Archive

Archive for the ‘Τουρκία’ Category

ΛΙΒΑΝΟΣ, ΑΟΖ, ΛΕΒΙΑΘΑΝ, ΠΛΟΥΤΟΣ, ΔΙΑΝΟΜΗ, ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ, …

January 19, 2011 Leave a comment
Ο Λιβανέζικος στρατός περιπολεί στην Βυρητό μετά την κυβερνητική κρίση που προκλήθηκε μετά την κλήτευση υπόπτων για την δολοφονία του πρωθυπουργού Χαρίρι στο δικαστήριο της Χάγης

Published here at 13:12 19.01.11

Hezbollah said simulating Beirut coup as Saudi drops Lebanon mediation efforts
Unarmed, black-clad members of Iran-backed militant group fan out across Lebanon’s capital carrying hand-held radios, Lebanese media reports.

Hezbollah militants spread across the Lebanese capital of Beirut on Tuesday in a reportedly simulated coup of the capital, in the wake of the political unrest that has engulfed the country since the guerilla movement exited the Lebanese coalition and caused the government to collapse.
Meanwhile, Saudi Arabia has abandoned its own mediation efforts in Lebanon, saying the situation was “dangerous,” Al Arabiya television said on Wednesday, citing Foreign Minister Prince Saud al-Faisal.

Unarmed militants from the Iran- and Syria-backed militant organization took to the streets across various central sites across the capital, according to Lebanese media. The organization gave no advance notice of the simulation, the reports said.

Hezbollah supporters wearing black and clutching hand-held radios quietly gathered around Beirut, according to reports, an innocuous yet threatening display by the country’s most powerful armed force.
Many parents picked up their children from school as word spread of the gatherings, which were seen then as a response to the indictments released by an international tribunal over the 2005 assassination of former Prime Minister Rafik Hariri.The militants dispersed after a few hours.
Lebanon is facing its most severe political crisis in years, after Hezbollah ministers and their cabinet allies resigned from Prime Minister Saad Hariri’s government over disagreements about a United Nations-backed tribunal investigating the murder of his father.

The tribunal indicted several Hezbollah members of involvement in the senior Hariri’s assassination. Like other international courts, the tribunal has no police force and has to rely on national authorities to carry out arrests. Hezbollah has vowed it would never hand anyone over.
Hezbollah’s dramatic withdrawal from the cabinet earlier prompted many to fear a recurrence of factional violence so common in the war-torn country.
Lengthy negotiations lie ahead between Lebanon’s factions as they attempt to build a new government. On Tuesday, Turkey’s foreign minister was in Beirut in a coordinated visit with Qatar’s prime minister to discuss the political crisis in Lebanon.

επίσης του Γ.Δελαστίκ απο εδω

Του Γιώργου Δέλαστικ

Yποψίες ως προς το πραγματικό περιεχόμενο της κατ’ ιδίαν συνομιλίας των πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Τουρκίας στο Ερζερούμ προκαλεί η παντελής έλλειψη αναφοράς στο εάν συζητήθηκε και τι ειπώθηκε γύρω από το θέμα των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ). Δεν έχουμε μέχρι στιγμής κάποια πληροφόρηση, αλλά δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν έθεσε με κάποιον τρόπο στον Γιώργο Παπανδρέου τουλάχιστον το ζήτημα της συμφωνίας Τελ Αβίβ και Λευκωσίας για την οριοθέτηση της ΑΟΖ Ισραήλ και Κύπρου.
Το ζήτημα αυτό είναι το κορυφαίο που απασχολεί την Τουρκία αυτή την εποχή από όλα τα θέματα που άπτονται του Κυπριακού και εμμέσως των Ελληνοτουρκικών, ενώ παράλληλα είναι ένα θέμα τεράστιας διεθνούς σημασίας που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και κάποιας μορφής ένοπλη σύρραξη στη Μέση Ανατολή!
Ένα μόλις 24ωρο μετά την υπογραφή της συμφωνίας Ισραήλ – Κύπρου, ο Τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου κάλεσε τον Ισραηλινό πρεσβευτή στην Άγκυρα και διαμαρτυρήθηκε για την υπογραφή της συμφωνίας για τις ΑΟΖ.
Λίγες μέρες αργότερα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε και επίσημη ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων χαρακτήρισε «άκυρες» οποιεσδήποτε συμφωνίες υπογράφει η Κυπρια κή Δημοκρατία με άλλες χώρες για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με το επιχείρημα ότι δήθεν «η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί».
Φαίνεται εξαιρετικά παράδοξο και μάλλον απίθανο από τη μια η Τουρκία να κάνει τόσο θόρυβο και διαβήματα για το θέμα και από την άλλη να μην το θέτει καν ο Ερντογάν στη συνάντησή του με τον Παπανδρέου.
Το θέμα δεν είναι αστείο ούτε περιορίζεται στις σχέσεις Άγκυρας – Λευκωσίας. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη συμφωνία με την Κύπρο ευθέως εναντίον των Αράβων και δη του Λιβάνου, όπως φαίνεται και από τις δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Υποδομών Ούζι Λαντάου, στις 22 Δεκεμβρίου.
Το Ισραήλ σκοπεύει να εκμεταλλευτεί πλήρως τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, δήλωσε ο Λαντάου απαντώντας στις διαμαρτυρίες του Λιβάνου για το ότι Ισραήλ και Κύπρος όρισαν τις ΑΟΖ τους χωρίς να λάβουν υπόψη τους τα δικαιώματα του Λιβάνου. Ο Ισραηλινός υπουργός απείλησε ευθέως ότι η χώρα του «θα ασκήσει όλη την αναγκαία ισχύ» εναντίον γειτονικών κρατών με τα οποία δεν υπάρχουν συμφωνίες συνεκμετάλλευσης, όπως αυτή με την Κύπρο.
Ισραήλ και Λίβανος παραμένουν, από νομική σκοπιά, σε εμπόλεμη κατάσταση. Δεν έχουν οριοθετηθεί ούτε καν τα θαλάσσια σύνορα των δύο χωρών, πόσω μάλλον οι ΑΟΖ τους.«Όλες οι διεκδικήσεις του Λιβάνου στερούνται παντελώς νομικής, οικονομικής ή χαρτογραφικής βάσης», δήλωσε ο Ισραηλινός υπουργός πριν προχωρήσει σε μια πολιτική δήλωση-βόμβα:

«Η συμφωνία με την Κύπρο χαράσσει το όριο των θαλάσσιων συνόρων του Ισραήλ προς βορρά και ορίζει de facto τα θαλάσσια σύνορα με τον Λίβανο»!

