σκοπιανός Meto Koloski; Και μάλιστα ως government affairs specialist; Δηλαδή ως άκρως
σημαντικός σύμβουλος; Να σας θυμίσουμε κε πρωθυπουργέ πως ο πρόεδρος της λεγομένης΄΄UNITED MACEDONIAN DIASPORA΄΄ Meto Koloski έχει πρωτοστατήσει σε κάθε ανθελληνική διαδήλωση Σκοπιανών στις ΗΠΑ; Να σας θυμίσουμε πως όταν στις 20.07.2009 οι Τούρκοι έστησαν ΄΄εορταστική εκδήλωση΄΄ έξω από την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, για την επέτειο της κτηνώδους εισβολής στην Κύπρο μας, ο Koloski έστησε πανό όπου έγραφε ΄΄SHAME ON GREEK TERRORISTS FOR KILLING US DIPLOMATS΄΄; Και σε αυτόν τον ανθέλληνα από τα Σκόπια, σε αυτήν την εταιρεία (DLA PIPER), o Παπανδρέου αναθέτει ρόλο…συμβούλων της δύσμοιρης Ελλάδας μας!!!

Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΄΄ΟΜΑΔΑ ΡΟΝΤΟΣ΄΄

Είναι όμως ο εξ’ απορρήτων του Γιώργου Παπανδρέου Άλεξ Ρόντος το απόλυτο αφεντικό; Όχι ακριβώς. Χρειάζεται ομάδα για να προχωρούν οι δουλειές των Αμερικανών. Ομάδα που δεν δουλεύει μόνο στην Ελλάδα. Η δράση της είναι παντού, στο παγκόσμιο χωριό. Κανένας Ρόντος δεν μπορεί μόνος του να κάνει τόσα. Έτσι, γύρω του, κινούνται 7-8 ακόμη άτομα σκοτεινής προέλευσης, όλοι (συμπτωματικά;) αμερικανο σπουδαγμένοι και αμερικανοθρεμμένοι. Τα άτομα αυτά εντοπίζονται (πάντα τα ίδια) σε χώρες που αποσταθεροποιούν οι ΗΠΑ, σε ειδικές αποστολές. Σήμερα θα σας παρουσιάσω μόνο μερικούςαπ’αυτούς….
Gregory Maniatis. Πρώτος εξ’ αυτών, τα τελευταία χρόνια πανταχού παρών με Ρόντος και Παπανδρέου, ο Ελληνοαμερικανός Gregory Maniatis. Επιτυχημένος εκδότης στην ελληνική ομογένεια των ΗΠΑ (περιοδικό ΄΄ODYSSEY΄΄), ο Μανιάτης, ΄΄παιδί΄΄του γνωστού και αμφιλεγόμενου στην ομογένεια father Alex Karloutsos, σε νεαρή ηλικία εμφανίζεται οικονομικά ισχυρός. Tυχαία όχι, αφού π.χ. ο ΕΟΤ του χορηγεί σημαντικά ποσά στο ΄΄ODYSSEY΄΄, Διαπλέκεται γρήγορα (όχι βεβαίως τυχαία) με τον Γιώργο Παπανδρέου, του οποίου γίνεται σύμβουλος και ο Παπανδρέου του εμπιστεύεται το 2003 την διοργάνωση του συνεδρίου ΄΄ΕUROPEAN DIASPORAS΄΄. Λίγους μήνες πριν, και ενώ το ΠΑΣΟΚ μεταλλάσσει με το στανιό την εθνικά ομοιογενή Ελλάδα σε πολύ-πολιτισμική, ο Μανιάτης γίνεται συνιδρυτής (2002) του ΄΄Athens Migration Policy Initiative΄΄ (AMPI).
Πάμε τώρα στα πιο ενδιαφέροντα για τον Μανιάτη: Στο αμερικανικό ίδρυμα΄΄MPI΄΄ (IMMIGRATION POLICY INSTITUTE), γνωστό για τη δημιουργία πολυ-πολιτισμικών προβλημάτων σε χώρες που δεν συμπαθούν οι ΗΠΑ, ο Μανιάτης εμφανίζονταν ως συντονιστής του παραπάνω ιδρύματος για θέματα Ευρώπης. Το καλοκαίρι του 2005, στο ΠΑΣΟκικό συνέδριο της Σύμης, ο Παπανδρέου ευχαριστεί μεταξύ άλλων, δημόσια, και τον Μανιάτη για την συμβολή του. Το ίδιο έτος, το φιλο-ατλαντικό ΕΛΙΑΜΕΠ (το οποίο με χιούμορ αποκαλείται από πολλούς Έλληνες διεθνολόγους και διπλωμάτες Ελληνικό Ίδρυμα ΄΄Αμερικανικής΄΄Εξωτερικής Πολιτικής…) διοργανώνει στην Ύδρα συνέδριο με (ποιόν άλλο;) το ΄΄Βρετανικό Συμβούλιο΄΄ και την βρετανική πρεσβεία. Πλάι στους γνωστούς φιλοαμερικανούς αστέρες του ΕΛΙΑΜΕΠ, συμμετέχουν δύο πρόσωπα σχετικά άγνωστα τότε, σημαντικά σήμερα:
Η Θάλεια Δραγώνα (αυτή που σήμερα έχει αναλάβει την απεθνοποίηση της παιδείας μας, μαζί με την υπουργό παιδείας και πάντα παρούσα στις συσκέψεις της Bilderberg, Άννα Διαμαντοπούλου) και ο Γκρέγκορυ Μανιάτης. Τον Μάιο του 2006 ο Μανιάτης συμμετέχει σε συνέδριο στην Σάμο συνεργασίας ΜΡΙ και ΙΜΕΠΟ (το γνωστό Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής, που έχει αναλάβει την μετάλλαξη της Ελλάδας σε πολύ-πολιτισμική, σύμφωνα με τα οράματα του Soros).
