Archive

Archive for the ‘Χρυσοχοίδης’ Category

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΜΒΑ ΣΤΟ ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ.

July 10, 2010 Leave a comment

Μυστηριώδης επιστολή έφτασε στα γραφεία της «Ε» και όταν ανοίχτηκε από τη γραμματέα του διευθυντή, στον οποίο απευθυνόταν, έδινε μια εκδοχή για τη βομβιστική ενέργεια στο γραφείο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη με φάκελο-βόμβα.

Ως αποστολέας φέρεται ο «Θανάσης Κλάρας» (σ.σ. το όνομα του Αρη Βελουχιώτη), με διεύθυνση κατοικίας «Αγωνιστών 40, Αθήνα» και ένα εκτυπωμένο κόκκινο αστέρι στο κλείσιμο του λευκού -μικρού μεγέθους- φακέλου. Ο φάκελος περιείχε τέσσερις σελίδες μεγέθους Α4, εκ των οποίων η τέταρτη φέρει εκτυπωμένο αστέρι με την κεφαλή του Ρήγα Φεραίου στο εσωτερικό του και τη σημείωση στο τέλος της σελίδας: «Η γνωστοποίηση του ονόματος της νεοσύστατης οργάνωσής μας θα γίνει στα επόμενα χτυπήματα», ενώ περιλαμβάνονται και η ρήση του Ρήγα «Οποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» και το σύνθημα «Αγώνας μέχρι τη νίκη». Η επιστολή, παρ’ ότι έφτασε με τον ταχυδρομικό σάκο κατά τις 10.30 το πρωί, όπως λένε οι υπάλληλοι της εφημερίδας, δεν έφερε σφραγίδα ταχυδρομείου, παρά μόνον είχε επικολλημένα δύο γραμματόσημα.

Όπως προκύπτει από την ανάγνωση του πρώτου μέρους της επιστολής, στο οποίο αναλύονται το επιχειρησιακό σκέλος της αποστολής της βόμβας-παγίδας και το κόλπο που χρησιμοποιήθηκε για να προωθηθεί ο φάκελος στο γραφείο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο επιστολογράφος εμφανίζεται να έχει γνώση δεδομένων που μόνο δύο πλευρές μπορούν εξ αντικειμένου να γνωρίζουν: Ή οι φυσικοί αυτουργοί ή οι παράγοντες που συμμετείχαν στις έρευνες. Ιδιαίτερα τονίζεται το προκαταρκτικό σημείωμα-παγίδα που αναφέρουν ότι ήταν επικολλημένο εσωτερικά του φακέλου και ήταν το δόλωμα που απέτρεψε τους υπαλλήλους του πολιτικού γραφείου να ανοίξουν το εσωτερικό ντοσιέ και να προωθήσουν το περιεχόμενό του κατευθείαν στο υπουργικό γραφείο και μάλιστα χωρίς να το ακτινοσκοπήσουν για να μην αλλοιωθούν οι μαγνητοφωνημένες -δήθεν- συνομιλίες που περιελάμβανε ο φάκελος.

Πέραν των επιχειρησιακών δεδομένων που παρατίθενται με λεπτομέρειες, επιχειρείται μια ανάλυση της τρέχουσας πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής πραγματικότητας και διατυπώνονται απειλές προς τους εκπροσώπους του πολιτικού, οικονομικού και μιντιακού συστήματος και γενικότερα προς όλους τους φιλο-συστημικούς, όπως αναφέρει.

Οι επιχειρησιακές λεπτομέρειες που δίνονται δεν επιβεβαιώνονται από αρμόδιους αστυνομικούς παράγοντες. Ούτε σε ό,τι αφορά το εκρηκτικό (ποσότητα, είδος) ούτε την μπαταρία. Για το επίμαχο εσωτερικό σημείωμα οι ίδιοι παράγοντες αναφέρουν ότι δεν βρέθηκε, αλλά δεν αποκλείουν να υπήρχε κάτι και να καταστράφηκε με την έκρηξη. [Γ.Ι.Μ., Ελευθεροτυπία]

Ολόκληρη η επιστολή – προκήρυξη

«Οταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η ένοπλη εξέγερση είναι είτε για ολόκληρο το λαό είτε για οποιοδήποτε τμήμα του, το πιο ιερό και το πιο απαραίτητο καθήκον του».