Ο Ούζι Λαντάου εμφανίζει, δηλαδή, την Κύπρο να συμμετέχει συνειδητά στην de facto οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων του Λιβάνου ερήμην της χώρας αυτής! Τη μετατρέπει, δηλαδή, αντικειμενικά σε εχθρό των Αράβων!
Περιττό να τονιστεί ότι μετά την εξέλιξη αυτή ουσιαστικά αποκλείεται να υπάρξει συμφωνία της Κύπρου με τον Λίβανο ή τη Συρία για τον καθορισμό των ΑΟΖ τους, ενώ πρέπει να δούμε τι θα γίνει και με την Αίγυπτο.
Αντιθέτως, βλέπουμε να συγκροτείται ταχύτατα ένα μέτωπο Τουρκίας και αραβικών χωρών (Συρίας, Λιβάνου, Αιγύπτου, ενδεχομένως και Λιβύης με κάποιες ιδιομορφίες) εναντίον της συμφωνίας για τις ΑΟΖ Ισραήλ – Κύπρου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εξέλιξη αυτή θα δυσκολέψει πολύ το συναινετικό καθορισμό της ελληνικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου κινηθεί ποτέ προς την κατεύθυνση οριοθέτησης της ελληνικής ΑΟΖ. Ούτε αυτή ούτε η κυβέρνηση Καραμανλή το έκαναν σε πολύ πιο ήπιες εποχές, χωρίς να έχουν ανακαλυφθεί τα κοιτάσματα φυσικού αερίου μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου, όταν τα πράγματα ήταν σαφώς πιο εύκολα από πολιτική σκοπιά. Δεν γνωρίζουμε αν θα το κάνει τώρα, σε πολύ πιο οξυμένο κλίμα, με μεγάλες διεθνείς δυσκολίες και το διεθνές κύρος της Ελλάδας καταρρακωμένο.Καθόλου δεν διευκολύνουν την Αθήνα οι δηλώσεις του Ούζι Λαντάου ότι «το Ισραήλ μπορεί να γίνει εξαγωγέας φυσικού αερίου προς την Ευρώπη» και ότι «είμαστε άλλωστε έτοιμοι να συνεργαστούμε σε ένα τέτοιο σχέδιο με ξένους επενδυτές, αλλά και με την Ελλάδα και την Κύπρο».
Η Ελλάδα φυσικά και πρέπει να διασφαλίσει και να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της αναφορικά και με τις ΑΟΖ, όπως φωνάζουν χρόνια τώρα λίγοι αλλά επίμονοι ειδικοί. Είναι άλλο πράγμα όμως να το κάνει αυτό εντασσόμενη στο αντιαραβικό μέτωπο, όπως επιδιώκει η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ και συναινεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτό συνιστά δραματική στροφή στην ελληνική εξωτερική πολιτική και ενδέχεται να έχει βαρύτατες πολιτικές συνέπειες για τη χώρα μας, αρνητικές φυσικά.
Η σοβαρότατη αντιαραβική πολιτική στροφή της κυβέρνησης Παπανδρέου καθίσταται εμφανής και από το γεγονός ότι χθες αναμενόταν στην Αθήνα το πιο απεχθές πρόσωπο της ισραηλινής πολιτικής σκηνής: ο ακροδεξιός Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ. Έρχεται στην Ελλάδα για να προωθήσει την πρόσδεση της χώρας μας στα ενεργειακά σχέδια του Ισραήλ και την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ – κάτι που καθιστά βέβαιο ότι στον επόμενο αραβοϊ σραηλινό πόλεμο η χώρα μας θα βρεθεί πολύ πιο βαθιά μπλεγμένη στο πλευρό του Ισραήλ εναντίον των Αράβων.
Για να καταλάβει κανείς καλύτερα το πολιτικό ποιόν του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, ο οποίος εμφορείται από τόσο ισχυρές φασιστικές ιδέες ώστε ο αιμοσταγής σφαγέας πρωθυπουργός Νετανιάχου, ακροδεξιός βεβαίως κι αυτός, να φαίνεται… «μετριοπαθής κεντρώος (!)» συγκρινόμενος με τον Λίμπερμαν, αρκεί να αναφέρουμε ενδεικτικά δύο μόνο από τις πάμπολλες εξτρεμιστικές θέσεις του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών. Έχει προτείνει να… πνίξουν όλους τους Παλαιστίνιους στη Νεκρά Θάλασσα και να… εκτελούν όλους τους βουλευτές αραβικής καταγωγής του ισραηλινού κοινοβουλίου που συναντώνται με ηγέτες της Χαμάς!Αυτό το άτομο κάλεσε ως συνομιλητή του στην Αθήνα ο Γιώργος Παπανδρέου, στο πλαίσιο προώθησης της νέας πολιτικής του.
Η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ώστε σπεύδει στο Ισραήλ η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ακολουθούμενη σύντομα από τον Νικολά Σαρκοζί. Οι ηγέτες της Γερμανίας και της Γαλλίας θέλουν αφενός να σχηματίσουν προσωπική άποψη για το ενδεχόμενο νέας αραβοϊ σραηλινής σύρραξης με επίκεντρο τον Λίβανο και, αφετέρου, επιθυμούν να προωθήσουν τη συμμετοχή γερμανικών και γαλλικών εταιρειών στις υποδομές εκμετάλλευσης του ισραηλινού φυσικού αερίου, την οποία βεβαίως το Τελ Αβίβ έχει εκχωρήσει μέχρι στιγμής σε αμερικανική εταιρεία.
΄Η Μέρκελ πέρασε απο την Κύπρο για ολιγόωρη επίσκεψη καθ’ οδόν προς το Ισραήλ – την πρώτη Γερμανού καγκελάριου στα πενήντα χρόνια ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον επόμενο μήνα πιθανότατα θα μεταβεί στην Κύπρο και ο Σαρκοζί, ενώ την επισκέφθηκε ήδη ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Αυτή η συρροή κορυφαίων ξένων ηγετών στην Κύπρο δεν συνδέεται βεβαίως με κάποιο αυξημένο ενδιαφέρον για την επίλυση του Κυπριακού αυτοτελώς. Αποκαλύπτει όμως μια νέα πολιτική πραγματικότητα: Τη θεώρηση του Κυπριακού εκ μέρους των Ευρωπαίων ηγετών στο πλαίσιο της αξιοποίησης των ισραηλινών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, όσο και εκείνων που μπορεί να βρεθούν στην ΑΟΖ της Κύπρου.
Η θεωρητική υπόθεση κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου, που θα διασχίζει τις ΑΟΖ Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας – Ιταλίας και θα τροφοδοτεί την Ευρώπη, ενδιαφέρει ζωηρότατα το Βερολίνο, το οποίο δεν θα αφήσει φυσικά την Τουρκία να τη ματαιώσει, ενώ παράλληλα θα κάνουν οι Γερμανοί ό,τι μπορούν για να συμφιλιώσουν την Άγκυρα με το Τελ Αβίβ. Αναμένονται, λοιπόν, θεαματικές ανακατατάξεις.

ΘΡΑΚΗ : SOS…

October 21, 2010 Leave a comment

Διαβάσαμε εδω

■Γιατί έγινε η επίθεση στο Γαλλικό συνεργείο; Σε τι αποσκοπεί πλέον η Άγκυρα;

■Οι εξελίξεις τρέχουν πολύ γρήγορα και οι οργανωμένες και καλοσχεδιασμένες κινήσεις των τουρκο-πρακτόρων απειλούν πλέον ζωές

Σοκ προκάλεσε στην Ελληνική κοινωνία, τόσο την τοπική της Θράκης όσο και την ευρύτερη της Ελληνικής Επικράτειας, η επίθεση που δέχθηκε το συνεργείο Γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού στις Θέρμες της Ξάνθης, στο Πομακοχώρι που βρίσκεται στην εσχατιά της Ελλάδας, δίπλα στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Πολλοί έγραψαν για το γεγονός. Και κανένας δεν έκρυψε την αλήθεια. Όμως, τι ήταν εκείνο το γεγονός ή οι λόγοι που «προκάλεσαν» την «έκρηξη» των τουρκοφρόνων της ευρύτερης ορεινής περιοχής της Ξάνθης; Γιατί και πως τελικά πολιορκήθηκε και απειλήθηκε με ακραία βία το σύνολο του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου; Τι συνέβη στα παρασκήνια αυτής της τελικά όχι και τόσο παράξενης υπόθεσης, η οποία ήταν μάλλον αναμενόμενη; Τι έγινε όταν παρουσιάστηκε και άλλο τηλεοπτικό συνεργείο ξένου κράτους για να καλύψει το «γεγονός»; Πόση τρομοκρατία και πόση παρανομία μπορεί να ανεχθεί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου από ανθρώπους που συστηματικά επιτίθενται κατά της ειρηνικής συμβίωσης χριστιανών και μουσουλμάνων της Θράκης; Πότε θα βρεθεί κάποιος εισαγγελέας για να ζητήσει την επιβολή του νόμου που ορίζεται από το Ελληνικό Σύνταγμα;
Ήταν σαν να ήμασταν σε εμπόλεμη χώρα

“Τα όσα αντιμετωπίσαμε στις Θέρμες ήταν πραγματικά απίστευτα και μας θύμισαν καταστάσεις που έχουμε ζήσει σε αφρικανικές χώρες, άλλες εποχές, όπως η Τυνησία και το Τσαντ και μάλιστα σε περιόδους αναταραχής, όπως σε πολέμους ή σε δικτατορίες. Πάντως ήταν μία εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση, την οποία ποτέ δεν περιμέναμε να αντιμετωπίσουμε, ως ευρωπαίοι πολίτες, σε μία ευρωπαϊκή χώρα – μέλος της Ε.Ε.”.

Με αυτά τα λόγια περιέγραψε η κα Έφη Τσελίκα (η οποία είναι η ελληνογαλλίδα ανταποκρίτρια στη χώρα μας τόσο για την γαλλική κρατική τηλεόραση, όσο και για το κρατικό ραδιόφωνο της ευρωπαϊκής αυτής χώρας), περιγράφοντας τα όσα βίωσε η ίδια και τα μέλη του συνεργείου του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού “TF3”, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη ξαφνικά και χωρίς να υπάρξει κανένα πρόβλημα νωρίτερα, που να δικαιολογεί αυτή την αντίδραση, με ένα εξαγριωμένο πλήθος μουσουλμάνων κατοίκων του οικισμού των Θερμών, οι οποίοι τους προπηλάκισαν και τους κράτησαν σε ομηρία επί 6 ώρες, ζητώντας τους να παραδώσουν το υλικό που είχαν κινηματογραφήσει νωρίτερα από την καθημερινότητα, την ζωή και τα προβλήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής μας.
Αιτία, σύμφωνα με τα όσα υποστήριζαν όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτή την αδιανόητη για πολιτισμένη χώρα πράξη, το γεγονός ότι στην καταγραφή των παραπάνω η μειονότητα χαρακτηριζόταν ως Πομάκοι και όχι ως Τούρκοι, όπως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι από την μειονότητα, ενώ παράλληλα τους αποδόθηκαν μέχρι και κατηγορίες για… κατασκοπεία (!), σα να μην είναι η περιοχή μέρος της ελληνικής επικράτειας…!

Αυτόπτης μάρτυρας αφηγείται…

Μία ακόμη μαρτυρία, ενός ανθρώπου που έζησε τον εθνικισμό των τουρκοφρόνων της Θράκης, έρχεται να συμπληρώσει ψύχραιμα τα όσα συνέβησαν και τα οποία ουδόλως τιμούν και στηρίζουν την Ελληνικότητα της Θράκης. Μία μαρτυρία ενός ανθρώπου – παρατηρητή, γνώστη της περιοχής και των ιδιαιτεροτήτων που αυτή έχει –λόγω Ισλάμ-, αλλά που ποτέ δεν τολμούσε να φανταστεί καν πως οι τουρκόφρονες θα τολμούσαν να παίξουν με την φωτιά. Τουλάχιστον έτσι νόμιζε… πως η αντίδραση της επίσημης πολιτείας θα έπεφτε σαν φωτιά… Δεν ήξερε, μέχρι που το κατάλαβε, πως η ανυπαρξία του Ελληνικού Συντάγματος είναι απόλυτη σε αυτή την περιοχή.
Τριγυρνούσαν στο χωριό και συζητούσαν με τους κατοίκους. Οι τεχνικοί έκαναν διάφορα πλάνα. Η Εμινέ Μπουρουντζή και ο Ιμάμ Αχμέτ (συνοδοί του συνεργείου) μιλούσαν συνέχεια στην δημοσιογράφο και έκαναν συνεχείς αναφορές στην ιστορία, στον πολιτισμό, την εν γένει κουλτούρα και τα ευρύτερα χαρακτηριστικά της περιοχής.
Κάποια στιγμή, άρχισαν να ανεβαίνουν οι τόνοι. Ο παριστάμενος Ιμάμ Αχμέτ, πρώην δάσκαλος και στέλεχος – αρθρογράφος της Πομακικής εφημερίδας Ζαγάλισα, έδειξε να απομακρύνεται από το σημείο από όπου οι φωνές δυνάμωναν. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν επειδή ο Ιμάμ Αχμέτ υποστήριζε πως είναι Πομάκοι, ενώ πριν 12-13 χρόνια που υπηρετούσε ως δάσκαλος στην περιοχή, διαλαλούσε πως οι κάτοικοι είναι Τούρκοι…! Μάλιστα –έλεγαν και ξανα-έλεγαν οι κάτοικοι- πως απομακρύνθηκε από δάσκαλος επειδή κάποια χρονιά δεν είχε δεχθεί τα βιβλία του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας και τα πέταξε έξω από το σχολείο, στο δρόμο. Ήθελε τουρκικά βιβλία!!!
Η κάμερα είχε εστιάσει στα λεγόμενα των Πομάκων κατοίκων, οι οποίοι απορούσαν πως είναι δυνατόν να έρχεται τώρα, ο ίδιος άνθρωπος και να τους λέει πως είναι Πομάκοι!!! «Γιατί; Επειδή τώρα είναι υπάλληλος του Εμφιετζόγλου;» φώναξε μία Πομάκα. «Γιατί μας περνάτε; Γιατί μας κοροϊδεύετε;»