Στο 3ο διεθνές συνέδριο μετανάστευσης του ΙΜΕΠΟ ο Μανιάτης είναι εκ των πρωταγωνιστών. Σήμερα βέβαια, ο πολυδάπανος ΙΜΕΠΟ έχει κλείσει, από τον ίδιο άνθρωπο που το ίδρυσε: Τον Γιώργο Παπανδρέου. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ο Μανιάτης κάνει το μεγάλο deal με την κυβέρνηση Γεωργίας, στην γραμμή εννοείται των συμφερόντων των ΗΠΑ. Και εκεί, εμφανίζεται ο Μανιάτης ως εκπρόσωπος διάφορων αμερικανικών εταιρειών, (π.χ. ΄΄ORIONSTRATEGIES΄΄,
΄΄ARETECONSULTING΄΄, ΄΄ASPECTCONSULTING΄΄, ΄΄GLOVER PARK GROUP΄΄) να
υπογράφει συμφωνίες με την κυβέρνηση της Γεωργίας. Υπάρχουν και σχετικά ντοκουμέντα, που τα είδα με τα μάτια μου όταν υπηρετούσα.
Ποιος όμως φέρεται να άνοιξε τον δρόμο προς την Γεωργία στον φιλόδοξο Μανιάτη; Αυτός που συμβούλευε τον Σαακασβίλι να ξεκινήσει τον ανόητο πόλεμό του, διαβεβαιώνοντάς τον πως οι ΗΠΑ θα σταθούν δίπλα του. Αυτός που ήταν στη Γεωργία λίγους μήνες πριν τον Μανιάτη. Ο Άλεξ Ρόντος. Οι εν λόγω εταιρείες παίρνουν ετησίως πάνω από ενα εκατομμύριο $ για να γίνουν οι σύμβουλοι και λομπίστες της Γεωργίας στην Ουάσινγκτον και στις Βρυξέλλες. Εκ των πραγμάτων το ποσό αυτό, φέρεται να μοιράζεται η ομάδα του Ρόντου με τον Daniel Kunin από USAID, με σκοπό να εφοδιάζει με τις γνώσεις και συμβουλές του το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Γεωργίας (NSCG), σε στρατηγικό και επικοινωνιακό σχεδιασμό.
΄΄Είναι πολλά τα λεφτά Άρη….΄
΄Κάπου εδώ αρχίζει λοιπό η σκοτεινή διαπλοκή, μακριά από την διπλωματία, το ΥΠΕΞ, τους θεσμούς. Εκτός και αν είναι ΄΄τυχαίο΄΄ το δείπνο στην Ουάσινγκτον (09.03.2010) του ισχυρού ανδρός του Πατριαρχείου, αμερικανιστί father Alex Karloutsos, προς τιμήν του Παπανδρέου, με την συνέχεια να ακολουθεί σε πολυτελή σουίτα (΄΄Athens Hilton΄΄, 17.05.2010) και συνδαιτημόνα τον Μανιάτη, ο οποίος οργάνωσε και την πολύ πρόσφατη συνάντηση Παπανδρέου –ομογενών στην Ν. Υόρκη. Ποια η πολιτική σημασία των παραπάνω; Γιατί τα βγάζω στη φόρα φίλε αναγνώστη; Για να δείξω πως πλάι στον πρωθυπουργό της Ελλάδας έχει ΄΄κολλήσει΄΄ ένας άνθρωπος των ΗΠΑ, που μάλιστα ΄΄συμβουλεύει΄΄ έναντι αδράς αμοιβής τον τυχοδιώκτη Σαακασβίλι (ελπίζουμε όχι για νέες περιπέτειες).
Misha Glenny
Οι σκοτεινοί παρα-σύμβουλοι του Γιώργου Παπανδρέου δεν τελειώνουν όμως εδώ.Υπάρχει και ο Misha Glenny, Βρετανός (;) δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο οποίος κινείται εδώ και χρόνια στα Βαλκάνια. Είναι μάλιστα εκ των επικεφαλής στο΄΄Τhe Belgrade Fund for Political Excellence΄΄ (η Σερβία, μετά την διάλυσή της Γιουγκοσλαβίας γέμισε από τέτοια made in USA think tanks), όπου συνυπάρχουν ο Σέρβος πρόεδρος Boris Tadic και ο Martin Ahtisaari, εκ των διαμορφωτών του status του ανεξάρτητου Κόσοβου. Οι χορηγοί του εν λόγω fund είναι (ώ σύμπτωσις) τα ιδρύματα των Rotschilds, Soros και Rockefeller. Ο Glenny που εμφανίζεται πότε ως ΄΄δημοσιογράφος΄΄, πότε ως ΄΄ιστορικός΄΄ και πότε ως ΄΄βαλκανιολόγος΄΄, έγινε ευρύτερα γνωστός από το βιβλίο του ΄΄Μc Mafia΄΄. Eκεί ασχολείται με το πέρασμα της οικονομίας στο οργανωμένο έγκλημα, στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Το βιβλίο αυτό διαφημίστηκε πολύ από τα ελληνικά ΜΜΕ που πρόσκεινται στο ΄΄νέο΄΄ ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Στην έρευνα του Glenny, πρωταγωνιστούν η Ρωσία και η Σερβία που εμφανίζονται περίπου ως η παγκόσμια πηγή της μαφίας και του κακού. Όμως άλλη είναι η πραγματική (και ουσιαστική του) ιδιότητα.