Ο Παπανδρέου μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, αναίρεσε όλες τις φιλολαϊκές προεκλογικές του υποσχέσεις που έφεραν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και με πρόσχημα τις λανθασμένες πολιτικές επιλογές των προκατόχων του, ξεκίνησε να κλιμακώνει την αντεργατική του πολιτική. Υπακούοντας πλήρως στις απαιτήσεις του εγχώριου κεφαλαίου, της Ε.Ε., της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας και του ΔΝΤ, κατεδάφισε τις τελευταίες κολόνες του κοινωνικού κράτους, στέλνοντας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τα κεκτημένα δεκαετιών, που είχαν κατακτηθεί μέσα από αιματηρούς αγώνες. Εξασφαλίζοντας πρωτίστως τη συναίνεση όλων των καθεστωτικών πολιτικών σχηματισμών, καταστρατήγησε τα εργασιακά δικαιώματα και μετατόπισε το βάρος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, προωθώντας τις ανεξέλεγκτες απολύσεις και τις μειώσεις μισθών, ώστε οι επιχειρήσεις τους να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, αυξάνοντας τη δυναμική και τα κέρδη τους. Την ίδια στιγμή που οι μισθοί πέφτουν σε τριτοκοσμικά επίπεδα, μετατρέποντας τη γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 500 και καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η κυβέρνηση εντείνει ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή όσο και αλαζονική της πολιτική, εκχωρώντας κονδύλιο ύψους 10 δισ. ευρώ απ’ τα δάνεια που έχει λάβει απ’ το ΔΝΤ και την Ε.Ε., για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των κερδοφόρων κατά τα άλλα τραπεζών. Η βίαιη περικοπή των ονομαστικών μισθών, των συντάξιμων αποδοχών και γενικότερα των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων που προετοίμασαν ο Λοβέρδος και ο Παπακωνσταντίνου, κατ’ εντολή της τρόικα, ακυρώνουν στη πράξη το ίδιο το περιεχόμενο της αστικής δημοκρατίας. Η πραξικοπηματική τροπολογία, που παρέχει τη δυνατότητα στον υπουργό Οικονομικών να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, με τους υπερεθνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, παρακάμπτοντας ουσιαστικά το κοινοβούλιο, βάζει οριστικά την ταφόπλακα στην αξιοπιστία των κομμάτων και στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που επικαλούνται.

Η εμπορευματοποίηση της υγείας, η αύξηση των φόρων και του πληθωρισμού, καθώς και η ακρίβεια που κάνει την επιβίωση δύσκολη αν όχι αδύνατη, εντείνει επιπλέον την ανασφάλεια και τον τρόμο για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Η δικαιολογία που επικαλείται η κυβέρνηση και οι καθεστωτικές δυνάμεις, ότι μόνο έτσι θα υπάρχει ανάκαμψη της οικονομίας και έξοδος από την κρίση, είναι εντελώς πλασματική και ανιστόρητη, καθώς ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι ο καπιταλισμός ισχυροποιείται μέσα από τις κρίσεις του. Τα νέα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται σε αρκετές χώρες της ευρωζώνης, αφενός δεν μπορούν να λύσουν τη διαφορά της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στις προηγμένες χώρες του πλούσιου βορρά και τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες του νότου, αντίθετα αυξάνουν την ύφεση, την ανεργία και συνεπώς το χρέος.

Η νέα αυτή πραγματικότητα δεν παρέχει στο σύνολο της κοινωνίας καμία διασφάλιση για το μέλλον, αντίθετα την εξαναγκάζει να δουλεύει εφόρου ζωής. Εξισώνοντας τα όρια ηλικίας, σε άντρες και γυναίκες, ώστε να αποκτήσουν το πολυπόθητο δικαίωμα της πλήρους σύνταξης, θα πρέπει να είναι παραγωγικοί για 40 συναπτά έτη. Αν σε αυτό το σκηνικό τρόμου προστεθούν και οι στρατιές των ανέργων, που ανέρχονται περίπου στο 1.000.000 και αναμένονται μέσα στο 2010 να φτάσουν το 30% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού και την ανασφάλιστη εργασία που είναι ο κανόνας για τους νέους εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς ότι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν είναι δυσοίωνο.

Η κυβέρνηση για να προασπίσει τα προνόμια της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας, φτάνει στα όρια της γελοιότητας, με το να επικαλείται εθνικούς και πατριωτικούς λόγους, ώστε να κάμψει την οργή των εργαζομένων, και γενικότερα των μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων. Έχοντας γνώση της δομής και της δυναμικής του εκφυλισμένου και πολύ διασπασμένου εργατικού κινήματος, που απέχει πολύ απ’ το να είναι απειλητικό, αντλεί δύναμη απ’ την αδυναμία του, και κλιμακώνει ανάλογα τις επιθέσεις της. Σημαντική ευθύνη για τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, έχει αφενός η έμμισθη συνδικαλιστική ηγεσία της καθεστωτικής αριστεράς, καθώς και οι διάφοροι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες (βλ. Παναγόπουλο – Παπασπύρο) που προωθούν σύσσωμοι την ταξική συνεργασία. Στην προοπτική μιας πολιτικής καριέρας, είναι πρόθυμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα, θέτοντας στην υπηρεσία του αστικού πολιτικού συστήματος τόσο τους φανερούς, όσο και τους κρυφούς μηχανισμούς χειραγώγησης των εργαζομένων. Όσο για την επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν αυτοί οι «κύριοι» για να «αντισταθούν» στα βίαια και αντικοινωνικά βάρβαρα μέτρα, που ανατρέπουν τις κατακτήσεις μιας ζωής, θα τους υπενθυμίσουμε πως σκυλί που γαυγίζει δε δαγκώνει, και ειδικά όταν είναι χορτάτο. Γλύφει απλά το χέρι που το ταΐζει.

Με το κράτος να δείχνει ήδη τις διαθέσεις του, θέτοντας ζήτημα νομιμότητας, ακόμα και για ανώδυνες για το καθεστώς απεργιακές κινητοποιήσεις, τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται και αμφισβητούν έμπρακτα και δυναμικά την αντιλαϊκή επέλαση του κεφαλαίου, τα περιμένει αναπόφευκτα η κρατική βία και η σκληρή καταστολή.

