Archive

Archive for the ‘ΤτΕ’ Category

NO MONEY, NO DEBT, NO HONEY

June 19, 2010 Leave a comment

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12681497&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12681597&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

Οι εναλλακτικές λύσεις για την έξοδο της χώρας απο τον εφιάλτη της διεθνούς τοκογλυφίας πού έχει στήσει τον χορό των κολασμένων υπερατλαντικών & φίλων τους -ουσιαστικά ανεξέλεγχτων- “επενδυτών” στα υποβαθμισμένα και μοχλευμένα μέσω των “οίκων αξιολόγησης” ελληνικών κρατικών ομολόγων, αλλά και μέσω των CDS πού ποντάρουν και προσεύχονται για την καταστροφή μας, έχουν αρχίσει να συζητούνται και μέσα στον χώρο της Τράπεζας της Ελλάδος…
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης να διατηρήσει πάση θυσία το ευρωπαικό status quo της ελληνικής οικονομίας, οι τελευταίες επιθέσεις των golden boys της Wall Street δεν καταλαβαίνουν πώς οδηγούν μαθηματικά την χώρα μας στο εκτελεστικό απόσπασμα και το ευρώ, την ύστατη ομογάλακτη πατερίτσα του δολλαρίου, στην διεθνή αποθεματική και συναλλακτική απαξίωσή του. Με το ευρώ όμως διαμελισμένο, η Wall Street θα βρεθεί με λιγότερους παίκτες στον τελικό με τους γίγαντες της Ασίας, ομάδα που ήδη ελέγχει την παράγκα αφού κατέχει τεράστιες ποσότητες δολλαρίων σε συνάλλαγμα, πάνω απο ένα τρις σε αμερικανικά ομόλογα, την πραγματική και παραγωγική οικονομία καθώς και την πρόκριση στην κωλότσεπη πριν μπεί καν στο γήπεδο.
Viscious games….

Η «Πρωτοβουλία οικονομολόγων και πανεπιστημιακών» για την έξοδο από το ευρώ έκανε χθες 17/6 την πρώτη κοινή δημόσια παρουσία των ομιλητών της, σε εκδήλωση που διοργάνωσε στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος.Ομιλητές ήταν ο Κ. Λαπαβίτσας – οικονομολόγος πανεπιστημιακός, ο Στ. Κουβελάκης – πολιτικός επιστήμων πανεπιστημιακός, ο Λ. Βατικιώτης – οικονομολόγος, δημοσιογράφος, ο Σπ. Μαρκέτος – πανεπιστημιακός, ο Π. Παπακωνσταντίνου – δημοσιογράφος, συγγραφέας, ο Δ. Καζάκης – οικονομικός αναλυτής και ο Κ. Σαρρής – δημοσιογράφος.

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12670730&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=12675184&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

Οι ομιλίες των υπολοίπων συμμετεχόντων στην ΤτΕ εδω

ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

May 13, 2010 Leave a comment


Ριζική οικονομική μεταρρύθμιση ή υποταγή στους διεθνείς τραπεζίτες;
Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής:
Σε ποιους χρωστάμε;
Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro2day. Αντιγράφουμε:
«Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.»
Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες.
Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής:…
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομένων τους δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Ελλάδας;
Το ερώτημα αυτό, που είναι ένα βασικότατο ερώτημα, τεράστιας σημασίας, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά μπορεί να γενικευτεί με τη μορφή των παρακάτω ερωτημάτων:
Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη του κόσμου, χωρίς σχεδόν καμία εξαίρεση, να έχουν τεράστια χρέη στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν οι χώρες με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος (σε απόλυτο μέγεθος) στον κόσμο να είναι κατά σειρά οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία [2, 3], δηλαδή οι κατά τεκμήριο πλουσιότερες χώρες στον κόσμο;
Πώς είναι δυνατόν, αντί οι φτωχές χώρες να χρωστάνε στις πλούσιες, όπως θα περίμενε κανείς, να χρωστάει όλος ο κόσμος στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν όλοι οι άνθρωποι και όλα τα κράτη του κόσμου να είναι χρεωμένοι στις τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν παράγουν κανένα χρήσιμο υλικό προϊόν; Πώς είναι δυνατόν τα δισεκατομμύρια ανθρώπων που παράγουν να χρωστάνε σε μερικούς χιλιάδες τραπεζίτες, οι οποίοι δεν παράγουν τίποτα;
Πρόκειται για θεμελιώδη ερωτήματα.
Για να απαντήσουμε σε αυτά πρέπει να κατανοήσουμε το πώς λειτουργεί το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε το πώς και ποιοι δημιουργούν το χρήμα.
Πως και ποιοι δημιουργούν το χρήμα
Το χρήμα, σε πρώτη φάση, τυπώνεται ή δημιουργείται σε ηλεκτρονική μορφή από τις κεντρικές τράπεζες.

Η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η τράπεζα αυτή είναι μια ιδιωτική τράπεζα, δηλαδή οι μέτοχοί της δεν είναι τα κράτη και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, αλλά ιδιώτες. Συγκεκριμένα, μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωζώνης, η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών των οποίων ανήκει σε ιδιώτες. Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα της χώρας μας είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία είναι μια ιδιωτική τράπεζα, εισηγμένη στο χρηματιστήριο, στην οποία το ελληνικό δημόσιο κατέχει μόλις το 6.5% των μετοχών.
Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο σχεδόν το δυτικό κόσμο είναι, όπως η «Τράπεζα της Ελλάδος», ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ιδιώτες μεγαλομετόχους, των οποίων τα ονόματα δεν δημοσιεύονται.
Παρ΄ όλα αυτά έχουν το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική όλων των χωρών της Δύσης, ένα προνόμιο που κανονικά θα έπρεπε να το είχαν αποκλειστικά οι λαοί και οι εκλεγμένες τους Κυβερνήσεις. Έχοντας το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική, οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες καθίστανται οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας, μια αρμοδιότητα, βέβαια, την οποία δεν ασκούν για το συμφέρον των λαών, αλλά για τα συμφέροντα των αγνώστων ιδιωτών μετόχων τους.
Ωστόσο, μόνο το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις κεντρικές τράπεζες για λογαριασμό των Κυβερνήσεων. Το υπόλοιπο 97.5% δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, με τη διαδικασία που περιγράφεται παρακάτω:
Οι Κυβερνήσεις δανείζονται χρήματα από ιδιώτες (π.χ. ιδιωτικές τράπεζες), με τόκο, δίνοντας σε αυτούς, σαν αποδεικτικό του δανεισμού, χαρτιά, τα οποία ονομάζονται κρατικά ομόλογα.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν κρατικά ομόλογα, που κατέχουν διάφοροι ιδιώτες επενδυτές. Τα ομόλογα αυτά τα αγοράζουν πληρώνοντας στους ιδιώτες επενδυτές χρήμα, το οποίο το δημιουργούν από το μηδέν για λογαριασμό της Κυβέρνησης, απλώς τυπώνοντάς το στους λογαριασμούς των ιδιωτών επενδυτών. Το χρήμα αυτό είναι το χρήμα που δημιουργείται από τις Κυβερνήσεις και αντιπροσωπεύει μόλις το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς.
Η ιδιωτική τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του ιδιώτη επενδυτή, αποκτά με τη διαδικασία αυτή μια πρόσθετη κατάθεση, η οποία, έστω, ισούται με Κ. Λόγω της ύπαρξης της κατάθεσης αυτής, η ιδιωτική τράπεζα έχει τη νομική δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρήμα, το οποίο ισούται με το 90% της κατάθεσης (90%*Κ). Το νέο αυτό χρηματικό ποσό η τράπεζα απλά το δημιουργεί από το μηδέν και το πληκτρολογεί στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού τον οποίο δανείζει. Έτσι, η τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του δανειολήπτη, αποκτά μια πρόσθετη κατάθεση ίση με 90%*Κ, η οποία της δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει πρόσθετο χρήμα ίσο με 90%*(90%*Κ) = 81%*Κ.
Το νέο αυτό χρηματικό ποσό κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού που το δανείζεται και δίνει στην τράπεζά του τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρηματικό ποσό ίσο με 90%*81%*Κ = 0.73*Κ κ.ο.κ.
Με τη διαδικασία αυτή, στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα δημιουργείται από το μηδέν και δανείζεται χρήμα ίσο με 0.9*Κ+0.9^2*Κ+0.9^3*Κ+….=9*Κ. Δηλαδή, οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν και δανείζουν χρήμα 9 φορές περισσότερο από το χρήμα το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά από την κεντρική τράπεζα, για λογαριασμό της Κυβέρνησης.
Μάλιστα, λόγω διαφόρων εξαιρέσεων που έχουν θεσπιστεί στην υποχρέωση των τραπεζών να κρατούν το 10% των καταθέσεών τους σαν απόθεμα, στην πράξη οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν χρήμα 40 φορές περισσότερο από το χρήμα που δημιουργείται από την κεντρική τράπεζα, με αποτέλεσμα το 97.5% του χρήματος, που κυκλοφορεί, να δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες και μόλις το 2.5% από τις Κυβερνήσεις μέσω των κεντρικών τραπεζών.
Το σύστημα αυτό, δημιουργίας χρήματος και δανεισμού του από τις τράπεζες που περιγράψαμε, ισχύει σε σχεδόν παγκόσμια κλίμακα και ονομάζεται «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking).
Αποτέλεσμα της εφαρμογής του συστήματος αυτού είναι ότι το 97.5% περίπου του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες αποκομίζουν κέρδη με τους εξής δύο τρόπους:
1. Από τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και των επιτοκίων καταθέσεων, δηλαδή από το γεγονός, ότι δανείζουν το χρήμα που δημιουργούν με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο, το οποίο δίνουν όταν το χρήμα αυτό κατατίθεται.
2. Από τις κατασχέσεις τις οποίες κάνουν σε αυτούς που χρωστάνε και αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν.
Απλούστερα, μπορούμε να πούμε, ότι το τραπεζικό σύστημα, το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, έχει αποκτήσει το προνόμιο να δημιουργεί σχεδόν όλο το χρήμα από το μηδέν και να το δανείζει, εισπράττοντας τόκους και κάνοντας κατάσχεση των περιουσιών αυτών που χρωστάνε.
Τα κράτη και οι λαοί έχασαν επομένως το δικαίωμα να δημιουργούν το χρήμα και το παραχώρησαν στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, δηλαδή στους Διεθνείς Τραπεζίτες. Έτσι εξηγείται για ποιο λόγο όλα τα κράτη του κόσμου και κατεξοχήν τα πιο πλούσια είναι χρεωμένα μέχρι το λαιμό στις τράπεζες, δηλαδή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν μόνο ένα απειροελάχιστο κλάσμα του παγκοσμίου πληθυσμού.

Προτάσεις για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης

Τι θα κάνουμε επομένως, σαν Ελλάδα και σαν ελληνικός λαός; Θα αφήσουμε τους εαυτούς μας και την πατρίδα μας να γίνουν σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους; Θα αφήσουμε το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ (στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ελληνικές τράπεζες) να πιει το αίμα του λαού μας και της πατρίδας μας;
Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της υποταγής ή της αντίστασης;
Βάσει των όσων προαναφέρθηκαν, ο δρόμος της αντίστασης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τα εξής:
1. Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, που έχει αφαιρέσει το αποκλειστικό προνόμιο από τους λαούς και τις Κυβερνήσεις τους να δημιουργούν το χρήμα και το έχει αναθέσει στις ιδιωτικές τράπεζες.
2. Άρνηση να πληρώσουμε οποιοδήποτε δημόσιο χρέος έχουμε το οποίο είναι προς ιδιωτική τράπεζα ελληνική ή ξένη. Αυτό πρακτικά θα μηδενίσει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, θα πάψουμε να πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και αυτό θα μειώσει σημαντικά και το δημόσιο έλλειμμα.
3. Σαν πρόσθετο επιχείρημα για την άρνηση να πληρώσουμε τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μπορούμε να αναφέρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Γερμανία, το συνολικό ποσό των οποίων είναι περίπου ίσο με τα χρέη μας προς ιδιωτικές τράπεζες. Να πούμε στις ιδιωτικές τράπεζες, ότι αν επιθυμούν να εισπράξουν τα ποσά που θεωρούν ότι τους τα οφείλουμε να πάνε να τα ζητήσουν από τη Γερμανία.