Κατάσταση ομηρίας και απειλές με τσεκούρια

Οι λιγοστοί παρευρισκόμενοι κάτοικοι ζητούσαν να φύγει ο Ιμάμ Αχμέτ. Αλλά, εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν κάποιοι ενήλικες και κάποια παιδιά. Τα παιδιά πρέπει να ήταν περίπου 15 χρονών. Στάθηκαν από τις δύο πλευρές του γαλλικού συνεργείου. Στα χέρια τους κρατούσαν τσεκούρια… Οι ψυχραιμότεροι των ντόπιων κατοίκων προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα… Βρισιές και απειλές άρχισαν να εκτοξεύονται αναίτια κατά των έκπληκτων και πανικόβλητων γάλλων και της δημοσιογράφου… Το δράμα τους είχε μόλις αρχίσει. Στεκόντουσαν μπροστά στους «γκρίζους λύκους» του χωριού, οι οποίοι έδειχναν αναποφάσιστοι να επιτεθούν, αλλά αυτό δεν μείωνε την ένταση των λεκτικών τους επιθέσεων και των απειλών με τα τσεκούρια…

Διακτιζινόμενοι τουρκόφρονες και τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο

Δεν θα είχαν περάσει ούτε 15 λεπτά, όταν άρχισαν να έρχονται αυτοκίνητα. Πολλά αυτοκίνητα. Κατέβαιναν εξαγριωμένοι και έβριζαν, ενώ μέσα σε 10 λεπτά οι άνθρωποι αυτοί έγιναν εκατοντάδες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ερχόντουσαν από τον Εχίνο. Από απόσταση 45 χιλιομέτρων ορεινού δρόμου!!! Και ήταν αδύνατο να έχουν καλύψει όλη αυτή την απόσταση μέσα σε 15 λεπτά. Εκτός αν είχαν ξεκινήσει από την αφετηρία τους, πολύ πριν να ξεκινήσει να θερμαίνεται η ατμόσφαιρα στις Θέρμες…

Η δημοσιογράφος μάταια προσπαθούσε να μιλήσει. Κανείς δεν την άκουγε… Τότε, ανάμεσα από το πλήθος προχώρησε μία άλλη κάμερα, και μία κοπέλα. Η κυρία Έφη Τσελίκα πλησίασε την νεαρή και την ρώτησε με ελπίδα: Κι εσύ δημοσιογράφος; Ναι, της είπε η νεαρή ψυχρά. Από το τοπικό κανάλι TRT1… (Για όσους δεν γνωρίζουν, το TRT1 είναι το τουρκικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι). Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η νεαρή έλεγε στην Ελληνίδα δημοσιογράφο πως για την τουρκική κρατική τηλεόραση, η περιοχή ήταν τουρκική…

Διαβουλεύσεις αστυνομίας και «επιτροπής» τουρκοφρόνων

Μετά το σοκ αυτό, και μετά από κάποιες διαβουλεύσεις, έγινε μία επιτροπή που συζήτησε το γεγονός. Ήρθε και η αστυνομία. Τέθηκαν οι όροι απελευθέρωσης. Γιατί επρόκειτο για ομηρία. Όποιος ισχυριστεί το αντίθετο, είναι το λιγότερο ψεύτης, αν δεν είναι κάτι άλλο…
Αφού μετά από πολύ συζήτηση ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των αλλοφρόνων τουρκοφρόνων, το συνεργείο αποχώρησε με την συνοδεία της Ελληνικής Αστυνομίας, αφήνοντας πίσω του ένα ακόμη κομμάτι της Θράκης στον τουρκισμό και στα χέρια των ανθρώπων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.

και εδω την δημοσίευση απο τα “Επίκαιρα”

Οι Ταλιμπάν της Θράκης

Από Factorx

Του Γιώργου Διονυσόπουλου

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Επίκαιρα»)

«Ήταν μία από τις χειρότερες στιγμές που έχω ζήσει. Σκέφτηκα ότι δεν είναι δυνατόν να βρίσκομαι σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πως δεν μπορεί όλα αυτά να συμβαίνουν στην Ελλάδα. Τέτοιες σκηνές, τόσο φανατισμό και μίσος συναντά κανείς μόνο στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όχι σε μία χώρα που είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Και στη Γαλλία υπάρχουν μουσουλμάνοι, αλλά τέτοια φαινόμενα όπως αυτά που βίωσα στο μειονοτικό χωριό Θέρμες της Θράκης, δεν θα τα δεις να συμβαίνουν πουθενά μέσα στη γαλλική επικράτεια». Με αυτά τα λόγια περιγράφει, μιλώντας στα «Επίκαιρα» την εξάωρη ομηρία της από φανατικούς μουσουλμάνους της μειονότητας στο χωριό Θέρμες στο νομό Ξάνθης, η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Λιμπερασιόν» και ανταποκρίτρια του γαλλικού κρατικού τηλεοπτικού σταθμού «France 3» στην Αθήνα, Έφη Τσελίκα. Μαζί της και τρία μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου που παρακολουθούσαν αμήχανα και φοβισμένα περισσότερα από 150 άτομα να τους βρίζουν σε μία άγνωστη γι’ αυτούς γλώσσα, να τους φτύνουν και να τους προπηλακίζουν, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. «Για μια στιγμή νόμισαν ότι βρίσκονταν στην Καμπούλ», ανέφερε η κ Τσελίκα, σπεύδοντας να προσθέσει ότι ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα τους που ένιωθαν ένα τόσο μεγάλο πολιτισμικό σοκ.
Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του περασμένου μήνα όταν και στο πλαίσιο ενός ταξιδιωτικού αφιερώματος, με χορηγία μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το συνεργείο της εκπομπής «Λεωφόρος της Ευρώπης» που μεταδίδεται κάθε εβδομάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό «France 3», αποφάσισε να επισκεφθεί τα Πομακοχώρια στον ορεινό όγκο της Ξάνθης, προκειμένου να αναδείξει σε ένα ρεπορτάζ τεσσάρων μόλις λεπτών την πολιτισμική κουλτούρα της περιοχής. Τέσσερα λεπτά που στην πορεία όμως φάνηκαν στο συνεργείο του γαλλικού καναλιού σαν ένας ολόκληρος αιώνας…

Όμηροι του πλήθους

Ένας ολόκληρος μηχανισμός στην ευρύτερη περιοχή, που έχει στηθεί με ευθύνη και του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, κινητοποιήθηκε μέσα σε χρόνο – ρεκόρ, κρατώντας επί έξι συνεχείς ώρες τους Γάλλους σε ομηρία. Εκατοντάδες άνθρωποι ξεφύτρωσαν στην κυριολεξία από το πουθενά εγκλωβίζοντας το τηλεοπτικό συνεργείο μέσα στο αυτοκίνητο που το μετέφερε, απειλώντας ταυτόχρονα με τσεκούρια, μαχαίρια και ρόπαλα, τα μέλη του ότι θα τους «κόψουν τα κεφάλια» και όλα αυτά υπό το… άγρυπνο βλέμμα 10 περίπου ελλήνων αστυνομικών οι οποίοι παρακολουθούσαν χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα για να σταματήσουν όλα όσα εξωπραγματικά συνέβαιναν. Δίπλα σε αυτούς, κοινοτάρχες και δημοτικοί σύμβουλοι από τα γύρω χωριά, οι οποίοι είχαν επίσης καταφθάσει μέσα σε διάστημα λίγης μόλις ώρας στις Θέρμες, με την πλειονότητά τους να δυναμιτίζει ακόμη περισσότερο το φανατισμό του πλήθους εναντίον των γάλλων. «Καμία Αρχή, δεν έπαιξε το ρόλο της ως Αρχή. Κανείς δεν επιχείρησε να επιβάλει το νόμο και τη τάξη. Είμασταν στην κυριολεξία στο έλεος του όχλου» τονίζει η κ. Τσελίκα προσθέτοντας ότι για όλο αυτό το διάστημα ένιωθε σαν να βρίσκεται σε μία χώρα «εκτός δικαίου».