Εχοντας δει τα έντονα δείγματα γραφής του σημερινού υπουργού δημόσιας τάξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, προς γνώση και συμμόρφωση, το πρωί της Δευτέρας 21 Ιουνίου ταχυδρομήσαμε το δέμα βόμβα προς το πολιτικό του γραφείο με παραλήπτη τον ίδιο. Το δέμα βόμβα αποτελείτο από ένα κίτρινο ταχυδρομικό φάκελο Α3 (εξωτερικά χάρτινο εσωτερικά κυψελοειδές νάιλον), που εμπεριείχε ένα πλαστικό σκληρό φάκελο, τύπου κλειστού ντοσιέ. Στην εξωτερική και επάνω πλευρά του εσώκλειστου φακέλου υπήρχε μια λευκή κόλλα Α4, όπου αναγράφονταν τα εξής:

Κύριε υπουργέ

Με δεδομένη την εντιμότητά σας, και με προσωπικό κριτήριο την εμπιστοσύνη, και την εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό σας, έλαβα την απόφαση να σας αποστείλω δείγμα σημαντικών εγγράφων, και απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που αφορούν άμεσα την υπόθεση Siemens. Σας γνωστοποιώ πως πληθώρα ανάλογου υλικού βρίσκεται στην κατοχή μου. Η σύζυγός μου Μάρθα και ο δικηγόρος μου Ι. Μαρκουλάκος είναι ενήμεροι και θα διαχειριστούν την υπόθεση, εφόσον υπάρξει το ανάλογο ενδιαφέρον από πλευρά σας.

Μετά τιμής

Καραβέλας Χρήστος

Σε ολόκληρο το εσωτερικό του σκληρού πλαστικού φακέλου, τοποθετήσαμε ειδικό αφρώδες αντικραδασμικό υλικό, όπου ενσωματώθηκαν δύο κομμάτια (150 γραμμαρίων έκαστο) ισχυρού εκρηκτικού κατεδάφισης, με υψηλή ταχύτητα εκρήξεως. Στο κάθε κομμάτι τοποθετήθηκε και από ένας πυροκροτητής που ήτανε συνδεδεμένος με τους πόλους μιας μπαταρίας energizer 9 βολτ. Ο μηχανισμός πυροδότησης ήτανε αυτοσχέδιος, δικής μας κατασκευής, ειδικά διαμορφωμένος για να πληροί τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας που εμείς θέταμε για τέτοιου είδους αποστολή και στόχο. Ο συγκεκριμένος πυροδοτικός μηχανισμός ήταν ανέφικτο να εκραγεί ανοίγοντας τον εξωτερικό φάκελο, και αδύνατον να πυροδοτηθεί εάν δεν ανοιγόταν με συγκεκριμένο τρόπο ο εσωτερικός σκληρός φάκελος, και αυτό γιατί το ελατήριο επαναφοράς ήταν ασφαλισμένο σε ειδικά κατασκευασμένο κουμπί του φακέλου. Τα αρχικά σενάρια για την αποστολή του ήτανε τρία. Πρώτον να σταλθεί στο σπίτι του υπουργού στην Καλλιθέα όπου διαμένει με τη νέα του σύζυγο. Αυτό το σενάριο αποκλείστηκε για ευνόητους λόγους. Το δεύτερο προέβλεπε να σταλθεί στο υπουργείο προστασίας του πολίτη, αλλά και αυτό αποκλείστηκε γιατί γνωρίζαμε την ύπαρξη των μηχανημάτων ελέγχου x-ray που διαθέτει το υπουργείο. Ακόμη και αν κατασκευάζαμε μη ανιχνεύσιμη βόμβα, ο κίνδυνος να ανοιχτεί από κάποιον ανταγωνιστή του υπουργού (προς γνώση του περιεχομένου) ήτανε μεγάλος.