4. Αν οι παραπάνω ενέργειες μας απαγορευτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
5. Για να αποκτήσουμε διεθνή ερείσματα, κατά το πρώτο διάστημα και μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, συμμαχία σε όλα τα επίπεδα με τη Ρωσία, την Κίνα και με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, η συμμαχία αυτή μπορεί να χαλαρώσει και να ακολουθούμε πολιτική ουδετερότητας.
6. Αν χρειαστεί, δανεισμός από την Κίνα με χαμηλό επιτόκιο αντίστοιχο του Δ.Ν.Τ. Πρόσφατα δάνεισε στη Σερβία με 3.5%.
7. Αφαίρεση από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες του δικαιώματος να δημιουργούν χρήμα, με θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
8. Πλήρης κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας, δηλαδή της «Τράπεζας της Ελλάδος» και ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής αρμοδιότητας να δημιουργεί το χρήμα.
9. Εκτύπωση χρήματος από την κρατική πλέον Τράπεζα της Ελλάδος. Το χρήμα αυτό θα αντικαταστήσει το ευρώ. Κανένας άλλος δεν θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει ή να δημιουργεί χρήμα. Έτσι θα πάψουμε να πληρώνουμε τόκους στις ιδιωτικές τράπεζες ελληνικές και ξένες, για να μας δημιουργούν το χρήμα που μας χρειάζεται σαν μέσο για τις συναλλαγές μας.
10. Σε όλα τα επόμενα χρόνια, οι Κυβερνήσεις πρέπει να διατηρούν την ποσότητά του χρήματος σταθερή, ώστε να μην υπάρχει πληθωρισμός. Συγκεκριμένα, η ποσότητα χρήματος που κυκλοφορεί πρέπει να μεταβάλλεται σύμφωνα με το ποσοστό μεταβολής του Α.Ε.Π. Όταν το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατά ένα ποσοστό π.χ. 3%, η Τράπεζα της Ελλάδος θα αυξάνει το χρήμα που κυκλοφορεί κατά 3%. Με το χρήμα αυτό η Κυβέρνηση θα πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, εισάγοντας το πρόσθετο αυτό χρήμα στην οικονομία. Αν, αντίθετα, κάποια χρονιά το Α.Ε.Π. μειωθεί π.χ. κατά 3%, η Κυβέρνηση θα συλλέγει με φόρους το 3% του χρήματος και θα το αποσύρει από την κυκλοφορία. Έτσι, η ποσότητα του χρήματος θα είναι πάντοτε ανάλογη του Α.Ε.Π., δηλαδή ανάλογη των συναλλαγών που συμβαίνουν στην οικονομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός.
11. Το νέο εθνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα γίνουν ακριβότερα και τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φτηνά σε σύγκριση με τα εισαγόμενα. Έτσι, θα συμφέρει στον κόσμο να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και όχι εισαγόμενα, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή και να μειωθεί η ανεργία. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φθηνά στις αγορές του εξωτερικού, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθεί περαιτέρω η ανεργία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα ωφεληθούν οι άνεργοι, ενώ θα πληγούν τα ανώτερα στρώματα, επειδή η πολυτελής κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων θα καταστεί ακριβότερη. Σε πρώτη φάση, πάντως, η αύξηση της τιμής των εισαγόμενων προϊόντων θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Όμως, ο πληθωρισμός αυτός σε πολύ λίγα χρόνια θα μειωθεί, λόγω της αντικατάστασης της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων από την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων.
12. Επιβολή δασμών στις εισαγωγές ξένων προϊόντων για να προστατευτεί περαιτέρω η εγχώρια παραγωγή. Αυτό θα οδηγήσει σε ταχύτατη ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αγροτικής και βιομηχανικής, η οποία θα διοχετεύεται προς την εσωτερική αγορά, αντί να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ξένα προϊόντα. Αυτό θα ρίξει κατακόρυφα την ανεργία και θα ανορθώσει την οικονομία της χώρας.
Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων:
1. Άμεσα, θα μηδενίσει, σχεδόν, τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος, επειδή το σύνολο σχεδόν του χρέους είναι προς ιδιωτικές τράπεζες.
2. Άμεσα, θα μειώσει περίπου κατά 40% το δημόσιο έλλειμμα, λόγω της εξοικονόμησης των τόκων, που σήμερα πληρώνονται στις ιδιωτικές τράπεζες για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.
3. Θα προκαλέσει άμεσα ταχύτατη και μόνιμη μείωση της ανεργίας, η οποία τελικά θα σταθεροποιηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
4. Αρχικά θα αυξήσει τον πληθωρισμό, λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, ο πληθωρισμός θα πέσει σχεδόν στο μηδέν, καθώς η συνολική ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί θα μπορεί να ελέγχεται πλήρως από την Κυβέρνηση και δεν θα εξαρτάται από τον ρυθμό με τον οποίον δανείζουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Δύσκολο, από πολιτικής άποψης, ενδέχεται να είναι το πρώτο διάστημα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η κατάσταση να σταθεροποιηθεί. Σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να ζητήσουμε πολιτική και οικονομική στήριξη από τη Ρωσία, την Κίνα και από χώρες της Λατινικής Αμερικής, ενώ, επιπλέον, θα πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουμε το πρότυπο για τους λαούς της Ευρώπης, που είναι ήδη ή θα γίνουν αμέσως μετά, τα επόμενα θύματα των Διεθνών Τραπεζιτών και του Δ.Ν.Τ.

Τεκμηρίωση

Πολλοί θα αναρωτηθούν μήπως αυτά που έχουμε γράψει για το τραπεζικό καρτέλ και για το προνόμιό του να δημιουργεί το χρήμα και να το δανείζει στις κυβερνήσεις είναι μια ανυπόστατη θεωρία συνομωσίας. Γι’ αυτό, συνιστούμε στους αναγνώστες αυτού του κειμένου να διασταυρώσουν αυτά που γράφουμε μόνοι τους. Τα παρακάτω θα σας βοηθήσουν να διαπιστώσετε ότι αυτά που γράφουμε είναι πραγματικά.
Σε άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή [4] διαβάζουμε:
«Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα ότι χρειάζεται κάποιου είδους «σεισάχθεια» απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους, κερδίζει διαρκώς έδαφος. Πρόσφατα, ο οικονομολόγος Μάικλ Χάντσον έγραφε στους Financial Times: «Η μόνη διέξοδος από την κρίση του ευρωπαϊκού χρέους είναι μια διαπραγματεύσιμη παραγραφή του. Οι τράπεζες δανείζουν εικονικό χρήμα, που στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν, το οποίο εγγυοδοτείται με κεφάλαια που στην πραγματικότητα δεν έχουν, που κι αυτά υποστηρίζονται από τις κεντρικές τράπεζες που τυπώνουν χρήμα από αέρα κοπανιστό. Όμως, όποτε οι οφειλέτες δυσκολεύονται να ξεπληρώσουν τα επαχθή δάνεια, οι τραπεζίτες προχωρούν σε κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων».
Πρόκειται για ξεκάθαρη επιβεβαίωση των όσων γράψαμε.
Στο άρθρο της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia για το «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking) [5] διαβάζουμε τα εξής:
«Το τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων είναι το τραπεζικό σύστημα, στο οποίο οι τράπεζες κρατούν μόνο ένα κλάσμα (μέρος) των καταθέσεών τους σαν απόθεμα […] και δανείζουν το υπόλοιπο, ενώ, συγχρόνως, διατηρούν την υποχρέωση να καταβάλλουν το σύνολο των καταθέσεών τους, αν αυτές ζητηθούν (από τους καταθέτες). […]
Η πρακτική αυτή είναι καθολική στο σύγχρονο τραπεζικό σύστημα και έρχεται σε αντίθεση με το τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, το οποίο δεν εφαρμόζεται πλέον. […]
Η διαδικασία του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων έχει ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα δημιουργίας χρήματος από τις τράπεζες, αυξάνοντας την ποσότητα του χρήματος στην οικονομία.»
Στο αντίστοιχο άρθρο για το «τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking) [6] διαβάζουμε τα εξής:
«Στο τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων όλο το χρήμα δημιουργείται από την Κυβέρνηση […]
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ισχύον σύστημα, στο οποίο ένα μεγάλο ποσοστό του χρήματος δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες.»
Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρα τα άρθρα, ώστε να διαπιστώσετε την αλήθεια όσων γράψαμε για την ακριβή διαδικασία με την οποία δημιουργείται το χρήμα.
Για να ενημερωθείτε αναλυτικότερα για τον τρόπο με τον οποίον οι τράπεζες απέκτησαν το προνόμιο της δημιουργίας του χρήματος, δείτε δυο εξαιρετικά ντοκιμαντέρ, τα οποία υπάρχουν ολόκληρα στο YouTube και μάλιστα και με ελληνικούς υποτίτλους. Είναι το “The Money Masters” και το “Money as Debt” [7, 8].

Το κίνημα ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα

Ολόκληρη η ιστορία των Η.Π.Α., μέχρι το 1913, ήταν μια μάχη για το ποιος θα έχει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος: η Κυβέρνηση ή οι ιδιωτικές τράπεζες. Από το 1764 ως το 1913, η αρμοδιότητα έκδοσης του χρήματος άλλαξε χέρια από τη μια πλευρά στην άλλη 8 φορές. Σήμερα, με τη νέα μεγάλη οικονομική κρίση, υπάρχει και πάλι στις Η.Π.Α. ένα ισχυρό κίνημα, το οποίο υποστηρίζει την κατάργηση του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων και την αντικατάστασή του από τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, καθώς και την κατάργηση της ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. Mια πρόταση νόμου, που υποστηρίζεται από εκατοντάδες βουλευτές, τόσο του Δημοκρατικού, όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, με κωδικό HR-1207, ζητά να γίνει έλεγχος της κεντρικής τράπεζας για πρώτη φορά από το 1913. Ο έλεγχος αυτός πιστεύουν ότι θα αποκαλύψει το ρόλο της τράπεζας αυτής στην πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Για περισσότερες λεπτομέρειες για το κίνημα που υπάρχει στην Αμερική για τη νομισματική μεταρρύθμιση, μπορείτε να επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες [9, 10].
Στην Αργεντινή, η οποία βρέθηκε και αυτή υπό τον ζυγό του Δ.Ν.Τ., το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης έγινε με τον τρόπο που προτείναμε παραπάνω, δηλαδή με την κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας της χώρας και με την έκδοση χρήματος από το κράτος. Αντιγράφουμε από άρθρο [11] του Ν. Ντάσιου στην εφημερίδα Ρήξη:
«Μετά τις εκτεταμένες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αργεντινή […], η νέα κυβέρνηση ανέστρεψε τις προτεραιότητες του ΔΝΤ, δίνοντας έμφαση στην αναδιάταξη της εγχώριας παραγωγής […]. Ταυτόχρονα οι τοπικές αρχές εξέδωσαν «τοπικά ομόλογα», τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως νόμισμα. Οι επαρχίες πλήρωσαν τους υπαλλήλους με αποδείξεις που ονομάστηκαν «ομόλογα για την παραγραφή του χρέους» και που ισούταν με το εθνικό νόμισμα της χώρας το πέσο. Τα ομόλογα αυτά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους εργαζόμενους για την αγορά τοπικών προϊόντων. Το μέτρο αυτό έχει μια βασική προϋπόθεση: την κρατικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας.»