Από την πρώτη στιγμή που το γαλλικό τηλεοπτικό συνεργείο έφτασε στις Θέρμες, συνοδευόμενο από τον πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων Ιμάμ Αχμέτ, ήρθε αντιμέτωπο με μία πρωτόγνωρη εχθρότητα από την πλευρά του τοπικού πληθυσμού. Στο πρώτο μόλις πλάνο που επιχείρησε να τραβήξει το συνεργείο, έκανε την εμφάνισή της, σύμφωνα με την κ. Τσελίκα, «μία μαυροντυμένη γυναίκα ντυμένη με την παραδοσιακή αράβικη φορεσιά που άφηνε ακάλυπτο μόνο το πρόσωπο και ξεκίνησε να μας βρίζει με χυδαία λόγια, λέγοντας ότι εδώ είναι Τουρκία. Σε κλάσματα δευτερολέπτων μαζεύτηκαν γύρω της πάνω από 150 άτομα, τα οποία ξεπετάχτηκαν μέσα από ένα παρακείμενο τζαμί. Απαίτησαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει για να δουν εάν μέσα εμφανίζονταν τα παιδιά του σχολείου που εκείνη την ώρα έπαιζαν στην αυλή του, η οποία όμως δεν ήταν παρά ένας δρόμος όπου περνούσαν συνεχώς αυτοκίνητα. Την ίδια στιγμή μία ομάδα από αυτούς κύκλωσε το αυτοκίνητο του συνεργείου και με απειλές μας ζητούσαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο προκειμένου να προφυλαχτούμε, αφού φοβηθήκαμε ακόμη και για την ίδια μας την ζωή, εξαιτίας του μένους του πλήθους. Μαζί τους κουβαλούσαν τσεκούρια και μαχαίρια οι άνδρες και ρόπαλα οι γυναίκες» σημειώνει η κ. Τσελίκα.

Ο αστυνομικός με το ροζ μπλουζάκι

Η συνέχεια θα έκρυβε όμως ακόμη χειρότερες εκπλήξεις για τα μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου. «Επικοινωνήσαμε με την αστυνομία και σε λίγα λεπτά εμφανίστηκε ένας άνδρας ο οποίος φορούσε ένα ροζ μπλουζάκι και μας συστήθηκε ως αστυνομικός, χωρίς όμως να προσφέρει καμία ουσιαστική βοήθεια» τονίζει η ελληνογαλίδα δημοσιογράφος. Λίγη ώρα μετά, σαν να είχαν ειδοποιηθεί από ένα αόρατο τηλεφωνικό κέντρο, στην πλατεία των Θερμών φθάνει, με κάθε είδους μέσο, πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά, Μελίβια, Εχίνο, Κοτύλη, Δημάριο. Το πλήθος πλέον ελέγχεται δύσκολα. Ουρλιάζει και απειλεί να λυντσάρει τα μέλη του τηλεοπτικού συνεργείου του «France 3».

Περισσότερα από 700 άτομα πλέον είχαν μαζευτεί γύρω από τους γάλλους, οι οποίοι από το πουθενά βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν σε ένα σκηνικό που όμοιό του συναντά κανείς στα χωριά και τις πόλεις των Ταλιμπάν. Εν ριπή οφθαλμού στην περιοχή έφτασαν το τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι ΤRT, οι υπεύθυνοι των εφημερίδων MILLET και BIRLIK, ο δήμαρχος Μύκης Μεχμέτ Αγγά, ο αντινομάρχης Μεμίς Τουρκές, ο Μουσταφά Τσουκάλ και οι πρόεδροι όλων των γύρω χωριών. «Μας ζήτησαν να βγάλουμε την κασέτα μέσα από την κάμερα και να τους δείξουμε τι είχαμε τραβήξει. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα ότι σύμφωνα με την δεοντολογία και τους νόμους του ελληνικού κράτους κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο παρουσία εισαγγελέα ή άλλων θεσμικών παραγόντων του ελληνικού κράτους και σίγουρα όχι υπό καθεστώς βίας και απειλές εναντίον της ζωή μας. Δεν καταλάβαιναν τίποτα. Απειλούσαν ότι εάν δεν τους δίναμε την κασέτα δεν θα μας άφηναν να φύγουμε. Ένας μάλιστα από τους προέδρους που ήταν μαζεμένοι εκεί μου είπε επί λέξει πως έπρεπε να πάμε σε αυτόν πριν κάνουμε το οτιδήποτε, προκειμένου εν συνεχεία εκείνος να υποδείξει σε αυτούς με τους οποίους συνομιλήσαμε τι θα έπρεπε να πουν. Σκέφτηκα ότι δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά σε μία χώρα που θέλει να λέγεται ελεύθερη. Αντιμετωπίζαμε ένα καθεστώς κράτους εν κράτη. Το κλίμα τρόμου δε, ήταν τέτοιο που κάθε φορά που επιχειρούσαμε να βγούμε από το αυτοκίνητο μας, -όπου και όλες αυτές τις ώρες μας είχαν εγκλωβισμένους – προκειμένου να διαπραγματευτούμε μαζί τους μας έλουζαν με βρισιές και μας έφτυναν. Έκαναν σαν δαιμονισμένοι. Μείναμε έξι ώρες εκεί και μας πρόσφεραν ένα ποτήρι νερό μόνο όταν ολοκληρώθηκαν οι σχετικές διαπραγματεύσεις» αναφέρει η κ Τσελίκα.

Οι απεσταλμένοι του τουρκικού Προξενείου

Είναι η στιγμή που στο χωριό κάνει την εμφάνισή του ένας άτυπος μάλλον απεσταλμένος του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μαζί με έναν δικηγόρο. Ο μεν πρώτος εμφανίζεται να έχει ειδικότητα στις κάμερες, αφού εκτός από την κασέτα ζητάει να ελέγξει και την ίδια την τηλεοπτική κάμερα θεωρώντας ότι μπορεί ενδεχομένως να έχουν καταγραφεί εικόνες στην εσωτερική της μνήμη, όπως και τελικά γίνεται. Η προβολή είναι δημόσια και γίνεται κάτω από τις απειλές και τα ουρλιαχτά του φανατισμένου πλήθους. Από την πλευρά του ο δικηγόρος έχοντας ήδη έτοιμο ένα έγγραφο το οποίο βγάζει μέσα από την τσάντα του, το δείχνει στην κ Τσελίκα και της ζητάει να το υπογράψει. «Νόμιζε ότι δε ξέρω να διαβάζω ελληνικά και είχε γράψει ένα ολόκληρο κατεβατό. Το διάβασα και μου σηκώθηκε η τρίχα από αυτά που έγραφε. Δεν υπήρχε περίπτωση με τίποτα να βάλω την υπογραφή μου σε κάτι τέτοιο. Πήρα ένα στυλό και έσβησα τα πάντα από ένα σημείο και κάτω. Άφησα μόνο τη φράση ότι στα πλάνα μας δεν είχαμε τραβήξει και δεν επρόκειτο να δείξουμε τα παιδιά του σχολείου» συνεχίζει τη διήγησή της η κ Τσελίκα.

Σαν σκηνή βγαλμένη μέσα από αμερικανική κινηματογραφική ταινία, στο χωριό μιάμιση ώρα περίπου μετά την έναρξη του επεισοδίου έφτασαν περιπολικά οχήματα της αστυνομίας από την Ξάνθη. Η διαδικασία απεγκλωβισμού του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου είχε μόλις ξεκινήσει. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις «απεγκλωβισμού των ομήρων» θα κρατήσουν πάνω από τέσσερις ώρες. Συνοδεία περιπολικών μπρος και πίσω, το αυτοκίνητο που μετέφερε τους γάλλους πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τον πολιτισμό. «Έπρεπε να μας είχατε ειδοποιήσει ότι θα ανεβαίνατε να κάνετε ρεπορτάζ στα χωριά που κατοικούν οι μουσουλμάνοι» ήταν η φράση με την οποία υποδέχτηκε την κ. Τσέλικα ο επικεφαλής των αστυνομικών. «Είναι μία ελεύθερη χώρα η Ελλάδα ή όχι; Εφόσον είναι, τότε ο δημοσιογράφος μπορεί και πρέπει να κάνει την δουλειά του οπουδήποτε χωρίς να χρειάζεται γι αυτό άδεια της αστυνομίας» ήταν η απάντηση της ελληνογαλλίδας δημοσιογράφου. Ενδιαφέρον για όσα συνέβησαν στους γάλλους υπηκόους και εξηγήσεις για το θέμα ζήτησε από την ελληνική πλευρά και το γαλλικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στη Ξάνθη προτίθεται να μεταβεί και ο γάλλος πρόξενος κ. Κριστιάν Τιμονιέ.

Επρόκειτο βεβαίως για ένα περιστατικό το οποίο καταδεικνύει αφενός ότι η κατάσταση στα χωριά που κατοικεί η μουσουλμανική μειονότητα έχει ξεφύγει από τον έλεγχο του ελληνικού κράτους, αφετέρου κάνει σαφές την τεράστια επιρροή που ασκεί στην περιοχή το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Το εντυπωσιακό είναι ότι τέτοιου είδους περιστατικά αφορούν μόνο τα ελληνικά ή ξένα τηλεοπτικά συνεργεία που επιχειρούν να τραβήξουν εικόνες από την περιοχή και όχι τα τουρκικά ΜΜΕ που τριγυρνούν συνεχώς στα χωριά της μειονότητας σε Ξάνθη και Κομοτηνή κάνοντας προπαγάνδα και προβάλλοντας την τουρκική γλώσσα και κουλτούρα. Εξάλλου μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι σε όλα αυτά τα χωριά τα μόνο κανάλια που «πιάνουν» οι τηλεοπτικοί δέκτες, είναι τα τουρκικά… Να σημειώσουμε ότι στα Πομακοχώρια ένας μεγάλος αριθμός Πομάκων διαφωνεί με τις πρακτικές του τουρκικού προξενείου, ζητώντας να σταματήσει να τους διδάσκεται με το ζόρι στα σχολεία η τουρκική γλώσσα, αφού δεν είναι η γλώσσα τους. Η στάση της Πολιτείας στο συγκεκριμένο αίτημα, είναι ανάλογη με τη στάση που τήρησε η ελληνική αστυνομία στο παραπάνω περιστατικό. Απλά παρακολουθεί «νίπτοντας τα χείρας της»…

Σχετικές δημοσιεύσεις για την Θράκη εδω, εδω, κι εδω

ΤΟΥΡΚΙΑ : H ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

July 15, 2010 Leave a comment

Διαβάσαμε εδω
Χρόνια και χρόνια οι Ευρωπαίοι έλεγαν στην Τουρκία ότι δεν ήταν έτοιμη να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση: η οικονομία της, υποστήριζαν, δεν συγκέντρωνε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για εισδοχή στην ομάδα των 27 πια κρατών – μελών.