Τώρα θα αποκαλύψω το συγκλονιστικό, απόλυτα τεκμηριωμένο από άνθρωπο που ΄γνωρίζει΄΄: Πρόκειται για πράκτορα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος είναι πάντα παρόν σε συνέδρια για τον΄΄εκδημοκρατισμό΄΄ των Βαλκανίων, και στην υπηρεσία του Soros για πολυεθνικά και διαμελισμένα Βαλκάνια, ελεγχόμενα από τις ΗΠΑ. Σημαντικά σημεία της πραγματικής του
ιδιότητας, του πραγματικού του ρόλου: Ο Glenny έχει βοηθήσει επανειλλημμένα, συχνά, την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως εμπειρογνώμων σε θέματα Βαλκανίων και ανατολικής Ευρώπης. Επί τρία χρόνια διηύθυνε ΜΚΟ για την΄΄ανασυγκρότηση΄΄ της Σερβίας, της FYROM και του Κοσόβου (τα αποτελέσματα της made in USA ΄΄ανασυγκρότησης΄΄ τα έχουμε δει βέβαια στα Βαλκάνια, το Ιράκ, το Αφγανιστάν…).
Το πόσο ΄΄φιλέλληνας΄΄ είναι ο Glenny, φαίνεται στο βιβλίο του ΄΄Τα Βαλκάνια 1804-1999΄΄ που κυκλοφόρησε το 2000. Εκεί κατηγορεί περίπου για όλα, τον ΄΄κακό εθνικισμό΄΄ των βαλκανικών λαών, ενώ κατηγορεί τους Έλληνες για σφαγές σε βάρος Τούρκων, στην απελευθερωτική επανάσταση του 1821, αναφέροντας χαρακτηριστικά την ΄΄σφαγή της Τρίπολης΄΄. Οι επί 400 χρόνια υπόδουλοι και σκλαβωμένοι στους Τούρκους Έλληνες, θύματα συνεχών γενοκτονιών από τους Τούρκους δυνάστες, είναι κατά των Glenny σφαγείς. Ο Glenny κατηγορεί τους Έλληνες για ανάλογη συμπεριφορά κατά του ΄΄μακεδονικού΄΄ λαού.
Αν σας πω όμως πως ο εν λόγω κύριος είναι γιός του Ρωσο-εβραίου Michael Glenny, που ήταν κανονικότατα πράκτωρ της βρετανικής ΜΙ6; Ο οποίος αξιοποιήθηκε από τους Εγγλέζους ως ΄΄ειδικός΄΄ σε θέματα ρωσικού ενδιαφέροντος, με τον ψυχρό πόλεμο στο αποκορύφωμά του; Το μήλο κάτω από τη μηλιά. Ο γιός συνεχίζει το έργο του πατρός. Τώρα, κατηγορώντας συν τοις
άλλοις την Πατρίδα μας… Τέτοιο ΄΄αστέρι΄΄ δεν θα μπορούσε να λείπει π.χ. από το Παπανδρεικό Συμπόσιο της Σύμης, που έγινε το 2006 (16-22.07) στην Σάμο.
Εκεί ο Glenny ήταν ομιλητής. Παρών και ο Ροντος, ο Εσθονός πρόεδροςToomas Hendrik Ilves, καθώς και ο IvanVejovda (επικεφαλής ΄΄Balkan Trust for Democracy΄΄). Τα ίδια πρόσωπα και τον Ιούλιο 2009 στη Σκιάθο και τον Ιούλιο 2010 στον Πόρο και πάλι κατά τη διάρκεια του Συμποσίου της Σύμης
(Παπανδρέου, Ilves, Ρόντος, Μανιάτης, Glenny,Vejοvda…). Στις 22-23.03.2010, σε συνέδριο στο ΄΄Intercontinental΄΄ της Αθήνας, η παρέα ξανασυναντιέται. Ο Glenny είναι εισηγητής και ο Άλεξ Ρόντος συντονιστής, όμως ο Ρόντος φεύγει ξαφνικά. Είναι η εποχή που ο ρόλος του αρχίζει και ξεσκεπάζεται σε ελληνικές εφημερίδες και blogs. Χορηγοί του συνεδρίου εκείνου (΄΄Greece at the Crossroads΄΄) είναι η ΄΄Protonbank΄΄, η ΄΄Ιnvest in Greece΄΄ και η ΄΄Lockheed Martin΄΄, που περιέργως χρηματοδοτούν πολλά τέτοια συνέδρια…).
Άλλο παράδειγμα απο το παρελθόν – το καλοκαίρι του 2002 στο σπίτι του Άλεξ Ρόντος στην Ύδρα συναντιούνται οι Μisha Glenny, Ivan Vejovda (σύμβουλος τότε του Σέρβου πρωθυπουργού Τζίντζιτς) και Francis Abuzaid (δήθεν Αμερικανός διπλωμάτης). Τι συζήτησαν; Την ανάγκη διεύρυνσης της Ε.Ε. με βαλκανικά κράτη,για να σταματήσουν οι φωνές μέσα στην Ε.Ε. που έλεγαν να σταματήσει η διεύρυνση (με Τουρκία, βαλκανικές χώρες κτλ). Όλως ΄΄συμπτωματικά΄΄ το ελληνικό ΥΠΕΞ υιοθετεί τα παραπάνω, με τις αναφορές του στις αρχές του 2003 στα όσα ΄΄κανονίστηκαν΄΄ στην Ύδρα. Από τότε (ώ σύμπτωσις!), ο καημός τουΓιώργου Παπανδρέου και επίσημα είναι να εισέλθουν Τουρκία και βαλκανικά κράτη στην Ε.Ε, για να διαλυθεί το ευρωπαικό μας όνειρο νωρίτερα, όπως διακαώς επιθυμούν οι Αγγλοσάξονες.