Οι διεθνείς τραπεζίτες και τα σχέδιά τους

Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, δηλαδή το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ ισχυρών ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους είναι γνωστοί. Η μεγαλύτερη και πιο πλούσια οικογένεια, με διαφορά, είναι η οικογένεια Rothschild. Άλλες μεγάλες οικογένειες είναι η οικογένεια Schiff, η οικογένεια Warburg και η οικογένεια Rockefeller. Μεταξύ αυτών που αποτελούν την κλίκα είναι o κ. Σόρος, ο κ. Κίσινγκερ, ο κ. Zbigniew Brzezinski , ο κ. Ben Bernanke, ο κ. John Paulson, καθώς και άλλοι πολλοί. Όταν ο καθεστωτικός τύπος αναφέρεται στους «κερδοσκόπους» ή στις «αγορές» ουσιαστικά αναφέρεται σε αυτούς τους ανθρώπους.
Οι έξι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί που έχουν κεντρικό ρόλο στο όλο σύστημα είναι η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo. Οι έξι αυτές τράπεζες έχουν καταθέσεις ή δάνεια, που αντιστοιχούν στο 60% του Α.Ε.Π. των Η.Π.Α.
Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικοί οργανισμοί, ελέγχονται από τους Διεθνείς Τραπεζίτες και συντονίζουν τη χρεοκοπία και τη λεηλασία των εθνών.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Ούτε είναι ένα φυσικό φαινόμενο πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου. Προκλήθηκε επίτηδες από την ηγετική κλίκα. Και δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929.
Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε η ηγετική κλίκα θα μπορέσει ευκολότερα να πείσει τον κόσμο, ότι μοναδική λύση είναι η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ιδιωτικά ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Και ας μη γελιόμαστε, η Παγκόσμια αυτή Κυβέρνηση, αν επιβληθεί, δε θα είναι δημοκρατική. Το ποιόν των ανθρώπων που συγκροτούν την ηγετική κλίκα το είδαμε στη Γάζα, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, το έχουμε δει στην πολιτική του Ισραήλ και στην παγκόσμια ανοχή για τις γενοκτονίες του. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εγκληματίες και γενοκτόνοι. Αν δημιουργήσουν Παγκόσμια Κυβέρνηση αυτή θα είναι μια παγκόσμια δικτατορία.
Η επιλογή είναι μπροστά μας. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους: Ή θα υποταχθούμε στους Διεθνείς Τραπεζίτες ή θα ενώσουμε τους αγώνες μας με τους λαούς όλης της γης, που στενάζουν κάτω από το χρέος και την υποτέλεια που τους έχει επιβληθεί από το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Αν επιλέξουμε τον δεύτερο δρόμο, νομίζω ότι μπορούμε να γίνουμε και κάτι παραπάνω: Να γίνουμε η πρωτοπορία του διεθνούς κινήματος ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.

Η επιλογή είναι δική μας. [Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, πολ. μηχανικός – Κλασσικοπερίπτωση]
Βιβλιογραφία
Χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά βιβλιογραφία που υπάρχει στο διαδίκτυο, ώστε ο αναγνώστης του κειμένου να μπορεί εύκολα να διασταυρώσει και να επιβεβαιώσει τα όσα αναφέρονται.
EURO2day, «Τα ανοίγματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα», 11/02/2010, http://www.pressgr.com/goto/http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/568895/ArticleNewsWorld.aspx
http://www.pressgr.com/goto/http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_public_debt
http://www.pressgr.com/goto/http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28nominal%29
Παπακωνσταντίνου Π., «Ευρωπαϊκή λύση για το ελληνικό χρέος», Καθημερινή, 18/04/2010, http://www.pressgr.com/goto/http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_18/04/2010_398016
http://www.pressgr.com/goto/http://en.wikipedia.org/wiki/Fractional-reserve_banking
http://www.pressgr.com/goto/http://en.wikipedia.org/wiki/Full-reserve_banking
http://www.pressgr.com/goto/http://www.youtube.com/watch?v=sz2xLzaaugM
http://www.pressgr.com/goto/http://www.youtube.com/watch?v=6VGlmeuC0wI
http://www.pressgr.com/goto/http://themoneymasters.wordpress.com/
http://www.pressgr.com/goto/http://www.secretofoz.com/
Ντάσιος Ν., «Το ΔΝΤ και οι κερδοσκόποι δεν είναι μονόδρομος», εφημερίδα Ρήξη, φύλλο 61, http://www.pressgr.com/goto/http://www.ardin.gr/node/2942

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=8872976&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

The Money Masters [Greek Subtitles] from Zeitgeist Greece on Vimeo.

Αναδημοσίευση από press gr εδω

Συμπληρωματικά στοιχεία κρατικών χρεών πρός ιδιωτικές τράπεζες

JPMorgan Chase & Co., the second- biggest U.S. bank by assets, has a larger exposure than any of its peers to Portugal, Italy, Ireland, Greece and Spain, according to Wells Fargo & Co.

JPMorgan’s exposure to the five so-called PIIGS countries is $36.3 billion, equating to 28 percent of the firm’s Tier-1 capital, a measure of financial strength, Wells Fargo analysts including Matthew Burnell wrote today. Morgan Stanley holds $32.4 billion of debt in the region, which equates to 69 percent of its Tier 1 capital, Burnell wrote.

“Regulatory data suggests JPMorgan’s exposure is largest in aggregate, but Morgan Stanley held the largest aggregate exposure to the PIIGS relative to Tier 1 capital,” the analysts wrote. Overall U.S. bank “exposure to Greece is lower than exposure to Ireland, Italy and Spain.”

U.S. banks held a total of $236.8 billion of exposure to the five nations, including $18.1 billion to Greece, Wells Fargo said. European banks have claims totaling $193.1 billion on Greece, according to the Bank for International Settlements, with another $832.2 billion of claims on Spain.

500+ ΤΑ SPREAD!!! ΤτΕ, ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΝΤΕΣ

April 21, 2010 Leave a comment

Εκτοξεύθηκαν τα spread στα +500 !!! Εισαγγελέας δεν υπάρχει να εγκαλέσει τον κ.Προβόπουλο και την εποπτεύουσα(;) Τράπεζα της Ελλάδος και να ξετινάξει τους ντόπιους κουίσλιγκ τζογαδόρους των CDS ;;; Αν δεν γνωρίζει η ΤτΕ, τότε ποιός είναι ο (θεσμικός) ρόλος της και τι να περιμένουμε άραγε;;;

σχετικά εδώ

FED.ECB @ GREECE.COM ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

February 14, 2010 Leave a comment

Η Ευρώπη βαδίζει αυτοκτονικά πρός την διάλυσή της. Το οικονομικό της μοντέλο, δομημένο σε τεράστιες οικονομικές παραγωγικές, κοινωνικές, και πολιτικές ανισότητες καταρέει σάν χάρτινος πύργος. Οι μύωπες Γερμανοί ξανακαταστρέφουν στο πέρασμά τους γιά τρίτη φορά μέσα σε 100 χρόνια τα πάντα στην Ευρώπη, αυτήν την φορά όχι με ερπύστριες και στούκας, αλλά αρνούμενοι υπεροπτικά να υποτιμήσουν γενναία το “υπερήφανα” φουσκωμένο μάρκο -ευρώ , βυθίζοντας έτσι την γερασμένη ήπειρο σε ένα πρωτοφανές σπιράλ στασιο/αποπληθωρισμού με συνεπαγόμενη καταστροφή της παραγωγής των PIIGS και την μαθηματικά επερχόμενη αποδόμηση του οικονομικού, κοινωνικού, και πολιτικού ιστού τους.

Οι “Γερμανοί ξανάρχονται” αφ’ενός για να αποτελειώσουν οτι άφησαν στην μέση το 1945 στα αλατορυχεία της Θουριγκίας με τον κλεμμένο Ευρωπαικό πλούτο σε συνεργασία με τον στρατηγό Πάττον και την 3η Αμερικανική στρατιά ( TASK FORCE WHITNEY and TASK FORCE HANSEN), και αφ’ετέρου να επιταχύνουν μέσω του νέου Αξονα των διεθνών τοκογλύφων την διάλυση και αποδόμηση των εθνικών κρατών μέσα στο πνεύμα της Νέας Τάξης, το 4ο Ράιχ…

Ακολουθεί αναδημοσίευση απο εδώ

The Coming Euro Collapse : How a Greek default could cause a run on the European banking system.

The Collapse Of The Euro– with Germany having such a different economy than the PIIGS (Portugal, Ireland, Italy, Greece, and Spain) the weaker economies of the Euro region had a choice- to leave the Euro or to suffer massive deflation (since prices where too high and devaluation impossible due to the fact that they didn’t have control on the currency). Massive deflation meant budget deficits north of 10% of GDP and with no monetization possible the sovereign debt market of the PIIGS started to collapse.
Some countries tried to cut the budget, which brought severe civil unrest while the economy continued to deteriorate. Others refused to physically reform which resulted in further revolts in their sovereign bond markets. The first domino to fall was Greece– when the yield on the 10 year government bond reached 8% percent it was clear that without a bailout from Germany they where bust, and bust they went. Like after the collapse of Lehman Brothers, the collapse of Greece caused a general panic in the markets, with government bonds of the rest of the PIIGS collapsing since it was clear that Germany will not bail them out. European banks refused to lend to each other and the havoc was over only when the rest of the PIIGS left the currency.

After attacking Greece, the euro bond vigilantes have decided to attack Portugal:

Portugal 2 year government bond yield YoY

This is no surprise since opposition parties in Portugal have defeated a government austerity plan and passed their own bill allowing the country’s regions to rack up more debt. The minority Socialist government fiercely opposed the bill that was passed Friday, which raises strong questions about whether Portugal can deliver on promises to prune its swollen budget deficit
(See full story here).

Portugal’s center-left Socialist government wants to reassure financial markets it will abide by its state budget, presented last month, which includes a commitment to bring the deficit to below the 3 percent limit for euro zone countries by 2013. The deficit is expected to have reached a record 9.3 percent of gross domestic product last year.
But opposition parties have united behind a proposal to allow the Azores and Madeira islands to rack up debt.
That plan would punch a euro400 million (US$550 million) hole in the government’s budget over the next four years. The opposition parties together have enough votes to push the proposal through in Friday’s parliamentary session.
Finance Minister Fernando Teixeira dos Santos said in a televised address late Thursday that the proposal would have “grave consequences” for state finances. He urged the opposition parties to back off from the plan.
Beside that, according to Bloomberg, Portugal had a failed auction two days back.
Portugal sold 300 million Euros ($417 million) of 12-month bills today after indicating it planned to issue 500 million Euros. The securities were sold to yield 1.38 percent, compared with 0.93 percent at a Jan. 20 auction. Portuguese central bank Governor Vitor Constancio said yesterday that cutting the budget deficit will require “difficult” measures and that the economy is unlikely to catch up with its European peers any time soon.
“The news flow for Portuguese government bonds is rather negative,” said David Schuautz an interest-rate strategist in Frankfurt at Commerzbank AG. “There is a decent upward risk in spread terms for Portuguese bonds. They could go much further.”
In the meantime, Spain presented a plan for slashing the budget deficit by two thirds, in a desperate effort to avoid Greece’s faith.
The Cabinet will discuss spending cuts of as much as 50 billion Euros ($70 billion) by 2013 including a proposal to tighten pension rules. (Read full story here).

In Greece massive strikes are being planned:
Greece, under intense pressure from markets and other European Union governments to get a grip on its deficit, faced a first wave of strikes, with customs and tax officials walking off the job for 48 hours.
Greece’s customs strike will choke imports until next week, with fuel supplies likely to suffer first. Lines of trucks were already forming at the country’s borders, with customs workers allowing through only perishable goods and pharmaceuticals.
More walkouts are planned for later this month, with the country’s two largest umbrella union organizations calling for 24-hour strikes, one for Feb. 24….

The failure of attempts to cut the budget was no surprise to our readers since it should be clear that the problem is not budget deficits but the Euro system itself.
The price level at the PIIGS is too high and wages most go down on the international level, while the budget cuts needed for these countries to remain solvent during a deflationary depression enforced on them by Germany via the Euro are so staggering that no modern democracy will be able to handle. As the riots in Greece have shown, any government in the world that will try to make public spending cuts in double digit percentage points will not survive. Not to talk about the fact that will need to lower the minimum wage during a depression, an action never done by any government. (See : Budget Cuts are doomed to fail ).
The strong countries at euro region, mainly Germany have two options:
a) Let Greece and Portugal go bankrupt. In that case, much like what happened after Lehman brothers was left to under, the implicit grantee of the rest of the PIIGS will be questions and their bond will probably tumble causing a full blown physical crisis across the euro area. My guess is that under that scenario government bonds across the world will tumble, excluding the U.S, Germany and other relatively stable countries with possible serious problems in the European banking system.
b) Bailout Greece. In that case German government bonds will come in to question since they can’t possibly bail everybody out.
c) Massive devaluation of the euro which seems unlikely since there needs to be probably a 50% or more devaluation in order to counter deflationary forces in the PIIGS. (See : possible impactions of a Greek default με αναφορές στον διοικητή της ΤτΕ κ.Προβόπουλο).

How a Greek defualt could cause a run on the European banking system.