Αυτό δεν ισχύει πια. Σήμερα η Τουρκία αποτελεί μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομική δύναμη, έχει έναν πυρήνα διεθνώς ανταγωνιστικών επιχειρήσεων που καθιστούν το κράτος ‘επιχειρηματικό λιμάνι’, διαθέτει τις εξαγωγές της στις πλούσιες σε ρευστότητα αγορές της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής και προσελκύει επενδύσεις ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Οι περισσότερες χώρες της γηραιάς και επιβαρημένης με υψηλά χρέη Ευρώπης θα νιώσουν τυχερές αν φέτος καταγράψουν ανάπτυξη άνω του 1%. Η Τουρκία βιώνει μια εκπληκτική οικονομική αναγέννηση, έχοντας καταγράψει ανάπτυξη της τάξης του 11,4% στο πρώτο τρίμηνο του έτους – δεύτερη σε παγκόσμιο επίπεδο μετά την Κίνα. Το ερώτημα προφανώς έχει αλλάξει: Ποιος χρειάζεται περισσότερο τον άλλον, η Ευρώπη την Τουρκία ή η Τουρκία την Ευρώπη;

«Οι παλαιές δυνάμεις χάνουν την οικονομική και πνευματική τους ισχύ», υποστηρίζει ο Βουράλ Ακ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Intercity, που αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία leasing αυτοκινήτων στην Τουρκία. «Και η Τουρκία σήμερα είναι αρκετά ισχυρή για να τα βγάλει πέρα μόνη της».

Πρόκειται για τον εκπληκτικό μετασχηματισμό μιας οικονομίας που μόλις πριν 10 χρόνια είχε δημόσιο έλλειμμα της τάξης του 16% του ΑΕΠ και πληθωρισμό 72%. Για έναν μετασχηματισμό που λίγο ως πολύ έχει τις ρίζες του στην άνοδο και τη διακυβέρνηση του πρωθυπουργού Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, η οποία συνδυάζει τον κοινωνικό συντηρητισμό με την προσεκτική δημοσιονομική πολιτική. Και που είναι τόσο μεγάλος ώστε σήμερα η Τουρκία να έχει βρεθεί πολύ πιο κοντά στα κριτήρια υιοθέτησης του ευρώ – αν βέβαια προσχωρούσε στην Ε.Ε. – από ό,τι οι περισσότερες προβληματικές οικονομίες ήδη μέλη της Ευρωζώνης.  (σ.σ.πλοηγος : ενα ιδανικό και πατροπαράδοτο υποψήφιο μέλος του εν εξελιξει “κλαμπ του Βερολίνου”της κας Μέρκελ…)

Το δημόσιο χρέος της Τουρκίας είναι 49% του ΑΕΠ. Δηλαδή κάτω από το ανώτατο επιτρεπόμενο κατώφλι 60% της ΟΝΕ. Και το τουρκικό δημόσιο έλλειμμα αναμένεται να βρεθεί κάτω του 3% το 2011. Ο μοναδικός πολιτικός στόχος που παραμένει είναι η μείωση του πληθωρισμού, ο οποίος σήμερα ‘τρέχει’ με 8%.

«Πρόκειται για όνειρο», παρατηρεί ο Χουσνού Οζιεγκίν, που έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος της Τουρκίας όταν πούλησε την τράπεζα του, Finansbank, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας το 2006. Ο Χ. Οζιεγκίν κάθεται στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων και κοιτάζει τα σπρεντ των συμβολαίων ασφάλισης έναντι κινδύνου πτώχευσης των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Και δεν πιστεύει στα μάτια του… «Η Ελλάδα 980, η Ιταλία 194 και η Τουρκία 192», παρατηρεί με ευχαρίστηση. «Αν μου έλεγες πριν 10 χρόνια ότι ο χρηματοπιστωτικός κίνδυνος της Τουρκίας θα ήταν σαν της Ιταλίας θα σε έλεγα τρελό».

Πουλώντας στα ‘ψηλά’ στην Ελλάδα, ο Χουσνού Οζιεγκίν έχει βάλει τώρα τα λεφτά του να δουλεύουν στην Ανατολή. Η νέα του τράπεζα, Eurocredit, αντλεί το 35% των κερδών της από δραστηριότητες στη Ρωσία.

Ο Οζιεγκίν αντιπροσωπεύει την ‘παλιά φρουρά’ της τουρκικής επιχειρηματικής ελίτ που αγκάλιασε την κυβέρνηση Ερντογάν εξαιτίας της σώφρονος οικονομικής της διαχείρισης. Λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου σημαντική για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Τουρκίας υπήρχε η γρήγορα ανάδυση μιας νέας τάξης κοινωνικά συντηρητικών επιχειρηματιών, που υπό την ηγεσία του Κόμματος της Ευημερίας, είδαν τις επιχειρήσεις τους να ακμάζουν χάρη στην ανθούσα καταναλωτική αγορά της Τουρκίας και τις εξαγωγικές αγορές της.

Ο Βουράλ Ακ, διευθύνων σύμβουλος leasing αυτοκινήτων, αποτελεί χαρακτηριστικό πρόσωπο αυτής της νέας επιχειρηματικής ελίτ. Πηγαίνει στη δουλειά του με μια Φεράρι αλλά είναι πιστός μουσουλμάνος που δεν πίνει αλκοόλ και μιλάει ανοικτά για την θρησκεία του. Έχει αφήσει πίσω του τη συναίνεση στην κοσμικότητα της επιχειρηματικής, στρατιωτικής και δικαστικής ελίτ που χαρακτήρισε τον 20ο αιώνα της Τουρκίας. Στον τοίχο πίσω από το γραφείο του υπάρχουν στίχοι του Κορανίου και ο ίδιος κάνει χορηγίες σε προγράμματα ισλαμικών σπουδών στην Αμερική.

Είτε ασπαζόμενος το Ισλάμ σαν σύνολο αρχών για τη ζωή του, είτε την ισραηλινή αρδευτική τεχνολογία για τις καλλιέργειες του, ο Βουράλ Ακ αντιπροσωπεύει τον ευέλικτο δυναμισμό –
κοινωνικό και οικονομικό – που επέτρεψε τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία να επεκτείνει τους εμπορικούς της δεσμούς με το Ισραήλ, τη Ρωσία, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, τη Συρία: έναν ευέλικτο δυναμισμό που βρίσκεται στη βάση της φιλοδοξίας της Άγκυρας να καταστεί ο κυρίαρχος πολιτικός παίκτης στην περιοχή.

Άλλα εξέχοντα μέλη αυτής της νέας ομάδας επιχειρηματιών είναι ο Μουσταφά Λατίφ Τομπάς, πρόεδρος και ιδρυτής της ΒΙΜ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη εκπτωτική αλυσίδα λιανικής πώλησης στη χώρα και ο Μουράτ Ουλκέρ, που διευθύνει τα εργοστάσια σοκολατοποιίας και μπισκότων Yildiz Holding. Με πωλήσεις γύρω στα 11 δις δολάρια, η Yildiz Holdings προμηθεύει με τα προϊόντα της όχι μόνο την τουρκική αγορά, αλλά 110 αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει επίσης μονάδες στο Καζακστάν, το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Ουκρανία.

Οι επιχειρηματίες αυτοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν από τότε που ο ίδιος ήταν επιχειρηματίας και ο Τομπάς ήταν σύμβουλος του. Ωστόσο οι εμπορικές ευκαιρίες για τους Τούρκους επιχειρηματίες είναι τόσο μεγάλες σήμερα ώστε να μη χρειάζονται πια τη στήριξη της κυβέρνησης. Τον Ιούνιο οι τουρκικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 13% έναντι του προηγούμενου έτους, με το μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης να προέρχεται από χώρες γειτονικές στην Τουρκία, δηλαδή το Ιράκ, το Ιράν και τη Ρωσία. Εξαιτίας της ανωριμότητας της βιομηχανικής τους βάσης, οι χώρες αυτές είναι πρόθυμες να αγοράσουν από τουρκικά μπισκότα έως τουρκικά αυτοκίνητα και τηλεοράσεις.

Χαρακτηριστικό είναι ότι φέτος ο εθνικός αερομεταφορέας της Τουρκίας, Turkish Airlines, είχε πτήσεις για τόσες πόλεις του Ιράκ, όσες και της Γαλλίας (3). Ορισμένες από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες συνδέσεις αφορούν τη Λιβύη, τη Συρία και τη Ρωσία. Η Ρωσία αποτελεί το μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Τουρκίας και οι τουρκικές αερογραμμές έχουν πτήσεις προς 7 ρωσικές πόλεις. Οι πτήσεις σε ρωσικές πόλεις έρχονται δεύτερες σε αριθμό μετά τις πτήσεις σε γερμανικές όπου υπάρχει μεγάλος πληθυσμός Τούρκων μεταναστών.

Τουρκικές εταιρείες κατασκευάζουν στο Ιράν πάνες και γυναικεία προϊόντα υγιεινής. Στο Ιράκ, ένας τουρκικός όμιλος κατασκευάζει 5 νοσοκομεία και οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες έχουν αναλάβει έργα άνω των 30 δις δολαρίων, ερχόμενες δεύτερες μετά τις κινεζικές.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν έχει στην Τουρκία μεγάλες πετροχημικές εταιρείες ενώ η Σαουδική Αραβία αποτελεί τον μεγάλο επενδυτή στον αναπτυσσόμενο ισλαμικό χρηματοπιστωτικό τομέα της Τουρκίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι ισχυρές αναπτυξιακές τάσεις δίνουν στον Ερντογάν όλη την απαιτούμενη νομιμοποίηση – μέσα κι έξω από την Τουρκία – να τα βάζει με το Ισραήλ, αλλά και να προχωρά σε συμφωνίες με το Ιράν για το πρόγραμμα της πυρηνικής του ενεργείας, κινήσεις που έχουν ενοχλήσει τον μείζονα σύμμαχο και παλαιόθεν υποστηρικτή της Τουρκίας, τις ΗΠΑ.

«Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας είναι καλή εφόσον προάγει την αυτοεκτίμησή της» παρατηρεί ο Φέρντα Γιλντίζ, πρόεδρος μιας εταιρίας που διαπραγματεύεται με τη συριακή κυβέρνηση την κατασκευή ενός εργοστασίου στη Συρία. Κατ’ αυτόν, πάντως, θα ήταν λάθος ενδεχόμενες υπερβολές στη στροφή της Τουρκίας προς την Ανατολή, αν γίνονταν σε βάρος της παλαιάς παράδοσης της χώρας που κοιτούσε προς τη Δύση για καινοτομία και έμπνευση. «Χρειάζονται χρόνια για να φτιάξεις μια σχέση και ελάχιστα λεπτά για να τη χαλάσεις», καταλήγει.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ (Republic of Gumuljina)

June 16, 2010 Leave a comment

“η γνώση ειναι αλήθεια και δύναμη”…
Χαρά Νικοπούλου στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα “Αθέατος Κόσμος” της 16ης Ιουνίου…
… η Ελληνίδα ηρωίδα δασκάλα που έχασε το παιδί που εγκυμονούσε από το ξύλο που έφαγε επειδή είναι μία φωτεινή ελληνόψυχη εξαίρεση στην λίστα της κας Δραγώνα ( η κα Τι είναι η πατρίδα μας ) του υπουργείου εθνικού σκοταδισμού…

Μάζεψε τις βαλίτσες της απο την Θράκη  με εντολή της κας Διαμαντοπούλου η εκδιωχθείσα δασκάλα απο το Μεγάλο Δέρειο κα Χαρά Νικοπούλου. Ετσι, ακόμα μια νίκη αυτών που προωθούν τον νεο χάρτη της Ελλάδας πέρασε στην ιστορία.
Η Θράκη κινδυνεύει-πάντα. Κινδυνεύει κι αυτή απο τους ίδιους κύκλους που έχουν φέρει την Ελλάδα στην σημερινή κατάντια.  Για να θυμηθούμε όμως την πρόσφατη ιστορία της Θράκης και ειδικά την περίοδο (Αυγουστος-25 Οκτωβρίου 1913, 1919-1920) της Δημοκρατίας της Κομοτηνής ή Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης. (Republic of Gumuljina, Turkish Republic of Western Thrace (Turkish: Batı Trakya Türk Cumhuriyeti). Gumuljina (also spelled Gumuldjina or other variants) is an old rendering of Gümülcine, the Turkish name of Komotini, το τούρκικο όνομα της Κομοτηνής.)

Η βραχύβια Δημοκρατία της Κομοτηνής δημιουργήθηκε κατά τον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο απο επαναστάτες Τούρκους και Πομάκους σαν προσωρινό κράτος που σκοπό είχε την προσάρτησή του απο την Οθωμανική Τουρκία. Στην σύντομη πορεία του, ορίσθηκαν σύνορα (βλέπε σχετικό χάρτη), σημαία (η εμφανιζόμενη στο άρθρο και ακόμα και σήμερα σε διάφορες “εκδηλώσεις” της “μουσουλμανικής” Τουρκικής κοινότητας ), Πρόεδρος (Χότζα Σαλίχ Εφέντη), στρατός (30,000 ανδρών με αρχηγό τον Σουλειμάν Ασκέρι) εθνικό ύμνο, διαβατήρια, γραμματόσημα και προυπολογισμό!!!  Ο εβραίος πολίτης Σαμουήλ Καράσο εδημιούργησε και πρακτορείο ειδήσεων και τύπου και εξέδωσε την εφημερίδα “Ανεξαρτησία” (Müstakil -Independence). Το Οθωμανικό δίκαιο και διατάξεις εφαρμόσθηκαν αμετάβλητα και οι υποθέσεις εκδικάζοντο στο Δικαστήριο της Δυτικής Θράκης…
Η Δημοκρατία της Κομοτηνής  κατελύθη τελικά με την ενσωμάτωση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1920 .
Με την Θράκη να αποτελεί σήμερα στόχο των πολυεθνικών ληστοσυμμοριτών των καρτέλ που έχουν βάλει στο μάτι το πλούσιο σε μέταλλα και ορυκτά υπέδαφός της, αλλά και εν όψει της επερχόμενης “απολλοτρίωσης  λόγω χρέους” των πετρελαίων του Αιγαίου για ένα κομμάτι ψωμί, τα όποια εθνικά αντανακλαστικά θα πρέπει να αφυπνισθούν άμεσα. Ειδικά δε με την Τουρκία σε εθνικιστικό οργασμό. Αν και μετά την μετατροπή του θρυλικού “Αβέρωφ” απο την παρέα του κου Θορν-Πατίτσα-Λεμού σε κωλόμπαρο της παραλιακής με τις ευλογίες, την ανοχή, και την συμμετοχή  ενστόλων του Πολεμικού Ναυτικού, τα εθνικά αντανακλαστικά μάλλον αποτελούν είδος -τουλάχιστον- εν ανεπαρκεία…

Και μάλλον δεν θα είναι το μόνο συμβολικό πάρτυ – προσβολή του έθνους μας.
Μετά την περάτωση του τραγικού Κυπριακού εμφυλίου (Ελληνες Ελλαδίτες ενάντια σε Ελληνες Κυπρίους) που έξυπνα κερδοσκόπησαν οι Τούρκοι “προασπίζοντας τους μουσουλμάνους -Τούρκους της Κύπρου” απο τους “κακούς” Ελληνες που κυνήγαγαν με τα Ελληνικά τάνκς τους Μακαριακούς στα βουνά ενω αυτοί έκαναν εισβολή , η υπερτριακονταετής διατεταγμένη αλλά και αντανακλαστική της επταετίας 67-74 εθνική συστημική αποδόμηση, η περιφρόνηση και περιθωριοποίηση της ελληνικότητας σαν αξία αλλά και της ηρωικής γεμάτης πάθους ιστορίας μας  απο τους πάσης φύσης “χάι κλάς” ευαγγελιστές της μεταεθνικής Ελλάδας μας οδήγησε πέρα απο την οικονομική “πτώχευση” στην σημερινή τραγική εθνική συστημική πτώχευση. Ενα γνωστό και επαναλαμβανόμενο ιστορικό φαινόμενο μεγάλες φυλές να αυτοκαταστρέφονται. Ισως  καταγραφούμε κάπου στο μέλλον κι εμείς στους χαμένους ιστορικούς πολιτισμούς μαζι με τους Ινκας. Το πολυσυζητημένο οικονομικό σκέλος είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Χρειάζονται πολλές και σοβαρές σκέψεις για το πως συνεχίζουμε. Ενα πάντως ειναι σίγουρο. Οτι οι χειρότεροι ανθέλληνες είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αφήνουμε κληρονομιά στις επερχόμενες γενιές ενα χρέος-λερναία Υδρα και μια απο τις χειρότερες  και βρωμερότερες περιόδους διαχείρισης του Ελληνικού έθνους και της έννοιας του Ελληνα. Δυστυχώς οι πάσης φύσης “γιορτές” και  ξεβρακώματα μόλις ξεκίνησαν, τα χειρότερα έπονται…

THE BLACK ART OF NEWS MANAGEMENT

June 4, 2010 Leave a comment

Αναδημοσίευση απο εδώ

The black art of news management

3 June 2010

In his latest column for the New Statesman, John Pilger describes the “master illusions” which have formed the basis of black propaganda and provided “false flags” for political chicanery and for wars and atrocities, such as Iraq and the Israeli assault on the Gaza peace flotilla.

How do wars begin? With a “master illusion”, according to Ralph McGehee, one of the CIA’s pioneers in “black propaganda”, known today as “news management”. In 1983, he described to me how the CIA had faked an “incident” that became the “conclusive proof of North Vietnam’s aggression”. This followed a claim, also fake, that North Vietnamese torpedo boats had attacked an American warship in the Gulf of Tonkin in August 1964.

“The CIA,” he said, “loaded up a junk, a North Vietnamese junk, with communist weapons – the Agency maintains communist arsenals in the United States and around the world. They floated this junk off the coast of central Vietnam. Then they shot it up and made it look like a fire fight had taken place, and they brought in the American press. Based on this evidence, two Marine landing teams went into Danang and a week after that the American air force began regular bombing of North Vietnam.” An invasion that took three million lives was under way…

Συνέχεια continues εδω here

ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ;;;

February 10, 2010 Leave a comment

Αποκλειστική (;) αποκάλυψη τώρα (;) στο Ποντίκι:ΚΑΙ ΟΜΩΣ, νότια του Καστελόριζου υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου… Η πρώτη απλοϊκή αντίδραση είναι να φανταστούμε εαυτούς με λευκές μαντίλες και γυαλιά ρέιμπαν. Η δεύτερη αντίδραση είναι να αναφωνήσουμε «ωχ!». (Διαβάστε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ στο Ποντίκι που κυκλοφορεί σήμερα …στις σελ. 3-5)