Eerik-Niiles Kross

Ένας άλλος διαπλεκόμενος, άλλο ΄΄φρούτο΄΄ που φαίνεται πως έχει αποκτήσει ρόλο μυστικο-συμβούλου του Γιώργου Παπανδρέου, είναι και ο πρώην σύμβουλος του προέδρου της Εσθονίας, Εσθονός και αυτός, Eerik-Niiles Kross.
Διαπλέκεται με το ΝΑΤΟ (αναφέρεται σχετικά η παρουσία του ως ομιλητή, μεταξύ άλλων, σε συνέδριο στην Εσθονία -22.06.2006- με θέμα το ΝΑΤΟ ως εγγυητή της παγκόσμιας ασφάλειας, μαζί με τον Bruce Jackson). Ήταν επικεφαλής της ομάδας που έκανε την διαπραγμάτευση με το ΝΑΤΟ για να μπει η χώρα του στην Συμμαχία. Τον Kross τον γνώρισα και προσωπικά, όταν υπηρετούσα στις Βρυξέλλες. Τον γνώρισα σε μια δεξίωση στην πρεσβεία ΗΠΑ και θυμάμαι και τον περίφημο Bruce Jackson (από την ΄΄Lockheed Martin΄΄) παρόντα, μου τον σύστησαν κι αυτόν. Ακόμα θυμάμαι Γερμανό συνάδελφο, που μου είπε ανοιχτά πως ο Kross ήταν άνθρωπος σε διατεταγμένη υπηρεσία, για λογαριασμό της υπερδύναμης. Ο συνάδελφος εκείνος μου αποκάλυψε αργότερα πως ο Kross στρατολογήθηκε από την CIA ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Στοκχόλμη και από τότε ήταν πίσω από πολλά (Κόσοβο, Αφγανιστάν, Ιράκ, Γεωργία, ΄΄συμβόλαια θανάτου΄΄ στις ευρωπαικές πρωτεύουσες).  Εντελώς ΄΄συμπτωματικά΄΄, ο Kross (όπως οι Ρόντος και Μανιάτης) είχε αναλάβει ρόλο πλάι στον Σαακασβίλι την εποχή του πολέμου Ρωσίας-Γεωργίας (2008), την πολιτική του οποίου πλήρωσε ο λαός της Γεωργίας. Θυμίζω φίλοι, πως ο Κross διετέλεσε αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της χώρας του, μεταφέροντας τις γνώσεις και εμπειρίες του στον Σαακασβίλι. Και – τυχαίνει δυστυχώς για την παρέα του Παπανδρέου να ξέρω πολλά – ο Kross είναι κολλητός του Εσθονού προέδρου Toomas Hendrik Ilves Ilves (υπηρετούσαν μαζί στην πρεσβεία της Εσθονίας στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1990). Θέλετε κι άλλα; Ο Ilves (στενός φίλος του Παπανδρέου), πριν τoν κάνουν πρόεδρο της Εσθονίας, δούλευε στο ράδιο ΄΄FREEEUROPE΄΄. Ραδιόφωνο που αναμετέδιδε στην περιοχή την προπαγάνδα των ΗΠΑ και χρηματοδοτούσε ο …Soros!
Ο επιβουλέας της Μακεδονίας μας!
Η Εσθονία εισήλθε έτσι υπόγεια στο φιλοατλαντικό club. Nα σημειωθεί πως ο Ilves, είναι τιμητικό μέλος μαζί με τον Soros και την Αlbright του ΙCDT(΄΄International Centre for Democratic Transition΄΄) της Ουγγαρίας (ο Soros είναι Ουγγρο-εβραίος). Σε απλά ελληνικά, όποια πέτρα και αν σηκώσεις στα
Βαλκάνια, από κάτω θα βρεις ιδρύματα ΄΄δημοκρατίας΄΄, με την ίδια πάντα παρέα και τον Soros επικεφαλής… Περίεργες συμπτώσεις στον λαβύρινθο της παρέας των ΄΄συμβούλων΄΄ του πρωθυπουργού μας, έτσι; Ο Kross στα ίδια μονοπάτια και δρόμους… Γιατί τους θυμήθηκα τώρα όλους αυτούς; Μα γιατί προκύπτουν της ίδιας παρέας, του ίδιου φυράματος, βεντούζες στον πρωθυπουργό μας. Που ξέρει! Δεν μπορεί να μην ξέρει… Ξέρει τον ρόλο τους και τους υποθάλπτει, αφού αυτοί τον επηρεάζουν…

Η ΄΄ΠΑΡΕΑ΄΄ ΡΟΝΤΟΣ ΣΕ ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.

Νομίζω φίλε αναγνώστη, κατάλαβες ήδη πολλά…. Άλλους ψήφισες πέρσι τέτοιον καιρό, άλλοι σου προέκυψαν να σε κυβερνούν… Μια ομάδα ΄΄αητών΄΄ που δουλεύουν για τις ΗΠΑ και την πλανητική κυριαρχία τους, ΄΄δουλεύουν΄΄ εμάς, τους ιθαγενείς, κανονικά και με το αζημίωτο. Η δράση τους, συλλογική και επαγγελματική, θα μπορούσε να χωριστεί ως εξής, σε περιόδους:

1η περίοδος έντονης δράσης από το 1998-2004.

Τα αποτελέσματα τα γευτήκαμε.
Ίμια… τρία παλληκάρια μας νεκρά… διπλωματία των σεισμών με Τουρκία… Σχέδιο
Ανάν στην Κύπρο (ναι, αυτό που πέταξε ο αδούλωτος κυπριακός Ελληνισμός, αλλά το στήριξε πρώτος και καλύτερος ο Γιώργος Παπανδρέου, ο δε Ρόντος αρθρογραφούσε θερμά υπέρ του σχεδίου Ανάν σε μεγάλη αμερικανική εφημερίδα…).
Είπαμε, καθείς εφ’ ώ ετάχθη… Την ίδια εποχή, διαλύεται η κραταιά Γιουγκοσλαβία, εξοντώνεται ο Μιλόσεβιτς και ο ….Ρόντος φυσικά παρόν στο Βελιγράδι και το Κόσοβο, να λύνει και να δένει…

2η περίοδος για την ΄΄ομάδα΄΄, 2004-2009:

Το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, αλλά Ρόντος και παρέα πάλι στα πράγματα. Η ΄΄ομάδα΄΄ εργάστηκε ποικιλοτρόπως σε Γεωργία και Ουκρανία, για να προσδεθούν οι χώρες αυτές στο άρμα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Είχε όμως εμπλοκή και στο σκάνδαλο Siemens.
Ναι, μέχρι και εκεί! Ποιος ξεκίνησε την φασαρία και τις αποκαλύψεις για την Siemens; Γνωρίζω πολύ καλά (και δεν μπορώ να αποκαλύψω ονόματα, για να μην εκτεθούν σε κινδύνους) πως Ρόντος και Παπαχελάς (συμπτωματικά, φιλαράκια μεταξύ τους…) ξεκίνησαν να διαρρέουν ΄΄αποκαλύψεις΄΄. Έπρεπε να φαγωθεί βλέπετε ο Καραμανλής, που κάπου τους έκανε νερά και δεν ευθυγραμμιζόταν απόλυτα με τα υπερατλαντικά αφεντικά, όπως κάνει ο Παπανδρέου.
Τα στοιχεία για Siemens – τα πήραν οι Αμερικανοί παρακολουθώντας το στενό περιβάλλον του Καραμανλή, μέσω Vodafone. Το ξέρω τόσο καλά όσο και τ’ όνομά μου! Τα έδωσαν μέσα από τα δημοσιογραφικά ΄΄παπαγαλάκια΄΄ τους (Δεν χρειάζεται να σας πω εγώ τι εστί Παπαχελάς, βοά η δημοσιογραφική πιάτσα…). Στόχος: το πολιτικό τελείωμα Καραμανλή. Και η
αποσταθεροποίηση της Ελλάδος. Ο Ρόντος παράλληλα, επηρέαζε όλο και περισσότερο την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία διολισθούσε (τυχαία;) σε όλο και πιο φιλοαμερικανικές θέσεις. Συναντιόντουσαν και στις ΗΠΑ, σε ταξίδια εκεί της Ντόρας. Είχε δοθεί μάλιστα, το θυμάμαι σαν τώρα, κοινή συνέντευξη τύπου Ρόντος-Ντόρας, με θέμα τα Βαλκάνια.
 Όμορφος κόσμος, ηθικός…
 Στα αλήστου μνήμης Δεκεμβριανά, που κάηκε η Αθήνα και ο Παυλόπουλος κρατούσε (παγκόσμια  πρωτοτυπία!) την Αστυνομία σε ΄΄αμυντική στάση΄΄, η ΄΄ομάδα΄΄ συναντιόταν στο Παλαιό Ψυχικό, σε οικία (σύμπτωσις!) ιδιοκτησίας πρεσβείας ΗΠΑ.
Παρών και ο σημερινός πρωθυπουργός μας, που αδημονούσε να φύγει ο Καραμανλής και να αναλάβει αυτός. Έπρεπε να διεκπεραιώσει τα επείγοντα των Αμερικάνων ο Γιώργος! Και το κάνει καλά σήμερα! Παρών τότε και ο Άλεξ Ρόντος. Παρόντες και οι Χρυσοχοίδης, Παπουτσής κλπ. Τι συζητούσαν εκεί, την ώρα που έκαιγαν την Αθήνα και διέσυραν την χώρα οι βάνδαλοι; Ας μας πουν… Και κάτι άλλο:
Γιατί ξέρουμε και θα τα πούμε καθαρά και ξάστερα. Τι ρόλο βάραγε τότε, που η Αθήνα παραδόθηκε στο χάος, κάποιος Γκρέγκορυ Πάππας; Από νοικιασμένο διαμέρισμα του Κολωνακίου; Μήπως τον συντονιστή της ΄΄εξέγερσηςτης νεολαίας΄΄; Είναι σύμπτωση πως ο ανωτέρω κύριος διετέλεσε σωματοφύλαξ του πρέσβεως των ΗΠΑ; Και ποίες σχέσεις έχει με τον Ροντο;

3η περίοδος, από το 2009 ως και σήμερα.