Τελικά αποφασίσαμε να σταλθεί ως δούρειος ίππος στο πολιτικό του γραφείο, και αυτό γιατί, φτάνοντας στον προορισμό του, ήταν πιθανόν να ανοιχτεί ο εξωτερικός φάκελος από τη/το γραμματέα του. Διαβάζοντας όμως την επιστολή που ήταν κολλημένη επάνω στον εσωτερικό φάκελο, ήταν απολύτως βέβαιο πως θα τηλεφωνούσε στον υπουργό, δίχως να τον ανοίξει. Εάν δεν πήγαινε ο ίδιος, στο πολιτικό του γραφείο να δει το περιεχόμενο του φακέλου, είχαμε βάσιμες ελπίδες πως θα έδινε διαταγή να μεταφερθεί στο γραφείο του υπουργείου χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο, καθώς δεν ήταν γνωστό σε τι μορφή ήταν οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, υπήρχε κίνδυνος καταστροφής του υλικού απ’ το μηχάνημα x-ray. Ετσι θα καταφέρναμε δύο πλήγματα, να αποσύρουμε ένα εκλεγμένο πολιτικό που φόρεσε τη στολή του σερίφη, και ένα κέραιο χτύπημα στο άνδρο καταστολής του κράτους. Η περιέργεια του «έμπιστου» υπασπιστή, μας χάλασε τα σχέδια όταν αποφάσισε να ρίξει μια ματιά στο περιεχόμενο του φακέλου, πριν το πάει στο γραφείο του υπουργού «μεταξύ κατεργαρέων…». Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει απ’ το ότι ο υπασπιστής, έδιωξε όλους τους άλλους που ήταν στο γραφείο του για να μην αντιληφθούν αυτή του την κίνηση. Εκτός αν ο Μ.Χ. υποψιάστηκε πως κάτι μπορεί να συμβαίνει και καλού κακού εξουσιοδότησε τον υπασπιστή του να τον ανοίξει, και να πάει στο γραφείο του μόνο το περιεχόμενο του φακέλου. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως ο υπουργός προστασίας του πολίτη είναι τόσο άνανδρος και δόλιος. Ένα είναι ξεκάθαρο, η απόφαση το δέμα να μεταφερθεί χωρίς να περάσει από έλεγχο στο υπουργικό του γραφείο είναι του υπουργού, και φέρει ακέραια την ευθύνη. Παρ’ όλα αυτά λίγη ώρα μετά την έκρηξη, είδαμε έκπληκτοι στην τηλεόραση, τον κάτωχρο υπουργό σε κατάσταση παραφροσύνης, να διαμηνύει προς πάσα κατεύθυνση πως δεν θα τα παρατήσει και θα φτάσει ως το τέλος. Τόσο το καλύτερο για εμάς κ. υπουργέ. Ειλικρινά χαιρετίζουμε τη γενναία αυτή σας απόφαση και σας διαμηνύουμε κατηγορηματικά πως στο τέλος που οραματίζεστε δεν θα είστε μόνος. Εμείς θα είμαστε δίπλα σας για να σας ευχηθούμε καλό κατευόδιο. Δεν χάνουμε τέτοια γλέντια!

Δεν υπάρχει Ελληνας πολίτης που να μην αντιλαμβάνεται το λόγο για το οποίο προβήκαμε στην συγκεκριμένη βομβιστική ενέργεια. Ο Χρυσοχοΐδης είναι ο στυγνότερος εξουσιαστής που εμφανίστηκε μεταπολιτευτικά, μανιακός διώκτης των αγωνιζόμενων ανθρώπων και της ελευθερίας αυτής κάθε αυτής. Αδίστακτος στη χρήση κατασταλτικής δολοφονικής βίας, χαμαιλέοντας του πολιτικού καμουφλάζ, χωρίς δείγμα πολιτικής ή φιλοσοφικής σκέψης, και η δημοκρατική προβιά του πάει γάντι. Ολα αυτά τον καθιστούν τον ιδανικότερο άνθρωπο, στο σημαντικότερο πόστο, την κρισιμότερη περίοδο για τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Είναι αυτός που επέλεξε η πολιτικοοικονομική ελίτ, να αποκρούσει την οργή του κόσμου που παρακολουθεί άναυδος το εύρος της διαφθοράς, της χυδαιότητας και της αναισθησίας του πολιτικού συστήματος.

Το Λύκο το βλέπουμε, τα ίχνη του ψάχνουμε λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Συμφωνούμε, και δεν θα φλυαρήσουμε ούτε στο λόγο ούτε στις πράξεις. Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στο να βρεθεί ο λαός στη δίνη της ανέχειας, και δίχως ίχνος ντροπής, πέταξαν τα όνειρα του στο καιάδα του Δ.Ν.Τ. Προς εσάς τους πολιτικούς, που υφαρπάζεται δεκαετίες τώρα την ψήφο του ανυποψίαστου πολίτη, και την μετατρέπετε αυθαίρετα σε προσωπικό εξουσιαστικό μέσο ισχύς και πλουτισμού, σας γνωστοποιούμε ότι είστε στόχος. Προς εσάς τους μεγαλοπαράγοντες της οικονομικής ζωής, που πρωταρχικό μέλημα σας ήταν και παραμένει το ασύδοτο κέρδος, η αλλοτρίωση και ο έλεγχος του πολιτικού συστήματος, διά μέσου του χρηματισμού και της διαπλοκής, σας γνωστοποιούμε ότι είστε στόχος. Προς εσάς που ελέγχεται τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κατ’ επέκταση τη σκέψη του πολίτη (Καναλάρχες, μεγαλοεκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους) εσείς και εάν είστε στόχος. Σε όλους εσάς τους, φιλοσυστημικούς μεγαλοσυνδικαλιστές, δικαστικούς λειτουργούς, μεγαλοδικηγόρους, μεγαλογιατρούς και κάθε τι μεγαλόσχημο, σας παρακολουθούμε και είστε στόχος. Εγκαταλείψτε το καράβι ομαλά όσο είναι καιρός. Παραδώστε το τιμόνι στο λαό και ας αποφασίσει εκείνος για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει. Στην περίπτωση που υψώσετε τα γνωστά κάλπικα λάβαρα ασφάλειας, σταθερότητας, και δημοκρατίας, ταμπουρωμένοι πίσω από ανθρώπινα φράγματα ανίδεων αστυνομικών, που δεν μαντεύουν ποια βρώμικα χέρια τους ταΐζουν, καθιστώντας τους αναχώματα για την εκτόνωση του οστικού κύματος που προορίζετε για εσάς, θα έχετε και την απόλυτη ευθύνη των πράξεων σας.