The big time bomb, as was the case with Lehman Brothers and AIG is the CDS counterparty risk, since Greek banks were active CDS players, and no one really knows their exposures.
French and Swiss banks had the most dealings with Greece as of the end of September according to the Bank for International Settlements. The French banks that have the largest Greek businesses are Credit Agricole, which owns Emporiki Bank of Greece SA, and Societe Generale SA, which has stakes in Geniki Bank SA and Hellas Finance.
A debt crisis in Portugal and Spain will cause a larger calamity since claims of foreign banks, led by German lenders, on Spain represent 3.8 times those against Greece.
German banks’ claims against Spain are $240 billion, and those of French banks are $196 billion. Credit Agricole owns about 19 percent of Madrid-based Bankinter SA
One of the reasons Greece is such a plumbing problem is because for years, banks have done enormous OTC derivatives business with them, and indeed many other sovereign and quasi-sovereign entities across Southern Europe on an un-collateralized or under-collateralized basis.

There is no way to hedge jump-to-default or jump-to-repudiation risk, apart from buying enormous amounts of short-dated credit default swaps referencing Greece. This explains why some banks have been paying 375 basis points or more for March 2010 sovereign CDS on Greece

Yesterday, short-term credit default swaps on Greece ballooned to 670 basis points, and Portugal shot out to 225 basis points.
Banks in Europe continue to reassess their OTC un-collateralized or under-collateralized OTC derivative exposure to sovereign and quasi-sovereigns in Southern Europe, beside the fact that banks continue to shuffle out any Greek sovereign collateral they may be holding and are increasing the haircuts for people looking to finance Greek and Portuguese sovereign debt.

But the problem is much larger than just the CDS swap market. Since the weak European countries don’t control their own currency there is no mechanism by which to devalue the currency, get rid of real value of the debt and bring down real wages without massive unemployment, strikes, and wage and spending cuts.

If Greece was to default on its debt the banks of the country will collapse immediately.

At that event there will be no way for the government to save the depositors of the banks since they will not be able to print or borrow money. The implications to the credit markets for such an event will be enormous since no bank will want to lend to any bank in Portugal, Italy, Ireland, Spain and maybe others.
Since this will be the first time since the crisis began in 2007 that depositors lost money it will cause a panic and it is very likely that there will be an immediate run on the banks of Portugal, Italy, Spain and Ireland at a time when the countries themselves are unable to raise capital.

Παλαιότερο άρθρο σχετικά με την καταστροφή της Ελλάδας απο το Γερμανικό σχέδιο του 3ου Ράιχ “Μαργαρίτα” εδω , και τα 70 δις ευρώ χρέος σε εκκρεμότητα της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Σχετική βιβλιογραφία για το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα κατά της Ευρώπης εδω. Ο κλέψας του κλέψαντος δηλαδή…



Εν τω μεταξύ οι επερχόμενες εξελίξεις στην Ελλάδα μέσα από τις σελίδες του defence net σύμφωνες -δυστυχώς- με τα ανωτέρω δημοσιεύματα, προμηνύουν την κοινωνική αντίδραση στο nein της κας Μέρκελ και των Γερμανών…

Τα “πειραματόζωα” … επαναστατούν – Κοινωνική έκρηξη προ των πυλών


13-02-2010

Το έδαφος κάτω από τα πόδια της δείχνει να χάνει η κυβέρνηση, καθώς υπέστη ολoκληρωτικό αιφνιδιασμό την Πέμπτη, όταν η Ε.Ε. αρνήθηκε να λάβει ουσιαστικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ελληνική οικονομία παρά τα επώδυνα μέτρα που έλαβε (και τα οποία πυροδοτούν από την Τρίτη ορυμαγδό απεργιακών κινητοποιήσεων και κοινωνικής αναταραχής σε ολόκληρη της Ελλάδα). Με μία χώρα σε κατάσταση…βρασμού και μία Ε.Ε. που “σφυρίζει αδιάφορα” παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έλαβε τα πιό σκληρά οικονομικά μέτρα μετά τον Β’Π.Π. και έβαλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την “πίσω πόρτα” στην οικονομική διαχείριση της Ελλάδας.
Τώρα η κυβέρνηση καλείται να λάβει ακόμα πιό σκληρά μέτρα (κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, μαζικές απολύσεις κλπ) τις οποίες ξέρει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να τις αντέξει ως πολιτικός σχηματισμός. Και για όσους δεν το θυμούνται η κυβέρνηση στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, παρά την εντυπωσική διαφορά σε επίπεδο ποσοστών με την οποία επικράτησε, έλαβε ακριβώς τον ίδιο αριθμό ψήφων με το 2004 που έχασε πανηγυρικά τις εκλογές.

Η σχηματοποίηση και μορφοποίηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας είναι καθαρά θέμα χρόνου να μετουσιωθεί σε πολιτική, έχει αποδείξει η εκλογική ιστορία…

Ήδη μέσα στο κυβερνών κόμμα οι φωνές που ακούγονται, υπογείως για την ώρα, κατά της τακτικής Παπανδρέου, είναι πολλές και ισχυρές. Χθες η δήλωση περί “πειραματόζωων” (“Δήλωση μωρής παρθένας” χαρακτηρίστηκε στο defencenet.gr από ιστορικό στελεχος του ΠΑΣΟΚ η δήλωση του Γ.Παπανδρέου), προκάλεσε μεγάλη εντύπωση. Έτερο στέλεχος και νυν βουλευτής τόνισε ότι «Έτσι ή αλλιώς με τα μέτρα αυτά δεν πάμε πουθενά ως κόμμα στις επόμενες εκλογές. Νέα μέτρα δεν πρόκειται να δεχθεί κανένας. Καλύτερα να παραιτηθεί τώρα και να σχηματιστεί διακομματική κυβέρνηση για να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του»!

Ιδού η δήλωση Παπανδρέου που άναψε φωτιές:

«Mπροστά σε ένα πρωτόγνωρο για την Ευρωζώνη φαινόμενο, γίναμε εν πολλοίς και πειραματόζωα σε μια μάχη μεταξύ της Ευρώπης και των διεθνών αγορών. Και αυτό έχει και την ιστορική του σημασία, διότι βεβαίως δεν είχε υπάρξει παρόμοιο πρόβλημα στο παρελθόν», είπε χαρακτηριστικά ο Γ.Παπανδρέου.

Ο πρωθυπουργός, ο οποίος επέστρεψε οργισμένος από τις Βρυξέλλες, όπου σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες είχε και μια «σκληρή» συνομιλία με τον πρόεδρο της Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο, δεν μπορεί να πιστέψει ότι οι Βρυξέλλες “του τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια“: Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό «γίναμε εν πολλοίς και πειραματόζωα σε μια μάχη μεταξύ της Ευρώπης και των διεθνών αγορών». «Τα λέω αυτά, γιατί σε κάθε μάχη που δίνω, τα βρίσκω μπροστά μου. Μου αναφέρουν τις πολιτικές του παρελθόντος, ως απόδειξη ότι δεν μπορούν να εμπιστευθούν τους Έλληνες. Και, βεβαίως, αυτό μας πληγώνει όλους», τόνισε.

Δεύτερον, στις ευθύνες της προηγούμενης -υπό τον κ. Μπαρόζο πάλι- Ευρωπαϊκής Επιτροπής που, όπως άφησε εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί, «κάλυπτε» τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας που παραποιούσαν τα στοιχεία: «Υπήρξε και μια αρκετά μεγάλη προσπάθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση να κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από την Ελλάδα», είπε. «Την ευθύνη της Ένωσης, της Επιτροπής, ακόμη και του Eurostat να είναι σε εγρήγορση, αλλά και να επισημάνουν στην προηγούμενη κυβέρνηση τον ολισθηρό δρόμο που έπαιρνε. Κάτι που έβλεπε, κάτι που ήξερε, παρά τη σκόπιμη παραποίηση των δεδομένων – μια πραγματικά σκόπιμη παραποίηση από τη Νέα Δημοκρατία».

Πέραν αυτού, ο πρωθυπουργός άσκησε γενικότερα κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σημερινή συμπεριφορά της έναντι της Ελλάδας, λέγοντας ότι έδωσε την πολιτική της στήριξη, αλλά «στη μάχη, στις εντυπώσεις και στην ψυχολογία της αγοράς, υπήρξε το λιγότερο άτολμη».

Εκτός από άτολμη, όμως, δεν κατάφερε, όπως είπε, να έχει ενιαία φωνή:

«Υπήρξε και απέραντη “μετρολογία” αρμοδίων και αναρμοδίων, πολλαπλοί γιατροί με διαφορετική συνταγογράφηση πάνω από τον ασθενή που λέγεται Ελλάδα. Το αποτέλεσμα ήταν να υπονομεύεται τελικά η ενιαία στήριξη της Ε.Ε., αλλά και να σπρώχνεται η Ελλάδα όλο και περισσότερο στο περιθώριο».

Ο πρωθυπουργός επεσήμανε ακόμη ότι «όσα πέρασε και εξακολουθεί να περνάει η χώρα μας είναι ένα μεγάλο μάθημα ζωής» και τόνισε ότι για να μπορέσουμε να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές με τρόπο ορθό και συστηματικό, χρειάζεται να ξεφύγουμε από την άμεση κρίση:

«Είναι εξίσου σημαντικό να δοθεί στην Ελλάδα μια ανάσα ζωής, ώστε να μπορεί να έχει το χρόνο και τη δύναμη να ανορθώσει την οικονομία της και τους θεσμούς της… Να της δοθεί η απαραίτητη πίστωση εμπιστοσύνης», τόνισε.

Το θέμα είναι κατά πόσον ο Γ.Παπανδρέου θα καταφέρει να πείσει. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Το θέμα ειναι να αντέξει ο Ελληνικός Λαός, μαζί με τα υπόλοιπα πειραματόζωα-λαούς “PIIGS” της Ευρώπης, Ισπανία, Ιταλία Ιρλανδία, Πορτογαλία ( κι εντός ολίγου έπονται και οι “Ανατολικοί συνέταιροι”, τα φρέσκα ινδικά χοιρίδια). Και ενωμένος ο Ελληνικός Λαός, περήφανα και με ψηλά το κεφάλι να αντιμετωπίσει το NEIN και την οικονομική τρομοκρατία της κας Μέρκελ και του Βερολίνου με το δικό του ΟΧΙ. Οι πατεράδες μας τόλμησαν μόνοι στην ηπειρωτική “Δυτική” Ευρώπη του ’40 να αντισταθούν αποφασιστικά στην κρεατομηχανή του 3ου Ράιχ με τεράστιο κόστος. Ας τολμήσουμε κι εμείς να αποσπαστούμε από τον ευρολετήρα του 4ου Ράιχ και των συνεργαζόμενων διεθνών τοκογλύφων. Η Ελλάδα υπήρχε πρίν το ευρώ, τις απερίσκεπτες φιέστες της ένταξης, και θα υπάρχει και μετά την αναπόφευκτη καταστροφή του. Ακόμα κι αν καταπιούμε τις όποιες προσβολές, το ακριβό και τοξικό ευρώ είναι καταδικασμένο.
Με η χωρίς εμάς, το Βερολίνο μοιραία θα υποστεί την τιμωρία της κοντόφθαλμης γερμανοκεντρικής γεωπολιτικής του πορείας, οικονομικής ανάπτυξης, και τον θανάσιμο “τοξικό συνεταιρισμό” με τους μεγαλοαπατεώνες της Wall Street…

ΔΑΝΕΙΑ, ΔΑΝΕΙΑ, ΚΙ ΑΛΛΑ ΔΑΝΕΙΑ…

December 13, 2009 Leave a comment

Quentin Metsys, Les prêteurs d’argent (c. 1515)