Τα πολλά για τη δράση της΄΄κομπανίας Ρόντος΄΄ γράφτηκαν και στα αθηναικά ΜΜΕ. Η ΄΄ομάδα΄΄ έπιασε δουλειά σε Κόσοβο, Βελιγράδι (η Σερβία δεν πρέπει να ξανασηκώσει κεφάλι…),
αλλά σπεσιαλιτέ της είναι τα φλέγοντα για μας:  νέο Ανάν στην Κύπρο, λύση για Σκόπια με παράδοση του ιερού τίτλου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Και ο Ρόντος, πανταχού παρόν, την μια να φέρνει τον Νετανιάχου στον Πόρο και την άλλη να συνδιαλέγεται με τον ανθέλληνα ψευτομακεδόνα Γκρουέφσκι. Όσο για εντός συνόρων, κινείται αεικίνητος μεταξύ ΄΄Astir Palace΄΄, ΄΄Μεγάλης Βρετανίας΄΄, ΄΄Hilton΄΄ και του γνωστού διαμερίσματος στην Γλυφάδα… Φήμες (δεν είμαι και ο φωτεινός παντογνώστης…) τον θέλουν να αποκτά ΄΄στέγη΄΄και στο υπουργείο εσωτερικών για ξεκάρφωμα, και να επισκέπτεται πάντα και την πρεσβεία των ΗΠΑ. Το σίγουρο είναι πως ο άνθρωπος δουλεύει πολύ. Και εντατικά. Πάντως, όχι για τα συμφέροντα της Ελλάδας μας…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Φίλε αναγνώστη, δεν μίλησα για χρόνια.
Ήμουν και εν ενεργεία βλέπεις… Αν κι αυτό δεν αποτελεί άλλοθι.
Αισχρόν γαρ σιγείν της Ελλάδος αδικημένης.
Αλλά τώρα,όσοι ξέρουμε, να σπάσουμε επιτέλους την σιωπή. Η ομάδα που περιέγραψα, καταστρέφει την Ελλάδα μας. Τι θα παραδώσουμε στα παιδιά μας; Το τίποτα; Ένα πενόμενο προτεκτοράτο της κλωτσιάς και της καρπαζιάς; Ενοχές νιώθω, μόνο ενοχές για την σιωπή μου.Τα κομμάτια του παζλ είναι πολλά, όμως αρχίζει και σχηματίζεται μια εικόνα. Την έχεις την εικόνα φίλε αναγνώστη τώρα.
Η εικόνα της αληθινής παρακυβέρνησης της ταλαίπωρης Πατρίδας μας. Τα ίδια πρόσωπα, στα ίδια συνέδρια, για τα ίδια θέματα.Και τα πρόσωπα αυτά έχουν άμεση πρόσβαση στον πρωθυπουργό Παπανδρέου, του οποίου είναι άτυποι και εξωθεσμικοί σύμβουλοι. Ένα ολόκληρο δίκτυο παρακυβέρνησης στην Ελλάδα, που δεν είναι παρά εκτελεστικά όργανα του Soros, τον οποίο εκτίναξαν οι Rotschild . Γιατί δικό τους δημιούργημα είναι ο, στα χαρτιά μόνο Αμερικανός, Soros. Eίναι τόσο ΄΄Αμερικανός΄΄ που ενώ εδρεύει στη ΝέαΥόρκη, δηλώνει ως οικονομική του έδρα τον τροπικό παράδεισο του νησιού Curacao, ώστε να μην του ασκείται κανένας φορολογικός έλεγχος από τις ΗΠΑ. Ο Soros είναι τόσο ΄΄Αμερικανός΄΄ όσο ΄΄ Έλληνες΄΄ είναι ο Μανιάτης και ο Ρόντος. Από την ανάμειξή του στα πολιτικά πράγματα της ταραγμένης το 1989 Πολωνίας, μέχρι την ΄΄βοήθειά΄΄ του στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τη σημερινή του ανάμειξη στα Σκόπια, όπου θεωρείται ΄΄εθνικός ευεργέτης΄΄, ο Soros εξυπηρετεί τα σχέδια αποσταθεροποίησης των ΗΠΑ, με αντάλλαγμα την οικονομική και φορολογική του ασυδοσία. Σήμερα, τα ιδρύματά του (΄΄Open Society΄΄ κτλ) δραστηριοποιούνται σε όλα σχεδόν τα βαλκανικά κράτη, προάγωντας τον πολύ-πολιτισμό, την ΄΄ανοχή στο διαφορετικό΄΄, τον ΄΄εκδημοκρατισμό΄΄ και ότι άλλο εξυπηρετεί τον σχεδιασμό των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία. Όλοι οι παραπάνω (Ρόντος, Μανιάτης, Glenny, Kross), υπενθυμίζεται πως συνυπήρξαν με τον πρωθυπουργό Παπανδρέου στον Πόρο. Κι όχι μόνον εκεί…
Τελικά, θυμίζω, πολύς (και ενδιαφέρον) κόσμος βρέθηκε στον Πόρο μεταξύ 12-15 Ιουλίου του 2010. Όπως και ο Εσθονός πρόεδρος Toomas Hendrik. Όπως και πλήθος ΄΄σοσιαλιστών΄΄ ηγετών. Ή σοσια-ληστών. Διαλέγετε και παίρνετε…
Βλέπω, βλέπουμε, βλέπετε, την ΄΄ομάδα Ρόντος΄΄, ακούραστη, να βρίσκεται σε όλα τα μήκη και πλάτη. Αφρική, Γιουγκοσλαβία (την διέλυσαν), Γεωργία (την παρέσυραν σε έναν ηλίθιο πόλεμο), Κύπρο (εκεί έφαγαν στα μούτρα ένα πελώριο ΟΧΙ από τον Τάσο Παπαδόπουλο και τον κυπριακό Ελληνισμό, που ακόμη δεν χώνεψαν…). Τελικά ο Ρόντος εργάζεται σήμερα για την αμερικανική ή την ελληνική εξωτερική πολιτική; Ή μήπως και για τις δύο; Εκτός κι αν δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσά τους, αφού όπως φαίνεται η πολιτική της Αθήνας, εμφανώς (Παπανδρέου, Δρούτσας) ή αφανώς και μυστικώς (Ρόντος, Μανιάτης, Glenny κτλ) είναι υποταγμένη στους Αμερικανούς και τα δικά τους συμφέροντα.
Τα συμφέροντα της Ελλάδας μπορούν να περιμένουν… Ο ελληνικός λαός, πνιγμένος στα χρέη και στα δάνεια, όμηρος της ανεργίας και της πιστωτικής, πιστεύει πως κυβερνάει ο Γιώργος Παπανδρέου, αυτός όμως ρυμουλκείται από τους παραπάνω ΄΄συμβούλους΄΄, οι οποίοι αποδεδειγμένα εργάζονται για τα συμφέροντα όχι της Ελλάδας αλλά των ΗΠΑ. Αυτήν την αλήθεια την ξέρουν καλύτερα από όλους αυτοί που όφειλαν στην πραγματικότητα να παράγουν
εξωτερική πολιτική: οι διπλωμάτες καριέρρας του ελληνικού ΥΠΕΞ και οι επιτελείς του ΓΕΕΘΑ, που σήμερα είναι απλώς διακοσμητικοί, ντεκόρ. Kαι για αυτό βράζουν… Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει χρόνο για να ακούσει τους έμπειρους (και αγανακτισμένους πλέον) πρέσβεις των κρίσιμων διευθύνσεων του ΥΠΕΞ. Έχει όμως χρόνο για τον Ρόντο και την παρέα του. Για πρώτη φορά στα
χρονικά της ελληνικής διπλωματίας, αυτή έχει μπει από τον Παπανδρέου στο ψυγείο.
Πολιτική στα κρίσιμα θέματα (ονομασία FYROM, κυπριακό, Αιγαίο και πετρέλαια) χαράσσουν ο ΄΄Ρόντος & friends΄΄, με αποτέλεσμα οι διπλωμάτες καρριέρας στο ελληνικό ΥΠΕΞ να είναι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού και οι ανώτεροι αξιωματικοί να αποστρατευθούν… Βέβαια, στους εντολοδόχους των ΗΠΑ, τους προέκυψε κάτι απρόβλεπτο: Λόγω εκλογής από την βάση, Σαμαράς! Με γραμμή κόντρα στην παγκοσμιοποίηση και το ξεπούλημα της Κύπρου και της Μακεδονίας.
Και αναρωτιέμαι, ενθυμούμενος τις εθνικές θέσεις Σαμαρά για λαθρομετανάστευση και κυπριακό: Γιατί σιωπάς Αντώνη; Εσύ δεν εγκατέλειψες κάποτε την παλαιοκομματική σαπίλα για χάρη του Ιερού ονόματος της Μακεδονίας μας;
Φίλε αναγνώστη, κατέθεσα πολλά από όσα γνώριζα (λυπάμαι που αρνήθηκα να δώσω περισσότερα στοιχεία στον αδικοχαμένο Γκιόλια όταν με ρώτησε σχετικά). Η εν λόγω ομάδα δεν καταστρέφει απλώς την Ελλάδα, ξεπουλώντας τα εθνικά Δίκαια.
Οι κάθε Ρόντος (και υπάρχουν πολλοί, όσο υπάρχουν Soros και Rotschild) καταδικάζουν και το υγιές κομμάτι των ΗΠΑ, παρασέρνοντας την υπερδύναμη σε περιπέτειες, όπως στο Ιράκ, το Αφγανιστάν (αύριο – το Ιράν;). Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να ξανακερδίσουν την εκτίμηση του ανεπτυγμένου κόσμου, εν όσω χρησιμοποιούν μεθόδους και πρόσωπα σκοτεινά, για σκοπούς ανομολόγητους.
Εμάς όμως μας νοιάζει η Ελλάδα μας. Αυτήν πονάμε, για αυτήν ματώνει η ψυχή μας. Ας αντιληφθεί ο κάθε Παπανδρέου, ο κάθε πολιτικός, πως πολιτική με τέτοιες μεθόδους δεν ευδοκιμεί.
Η Ελλάς προόρισται να ζήσει και θα ζήσει. Το ξημέρωμα και ο ήλιος, έρχονται μετά το πιο βαθύ σκοτάδι…