Απευθυνόμαστε στο λαό και ειδικότερα στους νέους ανθρώπους. Το σημερινό μας πολίτευμα είναι μια οδυνηρή φάρσα, που οργανώθηκε, στήθηκε, και στηρίχτηκε, από νοσηρά μυαλά σαλεμένων νεοσοφιστών, που εκμαυλίζοντας τα πλήθη, κατάφεραν να τα αλλοτριώσουν, αδρανοποιώντας τα κοινωνικά και πολιτικά. Ασελγώντας εντατικά στα όνειρα και στα ιδανικά, προσβάλλοντας βάναυσα τη νοημοσύνη, την ηθική, και την αισθητική του λαού, το πείραμα συνεχίζετε. Αυτή τη φορά πιο απάνθρωπο, πιο βίαιο, πιο απεχθές. Γι’ αυτό μην επιτρέψετε στους υπεύθυνους για τα μεγαλύτερα οικονομικοπολιτικά εγκλήματα της μεταπολίτευσης, να απολαύσουν ανενόχλητοι τα οφέλη του δικού σας υποθηκευμένου αβέβαιου μέλλοντος. Μην τους φοβάστε, κλείστε τα αυτιά στα φερέφωνά τους, μιλάτε μεταξύ σας, ανταλλάξτε ιδέες, σκέψεις και οργανωθείτε. Αναλάβατε δράσεις! Είναι ιστορικό μας χρέος να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Το μέλλον μας είναι πολυτιμότερο από κάθε ψεύτικο δίλλημα που απορρέει από καμένα μυαλά εθισμένων στην εξουσία τυραννίσκων. Να πάρουμε πίσω την χαμένη αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, την ελευθερία, το μέλλον μας, την ίδια μας τη ζωή. Το δίκαιο είναι με το μέρος μας γι’ αυτό η βία είναι θεμιτή και αναγκαία. Μην αφήσουμε να καθορίζουνε εκείνοι, το τι είναι νόμιμο και ηθικό. Κυρίως όμως ας μην έχουμε αυταπάτες πως τα γουρούνια θα εγκαταλείψουν το βούρκο τους με την πειθώ. Δύσκολα φεύγει κανείς απ’ τον παράδεισο του. Γι’ αυτό πιάστε τα μαστίγια. Ενας καλύτερος κόσμος θα υπάρξει και χωρίς αυτούς ή καλύτερα μόνο τότε θα υπάρξει.

Εμείς στο μέτρο του δυνατού θα κάνουμε τη ζωή τους δύσκολη και το θάνατο τους ευκολότερο, εάν και εφόσον το επιδιώκουν με τις πράξεις τους. Εχουμε στρατηγική και σχέδιο, είμαστε ετοιμοπόλεμοι, μα προπάντων δεν αστειευόμαστε.

Τα χειρότερα για εσάς άρχοντες της συσκότισης και του ψεύδους έρχονται.

Οποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά.

Αγώνας μέχρι την νίκη.

Η γνωστοποίηση του ονόματος της νεοσύστατης οργάνωσής μας, θα γίνει στα επόμενα χτυπήματα.

Advertisements

ΚΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

June 24, 2010 Leave a comment

Ωρα 21.00 : Ισχυρότατη έκρηξη βόμβας μέσα σε πακέτο απο κούριερ με υποψήφιο παραλήπτη τον ίδιο τον υπουργό εξερράγη στο γραφείο υπασπιστών του κ.Χρυσοχοίδη στον έβδομο όροφο του υπουργείου Προ.Πο. Οι πρώτες πληροφορίες μιλάνε για χαοτική κατάσταση, τραυματίες και  νεκρό τον αξιωματικό του υπασπιστηρίου στενό συνεργάτη του υπουργού…
Ωρα 21.45 : Οι πρώτες δηλώσεις Χρυσοχοίδη : “Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, στενός μου συνεργάτης ο νεκρός αξιωματικός…
Ωρα 22.45 : Πατέρας δύο παιδιών ο άτυχος 52χρονος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας…

Λεπτομερές ρεπορτάζ εδω

ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

February 8, 2010 Leave a comment

“To stand in silence when they should be protesting makes cowards out of men.”
– Abraham Lincoln

http://www.greektube.org/gtplayer.swf

…ειμαστε χιλιοιδεκατρείς συναγωνιστή Δημήτρη, κι ας ήρθαν ολα τούμπα. Βάστα γερά, βάστα δυνατά, έχει ο καιρός γυρίσματα…