Παιχνίδια στην πλάτη της Ελλάδος απο τους παγκόσμιους τοκογλύφους πάντα παιζόντουσαν. Η σημερινή δίψα μεσούσης της “κρίσης” για υπερκέρδη οδηγεί τους ¨εκτιμητές” Fitch, S&P, και Moody’s σε μία ακόμα ανίερη συμμαχία μέσων ενημέρωσης, εκτιμητών, και επενδυτών-τοκογλύφων εναντίον της χώρας.
Λίγα ιστορικά στοιχεία για την πρώτη περίοδο του Νεοελληνικού κράτους και τα εις βάρος του τοκογλυφικά πάρτυ της εποχής….Διαβάσαμε :
«Οι αδελφοί Ρικάρντο στην ‘Αγγλία καί -ποιος άλλος;- οι Ρότσιλντ στην Γαλλία θησαυρίσανε εκμεταλλευόμενοι τίς ανάγκες τον επαναστατημένου ‘Ελληνικού Έθνους, γιά όπλα καί τρόφιμα.Τά χρήματα πού προκαταβολικά άρπάξανε οι ‘Εβραίοι σέ τόκους, μεσιτείες καί προμήθειες ήσαν τόσον τεράστια, ώστε προκαλέσανε τήν άντίδρασι των Φιλελλήνων Ευρωπαίων.
Οι Ρικάρντο γιά νά δώσουν δάνεια, έλαβαν άπό μας προμήθεια περίπου διπλασίαν άπ όσα χρήματα είχαν συλλέξει στην Ευρώπη όλοι οι Φιλέλληνες!! Άρκεί νά διαβάσετε σέ μιά βιβλιοθήκη τους TIMES της 5 Σεπτ. 1826 οι όποιοι γράφουνε ότι «οι κύριοι Ρικάρντο τσεπώσανε (have pocketed) 64.000 Λ.» καί στίς 15 Σεπτ. 1826 σχολιάζουν:
«The pretty item reserved as commission by the contractors of the second loan (amounting to 64,000 L.) nearly doubles the voluntary contributions of all the Philhellenes in Europe, including those of committees and corporations, of colleges and universities, of classical ladies and benevolont princes -ofpriests, artists, philosophers and statesmen- the produce of benefit concerts, and the collection of charity sermons»
δηλαδή: «τό δελεαστικό ποσό πού επεφύλαξαν δι εαυτούς οι εκδότες του δευτέρου δανείου (ανερχόμενο σέ 64.000 Α.) είναι σχεδόν διπλάσιον άπό τίς εθελοντικές συνεισφορές όλων των φιλελλήνων στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένων των συνεισφορών των επιτροπών καί των συλλόγων τών σχολών καί τών πανεπιστημίων, τών φιλο-κλασσικών κυριών καί τών ευεργετικών πριγκήπων, τών ιερέων, καλλιτεχνών, φιλοσόφων καί πολιτικών – τού προϊόντος τών συναυλιών καί τών εράνων στίς εκκλησίες»!!! Ναί, βέβαια μας δώσανε δάνειο οι Εβραίοι καί μας γδάρανε ζωντανούς μέ τους υπερβολικούς τόκους καί τίς πρωτοφανείς προμήθειες. Ό καθηγητής ‘Ανδρεάδης στό βιβλίο του «’Ιστορία τών εθνικών δανείων» («Βιβλιοθήκη ιστορικών μελετών», αριθμ. 202, Αθ. 1904) γράφει ότι «οι κ.κ. Ρικάρδοι όχι μόνον ήρνήθησαν νά άναγνωρίσωσι τήν επιτροπή, άλλα καί προσεπάθησαν νά παρεμβάλωσι πάν πρόσκομμα είς τήν άνεύρεσιν της αληθείας» (ένθ. άνωτ. σελ. 26) καί αναφέρει τίς άπατες καί τους εκβιασμούς, πού της έκαναν εκείνοι οι Εβραίοι, οι όποιοι ανέβαζαν τίς μεσιτείες καί τεχνητά αΰξαιναν τήν αξία τών μετοχών (ένθ. άνωτ. σελ. 32) ή δίνανε παραγγελίας γιά ατμόπλοια χωρίς τήν έγκριση τών Ελλήνων σέ εξωφρενικές τιμές γιά νά κερδοσκοπούν (ένθ. άνωτ. σελ. 49) σχολιάζει ότι τά ποσά τον δευτέρου δανείου αντί «…νά σταλώσι κατεπειγόντως εις ‘Ελλάδα, έμειναν έν ‘Αγγλία, χρησιμεύσαντα μόνον εις τό νά προμηθεύσωσιν είς τους κ.κ. Ρικάρδους καί συντροφίαν μεσιτικά καί μέσον απαλλαγής είς καλήν τιμήν των ελληνικών ομολογιών, ας ούτοι ειχον».Οι ‘Εβραίοι Ρότσιλντ γιά νά μας παρασύρουν νά δανεισθούμε από αυτούς μας έκαναν αρχικά μιά δωρεά! καί κατόπιν δανείσανε τήν Ελλάδα μέ βαρύτατους όρους, μέ ληστρικά ωφελήματα, μεσιτείες, έξοδα εκδόσεως! καί μέ τήν έγγύησιν τών τριών Δυνάμεων!!!
Στην έκμετάλλευσι πού υφιστάμεθα άπό τους Εβραίους δανειστές έβαλε τέλος ό βασιλεύς “Οθων ό όποιος «…άπό της ένηλικιώσεως αυτού ουδέν σχεδόν συνωμολόγησε δάνειον ουδέ ανεγνώρισε τά δάνεια τής ανεξαρτησίας…» (ένθ. άνωτ. σελ. 73).
Μή πληρώνοντας λοιπόν ό Οθων τους δήθεν Γάλλους καί δήθεν “Αγγλους, προκάλεσε τήν όργήν των.
Τόν πολεμήσανε καί τόν ρίξανε, έν ονόματι τής δημοκρατίας καί τών λαϊκών ελευθεριών…
Δυστυχώς οι ελάχιστοι έβραιοπράκτορες κατέχουν θέσεις κλειδιά στην έκπαίδευση εξ αιτίας τής δικής μας αδιαφορίας κι αποκρύπτουν τήν αλήθεια, σχετικά μέ τήν οικονομική έκμετάλλευση πού υπέστη τό επαναστατημένο έθνος μας άπό τήν Εβραϊκή κεφαλαιοκρατία. Γιά νά ανακαλύψετε τήν ιστορική αλήθεια πρέπει νά ερευνήσετε μόνοι σας τά αρχεία. Στην έκδοσι «Αρχείων τής Ελληνικής Παλιγγενεσίας» (τόμος Α’ σελ. 164, 165, 227) θά συναντήσετε τους Εβραίους τραπεζίτες αδελφούς Ρικάρντο (‘Ιακώβ καί Σαμψών) πού τό 1826 ζητήσανε γιά έγγύησι τοκογλυφικών δανείων μέρος τής ‘Ελλάδος!!

Μήπως, λέμε μήπως, και τώρα έχουν ζητηθεί Μακεδονία, Αιγαίο, Κύπρος για νεα δάνεια;;; 300 δις γαρ….

‘Ιδού τό κείμενον:

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η

Προεδρία του κ. Πανούτζου Νοταρά

Μετά τήν άνάγνωσιν τών χθεσινών Πρακτικών

Α’. Ανεγνώσθη έγγραφον του Εκτελεστικού ύπ αριθ. 19079, είς τό όποιον εγκλείει δύο αντίγραφα επιστολών του έν Λονδίνω κυρίου Ρικάρδου, διά τών οποίων προβάλλει νά προσδιορισθή έν μέρος εθνικής γής καί νά δοθή είς τους δανειστάς ή εξουσία επάνω είς αυτήν, ή οποία πρέπει νά θεωρηθή ώς ώρισμένη διά τό κεφάλαιον του δανείου, καί νά σταλώσι καί προϊόντα διά τήν πληρωμήν του τόκου. Αναφέρει, ακόμη, ότι οι δανεισταί δέν έμπορουν ν’ αποδεχθούν τάς πράξεις των δύο απεσταλμένων επιτρόπων Ίω. ‘Ορλάνδου καί Ά. Λονριώτον.
‘Απόσπασμα τον από 7 Δεκεμβρίου γράμματος της εν Λονδίνω επιτροπής, διά τον οποίου έπέμφθη τό πρώτον αυτών των γραμμάτων (α).
‘Επειδή ένα από τά ουσιώδη αντικείμενα, τά όποια θέλονν απασχολήσει τήν σκέψιν τής Εθνικής Σννελεύσεως, θέλει ε’ισθαι καί ό τρόπος τον νά λάβη τήν άπαιτονμένην ύπόληψιν τό έλληνικόν δάνειον, διά νά έμπορέση νά διαπραγματευθή καί έτερον νέον δάνειον εκτός τής Ελλάδος διά τάς μεγάλας άνάγκας του έθνους, ή Διοίκησις έκρινε χρέος της νά καθυποβάλη αυτά εις τήν Έθνικήν Συνέλευσιν καί συνιστά συγχρόνως καί τόν κύριον κόμητα Γάμπαν, όστις ένεχείρισεν εις τήν Διοίκησιν τό τελευταίον γράμμα του κυρίου Ρικάρδου, καί έχει νά όμιλήση καί ή ευγενία του περί αυτής τής υποθέσεως.

Εν Ναυπλίω τη 10 ‘Απριλίου 1826

Ό Αντιπρόεδρος

Γκίκας Μπότασης
‘Αναγνώστης Σπηλιωτάκης
Κωνστ. Μαυρομιχάλης
‘Ιωάννης Κωλέττης

Ό Προσωρινός Γεν. Γραμματεύς
(Τ.Σ.) Γ. Πραΐδης

(α) Απόσπασμα του από 7 Δεκεμβρίου 1825 γράμματος τής εν Λονδίνω επιτροπής, δι’ ού έπέμφθη τό γράμμα του Ρικάρδου καί Σαμψών Ιακώβου.
Περικλείεται άντίγραφον τής επιστολής τών δανειστών μας κ. Ρικάρδου (καί Σαμψών Ιακώβου) τό πρωτότυπον τής οποίας εστάλη διά του ναυαγήσαντος ελληνικού πλοίου του καπ. Δημητρίου Μιαούλη. Τό ζήτημα των, κατ’ αυτήν τήν έπιστολήν, θέλει σας φανή βαρύ σας φανερώσομεν δέ, ότι ζητήσαντές τους καθαρωτέραν εξήγησιν, έπληροφορήθημεν, ότι αυτοί δέν εννοούν άλλο, παρά νά βαλθή υπό τήν έξουσίαν των εν προσόιωρισμένον μέρος εθνικής γής, μέ τά προϊόντα τής οποίας νά πληρώνηται χρονικώς τό διάφορον ή μέρος του διαφόρου του δεύτερου δανείου. Τοις έπαραστήσαμεν, ότι ή ελληνική Διοίκησις ύπεχρέωσε δι’ αυτό τό δάνειον, τό όποιον, από τά 55 1/2, κατήντησεν εις τά 18, καί νά ευκολυνθούν τά μέσα διά νέον δάνειον, δίότι, λέγουν, τότε τό εδώ κοινόν ημπορεί νά συλλάβει έμπιστοσύνην. Όθεν, παρακαλείται ή σέβ. Διοίκησις νά σκεφθή βαθέως και περί του ουσιώδους τούτου κεφαλαίου καί νά τό άποφασίση τό όγληγορώτερον, δίδουσα την συγκατάθεσίν της, διότι αυτό θέλει είναι εν πολλά έπιτήδειον μέσον διά νά άναστερεωθή ή εθνική μας ύπόληψις καί διά νά ευκολυνθούν καί αι εις τά ενταύθα πράξεις μας.
Ίσον άπαράλλακτον τω πρωτοτύπω
Τη 10 ‘Απριλίου 1826 έν Ναυπλίω Ό Προσωρινός Γενικός Γραμματεύς (Τ.Σ.) Γ Πραΐδης
Ώστε λοιπόν οι τοκογλύφοι Εβραίοι ζητούσαν «νά προσδιορισθή έν μέρος εθνικής γης καί νά δοθή εις τους δανειστάς ή εξουσία επάνω εις αυτήν, ή οποία πρέπει νά θεωρηθή ώς ώριαμένη διά τό κεφάλαιον τού δανείου καί νά σταλώσι καί προϊόντα διά τήν πληρωμήν του τόκου»!! κι αν δέν υποχωρούσαμε κινδύνευε ή εθνική μας ύπόληψις. Τί εκβιασμοί!! Χάριν τής ιστορίας αναφέρω ότι οι Εβραίοι απαιτούσαν ώς έγγύησιν τήν Κορινθίαν…»
Ερρωσο…

ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ
Απόσπασμα απο το βιβλίο “Οι Εβραίοι όλη η αλήθεια”,το βιβλίο που οι Εβραίοι προσπαθούν να απαγορεύσουν…

ΟΙ 300 ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ 300 + 1 ΤΗΣ ΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΤΥΣ v.2 UPDATE

November 25, 2009 Leave a comment

Ω ξειν, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα τοις εκείνων χρήμασι πειθόμενοι