Στο ΚΥΣΕΑ δήθεν “ψάχνονται” μετά την “εμπιστευτική πληροφορία” που έδωσε “ξένη” δύναμη στην ελληνική κυβέρνηση περί αξιολογοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίων στην ΖΟΕ (Ζώνη Οικονομικής Εκμετάλλευσης) του Καστελλόριζου (Μεγίστη). Η πληροφορία είναι προιόν αποτύπωσης απο δορυφόρους γήινης τηλεπισκόπησης (earth observation satellites).
Δορυφόροι λοιπόν γήινης τηλεπισκόπησης. Που έχουν σαρώσει το έδαφος, το υπέδαφος, κάθε σπιθαμή του εθνικού χώρου οπτικά, φασματογραφικά, μαγνητομετρικά και όχι μόνον. “Φυσικά” στα χέρια “μεγάλων ξένων δυνάμεων”.
Και πετρέλαια. Και όσμιο και πλήθος άλλων μετάλλων, όλα τα “εθνικά ασημικά” με πλήρη λεπτομέρεια χαρτογραφημένα και καταγεγραμμένα από τις “μεγάλες ξένες δυνάμεις”.
Και φυσικά και απο τους ανατολικούς μας γείτονες που δεν χρειάζονται τις μυστήριες “μεγάλες ξένες δυνάμεις” για να μετρήσουν τα ασημικά μας, μιάς και βιδώνουν εδώ και πολλά χρόνια τους δικούς τους δορυφόρους γηίνης τηλεπισκόπησης.
Η πολύπλευρη κρίση που περνάει η χώρα φέρνει στο προσκήνιο σοβαρότατα θέματα ελλείματος εθνικού γεωστρατηγικού σχεδιασμού. Ενα τέτοιο θέμα έλλειψης αναγκαίων τεχνολογικών υποδομών γεωστρατηγικής έχουμε επανειλλημένως παρουσιάσει, χωρίς – όπως αναμέναμε– καμία αντίδραση η κάποια έστω δράση απο την πλευρά της πολιτείας, συγκεκριμένα το θέμα ανάπτυξης των σχετικών υποδομών γήινης τηλεπισκόπησης.
(Πέρα απο την δημοσιογραφική προβολή του θέματος εδω, έχουμε στην διάθεση κάθε αρμοδίου σχετικό οκταετή φάκελλο εμπλουτισμένο με πρόταση υλοποίησης, την σχετική πορεία του θέματος που συζητήθηκε στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης-ΕΥΠ, το ΥΕΘΑ, την ΓΓΕΤ, την ΕΑΒ-ΥΠΟΙΚ, το πρωθυπουργικό γραφείο Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή, την υπηρεσία προμηθειών του κ.Βασιλάκου κ.α.)
Και ενω εμείς “το συζητάμε” και το μηρυκάζουμε σε μήτινγκς με καφέδες και τσιγάρα οκτώ χρόνια, οι γείτονες ετοιμάζουν την κατασκευή και εκτόξευση των επομένων δορυφόρων…
Ακουμπάει πλέον τα όρια εθνικού σκανδάλου και μειοδοσίας η διαχρονική άρνηση ανάπτυξης αυτών των συγκεκριμένων εθνικών υποδομών…
…αίφνης λοιπόν, εν μέσω μιας πολύπλευρης εθνικής, οικονομικής και κοινωνικής θύελλας, οι “ξένοι φίλοι” ενημέρωσαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για τα κοιτάσματα πετρελαίων τουλάχιστον στο Καστελλόριζο.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι στο Καστελλόριζο, το Αιγαίο, και τις άλλες περιοχές εθνικού πλούτου ο κόσμος, εκτός απο τους κυβερνητικούς, “τόχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι”… Σχετικές μας δημοσιεύσεις εδω κι εδω
Η μόνη ερώτηση πού τίθεται πλέον είναι με πόσα χάρτινα λογιστικά ευρω-αργύρια θα απο-αλλοτριώσουν τον ορυκτό εθνικό πλούτο της Ελλάδας, “τα ασημικά”, οι διεθνείς καρχαρίες και τα ντόπια σκυλόψαρα που αριστοτεχνικά δημιούργησαν το “εθνικό ξεπούλημα του αιώνα”…

ενημέρωση άρθρου απο σχετικό δημοσίευμα εδω στις 11/02/2009

…σύμφωνα με αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Το Ποντίκι, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και τα μέλη του ΚΥΣΕΑ, στα μέσα του περασμένου μήνα, πληροφορήθηκαν από αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες ότι στην περιοχή νότια του Καστελόριζου έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη μεγάλων και εκμεταλλεύσιμων πετρελαϊκών κοιτασμάτων. H πληροφορία για την ύπαρξη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων έφθασε από τη Μόσχα μετά από επισταμένη μελέτη δορυφορικών λήψεων της περιοχής και ενδελεχή επιστημονική ανάλυση των δεδομένων. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η πληροφορία για την ύπαρξη πετρελαϊκών αποθεμάτων σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή σχετίζεται και με την απάντηση του πρωθυπουργού στον Τούρκο ομόλογό του Erdogan. Συγκεκριμένα, στην απαντητική επιστολή Παπανδρέου τονίζεται χαρακτηριστικά “ενέργειες όπως το casus belli, οι υπερπτήσεις και οι ερευνητικές δραστηριότητες στην υφαλοκρηπίδα που δεν έχει ακόμα οριοθετηθεί σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας, δεν βοηθούν καθόλου τη βελτίωση των σχέσεων μας” . Δηλαδή με απλά λόγια ,πάμε για την Χάγη;Το Καστελόριζο αποκτά ακόμα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία καθώς αποτελεί σημείο οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Ελλάδας με την Αίγυπτο και με την Κύπρο. Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία είχε ζητήσει από την Αίγυπτο να μη λάβει υπόψη το Καστελόριζο, στις διαπραγματεύσεις της με την Ελλάδα, για την σχετική οριοθέτηση στη περιοχή. Η Τουρκία έχει ήδη οριοθετήσει αυθαίρετα την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη την οποία διεκδικεί μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου.Αξίζει να αναφερθεί ένα δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου της 28ης Νοεμβρίου 2008, σύμφωνα με το οποίο στο ακριτικό νησί των 200 κατοίκων έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία 1.500 αμφιλεγόμενες συμβολαιογραφικές πράξεις μετεγγραφής ακινήτων, οι περισσότερες από τις οποίες σε αλλοδαπούς και ξένες εταιρίες αμφιλεγόμενης ταυτότητας ενώ εκφράζονται φόβοι ότι στη συνέχεια μεταγράφτηκαν με ιδιωτικά συμφωνητικά σε ιδιώτες και εταιρίες της Τουρκίας.

"ΤΟ ΧΕΡΙ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΡΗ : ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ 2

February 1, 2010 Leave a comment

Του Νίκου Κουρή, τέως υφυπουργού Εθνικής Άμυνας και επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ

Πριν από πολλά χρόνια απέκτησαν οι υπηρεσίες μας ένα απόρρητο κείμενο του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, το οποίο περιείχε μια εμπεριστατωμένη ανάλυση της τουρκικής στρατηγικής στην περιοχή μας. Ήταν γραμμένο σε απλοϊκή γλώσσα, αλλά τα όσα ανέφερε ήταν πολύ σοβαρά και δεν άφηναν αμφιβολίες για τους στόχους της πολιτικής της Άγκυρας σε σχέση με την Ελλάδα ούτε για την αυθεντικότητά του. Έγραφε το τουρκικό εγχειρίδιο:

“Τα ανατολικά νησιά του Βορείου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος) περικλείουν τα παράλια της Ανατολίας στο Αιγαίο. Τα νησιά αυτά κατέχουν θέσεις στις προσβάσεις εισβολής στην Ανατολία και αποτελούν προφυλακή για την άμυνά της σε περίπτωση επίθεσης…”. Και συνέχιζε το κείμενο του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου: “…Οι παρακάτω πραγματικότητες αποδεικνύουν ότι σ’ έναν πόλεμο η ελληνική αντίσταση θα είναι αδύνατη. Τα νησιά βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα και η αποστολή δυνάμεων από τη μητέρα πατρίδα για την προστασία τους θα είναι πολύ δύσκολη. Ακόμη περισσότερο αφού, με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης, είναι ανοχύρωτα…”. Και καταλήγει η ανάλυση του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας: “Από απόψεως ασφάλειας της Τουρκίας, εκτός των σημερινών συνόρων, υπάρχει ανάγκη δημιουργίας μιας ζώνης ασφαλείας που να συμπεριλαμβάνει και τα κοντινά νησιά». Σαφές το κείμενο… Εξάλλου, μιλώντας από χειρογράφου, ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας Τ. Οζάλ, σε λόγο του στη Βουλιαγμένη στις 13 Ιουνίου 1988, ανέλυσε τα αίτια της ελληνοτουρκικής διαμάχης, όπως τα αντιλαμβάνεται η Τουρκία! «Το κύριο χαρακτηριστικό», είπε, «του εθνικού κράτους (της Τουρκίας) είναι η ευαισθησία στα εθνικά του συμφέροντα. Η περίοδος Βενιζέλου – Ατατούρκ, στην οποία οικοδομήθηκε το σημερινό στάτους κβο, δεν έχει ομοιότητα με τη σημερινή εποχή».