Από την στιγμή που θα αντικρίσεις την ελευθερία, δεν αποστρέφεις εύκολα το βλέμμα σου από αυτήν. Το να το κάνεις σημαίνει να νεκρώσεις τα πλέον ζωντανά κομμάτια τού είναι σου. Διανύω την 12η μέρα κράτησης στα «φιλόξενα» κελιά του Κορυδαλλού. 12 ημέρες μιας «ψυχοσωματικής δοκιμασίας» όπως το έθεσε ένας στενός φίλος.
Δοκιμασίας, όμως, όχι για εμένα, αλλά για τους κοντινούς μου ανθρώπους. Η «πολιτική βούληση» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να επιδείξει «σιδηρά πυγμή», όσον αφορά τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, βρήκε σε μένα μια ευκαιρία να «παραδειγματίσει». Δεν πιστεύω όμως ότι θα το επιτύχει.
Πιστεύω ότι θα έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Η «εξουσιαστική ελίτ» της χώρας αποδεικνύει ότι σε επανάληψη του αιώνιου κύκλου της παρακμής, έχει χάσει κάθε είδους επαφή με τον ελληνικό λαό. Μια κυβέρνηση, που σηκώνοντας το «σκιάχτρο» της οικονομίας – στην κακή κατάσταση της οποίας έχει συμβάλλει καίρια – προσπαθεί να προωθήσει την πλέον «παγκοσμιοποιητική» και ως εκ τούτου «αντεθνική» ατζέντα.
Και το κάνει άμεσα, προσπαθώντας να «στριμώξει» όσα περισσότερα μπορεί, σε όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα.
«Μεταναστευτικό», «Σκοπιανό», «Κυπριακό».
Και δεν είναι μόνο αυτά. Ταυτόχρονα θέτει σε κίνηση τους κρατικούς αλλά και παρακρατικούς μηχανισμούς, που ανατροφοδοτούμενοι προσπαθούν να αποκαθηλώσουν τα σημεία κοινωνικής και εθνικής αναφοράς του ελληνικού λαού. Σηκώνεται ένα μέλος π.χ. μιας ακροαριστερής οργάνωσης και φωνάζει: «Έξω οι εικόνες από τα σχολεία».
Ο υπεύθυνος υπουργός υιοθετεί την πρόταση για το εγγύς μέλλον. Η ακροαριστερή ομάδα, διαδηλώνει σχετικά, ώστε να το μετατρέψει σε δήθεν λαϊκό αίτημα. Και ούτω καθ’ εξής. Την ίδια στιγμή, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, προσπαθούν να «ουδετεροποιήσουν» τον Ελληνικό λαό, «στολίζοντας» όποιον αντιδρά με συναισθηματικά φορτισμένους χαρακτηρισμούς ή γραφικοποιώντας τον.
Οι εξελίξεις πολλές, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ο «μετασχηματισμός» της κοινωνίας μας από έθνος–κράτος σε ένα κακέκτυπο φέουδο όπου οι «ελίτ» διατάσσουν τους υπηκόους – οι οποίοι δεν έχουν μεταξύ τους συνεκτικούς δεσμούς ώστε να αντισταθούν – είναι προ των πυλών.

Και όποιος τολμά να υψώσει λόγο αντίθεσης, στο «μπουντρούμι».

Χαίρομαι πολύ, προσωπικά, για τα μηνύματα που λαμβάνω απ’ έξω, μιλώντας με τους δικούς μου ανθρώπους. Χαίρομαι γιατί καταλαβαίνω, ότι η μεγαλύτερή μου «αγωνία» το να «μην πάει τζάμπα» αυτό που περνάω, αποδεικνύεται αβάσιμη. Γιατί, μέρα με την ημέρα, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το κράτος σήμερα.
Γιατί όσο και αν «γαυγίζουν» τα σκυλιά της «αυλής», ο καθένας καταλαβαίνει ότι αυτή την στιγμή βρίσκομαι κρατούμενος, μετά από ένα ξεκάθαρο πολιτικό παιχνίδι με τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην ΓΑΔΑ σε ρόλο εισαγγελέα, και τον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. σε ρόλο δικαστή. Δεν είναι κάτι που με «πληγώνει» ή το θεωρώ «άδικο». Αν είχε τύχει να γεννηθώ πριν 20 χρόνια στο σιδηρούν παραπέτασμα, δεν θα ήμουν απλά κρατούμενος, αλλά σε κάποιο γκούλαγκ ή τρελοκομείο. Είμαι απλά κρατούμενος γιατί κάποιοι «παππούδες» μου πότισαν με αίμα το δένδρο της ελευθερίας. Ο καιρός όμως περνά.

Απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι στιγμής πάντως «δεν πάει τζάμπα». Οφείλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, όλους όσους θεώρησαν ότι η δική μου υπόθεση είναι και δική τους. Και να τους διαβεβαιώσω, ότι έτσι είναι.
Αυτή την στιγμή, ο αγώνας δεν είναι πια πολιτικός.
Είναι ένας αγώνας για την υπεράσπιση της ίδιας της ύπαρξής μας. Εάν οι κομισάριοι της κυβέρνησης, τα αργυρώνητα τσιράκια τους και τα «εξημερωμένα» ΜΜΕ, πιστεύουν ότι μπορούν να τον σταματήσουν, κλείνοντάς μας σε φυλακές, φιμώνοντάς μας και ελπίζοντας να καταρρακώσουν το ηθικό μας, πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι άδικα προσπαθούν. Γιατί είμαστε απόγονοι, της μικρής αυτής δράκας ανθρώπων που τόσες χιλιάδες έτη ζουν σε αυτήν εδώ την μικρή γωνιά του χάρτη και όσο τους χτυπούν, τόσο πεισμώνουν. Και κάθε ένας από εμάς, θα ήταν πρόθυμος να τα δώσει όλα για να έχει μια πλάκα από πάνω του που θα λέει:
«Ξένε, πες στους πατριώτες μου, ότι εδώ κείτομαι, πιστός στις δικές τους προσταγές».