Χαμός Α.Ε. η εθνική οικονομία. Πρωταγωνιστής της ημέρας και πάλι ο κ.Διοικητής της ΤτΕ κ.Προβόπουλος με τα “καμπανάκια κινδύνου” που πολύ ετεροχρονισμένα κρούει ενω ο Τιτανικός της εθνικής οικονομίας βυθίζεται καθώς έχει ήδη προσκρούσει στα παγόβουνα των τοκογλύφων και τα πριτσίνια έχουν φύγει μακράν απο την θέση τους. Σενάρια με 8,11,12% η και παραπάνω το έλλειμα γαρ…
Αλά Ομπάμα και Μπερνάνκε, ο κύριος πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και οι φωστήρες υπεύθυνοι των επι των οικονομικών υπουργείων κος Παπακωνσταντίνου και κα Κατσέλη συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να στηρίζουν τον κ. διοικητή της κεντρικής τράπεζας της χώρας. Φαίνεται πως είναι “αναγκαίες” οι “καλές υπηρεσίες” του, μιάς και η Goldman Sachs και οι λοιποί αμαρτωλοί και αρματωλοί δανειστές μας και αγοραστές των κρατικών ομολόγων μας επιθυμούν να συνεχίσουν το καταστροφικό ρέιβ πάρτυ των τρελλών επιτοκίων, με επιδρομή αυξημένων τόκων των τόκων των δανεικών, σε μία τελευταία έφοδο για την πλήρη υποδούλωση και εξάρτηση της χώρας στο διεθνές λόμπυ των τοκογλύφων γεωστρατηγιστών που ήδη έχουν γονατίσει και υποτάξει την Αμερική, την Ευρώπη, κι όχι μόνον.
Η Νέα Παγκόσμια Τάξη των ιδιοκτητών του πλανήτη έχει αποφασίσει να τελειώνει εδω και τώρα με τους αναιδείς και ανένταχτους Ελληνες που συνεχίζουν αφ’ενός να αυθαδιάζουν στα “εθνικά” θέματα της Κύπρου, της Μακεδονίας, της Θράκης, του Αιγαίου και να αντιδρούν στην παράδοση της διαχείρησης της χώρας και του επίγειου και υπόγειου ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της στα νύχια τους.Βέβαια ο κ.Προβόπουλος ειναι διοικητής στην κεντρική τράπεζα της Ελλάδος, ενα μικρό περιφερειακό υποκατάστημα της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης του κ Τρυσέ. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούνται τα ελληνικά ομόλογα τοξικά προιόντα ειδικά από την Goldman Sachs και να ζητά την υποτίμηση του ευρώ εξ’αιτίας της Ελλάδος(!!!), οταν η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, η Deutsche Bank, η Τράπεζα της Αγγλίας και άλλοι πολλοί κεντρικοί τραπεζικοί οργανισμοί είναι φορτωμένοι μέχρι τον λαιμό με τρις δολλάρια σε τοξικά ομόλογα της FED, της AIG, της Goldman Sachs και άλλα απίθανα και φανταστικά προιόντα – φούσκες της μεγαλύτερης αρπαχτής και απάτης του τραπεζικού και χρηματιστηριακού καζίνο (credit swaps κλπ), που έχουν διαλύσει συστημικά την παγκόσμια οικονομία. Το “σκληρό ευρώ” παραγεμισμένο με αυτά τα τοξικά, θα λειώσει σαν κεράκι αν καταρρεύσει το αμερικανικό δολλάριο, είτε συμμετέχει η Ελλάδα στην ευρωζώνη είτε όχι. Τα 300 δις ευρώ συνολικό χρέος της Ελλάδας (κεφάλαιο+τοκοι τόκων των τόκων) για τα οποία μας ξεφωνίζει η Goldman Sachs και ο κ.Τρυσέ, ωχριούν μπροστά στα τρις χαμένα ευρώ που αναζητεί λ.χ. εναγωνίως η κα Μέρκελ σε διάφορες τράπεζες στην Γερμανία. Η Ελλάδα βέβαια, εξ’αιτίας της κακής τριαντακοετούς κρατικής διαχείρησης των οικονομισάριων suckers που όψιμα ανακάλυψε και ο συνυπεύθυνος της εθνικής οικονομίας κ.Προβόπουλος,φαίνεται πως θα χρησιμοποιηθεί σαν μαύρο πρόβατο στο σφαγείο της παγκόσμιας υπερτράπεζας της Νέας Τάξης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να τρομοκρατηθούν πολιτικά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που ακόμα αρνούνται να ισοπεδωθούν απο τον οδοστρωτήρα των Βρυξελλών, το νέο Σύνταγμα της ΕΕ και την Ευρωπαική Υπερκυβέρνηση που θα καταργεί πλέον στην ουσία τις εθνικές κυβερνήσεις, και θα αφαιρέσει εκτός από την δυνατότητα εκτύπωσης χαρτονομίσματος (βασικό συστατικό κάθε κυρίαρχου κράτους και έθνους) και τις υπόλοιπες ουσιαστικές εξουσίες τους….
Με την ευκαιρία του εν εξελίξει“γιουρουσιού” που βιώνουμε, ας θυμηθούμε ενα παλαιότερο άρθρο απο το ΚΛΙΚ του Σεπτεμβρίου 2008, όταν το παγκόσμιο πάρτυ των τραπεζιτών-καζινάδων “too big to fail” της Wall Street ξεκίναγε να γίνεται γνωστό στις πλατιές λαικές μάζες και τα πρώτα 800δις δολλάρια πυρόσβεσης όδευαν εκβιαστικά υπό την απειλή της άμεσης κατάρρευσης της παγκόσμιας οικονομίας απο το Κονγκρέσσο στίς τσέπες των γκόλντεν μπόυς της AIG και της Goldman Sachs. Προφητικό για την υπόλοιπη 10μηνη διακυβέρνηση της ΝΔ, πρίν τα καταπληκτικά αποφθέγματα περί του “ανήθικου αλλά νόμιμου χρηματισμού, ρεμούλας, αρπαχτής” της Βατοπαιδινής συμμορίας, και τις συντονισμένες εφορμήσεις στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Εφορμήσεις που αποσκοπούσαν στο να αφαιμαχθούν τα ρευστά και να αγορασθούν μάρκες καζίνου τύπου Goldman Sachs, Citibank ( αγνοούνται 260δις!!!)και άλλων…

Από τους 300 της Σπάρτης, στους 300 της Πάρτης (και των πάρτυς)
Κάντε το σαν άσκηση για να καταλάβετε καλύτερα! Ας υποθέσουμε ότι είστε ιδιοκτήτης κάποιας επιχείρησης, με 10, 20 ή 300 εργαζόμενους, δεν έχει σημασία. Και ότι προσπαθείτε να βρείτε κάποιους καινούργιους εργαζόμενους για να επανδρώσουν κάποιο τμήμα της επιχείρησής σας. Βλέπετε λοιπόν διάφορους υποψήφιους, που ο καθ ένας έχει και το βιογραφικό του και συζητάτε διάφορα για τις συνθήκες της εργασίας του, φυσικά και πρώτα απ’ όλα για την αμοιβή του και διάφορα τέτοια. Ανάμεσα σ’ αυτούς λοιπόν τους υποψήφιους παρουσιάζεται και κάποιος, που αντί να πει τα γνωστά, σας λέει πως ο λόγος που κάνει τη δουλειά του είναι γιατί θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του, γιατί θέλει να σώσει την πατρίδα και διάφορα τέτοια μελοδραματικά. Πως θα τον αντιμετωπίζατε; Δεν έχει σημασία. Σκεφτείτε το για λίγο. Στην πραγματικότητα αυτή η συλλογιστική της «προσφοράς» ισχύει μόνο για την τάξη των πολιτικών, που όταν «ζητάνε δουλειά», όταν ζητάνε δηλαδή να τους ψηφίσετε, η επιχειρηματολογία τους εστιάζεται κυρίως σ’ αυτήν την ακόρεστη διάθεσή τους για «προσφορά».
Και τώρα σκεφτείτε κάτι άλλο. ΄Εχετε δει ποτέ κανέναν πολιτικό, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, να λέει πως ο λόγος που έχει διαλέξει αυτό το «επάγγελμα», έχει να κάνει με τίποτα άλλο εκτός από τη διάθεσή του να «προσφέρει». Έχετε δει κανένα πολιτικό να λέει αυτό που λένε όλοι οι άνθρωποι, ότι δηλαδή κάνουν τη δουλειά τους για να τους δώσει πρώτα απ’ όλα λεφτά για να επιζήσουν και δεύτερον να κυνηγήσουν μια καριέρα που θα τους οδηγήσει σε καλύτερες απολαβές –ή κέρδη αν πρόκειται για επιχειρηματίες- που θα τους επιτρέψουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή από οικονομική άποψη. Όχι βέβαια. Οι πολιτικοί είναι προφανώς μια ειδική ράτσα ανθρώπων, που έχουν γεννηθεί με την τάση να «προσφέρει». Χμ.. θα μπορούσε να είναι και έτσι. Αλλά προσωπικά διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις.

Το χρήμα λίγοι εμίσησαν.