Επομένως, συμπληρώνουμε εμείς, πρέπει να αλλάξει…
Ανατρέχοντας στην Ιστορία, διαπιστώνουμε ότι η Τουρκία καταβάλλει αυτήν την προσπάθεια από την εποχή του τελευταίου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά το διάστημα της κατοχής της χώρας μας από τις δυνάμεις του Άξονα, η Άγκυρα ζήτησε από τους εμπόλεμους να στείλει στρατό στα ανατολικά νησιά μας για να τους… απαλλάξει από τη δουλεία της φύλαξής τους! Στη διάρκεια των εργασιών για τη σύναψη της Συνθήκη Ειρήνης στο Παρίσι το 1947, προσπάθησε να ματαιώσει την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενη το φιάσκο της απόσυρσης των δυνάμεών μας από την ενοποιημένη δομή της Συμμαχίας το 1975 αρνήθηκε να αποδεχθεί την επάνοδό τους αν δεν συμφωνούσαμε στην αναδιάταξη των ορίων επιχειρησιακής ευθύνης στο Αιγαίο. Την προσπάθεια της Άγκυρας την υποστήριζαν οι ΗΠΑ με τους εκπροσώπους τους στο ΝΑΤΟ. Η προσπάθεια της Άγκυρας δεν απέδωσε γιατί συνάντησε την αντίσταση ενός πατριώτη πολιτικού, του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο υποστήριξαν στον αγώνα του αξιωματικοί του Επιτελείου υπό τον Α’ Υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ.
Ο Αβέρωφ συγκρούστηκε με τον Μητσοτάκη, υπουργό Εξωτερικών τότε, ο οποίος συμφωνούσε με τους ΝΑΤΟϊκούς και ήθελε την εγκατάσταση των στρατηγείων στη χώρα μας χωρίς προηγουμένως να καθοριστούν τα όρια ευθύνης των ελλήνων (ΝΑΤΟϊκών) διοικητών, κάτι που ήταν αντίθετο με την εθνική μας πολιτική.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας, μετά τις εκλογές του 1981 είχε καταστήσει σαφή την ελληνική θέση πάνω στο θέμα αυτό. Στις προγραμματικές δηλώσεις της 23ης Νοεμβρίου 1981 είπε: «Στο θέμα του Αιγαίου πρέπει να καταστήσουμε σαφές τόσο προς τους γείτονές μας όσο και προς την Ατλαντική Συμμαχία πως τα χερσαία, εναέρια και θαλάσσια σύνορά μας καθώς και τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Κατοχυρώνονται από διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες και από τη διεθνή πρακτική».
Για την επίτευξη των επεκτατικών της σχεδίων η Άγκυρα «κατασκεύασε» στο παρελθόν διάστημα έναν αριθμό τεχνητών προβλημάτων για να συντηρεί την ένταση στο Αιγαίο και να προβάλλει τις απαιτήσεις της στο διεθνές περιβάλλον.

Τα προβλήματα αυτά κατά τους Τούρκους είναι:
• Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.
• Ο εθνικός μας εναέριος χώρος.
• Το εύρος των χωρικών μας υδάτων.
• Ο αφοπλισμός των νησιών μας στο Αιγαίο.
• Η εναέρια κυκλοφορία, η έρευνα – διάσωση.
• Οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».
Η εθνική μας πολιτική αναγνωρίζει ως υπαρκτό πρόβλημα μόνο εκείνο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, που είναι νομικό θέμα. (και αυτό λόγω του ότι πέσαμε σε διπλωματική παγίδα της Τουρκίας…)
Παρά την πίεση που δεχθήκαμε μετά την επανένταξη, δεν καμφθήκαμε και δεν συμφωνήσαμε στον επανακαθορισμό των ορίων επιχειρησιακής ευθύνης. Όμως τον Δεκέμβριο του 1992, χωρίς να υπάρχει απόφαση του ΚΥΣΕΑ για αλλαγή της εθνικής πολιτικής που ακολούθησαν επί σειρά ετών μεγάλοι έλληνες πολιτικοί, η αντιπροσωπεία μας στη Σύνοδο της DPC στις Βρυξέλλες, στις 11 Δεκεμβρίου 1992, δέχθηκε πρόταση του ΝΑΤΟ για κατάργηση των ορίων στη Νότια Περιοχή, γεγονός που υλοποιούσε τη θέση του Μητσοτάκη που είχε το 1981 προκαλέσει την οργή του Αβέρωφ.
Θα επαναλάβουμε εδώ ότι στο θέμα αυτό υπήρχε πλήρης συμφωνία δύο πολιτικών ανδρών διαφόρου ιδεολογικής τοποθέτησης, που όμως τους ένωνε ο αγνός πατριωτισμός.
Επακολούθησε σχεδόν μια δεκαετία διαβουλεύσεων για το νέο καθεστώς του Αιγαίου, στη διάρκεια της οποίας η Ουάσινγκτον πρόσφερε βοήθεια στην Άγκυρα για την πραγματοποίηση των στόχων της.
Είναι γνωστή η ιστορία του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Σώφλυ το 1977 «περί ασυνήθων γεωγραφικών ρυθμίσεων του παρελθόντος στο Αιγαίο», που ανάγκασε τον Γεώργιο Ράλλη να τον χαρακτηρίσει «persona non grata», ως και οι πρόσφατες δηλώσεις του State Department περί της ανάγκης «εκ νέου ανάγνωσης των κειμένων που καθορίζουν το καθεστώς του Αιγαίου».
Επαναλαμβάνεται ότι η εθνική πολιτική που εγκαινίασε ο Ε. Αβέρωφ στο θέμα της υλοποίησης της συμφωνίας επανένταξης και γενικότερα τα θέματα του Αιγαίου, υπήρξε εθνική ομοφωνία και συνεχίστηκε η ίδια πολιτική από τον Ανδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας.
Επανερχόμαστε στα τωρινά.
Αν δεχθούμε συζητήσεις εφ’ όλης της ύλης, ποιο θα είναι το αντιστάθμισμα των απαιτήσεων της Τουρκίας, που σε τελευταία ανάλυση επιδιώκει την απόκτηση ελληνικών εδαφών στο Αιγαίο και στον Έβρο;
Η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης; Είναι αυτή ικανή παραχώρηση της Τουρκίας για ό,τι αυτή ζητά από εμάς;
Οι Τούρκοι ζητούν εθνικό μας χώρο, έδαφος, χωρικά ύδατα και αρμοδιότητες αεράμυνας πάνω από ελληνικά εδάφη. Αυτό το τελευταίο είναι ιδιαίτερης σημασίας. Έχοντας οι Τούρκοι εξασφαλίσει την ευθύνη αεράμυνας στο ανατολικό Αιγαίο, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, θα ακολουθήσει αναπόφευκτα η αναδιάρθρωση των FIR Αθηνών – Κωνσταντινούπολης. Έχοντας επικρατήσει από πλευράς αρμοδιοτήτων στο ανατολικό Αιγαίο, δεν νομίζω ότι οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά της Ελλάδας. Πιθανόν να επιχειρήσουν εναντίον μικρονησίδων. Τη στρατιωτική τους δύναμη οι γείτονες τη χρησιμοποιούν για την άσκηση πολιτικής κανονιοφόρων εναντίον μας και για επίδειξη δύναμης. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν άλλα πιθανά σενάρια για τη συνέχιση της τουρκικής επιθετικότητας.
Τις μέρες αυτές στάλθηκε επιστολή από τον πρωθυπουργό μας στον τούρκο ομόλογό του, με περιεχόμενο την προσεχή συνάντησή τους και τις σχετικές συνομιλίες. Από τη διατύπωση της επιστολής, του μέρους που δόθηκε στον Τύπο, δεν είναι σαφές αν οι συνομιλίες θα αφορούν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μόνο ή και άλλα «προβλήματα» του Αιγαίου, όπως τα εννοούν οι Τούρκοι.
Προσωπικά έχω επιφυλάξεις για την αντικειμενικότητα των διεθνών διαιτητικών οργάνων. Εκτιμώ ότι στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας θα λάβουμε πολύ λιγότερα απ’ ό,τι προσδοκούμε και ότι την επομένη της απόφασης του δικαστηρίου θα ξυπνήσουμε με τα ελληνικά νησιά να «επιπλέουν» στην τουρκική υφαλοκρηπίδα! Το αίσθημα της ανησυχίας που με διακατέχει για την αντικειμενικότητα της Χάγης βασίζεται στη στάση των «φίλων» μας μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο απέναντι στη χώρα μας, στα χρόνια της συμμετοχής μας στο ΝΑΤΟ και, τελευταία, με τον τρόπο αντιμετώπισης της Ελλάδας στην πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση.
Δεν θα αποτελούσε έκπληξη αν, για την ολοκλήρωση των επεκτατικών της οραμάτων, η Τουρκία χρησιμοποιούσε σαν «πολιορκητικό κριό» την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν οι γείτονές μας επιτύχουν πλήρη ένταξη. Σ’ ένα τέτοιο ενδεχόμενο η Τουρκία, λόγω πληθυσμιακού μεγέθους, θα έχει ανάλογη ποσόστωση στα όργανα της Ένωσης. Αυτό θα της δίνει τη δυνατότητα σύναψης συμμαχιών στους μηχανισμούς της Ένωσης για την εξυπηρέτηση των στόχων της. Επομένως δεν θα είναι ακατόρθωτο να επιτύχει, σαν «προσφορά» της στην ασφάλεια και στην αναχαίτιση της λαθρομετανάστευσης, τη συγκρότηση μιας δύναμης Ακτοφυλακής για τον έλεγχο των κινήσεων στο στενό μεταξύ Ανατολίας και ελληνικών νησιών. Η δύναμη αυτή θα επιδιωχθεί να είναι μεικτή, από Έλληνες και Τούρκους.
Σε μια τέτοια (υποθετική) περίπτωση, εκτός από τη θάλασσα και τον αέρα του ανατολικού Αιγαίου, οι γείτονές μας θα αποκτήσουν και έδαφός μας. Την παρουσία τούρκων ενόπλων στο έδαφός μας θα ακολουθήσει έφοδος πλήθους «ευρωπαίων» Τούρκων από την απέναντι ακτή, μαζί με άφθονο χρήμα. Έτσι, η Τουρκία θα βρεθεί σε απόσταση αναπνοής από τον τελικό της στόχο.
Δεν θα κουραστούν να μας περιμένουν οι Τούρκοι δεκαετίες πολλές. Μας έχουν μάθει. Απλώς θα μας περιμένουν να διαπράξουμε το επόμενο σφάλμα…

Τελικά είναι πολλά τα λεφτά των πετρελαίων και των ορυκτών στο Αιγαίο…
Και στο τέλος έτσι που το πάνε οι Τούρκοι θα τα φάνε ως συνήθως οι ξένες πολυεθνικές -σπόνσορες του ΝΑΤΟ που θα μας (ξανα)χωρίσουν, και θα μείνουμε με τους Τούρκους να ξερογλύφουμε τα αποφάγια αφού σκοτωθούμε και φεσωθούμε κι άλλα δις αμφότεροι πλέον στο ΔΝΤ σαν οι καλύτεροι πελάτες…

Παλαιότερη σχετική με το FIR δημοσίευση εδω