Του δημοσιογράφου Δημήτρη Παπαγεωργίου
από τις φυλακές Κορυδαλλού

Φυλακισμένες σκέψεις
02 Φεβ 2010

Το πιο δύσκολο στην φυλακή δεν είναι όπως αρχικά φοβόμουν η μοναξιά. Αυτήν είχα ετοιμαστεί να αντιμετωπίσω. Αντίθετα, στην δική μου κατάσταση τουλάχιστον, το πρόβλημα είναι η συμπιεστική συνύπαρξη πολλών διαφορετικών προσωπικοτήτων. Ευτυχώς γι’ αυτό, με προετοίμασαν άλλοι. Από την μια το αυστηρό ιδιωτικό σχολείο με το ακριβές πρόγραμμά του και από την άλλη ο στρατός. Αν το σκεφθεί κανείς με απλή λογική, οι τριτοκοσμικές ελληνικές φυλακές δεν είναι παρά μια ακραία έκφραση του αστικού τρόπου ζωής. Το μόνο που αλλάζει είναι η κλίμακα. Αντί να στριμώχνονται 1.500 ψυχές σε 4-5-10 οικοδομικά τετράγωνα, στριμώχνονται σε 1. Αντί του διαμερίσματος, υπάρχει ο θάλαμος, με τις διθέσιες κουκέτες του, που στο μυαλό – και ξέρω γιατί – μου φέρνει εικόνες από μεσαιωνικό αμπάρι πλοίου. Κάπως έτσι αισθάνομαι κι εγώ, όπως και οι περισσότεροι από τους συγκρατούμενούς μου.
Η ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές είναι ίσως η πιο γαλήνια. 23.24 για την ακρίβεια. Οι πρώτοι – οι πιο τυχεροί – έχουν ήδη κοιμηθεί. Οι υπόλοιποι παρακολουθούν τηλεόραση. Οι μισοί το κάνουν γιατί τους αρέσει το έργο. Οι άλλοι μισοί, με άδεια μάτια, προσποιούνται ότι παρακολουθούν, ενώ οι σκέψεις τους τρέχουν, λίγο πιο πέρα, ξεπερνώντας ίσως τα κάγκελα που φράζουν το παράθυρο, το συρματόπλεγμα πάνω στον τοίχο, με τα χιλιάδες αγκάθια, τα οποία απειλούν όχι μόνον αυτόν που θέλει να το πηδήξει αλλά ακόμη και το βλέμμα αυτού που επιχειρεί να κοιτάξει απέναντι. Παρ’ όλα αυτά, χτες, όλοι κοιτούσαν έξω. Πανσέληνος είπε κάποιος και για 20 περίπου λεπτά όλοι το συζητούσαν. Δεν νομίζω ότι εκτός της φυλακής κάποιος θα αφιέρωνε 20 λεπτά παρατηρώντας το φεγγάρι και κουβεντιάζοντας γι’ αυτό. Τελικά αποδείχτηκε από ένα ημερολόγιο ότι δεν ήταν πανσέληνος. Κανέναν όμως δεν νομίζω ότι ένοιαξε αυτό. Η στιγμή ανήκε σε όλους.
Διάβασα κάπου – διαβάζω ασταμάτητα – ότι όταν ένας άνδρας είναι στην φυλακή, το μυαλό του ξεπερνά τον εαυτό του και ταξιδεύει. Και το πρώτο που κάνει δικό του είναι το παρελθόν του. Δεν ξέρω αν ισχύει, μετά από κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο στην φυλακή. Πάντως εγώ προσωπικά – αλλά το ίδιο διακρίνω και στους περισσότερους συγκρατούμενούς μου – διαισθάνομαι περισσότερο μια σισύφειο καθημερινότητα. Όχι τόσο για την έννοια του μαρτυρίου όσο της αέναης επανάληψης της καθημερινότητας. Κάθε μέρα που περνά είναι αβάστακτα όμοια με την προηγούμενη. Και εάν εγώ σε 8 μέρες κρατούμενος μπορώ να το αντιληφθώ, δεν ξέρω τι συμβαίνει στα μυαλά άλλων. Δεν μπορώ να πω ότι η κατάσταση δεν αντέχεται. Αντέχεται και μάλιστα συνηθίζεις αρκετά εύκολα.
Το δύσκολο είναι ότι αντιλαμβάνεσαι ότι η συνήθεια αυτή – υποχρεωτική για να επιβιώσεις – σου ροκανίζει μέρα με την ημέρα, την ουσία της ανθρωπιάς σου. Βρίσκεσαι παγιδευμένος, σαν χρυσοκάνθαρος, σαν τζιτζίκι μέσα σε ένα σπιρτόκουτο. Συνήθιζα να το κάνω αυτό μικρός μαζί με τον πρωτοξάδελφό μου, τον Σπύρο. Να κλείνω τζιτζίκια, μέσα σε σπιρτόκουτα. Δεν θα το ξαναέκανα, όμως, ποτέ πια. Αυτή η συμπίεση προσωπικοτήτων από την άλλη, δημιουργεί ένα «ατσάλωμα» χαρακτήρων. Όλοι «περπατούν» προσεκτικά. Έξω από την άλλη προσπαθώ να ζω «εντός nirvana». Το να μπεις σε «nirvana», σε μια αδιατάρακτη ύπαρξη στο παρών, είναι το πιο εύκολο. Προσπαθώ να δημιουργήσω την δική μου ρουτίνα. Σηκώνομαι το πρωί, περπατάω με τεντώματα, για 15 περίπου λεπτά. Αμέσως μετά διάβασμα για 1-2 ώρες. Το καλό είναι ότι έκοψαν τον έναν από τους δύο εθισμούς μου. Τον καφέ. Μένουν τα τσιγάρα. Θέλω να κόψω και αυτά, όχι για λόγους υγείας μόνον αλλά και για οικονομία. Δεν θέλω να αισθάνομαι βάρος στους απ’ έξω.
Εδώ πρέπει να κάνω μια παρένθεση. Αύριο περιμένω το πρώτο επισκεπτήριο. Η μητέρα μου. Με δυσκολεύει αρκετά η ιδέα. Δεν ξέρω αν το θέλω. Για εμένα θα είναι μεγάλη ευχαρίστηση. Δεν ξέρω γι’ αυτήν, ιδιαίτερα την στιγμή του αποχωρισμού.
Το σημαντικό είναι άλλο. Παραμένω ελεύθερος. Το πνεύμα και η ψυχή, τα δύο από τα τρία συστατικά του ανθρώπου, δεν σταματιούνται από τοίχους και συρματοπλέγματα! Και επίσης πλέον έχω στυλό και χαρτί. Ο περιορισμός που υπάρχει είναι αντίστοιχος του να είχα σπάσει το πόδι μου και να μην μπορούσα να μετακινηθώ. Δεν είναι κάτι παραπάνω! Η μεγαλύτερη ανησυχία μου είναι η οικογένειά μου. Όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται. Τι διάολο, άντρες είμαστε. Και αν πρέπει να κάτσουμε και λίγο μέσα για να έχουμε το δικαίωμα να είμαστε εντάξει με τον ίδιο τον εαυτό μας, θα το αντέξουμε. Γεννηθήκαμε άλλωστε στην χώρα που έριξε άλλους και άλλους στην φυλακή, στο όνομα της «πολιτικής βούλησης». Άντρες μακράν ανωτέρους από τον μέσο όρο. Γράφω σχεδόν μια ώρα, με τα φώτα μόνο από την τηλεόραση. Μην στραβωθούμε κιόλας!
Το αύριο μας περιμένει και εμείς πρέπει να το βρούμε πιο δυνατοί από ότι ήμασταν σήμερα! Τόσο στο πνεύμα, το μυαλό όσο και στο σώμα.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