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ

Α.Κ., υποστράτηγος ε.α.

Οι σύνεδροι, Συμπόσιο Σύμης, ΠΟΡΟΣ 2010

AYALA, Luis
Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Σοσιαλιστικής
ASHTON, Catherine
Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική & Πολιτική Ασφάλειας, Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ηνωμένο Βασίλειο
BARNETT, Anthony
Αρχισυντάκτης, openDemocracy.net, Ηνωμένο Βασίλειο
BEN SHAHAR, Tal
Επισκέπτης Λέκτορας σε θέματα ηγεσίας, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
DERVIS, Kemal
Αντιπρόεδρος του Brookings Institution
FISHKIN, James
Καθηγητής και Διευθυντής του Κέντρου για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, Πανεπιστήμιο Stanford, ΗΠΑ
GLENNY, Misha
Συγγραφέας & Παρουσιαστής, Ηνωμένο Βασίλειο
GALBRAITH, James
Κυβερνητικό Στέλεχος, Επιχειρηματικές Σχέσεις, Καθηγητής για θέματα κυβέρνησης, Πανεπιστήμιο του Σικάγο
HEIFETZ, Ron
Λέκτορας σε θέματα Δημόσιας Ηγεσίας, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
ILVES, Toomas Hendrik
Πρόεδρος της Εσθονίας
KALDOR, Mary
Καθηγήτρια & Διευθύντρια του Κέντρου Σπουδών για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση, LSE, Ηνωμένο Βασίλειο
KARLSSON, Mats
Διευθυντής για θέματα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής της Παγκόσμιας Τράπεζας, Σουηδία
LEIPOLD, Gerd
Πρώην Διευθυντής, Greenpeace International, Γερμανία
MEDISH, Mark
Σύμβουλος, Carnegie Endowment for International Peace, ΗΠΑ
NAIDOO, Kumi
Διευθυντής, Greenpeace International, Νότια Αφρική
OZDEMIR, Cem
Πρόεδρος του Κόμματος Πρασίνων της Γερμανίας
PAGROTSKY, Leif
MP, Πρώην Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας της Σουηδίας, SAP
PARKER, Richard
Λέκτορας και Senior Fellow, JFK School of Government, Πανεπιστήμιο Harvard, ΗΠΑ
PONTA, Victor
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανίας
RAMA, Edi
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας, Δήμαρχος Τιράνων
ROYAL, Ségolène
Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Poitou-Charentes, Γαλλία
STANISLAW, Joe
Πρόεδρος του JA Stanislaw Group, ΗΠΑ
STIGLITZ, Joseph
Καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο Columbia, ΗΠΑ
URPILAINEN, Jutta
Αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος της Φινλανδίας
VEJVODA, Ivan
Διευθυντής, Balkan Trust for Democracy, Σερβία

http://www.youtube.com/p/8AD49A62706E9FA0?hl=el_GR&fs=1

Η ΕΛΛΑΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ

October 26, 2010 Leave a comment

Με το «Η Ελλάς ευγνωμονούσα» ή «Υπέρ Πατρίδος το Παν» έχουμε το πρώτο πραγματικά ιστορικό με αλληγορική διάσταση έργο της νεοελληνικής ζωγραφικής.
Η δραματουργία της πολυπρόσωπης σύνθεσης κατάγεται από τη μεταβυζαντινή ζωγραφική και ειδικά από την Παναγία του ισχυρού μανδύα. Η Παναγία έχει απλωμένο τον μανδύα της κάτω από τον οποίο βρίσκουν προστασία οι πιστοί.
Εδώ τη θέση της παίρνει η αλληγορία της Ελλάδας, μια αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένη και στεφανωμένη νέα γυναίκα που μόλις έχει αποτινάξει τις αλυσίδες από τα πόδια της.
Η ιστορική υπόμνηση είναι σαφής. Τα ανοιχτά χέρια ορίζουν συμβολικά μαζί με τα βουνά τον πλατύ ορίζοντα. Ο κορμός μόλις αφήνει να διαφανεί τμήμα ενός δωρικού ναού.

Η αξία του έργου αυτού ως ιστορικού ντοκουμέντου θεμελιώνεται από τις πιστοποιήσιμες ταυτότητες των ατόμων που βρίσκονται συγκεντρωμένοι σαν πιστοί γύρω από τη νέα Ελλάδα. Η προσπάθεια ταύτισης δεν παρουσιάζει δυσκολίες γιατί υπάρχει ένα ερμηνευτικό κλειδί, και αυτό δεν είναι άλλο από τις ευρύτατα διαδεδομένες λιθογραφίες των αγωνιστών και φιλελλήνων που εξέδωσε σε τεύχη ο στρατιωτικός Karl Krazeisen στο Μόναχο -όπου κατοικούσε μόνιμα ο Βρυζάκης- μετά το 1828.

Ενδεικτικά αναφέρω τους Καραϊσκάκη και Μιαούλη. Η αυθεντικότητα των απεικονιζόμενων, στόχος αναμφισβήτητος του Βρυζάκη, κατατάσσει το έργο αυτό στις απαρχές της πρόθεσης για ανάδειξη του ατόμου-ήρωα μέσα από το σύνολο.