Από τότε που ήμουν παιδί σχεδόν είχα μια μεγάλη αγάπη για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και για ότι είχε παράγει.
Είχα από πολύ μικρός αρχίσει να διαβάζω κείμενα των αρχαίων και το περίεργο είναι πως μερικές από τις καλύτερες μεταφράσεις των ελληνικών κειμένων τις βρήκα σε εκδόσεις στα αγγλικά και όχι στα ελληνικά. Είναι κι αυτό ένα παράδοξο. Από όλα λοιπόν τα αποφθέγματα, τις ρήσεις και τα κείμενα που έχω διαβάσει είναι δύο για τα οποία διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις. Πρώτον για τη γνωστή ρήση του Αριστοτέλη που λέει πως «ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον» και δεύτερον το ρητό που λέει «πολλοί το χρήμα εμίσησαν, αλλά τη δόξα ουδείς».Σχετικά με τον Αριστοτέλη έχω την εντύπωση πως ο άνθρωπος είναι κατ’ αρχάς «οικονομικό ον» και μετά οτιδήποτε άλλο. Και αυτό όχι για άλλο λόγο, πέρα από το ότι ο άνθρωπος εκτός από μυαλό έχει κατ’ αρχάς σώμα, που για να επιζήσει πρέπει να τραφεί. Και στον σύγχρονο κόσμο «τροφή» σημαίνει «χρήμα». Για το δεύτερο έχω μεγαλύτερες επιφυλάξεις, πρώτον γιατί έχω δει πολλούς ανθρώπους να μην αγαπούν , αλλά να φοβούνται τη δόξα-αλλά αυτό είναι σχετικό, θα μπορούσε να οφείλεται και σε αγοραφοβία- αλλά ακόμη δεν έχω συναντήσει κανέναν που να μην αγαπά το χρήμα όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Παρ’ όλα αυτά όλοι οι άνθρωποι διέπονται από μια σχετική ενοχή απέναντι στο χρήμα και είναι πολύ δημοφιλής η τάση να ισχυρίζεται κανείς πως δεν αγαπά το χρήμα. Όταν όμως τα πράγματα ζορίσουν πολύ λίγοι θα σας χαρίσουν αυτά που τους χρωστάτε και πολύ λίγοι θα σας χαρίσουν χρήματα αφιλοκερδώς. Συνήθως αποσκοπούν σε κάτι που απλώς δεν είναι κάποιες φορές τόσο ευδιάκριτο.Αλλά για να επανέλθουμε στα αρχαία ελληνικά αποφθέγματα, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα αυτά ελέχθησαν σε κάποια άλλη εποχή και δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, μπόρεσε να ανθίσει και να φθάσει και στο ιδεώδες της Δημοκρατίας, για έναν απλό λόγο. Τη δουλειά την έκαναν οι σκλάβοι. Όπως είναι γνωστό οι Αθηναίοι πολίτες, δεν είχαν και μεγάλη έφεση στις χειρονακτικές εργασίες. Τους άρεσε περισσότερο να γυμνάζουν το σώμα τους και να σκέπτονται, να γυμνάζουν και το μυαλό τους δηλαδή. Αν υπήρχε ανάγκη βέβαια, θα πήγαιναν στον πόλεμο και θα έδιναν και τη ζωή τους, για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και κυρίως τον τρόπο της ζωής τους και την ελευθερία του να αισθάνονται «πολίτες» και όχι «υπήκοοι». ΄Ολο όμως το τότε «σύστημα» βασιζόταν στο γεγονός πως την δουλειά την έκαναν οι σκλάβοι. Αν δούμε έτσι από κάποια απόσταση την αρχαία Αθήνα, για παράδειγμα και τους πολίτες της, θα μας θυμίσει με κάποιο τρόπο και τον σημερινό κόσμο, με τις κυρίαρχες «ελίτ» που κυβερνούν και νέμονται κυριαρχικά τον πλούτο, ενώ τη θέση των «σκλάβων» έχουν καταλάβει τα εκατομμύρια των εργαζομένων που προσπαθούν να τα φέρουν βόλτα με τις όποιες απολαβές τους. Μέσα σ’ αυτή την εξίσωση, ποιο ρόλο κρατούν οι πολιτικοί; Έχετε για παράδειγμα σκεφτεί για το ποια είναι η αιτία που ο Κώστας Καραμανλής ή ο Γιώργος Παπανδρέου, ή ο Αλέξης Τσίπρας ή ο Μπαράκ Ομπάμα, έχουν επιλέξει την πολιτική σαν το πεδίο της δράσης τους. Είναι γιατί θέλουν να «προσφέρουν», ή μήπως τα κίνητρά τους είναι διαφορετικά;. Τι σκέφτεται άραγε ο Μακ Κέϊν όταν πηγαίνει να κοιμηθεί; Το πώς θα σώσει την Αμερική ή το πώς θα μείνει το όνομά του στην Ιστορία. Τι καθοδηγεί τη σκέψη του Βλαντιμίρ Πούτιν; Η «μαμά» Ρωσία ή το δικό του υπερεγώ. Θα του ήταν το ίδιο να «σώσει» τη Ρωσία κάποιος άλλος ή η «σωτηρία» της Ρωσίας κάνει νόημα μόνο αν είναι σχετισμένη με το δικό του όνομα;
Ο Μέγας Αλέξανδρος που ήταν ο πιο επιφανής μαθητής του Αριστοτέλη είχε κάνει σαφή τη δική του άποψη . «Τι ποιο ωραίο υπάρχει από το να ζήσεις γενναία και το όνομά σου να μείνει για πάντα αθάνατο στην Ιστορία»Η πολιτική σκέψη της Αρχαίας Ελλάδας ήταν ίσως η μεγαλύτερη επιρροή στον τρόπο που διαμορφώθηκαν οι δυτικές δημοκρατίες. Από την εποχή της Αναγέννησης ήδη, που η αρχαία ελληνική σκέψη ξαναβρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων και ιδίως από την εποχή του διαφωτισμού και μετά, οι ελληνικές ιδέες για την πολιτική και την Δημοκρατία, αποτέλεσαν τη βάση για τη διαμόρφωση των σύγχρονων δημοκρατιών, αλλά και του γενικού «προφίλ» αυτών που ασχολιόνταν με την πολιτική. Από την αρχή ήδη του εικοστού αιώνα, οπότε οι δυτικές δημοκρατίες είχαν αποκτήσει τις βασικές συνισταμένες που ισχύουν ακόμη και σήμερα καθώς το Κεφάλαιο, η Εργασία και η Πολιτική ήταν οι βασικοί άξονες που διαμορφώθηκαν τότε και που με τις όποιες μικρές διαφοροποιήσεις τους ισχύουν ακόμη και σήμερα. Ήταν και τότε πάλι που η αρχαία ελληνική σκέψη, κυρίως του Αριστοτέλη, αλλά και του Πλάτωνα μέσα από την «Πολιτεία» του, προβλήθηκαν όσο τίποτα άλλο στις δυτικές Δημοκρατίες. Δεν είναι τυχαίο το ότι τα τμήματα των διαφόρων σχολών των αμερικανικών Πανεπιστημίων, χαρακτηρίζονται από γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. «Αλφα», «Δέλτα», «Σίγμα» κ.λ.π. Και ήταν τότε που η άποψη του Αριστοτέλη, για το ότι δηλαδή «ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον» προβλήθηκε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τα πράγματα δεν γίνονται ποτέ τυχαία. Ήταν η βιομηχανική εποχή και ήταν φανερό ότι το χρήμα ήταν αυτό που καθόριζε τις κοινωνικές σχέσεις. Η επικράτηση της άποψης του Αριστοτέλη έδινε στους πολιτικούς μια σχεδόν απόκοσμη αίγλη καθώς ερχόταν από αυτό το φωτισμένο παρελθόν. Αλλά βόλευε, γιατί κυρίως έκρυβε μια μεγαλύτερη αλήθεια. Ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι κατ’ αρχάς οικονομικό και σεξουαλικό ον, κυριαρχείται δηλαδή από τα βασικά ένστικτα της αυτοσυντήρησης και της αναπαραγωγής. Δευτερευόντως μπορεί να είναι και πολιτικό και καλλιτεχνικό και ποδοσφαιρικό και οτιδήποτε άλλο. Αλλά πρωτευόντως είναι οικονομικό και σεξουαλικό ον. Αυτή η αλήθεια όμως δεν έπρεπε να φαίνεται. Οι πολιτικοί έπρεπε να φαίνεται ότι ανήκουν σε μια ιδιαίτερη ομάδα ανθρώπων, όπου η δίψα για το χρήμα και η δίψα για το σεξ, δεν ισχύουν, όπως για τους υπόλοιπους ανθρώπους . Οι πολιτικοί έπρεπε να φαίνεται πως διέπονται μόνο από ανώτερα ιδανικά. Από την τάση να «προσφέρουν». Είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα παραμύθια. Ήταν όμως μια εποχή με ελάχιστη συγκριτικά με το σήμερα πληροφόρηση και απολύτως ελεγχόμενη από τα κέντρα εξουσίας. Και έτσι οποιοσδήποτε Μύθος μπορούσε εύκολα να γίνει η κυρίαρχη άποψη. Αρκεί να βόλευε. ΄Όλα αυτά όμως θα άλλαζαν από το 1950 και μετά.
Το κυνήγι της επιβίωσης, της καριέρας και του πλουτισμού

Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή τα σεξουαλικά «σκάνδαλα», η φυσιολογική δηλαδή ανθρώπινη τάση για το σεξ, ήταν για χρόνια ο ρυθμιστικός παράγοντας των πολιτικών εξελίξεων; Είναι γνωστή η ιστορία του τότε υποψήφιου Δημοκρατικού Γερουσιαστή Γκάρυ Χαρτ για το χρίσμα του υποψηφίου Προέδρου, που εξ αιτίας κάποια ερωτικής του περιπέτειας, αναγκάστηκε τελικά να παραιτηθεί, παρ’ όλο που όλα έδειχναν ότι θα μπορούσε να είχε γίνει ο επόμενος τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι ερωτικές περιπέτειες, που είναι μάλλον ο κανόνας, παρά η εξαίρεση για τα μακροχρόνια παντρεμένα ζευγάρια, έχουν το μειονέκτημα να αποδεικνύουν ότι και οι πολιτικοί κατέχονται από τα συνηθισμένα ανθρώπινα πάθη. Και αφού υποκύπτουν στο σεξ, θα μπορούσαν εξ ίσου εύκολα να υποκύψουν και στο χρήμα. Δυστυχώς γι’ αυτό το υπέροχο παραμύθι της ιδιαιτερότητας των πολιτικών, το τέλος δεν θα ήταν τόσο ευτυχισμένο. Κάποια χρόνια μετά τον θάνατο του Τζων Κέννεντυ άρχισαν να γίνονται γνωστές οι ερωτικές του περιπέτειες, η διασημότερη από τις οποίες ήταν αυτή με την Μέρυλιν Μονρόε, που λίγο αργότερα θα γινόταν και ερωμένη του αδελφού του Ρόμπερτ Κέννεντυ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου όχι μόνο είχε αναρίθμητες ερωτικές περιπέτειες, αλλά και μια εξώγαμη κόρη. Το ίδιο ίσχυε και για τον Φρανσουά Μιτεράν. Ο Μπιλ Κλίντον συναγωνιζόταν τους δύο πάρα πάνω σε ερωτικές επιδόσεις, με το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι η Μόνικα Λεβίνσκι του πήρε τουλάχιστον μια πίπα μέσα στο Λευκό Οίκο. Όλα αυτά, τα πολύ συνηθισμένα και ανθρώπινα δεν αποδεικνύουν παρά μόνο μια αλήθεια. Ότι δηλαδή οι πολιτικοί, όπως και όλοι οι συνηθισμένοι άνθρωποι, διψάνε εξ ίσου με τους υπόλοιπους ανθρώπους για το σεξ και για το χρήμα. Οι αποκαλύψεις για υποθέσεις χρηματισμού πολιτικών σε όλα τα μέρη του κόσμου είναι πια στην ημερησία διάταξη. Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε σελίδες και σελίδες με τέτοιες υποθέσεις, από τις οποίες η ιστορία με τη Ζήμενς είναι η πιο πρόσφατη για την Ελλάδα. Αλλά μάλλον δεν χρειάζεται. Όλα αυτά έχουν γίνει πια κοινή πεποίθηση. Οι πολιτικοί είναι λοιπόν κι αυτοί συνηθισμένοι άνθρωποι, όπως όλοι μας. Κλείστε λοιπόν τώρα τα μάτια σας και σκεφτείτε κάτι. Κάνετε την όποια δουλειά κάνετε. Δεν έχει σημασία. Αν λοιπόν ερχόταν κάποια στιγμή κάποιος καλός κύριος και σας έλεγε ότι μπορεί να βάλει στον λογαριασμό σας δέκα, είκοσι ή πενήντα εκατομμύρια ευρώ, μαύρα εννοείται, στα νησιά Κάϋμαν ή σε κάποιον άλλο εξωτικό προορισμό και δεν υπάρχει καμία πιθανότητα, κάποιος , κάποτε να σας κατηγορήσει για αυτό. Θα του λέγατε όχι; Για να μην απεραντολογούμε λοιπόν, η πολιτική από τα χρόνια ήδη της βιομηχανικής εποχής, είναι μια πολύ ιδιόρρυθμη επαγγελματική -επιχειρηματική δραστηριότητα, που διέπεται από τους ίδιους κανόνες που διέπουν όλες τις άλλες επαγγελματικές- επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το κυνήγι της επιβίωσης, της καριέρας και του πλουτισμού. Οι πολιτικοί που πλουτίζουν από αυτήν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, δεν αποτελούν κάποια μικρή μειοψηφία όπως ισχυρίζονται κάποια δημοσιογραφικά τσιράκια της εξουσίας, που συνήθως συμμετέχουν σε αυτό το ωραίο πάρτυ, αλλά κάποια μεγάλη πλειοψηφία. Αν υπάρχουν και κάποιοι πολιτικοί που δεν πλουτίζουν στη διάρκεια της πολιτικής τους δραστηριότητας είναι κυρίως γιατί δεν μπόρεσαν. Κάποιοι λίγοι, μάλλον ελάχιστοι, δεν πλούτισαν επειδή δεν ήθελαν, παρ’ όλο που μπορούσαν και αυτό αποτελεί βέβαια δικαίωμά τους. Αλλά οι περισσότεροι που φτάνουν σε υψηλές θέσεις εξουσίας , συνήθως βγαίνουν πολύ πλουσιότεροι. Στην Ελλάδα, που γενικώς έχει πολύ καλές επιδόσεις στο θέμα, επειδή γνωρίζουν και πολύ καλά οι ίδιοι πως έχουν τα πράγματα, έχει ψηφιστεί και ο γνωστός νόμος «περί ευθύνης Υπουργών» που ουσιαστικά εξασφαλίζει για τους χρηματισθέντες Υπουργούς το ακαταδίωκτο.Πριν από πέντε σχεδόν χρόνια ο Κώστας Καραμανλής ήρθε στην εξουσία, με βασικό σύνθημα τον πόλεμο ενάντια στην διαφθορά. Η αλήθεια είναι πως στην δεύτερη κυρίως τετραετία του Σημίτη το κακό είχε παραγίνει με την πλήρη απροθυμία κάθε σχετικά αρμόδιου να μπει κάποια τάξη σ’ αυτό το όργιο διαφθοράς που οι παράμετροί του ήταν γνωστές σε όλους. Με την διακυβέρνηση Καραμανλή άρχισε κάτι να κινείται και κάποιες υποθέσεις να μην πηγαίνουν στο αρχείο. Η κατάσταση πρέπει να έχει βελτιωθεί τουλάχιστον κατά 1%. Δηλαδή αν επί Σημίτη η διαφθορά χτύπαγε 100 μονάδες ας πούμε, τώρα το πολύ να πιάνει τις 99. Για τον Καραμανλή τόσο η υπόθεση της Ζήμενς, όσο και η υπόθεση του Αναστασιάδη, αποτελούν μια από της μεγαλύτερες ευκαιρίες της καριέρας του, ιδίως μετά την ακατανόητη αδράνεια που έχει δείξει στο ξεκαθάρισμα κάποιων υποθέσεων που έχουν ξεπεράσει την ανοχή της κοινής γνώμης. Είναι μάλλον προφανές ότι κανείς δεν θέλει ή δεν μπορεί να διαταράξει τις ισορροπίες του εγχώριου συστήματος. Και αυτό δεν θα έπρεπε πια να προκαλεί έκπληξη σε κανένα.
΄Ένα πρόβλημα που δεν έχει λύση δεν είναι πια πρόβλημα. Είναι κατάσταση.
Κι έτσι φτάνουμε στην απάντηση του ερωτήματος που βάλαμε στην αρχή. Κανένας πολιτικός δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο πέρα από την προσωπική του καριέρα. ΄Όλα αυτά που κάνει και λέει ο κάθε πολιτικός, δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από το χτίσιμο του προσωπικού τους προφίλ έτσι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθ’ ένας. Μια επικοινωνιακή εικόνα χτίζουν, άλλος με περισσότερη επιτυχία και άλλος με λιγότερη, αλλά δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια εικόνα. Η σχέση της με την πραγματικότητα δεν υφίσταται καν. Είναι κάτι σαν τους ηθοποιούς του θεάτρου που κάνουν την παράστασή τους, παίζουν τους όποιους ρόλους τους έχει εμπιστευτεί ο σκηνοθέτης, λένε τα λόγια που έχει γράψει ο συγγραφέας και μετά πηγαίνουν σπίτι τους, με τον αληθινό εαυτό τους. Δεν είναι ούτε ιερά τέρατα, ούτε μεγαλοφυΐες. Κάποιοι είναι λίγο περισσότερο έξυπνοι, κάποιοι λίγο περισσότερο χαζοί και κάποιοι με εμφανή ψυχοπαθολογικά προβλήματα. Άλλοι λίγο πιο άτσαλα, άλλοι κάπως πιο οργανωμένα, στήνουν το πολιτικό τους προφίλ, που είναι και το προΐόν που παράγει αυτή η ιδιότυπη επαγγελματική- επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Ο μόνος σκοπός είναι το να βρεθούν σε κάποια θέση εξουσίας. Και όταν βρεθούν εκεί το κύριο μέλημα, είναι πως θα επωφεληθούν, από αυτήν την όποια άνοδο, μια και το «πλεονέκτημα» μπορεί να φύγει από τα χέρια τους ανά πάσα στιγμή.
Οι 300 της Σπάρτης δεν υπάρχουν πια. Τώρα είναι η εποχή των 300 της Πάρτης.Και ο άνθρωπος δεν είναι πολιτικό όν.
Είναι οικονομικό και σεξουαλικό ον.
Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο

Money


Υ.Γ. Αντε και καλά 2000$/ουγγιά ο χρυσός. Με την φόρα που έχει πάρει (τσιμπάει 10 δολλαριάκια την ημέρα) θα προλάβουμε…το Σαββατοκύριακο;;; +100$ σε εναν μήνα…
“Και ποιός να τόξερε” οταν ο προκάτοχος του κ.Προβόπουλου αντάλλασε 20 τόνους απο τα υπόγεια της Πανεπιστημίου με χάρτινα ομόλογα….εδω, εδω, εδω,εδω,εδω,εδω,

Χρυσός, η εκδίκηση 2000-2009: η απαξίωση των τζογαδόρων των “ομολόγων” και της παγκόσμιας φούσκας των κεντρικών τραπεζών.

[ξόδι,η εξόδιος ακολουθία, η κηδεία]
…Θα είν’ αργά όταν θα ανακαλύψεις τη συνωμοσία, θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι…
οι στίχοι:
Δίσκος αλλαγής πλεύσης κι αποκατάσταση βλάβης
Έχω αλλάξει πρέπει να το καταλάβεις
Μη με ψάξεις μέσα σε διεθνιστικές τάσεις
Οι διεθνισμοί δεν πατούσαν σε υγιείς βάσεις
Αρκετά μ’ αυτό το παραμύθι
Η στάθμη της σούπας του κοσμοπολίτη έχει ανέβει τόσο που μου αγγίζει τη μύτη
Υπάρχει πρόβλημα
Προσπαθώ να μη χάσω την εθνική μου ταυτότητα
Μέσα σ’ αυτό το πλήθος που του επιβάλανε το υδροχόικο ήθος
Φορείς της νέας εποχής που δουλεύανε στο ημίφως
Γι’ αυτό στην εποχή μας ως συνήθως είναι απών το πολιτικό ον του Αριστοτέλη
Η νέα παγκόσμια τάξη θέλει, έναν άνθρωπο κουρέλι
Απλό αριθμό μέσα σε στατιστικές
Μια κοινωνία από ομογενοποιημένους καταναλωτές
Μας θέλει πιόνια στη σκακιέρα των παγκόσμιων εξουσιαστών
Των καρτέλ πετρελαίου και των πολυεθνικών εταιριών
Και δυστυχώς πάει κάπως έτσι λοιπόν
Όλοι ζούμε δίχως την παραμικρή υποψία
Ενώ η αρρώστια έχει αρχίσει να μας τρώει το πόδι
Θα είν’ αργά όταν θ’ ανακαλύψουν τη συνωμοσία
Θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι
Σοφόν το σαφές
Όμως όλοι μιλάνε με μισόλογα και υπεκφυγές
Η σύγχρονη διανόηση φέρνει σύγχυση και συσκότιση αντί να δίνει φώτιση
Είναι γεγονός πως τελούμε υπό κατοχή
Μας διοικούνε πολιτικοί με ομιχλώδη καταγωγή
Σκοτεινών κέντρων αποφάσεων υποτακτικοί
Οι δήθεν πνευματικοί ταγοί τηρούν μια ένοχη ανοχή
Όλα μας ωθούν προς μια νέα εποχή ζόφου
Η πτώση γίνεται συνώνυμο της προόδου
Δε μας θέλουν Έλληνες αλλά πολίτες του κόσμου
Βλέπεις, κιμάς ανθρώπου η ιδεολογία βολεύει τα παγκόσμια εξουσιαστικά ιερατεία
Τα οποία εξάγουν ένα μοντέλο και προσπαθούν να μας το επιβάλουν με το έτσι θέλω
Δε θέλουν μια ειρηνική παγκόσμια κοινότητα που να αφήνει περιθώρια στην πολλαπλότητα
Κατ’ αυτούς παγκοσμιοποίηση σημαίνει ισοπεδωτική μονομορφοποίηση
Γι’ αυτό έχουν στο στόχαστρο το όμαιμο, το ομόγλωσσο, το ομόθρησκο και το ομότροπο
Μας έχουν φτιάξει μια θηλιά για το λαιμό μας
Παραχαράζουν το παρελθόν μας προς όφελος του δικού τους μέλλοντος
Ετοιμάζουν το έδαφος για διέλευση ενός κυβερνομεσαίωνος
Σκοταδισμός για μένα και για σένα
Σκοταδισμός 2001
Βάλουν πανταχόθεν εσκεμμένα ενάντια στο αδογμάτιστο ελληνικό πνεύμα
Ναι, μη σου προκαλεί καθόλου έκπληξη
Η επιχείρηση εθνοκτονίας σε εξέλιξη
Χωρίς αντίδραση μπαίνουμε στο στόμα του λύκου
Η Ελλάς μια αποικία νέου τύπου
Ρόλο δούρειου ίππου παίζουν τα στρατευμένα τους φερέφωνα
Αυτοί που εκλέγονται δουλεύουν για ξένα συμφέροντα
Ανοίγουν την κερκόπορτα συνεπικουρούμενοι από σύγχρονους Ηρρόστρατους και Εφιάλτες
Δε γίνονται αντιληπτοί από ένα έθνος με υπνοβάτες
Κι όλοι ζούμε δίχως την παραμικρή υποψία
Ενώ η αρρώστια έχει αρχίσει να μας τρώει το πόδι
Θα είν’ αργά όταν θ’ ανακαλύψουν τη συνωμοσία
Θα είν’ αργά όταν θα βρισκόμαστε στο ξόδι.

ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΤΙΜΩΡΟΣ ΤΩΝ ΜΠΑΝΚΣΤΕΡΣ

November 14, 2009 Leave a comment

Ο διοικητής της ΤτΕ σώζων την υπόληψιν τιμίας τραπέζης.

Τσάκισε στα δυσβάσταχτα πρόστιμα τις παρανομούσες τράπεζες η εποπτεύουσα Τράπεζα της Ελλάδος. Διαβάζουμε σχετικώς από το ΒΗΜΑ

Πρόστιμα ύψους 560.000 ευρώ σε πέντε τράπεζες επέβαλε η ΤτΕ. Πρόκειται για τις Citibank, Μillennium, Ταμείο Παρακαταθηκών, Πανελλήνια, Κύπρου
Στην επιβολή προστίμων συνολικού ύψους 560.000 ευρώ σε πέντε τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά προχώρησε η Τράπεζα της Ελλάδος για διαπιστωθείσες παραβάσεις. Οπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, οι κυρώσεις συνίστανται σε πρόστιμα υπέρ του ελληνικού Δημοσίου. Αναλυτικότερα, στη Citibank επεβλήθη πρόστιμο 250.000 ευρώ, στη Μillennium 100.000 ευρώ, στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων 100.000 ευρώ, στην Πανελλήνια Τράπεζα 80.000 ευρώ και στην Τράπεζα Κύπρου 30.000 ευρώ.
Στη Citibank διαπιστώθηκαν παραβάσεις για την επάρκεια των Συστημάτων Εσωτερικού Ελέγχου κατά τη χρονική περίοδο από το 2004 ως και τις 31.10.2007, ως προς τη διάθεση επενδυτικών τίτλων εκδόσεως της εταιρείας Lehman Βrothers. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΤτΕ, η τράπεζα δεν παρείχε σαφή ενημέρωση στους συναλλασσομένους για τους καλυπτόμενους κινδύνους από το Σύστημα Αποζημίωσης Επενδυτικών Υπηρεσιών του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ έκανε αναφορά σε παρελθούσες αποδόσεις των τίτλων που διέθεσε χωρίς την επισήμανση ότι αυτές δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν μη επάρκεια των διαδικασιών για την τήρηση των κανόνων διαφάνειας αναφορικά με τη χορήγηση αντιγράφου μετά την υπογραφή της σύμβασης και μη επαρκής αξιολόγηση των προβλεπομένων στον Κώδικα Δεοντολογίας κριτηρίων για την παροχή κατάλληλης επενδυτικής συμβουλής. Αμεση ήταν η αντίδραση της Citibank στην αναγγελία του προστίμου, η οποία σε ανακοίνωσή της τονίζει ότι αν και σέβεται την απόφαση της ΤτΕ, θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη….

Ειναι τόοοσο βαριά τα πρόστιμα, που οι τραπεζίτες θα κάνουν έρανο μεταξύ τους, και σκέφτονται να βγάλουν και δίσκο στα υποκαταστήματα τους για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την θεομηνία που τους χτύπησε. Η δε Citibank, με την προκλητική αναίδεια της προσφυγής στην Ελληνική Δικαιοσύνη, όπου θα υπερισπαστεί το δικαίωμά της να πουλάει μάρκες καζίνου με την μορφή παραγώγων με απ’ευθείας εισαγωγή απο την αμαρτωλή Lehman Βrothers της αιματοβαμμένης Wall Street (επενδυτικά προιόντα γαρ), πρέπει να θεωρεί οτι στην Ελλάδα όλοι είναι αναφανδόν υπέρ του ανεξέλεγχτου τραπεζικού τζόγου με παράνομα ποντζι προιόντα – πυραμιδικά σκουπίδια μηδενικής αξίας…Δεν φταίει βέβαια κανένας άλλος για την αναίδεια αυτή παρά ο κ.Προβόπουλος και η ΤτΕ που δεν τους ανακαλεί την άδεια λειτουργίας για να σφίξουν λίγο οι χαρακτήρες. Πόσα ακριβώς έχασαν στο καζίνο της Citibank οι Ελληνες παίκτες, πόσα;;
Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει άμεσα το όλον αμαρτωλόν τραπεζικόν σύστημα να αναδιαρθρωθεί ριζικά, και οι τράπεζες να χωριστούν σε κατηγορίες με συγκεκριμένες επιτρεπόμενες λειτουργίες.
Ειναι καιρός λόγω των ειδικών περιστάσεων της “κρίσης”, να ξεχωρίσουν άμεσα τα τραπεζικά απο τα χρηματιστηριακα και παραχρηματιστηριακά προιόντα -τουλάχιστον σε πρώτη φάση – μιάς και το παγκόσμιο καζίνο απλά αλλάζει κουστούμι και επανέρχεται “πράσινο” και τοξικότερο οσονούπω…