…οι ίδιοι εμείς όλοι είμαστε σε θέση να φροντίζουμε ταυτόχρονα για τις ιδιωτικές μας υποθέσεις και για τις υποθέσεις της πόλης μας, και όσοι από εμάς είναι απασχολημένοι με ιδιωτικές επιχειρήσεις και αυτοί ακόμα κατέχουν τα πολιτικά ζητήματα στην εντέλεια. Γιατί είμαστε ο μόνος λαός που τον μη αναμειγνυόμενο καθόλου στα κοινά δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο αλλά άχρηστο, και οι μόνοι που όποτε δεν τα επινοούμε και δεν τα προτείνουμε οι ίδιοι πάντως έχουμε τη δύναμη να κρίνουμε σωστά τα λαμβανόμενα μέτρα, τους δε λόγους δεν τους θεωρούμε καθόλου εμπόδιο των έργων, αλλά μάλλον θεωρούμε σαν εμπόδιο το να μην έχουμε κατατοπισθεί προφορικά σε όσα έχουμε να κάνουμε, πριν καταπιαστούμε με αυτά. Γιατί υπερέχουμε από τους άλλους και ως προς αυτό ακόμη, ότι δηλαδή εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε για όσα πρόκειται να επιχειρήσουμε και εμείς οι ίδιοι τα επιχειρούμε. Ενώ ως προς αυτό οι άλλοι… σε αυτούς η μεν αμάθεια τους κάνει να αποφασίζουν η δε σκέψη τους κάνει να διστάζουν.
Πιο τολμηροί όμως από όλους είναι σωστό να θεωρούνται όσοι γνωρίζουν με σαφήνεια ποιες είναι οι συμφορές και ποια τα ευχάριστα, και όμως η γνώση αυτή δεν τους κάνει να αποφεύγουν τους κινδύνους…

Περικλέους, Επιτάφιος

Ακόμα και να καταστρέψουν οτι υπάρχει στην χώρα, άδικα τον χρόνο τους θα χάσουν. Η Ελλάδα θα χωνέψει στα ιερά χώματά της ακόμα μιά φορά τους απάτριδες, τους ανθέλληνες και τους γενίτσαρους . Και κάποτε στο μοιραίο μέλλον, κάποιοι, θα σηκώσουν το κεφάλι ψηλά, θα σπάσουν τις αλυσίδες, και θα εν-σωματώσουν την αιώνια ελληνική ψυχή και πνεύμα, περήφανοι για την κληρονομιά των προγόνων τους…

Το ιστορικό της φυλάκισης