Λιγότερο ιδεαλιστικά, περισσότερο διδακτικά τα μικρά αυτά πορτρέτα αναδίδουν ένα άρωμα σεμνότητας και βαθιάς ανθρώπινης πίστης στην πατρίδα.

Προφανώς δεν έχουμε να κάνουμε με υπεράνθρωπους ήρωες. Μόνη ηρωίδα η Ελλάδα

[…]

Χαζεύοντας την βαρετή “διακαναλική” αναμάσηση των γνωστών διλημμάτων “ΠΑΣΟΚ η Τάνκς, Χάος κλπ” και προσπαθώντας να καταλάβουμε “τί εννοεί ο ποιητής”, παρατηρήσαμε το μπλέ (πάλι καλά που δεν διάλεξαν κανένα λαχανοπράσινο) ύφασμα που έχει ο πρωθυπουργός για φόντο. Ο πίνακας «Η Ελλάς ευγνωμονούσα» έχει αφαιρεθεί πλέον απο το γραφείο του πρωθυπουργού κατόπιν σχετικών εντολών. Όπως βλέπετε  ο πίνακας που βρίσκεται πίσω από τον πρωθυπουργό “μας” η έχει καλυφθεί τεχνηέντως η έχει εξαφανιστεί. Δεν άντεχαν το «Υπέρ Πατρίδος το Παν» . Οσο για ευγνωμοσύνη, καλύτερα να μην το αναλύσουμε.
Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Τα εντεταλμένα έντυπα της δημοσιογραφίας ακολουθούν κατά γράμμα της οδηγίες του εθνομηδενισμού της παγκοσμιοποίησης.
Ας μην διαμαρτυρόμαστε. Ο ελληνικός λαός έκανε την επιλογή του και υπερψήφισε τη διάλυση της Ελλάδας. Όλα όσα έγιναν, γίνονται και θα γίνουν, θα είναι με δημοκρατικές διαδικασίες. Είναι οι ίδιες που ανέδειξαν και τον Χίτλερ. Που δεν είχε καταλάβει ότι ήταν ο ικανώτερος των “χρησίμων ηλιθίων”, καθώς εύστοχα αποκαλείται.

Χρησιμοποιήθηκαν ορισμένα σχόλια απο τον κο Κυπριανό Χριστοδουλίδη, σχολιαστή στο ρεσάλτο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΑΓΚΑΣ : SIGN OFF??? (2)

October 19, 2010 Leave a comment

Δεν πέρασαν πάνω απο 15 μέρες απο το πρώτο δημοσίευμα σχετικά με τον Γιώργο Τράγκα και οι πιέσεις για την απομάκρυνσή του μετά την σχετική επίσκεψη προ ημερών (Πέμπτη 7) των Ράμπο του ΣΔΟΕ στο λογιστήριο του ALTER για έλεγχο σε “περίεργα τιμολόγια” έφεραν καρπούς.
Ετσι, ο “θείος Γιώργος” σε πρώτη φάση δεν θα συντροφεύει πια την κυβερνητικό εκπρόσωπο κα Μακρή στα παράθυρα του δελτίου των 8, και μάλλον θα χαθεί μια σχέση που τόσο αγαπήσαμε. Η δε παραμονή του στο ραδιόφωνο REAL FM του “συγκροτήματος” κρέμεται κι αυτή σε μιά κλωστή των 50 εκ. Μύλος η υπόθεση…
Διαβάσαμε εδω και αναδημοσιεύουμε τα σχετικά νέα για τις “ναυλωμένες Ουκρανέζες”…

ΤΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΤΟΥ Alter Channel, ΜΟΧΛΟΣ ΠΙΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΒΕΛΙΣΜΟ ΤΟΥ…
 
Φαίνεται, ότι τι διαζύγιο Alter–Τράγκα είναι οριστικό…
Προκύπτει άλλωστε και από τα λεγομενά του στην πρωινή του εκπομπή στον Real, πού από ότι φαίνεται παραμένει προσωρινά τουλάχιστον και τούτο γιά να μη “καρφωθεί” ο Real, ότι και αυτός ενέδωσε στις “Μνημονιακές” και Κυβερνητικές πιέσεις …
Εμείς ήδη από τις 16-9 είχαμε προβλέψει, το διαφαινόμενο διαζύγιο γράφοντας εδω:
ΕΚΤΟΣ ALTER Ο ΤΡΑΓΚΑΣ ή ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΑ ΑΣΘΕΝΗΣ.;;;
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΔΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑ “ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ” ΚΑΙ ΤΩΝ “ΕΞΑΠΤΕΡΥΓΩΝ” ΤΗΣ;;;
http://politikosafari.blogspot.com/2010/09/alter.html
Τώρα και μετά την αποκάλυψη, από Αρμόδιο Διαπεριφερειακό Κέντρο του Υπουργείο Οικονομικών,– που σημειωτέον είδε το φως της δημοσιότητος, το πρώτον από Bloggers–,γιά τα εκπρόθεσμα χρέη του Alter βρήκε την ευκαιρία η “Κυβέρνηση του Μνημονίου”, εν ‘ όψει Αυτοδιοικητικών εκλογών να τον απολύσει από το κανάλι, επειδή κάθε βράδυ, ήταν αποκαλυπτικός και καταγγελτικός γιά το “Μνημόνιο” και τις συνεπειές του.!
Αντιλαμβάνεται λοιπόν ο καθένας την αντικειμενικότητα ενημέρωσης του σταθμού, ως επίσης και την αντικειμενικότητα των εναπομεινάντων δημοσιογράφων του δελτίου των 8.!
Ενημέρωση κατευθυνόμενη, στην εξυπηρέρηση της “Κυβέρνησης του Μνημονίου” και των “Εξαπτερύγων” της…
Να δείτε πως θα αποσιωποιήσει το γεγονός ακόμη και ο Χατζηνικολάου, που είναι και ο άνκορμαν, του δελτίου των 8.!
“Τα καλά και συμφέροντα”…
Εμείς επιμένουμε ότι η εξυγίανση του δημόσιου βίου, περνά από τα Μ.Μ.Ε. και τις “Ναυλωμένες Ουκρανέζες” τους…

Το Παρίσι αυτήν την εποχή είναι υπέροχο…